தேசாந்திரி

January 11, 2019 | Author: vijayanandhn | Category: N/A
Share Embed Donate


Short Description

தேசாந்திரி...

Description

எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்

க டவுளைக் கண்டடன் எளையும் டகட்கடே டைோன்றவில்ளை அேரும் புன்னளகத்துப் ட ோய்விட்டோர் ஆயினும் மனதினிடை ஒரு நிம்மதி -ஆத்மோநோம்



ைகம் ஜன்னல் ேழியோகத்ைோன் எனக்கு அறிமுகமோனது. அப்ட ோது நோன் எக்கி நின்றோல் மட்டுடம ஜன்னல் தைரியும் ேயதில் இருந்டைன். அந்ை ஜன்னலின் தேளிடய என்ன இருக்கிறது என்று ோர்ப் ைற்கோக, முக்கோலிளய இழுத்துப் ட ோட்டு அைன் மீடைறி, ஜன்னல் கம்பிகளைப் பிடித்துக் தகோள்டேன். தேளிடய சைோ அளைந்துதகோண்டட இருக்கும் தேயிளைப் ோர்ப் து எனக்கு த ோம் வும் பிடிக்கும். ஊர் சுற்றும் ஆளச எந்ை ேயதில் முளைவிடத் துேங்கியது? ோமநோைபு மோேட்டத்தில் சிறு கி ோமம் ஒன்றில் ேைர்ந்ை என்ளன, உைகின் விஸ்ைோ ணத்ளை டநோக்கி அளையச் தசய்ைது எது? எே து நிழளைத் தைோடர்ந்து நோன் தசன்றுதகோண்டு இருக்கிடறன் என்று எத்ைளனடயோ முளற டயோசித்துப் ோர்த்திருக்கிடறன். என் நிளனவில் எப்ட ோதும் சுளம மோறோமல் இருப் து ஒரு ஜன்னல் மட்டுடம! உைகம் என்டனோடு அப் டித்ைோன் உறவு தகோள்ைத் துேங்கியது.

ஏதழட்டு ேயதுகளில் ஜன்னளைப் பிடித்ை டி தேளிடய ோர்த்துக்தகோண்டு இருப்ட ன். தைருவில் இறங்கி விளை யோட யமோக இருக்கும். ஜன்னலுக்கு அப் ோல் ஒரு டேப் ம ம் இருந்ைது. அைன் பின்னோல் சிை வீடுகள் இருந்ைன. அைற்கும் பின்னோல் சிை தைருக்கள் இருந்ைன. அைற்தகல்ைோம் அப் ோல் ஆகோசம் இருந்ைது! எனக்கும் ஆகோசத்துக்கும் இளடயில் ஒட யரு ஜன்னல் மட்டுடம இருப் து ட ோல் டைோன்றும். ைண்ணீருக்குள் ஒரு மீன்குஞ்ளச விட்டோல் அது எத்ைளன ைோகேமோகவும், சந்டைோஷமோகவும் ைண்ணீரின் பி மோண்டம் ற்றிய யமின்றி நீந்திப் ட ோகிறடைோ, அப் டி இந்ை ஜன்னளைக் கழற்றி எடுத்து விட்டோல் நோனும் கோற்றில் மிைந்ை டிடய ஆகோசம் ேள தசல்ைக்கூடும் என்று கற் ளன தசய்துதகோள்டேன். ஆனோல், ஜன்னல்கள் ம த்ைோல் தசய்யப் ட்டளே. ேளைக்க முடியோை இரும்புக் கம்பிகள் குறுக்டக த ோருத் ைப் ட்டளே. ஒரு மக்கோச்டசோைத்ளைக் கடித்துத் தின் து ட ோை இந்ை ஜன்ன ளைக் கடித்துத் தின்ன முடியோது. ம த்திலிருந்து இளை ைோடன உதிர்ந்து விடுேது ட ோை வீட்டிலிருந்து ஜன்னல் உதிர்ந்துட ோய்விடோைோ என்றுகூட டயோசித்துக் தகோண்டு இருப்ட ன்.

ஆனோல், ஜன்னல்கள் இ க்கமற்றளே. கண்ணீ ட ோன்றிருந்ைது.

ோல் கள ந்துதகோள்ளும் மோயக் கண்ணோடி

வீட்டுக்குள்டைடய நோளைந்து சுமோடு கள் கட்டப் ட்டிருக்கும் அைவுக்குப் த ரியது எனது வீடு. அதில் நோன் நின்று ோர்க்கும் ஜன்னளைப் ட ோை ஏழு இருந்ைன. ஒவ்தேோரு ஜன்னலுக்கு தேளிடயயும் ைனித்ைனியோன ஆகோசம் இருப் ைோகடே நம்பிடனன். ஜன்னல்கள் கடைோடு மிக தநருக்கமோகவும், இ டேோடு ளகளமதகோண்டு இருப் தும் ஏன் என்று அப்ட ோது புரியவில்ளை. சிை நோட்களில் நோன் ோர்த்துக்தகோண்டு இருக்கும்ட ோடை, மோளை தேயில் அடங்கி குபுக் குபுக் என்று குமிழ்விடுேதுட ோை இருட்டு கசிந்து த ருகத் தைோடங்கும். என் கண் முன் இருந்ை டேம்ள , வீடுகளை, தைருக்களை இருட்டு ைன் களடேோய்ப் ற்கைோல் தமன்று தின்றுவிட்டது ட ோை யோவும் மளறந்துட ோய்விடும். இருட்டுக்குள் கண்கைோல் துழோவிய டிடய உைகம் எங்டக இருக்கிறது என்று டைடிக்தகோண்டு இருப்ட ன். ‘இருட்ளட உற்றுப் ோர்த்ைோல் அது உன்ளனப் பிடித்துக் தகோள்ளும்’ என்று வீட்டில் இருந்ைேர்கள் யமுறுத்தி ஜன்னளை மூடுேோர்கள். வீடு அப்ட ோது ஒரு தீப் த ட்டி ட ோைவும், நோங்கள் அைற்குள் துங்கியிருக்கும் தீக் குச்சிகளைப் ட ோைவும் இருப்ட ோம். இ வில் உைகம் என்னேோகிறது? இருட்டுக்கு எத்ைளன கண்கள் இருக்கின்றன? எப் டிக் கள ந்து ட ோய்விட்டது கல்? இப் டிப் திைற்ற டகள்விகளுடன் இருந்ை ோல்யத்தில், இருட்ளடப் ட ோைடே தமோத்ை உைளகயும் தின்று தீர்த்து விட டேண்டும் என்ற ட ோளச எழத் துேங்கியது. நளட ழகும் ேயதிலிருந்து என் விருப் த்துக்குரியைோக இருக்கிறது தேயில். அது தேயில் என்று தைரியோமடை, ைள யில் ஊரும் தேளிச்சத்ளை நோக்கோல் நக்கிக் குடித்துவிட முயன்றிருக்கிடறன். சிை நோட்கள் டிகளில் நின்று கோணும் ட ோது தேயில் ைன் அகன்ற சிறகு களை விரித்து தைருவில் நடனம் ஆடுேது ட ோலிருக்கும். சப்ைம் இல்ைோமல் அது சுேரில் ஏறுேதும், வீட்டின் சளமயல் அளற ேள நடந்து திரிேதும் அதிசயமோன ைோகத் டைோன்றும். தேயில் என் முைல் டைோழன்! ள்ளி நோட்களில் தேயிலின் டைோளில் ளகட ோட்ட டிடய தைருவிலும், ைட்டோன்கள் கிறங்கிக் கிடக்கும் தும்ள பூத்ை தேளிகளிலும் சுற்றி அளைந்திருக்கிடறன். அப்ட ோது உைகம் ஒரு எலுமிச்ளசப் ழத்ளைப் ட ோை, எந்ைப் க்கமிருந்தும் ஒட ேோசளனளய நுக க்கூடியைோக இருந்ைது. தேயில் எனக்குக் கற்றுக்தகோடுத்ைதைல்ைோம் ைன்னியல்பில் அளைந்து திரிேைற்குத்ைோன்! தேயில், கள கைற்ற ஒரு நதிளயப் ட ோை எல்ைோ திளசகளிலும் ோய்ந்டைோடிக்தகோண்டு இருக்கும். சிை டந ங்களில் பூளனளயப் ட ோை தமள்ை ஜன்னல் ேழிடய எட்டிப் ோர்க்கும். வீட்டின் ஓடுகள் தேயிளைக் குடித்து முறுக்டகறிச் சப்ைம் இடும்ட ோது தேயிலின் சிரிப்ள க் டகட்க முடியும். தைருவில் ஓடும் நோயின் முதுகில்கூட தேயில் ைத்திடயோடுேளைப் ோர்த்திருக்கிடறன். ைண்ணீரில், சளமயல் ோத்தி ங்களில் என யோவிலும் தேயிலின் ட ளககள் டிந்திருப் ளைக் கண்டிருக்கிடறன். தேயில் என் உச்சந்ைளையில் இறங்கி, கோல் த ருவி ல் நகம் ேள என்ளனப் பீடித்திருக்கிறது. உடலில் தேயில் ேள ந்ை சித்தி ங்கள் ஒருட ோதும் அழியோைளே. ஆ ம் ப் ள்ளியில் முைன்முைைோக சுற்றுைோ அளழத்துப் ட ோயிருந்ைோர்கள். கன்னியோகுமரி கடற்கள யில், விடியோை இ வில் ோதித் தூக்கமும் விழிப்புமோக நடந்து ட ோடனன். அளைகளின் சப்ைம் டகட்டடையன்றி கடல் தைரியவில்ளை. இருட்டு, கடளைக் கவ்வியிருந்ைது. கிழக்டக தேகுதைோளைவில் இருந்து தேளிச்சம் பீறிடத் துேங்கி, தநல்லிக்கோய் அைவு தைரிந்ை சூரியன்,

ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்ைட ோடை ருத்து விரிந்து ஆடேசத்துடன் கடளைக் கிழித்துக்தகோண்டு ேோனத்துக்கு ஏறி, வீரியமிக்க கோல்கைோல் ஓங்கி மிதித்ை டிடய ேோனில் நடக்கத் துேங்கியட ோது, ‘ கல் ேந்துவிட்டது... கல் ேந்துவிட்டது’ என்று கத்திடனன். கடைைவு தேளிச்சம் விரிந்துதகோண்டு இருந்ைது. அப்ட ோதுைோன் தேயில் கடளைவிடவும் விசோைமோனது என்ற நிஜம் புரியத் துேங்கியது. தேளிச்சம் உைகின் களடக்டகோடி குத்துச்தசடி ேள வி நீண்டது. இருளின் சுேடட இல்ளை. துளடத்துளேத்ை கண்ணோடி ட ோை உைகம் ளீத னத் தைரிந்ைது. சூரியடனோடு உறவுதகோள்ேது எளிைோனதில்ளை. சூரியன் நம் ைளைக்கு டமைோகச் தசல்லும் ஒரு விண்டகோள். ேசமூட்டும் த ோருள் டேறு என்ன இருக்கிறது உைகில்! சூரியளன டநர் தகோள்ேது எளிைோனதில்ளை. நோம் ஒரு ைோே மோக இருந்து ோர்த்ைோல் மட்டுடம, தேளிச்சத்தின் ருசிளய அறிந்துதகோள்ை முடியும். தேயில் எங்டக தசல்கிறது எனத் துேங்கிய டகள்விைோன் என் யணங்களுக்தகல்ைோம் முைல் புள்ளியோக இருந்ைது. மிக அதிசயமோனதைோரு நோளைப் ட ோல் நிளனவில் டைங்கியுள்ைது - க டிளயக் கூட்டிக்தகோண்டு ஒருேன் ேந்து நின்ற கல். அப்ட ோது எனக்குப் த்து ேயதிருக்கும். க டிளயக் கூட்டி ேந்ைேன் தமலிந்திருந்ைோன். அேடனோடு இருந்ை க டிக்கு உடல் முழுேதும் மயிர் அடர்ந்திருந்ைது. க டியின் கண்கள் ழுப் ோக இருந்ைன. அக்கண்களுக்குள் க டி ேோழ்ந்ை கோடு ஒளிந்துதகோண்டு இருப் து ட ோலிருந்ைது. க டிக்கோ ன் தைருத்தைருேோக க டிளயக் கூட்டிச் தசன்று வித்ளை கோட்டினோன். க டியின் ேைது ளகயில் ஒரு கடிகோ ம் கட்டப் ட்டிருந்ைளைச் சிறுேர்கள் வியப் ட ோடு ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்ைனர். க டி என் வீட்டின் ேோசலில் ேந்து நிற்கும் என்று நோன் கனவிலும் டயோசித்ைது கிளடயோது. ஆனோல், அன்று க டி ைன் இ ண்டு கோல்களைத் தூக்கி ேணக்கம் தசோன்ன டிடய ேோசலில் நின்றிருந்ைது. க டிக்கோ ன், ைோன் மை ோரில் இருந்து நடந்டை ேருேைோகச் தசோன்னோன். அம்மோ ஒரு ைட்டில் சோைம் தகோண்டுேந்து அேனிடம் நீட்டியட ோது, க டிக்கும் சோப்பிட ஏைோேது ை டேண்டும் என்றோன். நோன் உள்டை ஓடி ஒரு தேள்ைரிக் கோய் தகோண்டுேந்து நீட்டிடனன். க டி ேோங்க மறுத்து, என்ளன முளறத்துப் ோர்த்ைது. க டி சோப்பிடுேைற்கோக டைன் ேோங்கக் கோசு டகட்டோன் க டிக்கோ ன். அம்மோ வீட்டில் கோசில்ளை என்றட ோதும், அேன் விடோமல் கோசு டகட்டுக்தகோண்டட இருந்ைோன். வீட்டின் ேோசலில் அதுேள டுத்துக்கிடந்ை நோய், ைளைளயச் சிலுப்பிய டி க டிளயப் ோர்த்து குள க்கைோமோ, டேண்டோமோ என்று டயோசித்துக்தகோண்டு இருந்ைது. க டிக்குக் கோசில்ளை என்று வி ட்டியட ோது, க டிக்கோ ன் டசோர்ந்து ட ோன முகத்துடன் ைனக்கு ஒரு ளழய தசருப்பு டேண்டும் என்று டகட்டோன். டயர் தசருப்பு ஒன்ளற எடுத்துத் ைந்ைோர்கள். அேன், ைோன் மதுள க்குப் ட ோேைோகச் தசோல்லிய டிடய க டிளயக் கூட்டிக்தகோண்டு நடந்ைோன். சோப்பிட எதுவும் கிளடக்கோை ட ோஷத்தில், க டி அைன் பிறகு எந்ை வித்ளையும் தசய்ய மறுத்து, ைன் ட ோஷம் தீ ோமல் தைருவில் நடந்து ட ோனது. இந்ை க டிக்கோ டனோடு கூடடே நடந்து ட ோய்விட முடியோைோ என்ற ஏக்கத்துடன் அேன் பின்னோடிடய நடந்து ட ோடனன். அேன் திரும்பிப் ோர்த்து, ‘வீட்டுக்குப் ட ோ!’ என்று திட்டிய டிடய நடந்ைோன். க டி கண்களிலிருந்து மளறய மளறய, டேைளனயோகவும் ஏக்கமோகவும் இருந்ைது. ‘ஒரு நோள் நோனும் இேளனப் ட ோை க டிளயக் கூட்டிக்தகோண்டு நடந்டை அளை டேன்’ என்று நோடன தசோல்லிக் தகோண்டடன்.

ேயதும் ஆளசயும் ேை ேை , கோல்கள் வீட்டில் இருப்புக்தகோள்ை மறுத்ைன. ஆண்டின் தேவ்டேறு கோைங்களில் ஊருக்குள் ேந்து ட ோகும் டைசிகளும், மோட்டுத் ை கர்களும், நோட்டு மருந்து விற் ேர்களும், ஏைம் ட ோடுகிறேர்களும், உப்பு வியோ ோரிகளும், ோளேக் கூத்துக்கோ ர்களும் ஊர்விட்டு ஊர் தசல்ேளை நியோயப் டுத்திக் தகோண்டட இருந்ைோர்கள். ம த்ளைத் ைள டமல் வீழ்த்தும் நிழளைப் ட ோை, வீட்டின் கட்டுப் ோடு களை என் கோைடியில் வீழ்த்திவிட்டு தேளிடயறிச் தசன்றுவிட முடியும் என்று நம்பிடனன். உறக்கத்தின்ட ோடை ஒரு ட்டோம்பூச்சி என்ளனத் ைன் கோல்கைோல் தூக்கிக்தகோண்டு ட ோய் ஏைோேது ஒரு மளையின் மீடைோ, ோளைேனத்தின் மீடைோ ட ோட்டுவிடோைோ என்று கனவு கோணத் துேங்கிடனன். நடுநிளைப் ள்ளி முடிப் ைற்குள் உைகின் கைவுகள் திறந்து தகோண்டுவிட்டன. அருகில் இருந்ை கி ோமங் களில் ைனிடய சுற்றியளையத் தைோடங் கிடனன். தேயிடைோடு தகோண்ட சிடநகம் என்ளன அளைந்து திரியச் தசய்ைது. இன்று ேள ஏடைடைோ இடங்களில் சுற்றியளைந்து நோன் கண்டு தகோண்ட ஒட உண்ளம... ‘உைகம் முழுேதும் வீடுகள் இருக்கின்றன. எல்ைோ வீடுகளிலும் ஜன்னல்கள் இருக்கின்றன. எல்ைோ ஜன்னலுக்குப் பின்னோலும் ஒரு சிறுேடனோ... சிறுமிடயோ உைளக வியப்பு களையோமல் ோர்த்துக்தகோண்டட இருக்கிறோர்கள்’ என் துைோன்!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

அள்ளி ளகப் ள்ைத்தில் டைக்கிய நீர் நதிக்கு அன்னியமோச்சு ஆகோயம் அளை பு ளும் அதில் ளக நீள க் கவிழ்த்டைன் ட ோகும் நீரில் எது என் நீர்? - சுகுமோ ன்

‘இ ருள் என்

து குளறந்ை ஒளி’ என்கிறோர் ோ தி. சோ நோத்தில் நோன் இறங்கியட ோது, அப் டியரு இருள்ைோன் இருந்ைது. பி சித்தி த ற்ற அந்ை த ௌத்ை ஸ்ைைம், கோசியில் இருந்து இரு து கிடைோ மீட்டர் தூ த்தில் இருக்கிறது.

சோ நோத்தில் ஒரு இ வு ைங்க டேண்டும் என்ற ஆளச. நோன் கோசியிலிருந்து இ வு ஒன் து மணிக்குக் கிைம்பிடனன். ஆட்டடோேோ இல்ளை ட ருந்ைோ என்று துல்லியமோகப் பிரித்து அறிய முடியோை டியோன ேோகனத்ளைச் சோளைடயோ மோக நிறுத்தி, ‘சோ நோத்... சோ நோத்’ எனக் கூவிக்தகோண்டு இருந்ைோன் ஒரு ஆள். ேோகனத்தில் இ ண்டு தேள்ளைக்கோ ர்கள் உட்கோர்ந்து இருந்ைோர்கள். அேர்கள் ளகயிலிருந்ை யணக் ளகடயட்டில் புத்ைர் தியோனக் டகோைத்தில் இருந்ைோர். த்து ட ருக்கும் அதிகமோக ஏறினோல் மட்டுடம அந்ை டேன் புறப் டும் என்ற உண்ளம புரியோமல், நோனும் அதில் ஒரு மணி டந த்துக்கும் டமைோக அமர்ந்திருந்டைன். ஆனோல், ேண்டி புறப் டடே இல்ளை. கோசிக்கு ேரும் யணிகளில் மிகச் தசோற் மோனேர்கடை சோ நோத்ளைப் ோர்ப் ைற்கோகப் யணம் தசய்கிறோர்கள். த்ைள மணி அைவில் டேன் புறப் ட்ட சிை நிமிடங்களில், அதிலிருந்ை விைக்குகள் தசயலிழந்துவிட்டன. ‘விைக்கு இல்ைோமடை சோளையில் ட ோய்விடைோம்’ என்றோன் டேன் ஓட்டுநர். இருள் டர்ந்ை சோளைக்குள்ைோக டேன் தமதுேோகப் ட ோய்க்தகோண்டு இருந்ைது. மனதில் புத்ைர் சோ நோத்ளை டநோக்கி நடந்து ேந்ை நிகழ்வு, தகோஞ்சங் தகோஞ்சமோகப் பீறிட்டது. ேழி முழுேதும் மோம ங்கள் அடர்ந்திருக்க டேண்டும். ம ங்கள் கண்ணுக்குத் தைரியவில்ளை. ஆனோல், அந்ை ேோசம் முகத்தில் அடித்ை டிடய ேந்ைது. சோ நோத் ேந்து டசரும் ேள எதிரில் ஒரு ேோகனம்கூட கடந்து ட ோகவில்ளை. சிறிய கி ோமம் ட ோைடே இன்றும் சோ நோத் ஒடுங்கிப் ட ோயிருக்கிறது. சோ நோத்தில் ஒரு விைக்குக் கம் ம் அருடக என்ளன இறக்கிவிட்டு டேன் கடந்துட ோனது. எங்டக ட ோய்த் ைங்குேது என்று தைரியோை டிடய சோ நோத்தின் தைருக்களில் நடக்கத் துேங்கிடனன். இந்ைச் சோளைகள் ஆயி ம் ஆண்டு களைக் கடந்ைளே. சோ நோத்தில் இன்று நோன் கோணும் ஆகோயமும் கோற்றும் நட்சத்தி ங்களும் தகௌைம புத்ைரும் கண்டளே. சோ நோத்தின் கோற்றில் புத்ைரின் கு ல் கள ந்துைோடன இருக்கிறது! புழுதி எழும்பும் தைருக்களில் ஆள் நடமோட்டடம இல்ளை. எங்டக ைங்குேது என்று தைரியோமல் சுற்றித் திரிந்ைட ோது, ஒரு டி ோேல் ளகடு என்ளனப் ோர்த்துச் சிரித்ை டி, ‘ைங்குேைற்கு அளற டேண்டுமோ?’ என்று டகட்டோர். நோன் ைளையளசக்க, அேர் வீடு ட ோன்ற ஒரு இடத்துக்குக் கூட்டிப் ட ோனோர். ஒரு ோதி வீடோகவும் மறு ோதி விடுதியோகவும் மோற்றப் ட்டிருந்ைது. அதில் சிறிய சிறிய அளறகள் இருந்ைன. ஒரு அளறயின் கைளேத் திறந்து கோட்டி, அந்ை அளறயில் இருந்து ோர்த்ைோல், ஸ்தூபி தைரியும் என்று தசோன்னோர். இருளின் அடர்த்தி ளயத் ைவி , டேறு எதுவும் அப்ட ோது தைரியவில்ளை. இ தேல்ைோம் உறக்கம் பிடிக் கோமல் பு ண்டுதகோண்டு இருந்டைன். விடியற்கோளையில் எழுந்து நடந்ைட ோது நிழல்கள் கடந்து ட ோேதுட ோை சப்ை மில்ைோமல் ஆட்கள் தைருவில் நடந்து ட ோய்க்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். புளக ட ோைப் னி அப்ட ோதும் தைருவில் டர்ந்திருந்ைது. அேர்கள் பின்னோடிடய நடந்து ட ோன ட ோது பூங்கோவின் புல்தேளி யில் நூற்றுக்கணக்கோன ஆட்கள் தமல்லிய கு லில் த ௌத்ைச் ச ணம் தசோல்லிய டி பி ோர்த்ைளன தசய்து தகோண்டு இருந்ைோர்கள். னிக்குள்ைோக அத்ைளன ஆண்களும் த ண்களும் கற்சிளைகளைப் ட ோை பி ோர்த்ைளன தசய்ேளைக் கண்டட ோது உடலில் சிலிர்ப்பு ஏற் ட்டது. புத்ைர் இடை இடத்தில் பி சங்கம் தசய்தி ருக்கிறோர். இது ட ோைத்ைோன் அன்றும் மக்கள் தி ண்டு ேந்து டகட்டிருப் ோர்கள். இந்ைக் கூட்டத்துக்குள் ஒரு டேளை இப்ட ோதும் புத்ைர் இருக்கிறோ ோ? என் கண்கள்ைோன் அேள ப் ோர்க்கத் தைரியோமல் ைடுமோறுகிறைோ? னிக்கோற்று உடளை ஊசி குத்துேது ட ோைத்

துளையிட்ட டிடய கடந்து தசன்றது. அத்ைளன ட ரும் கி ோமேோசிகள். க்கத்துக் கி ோமங்களில் ேசிப் ேர்கள். பி ோர்த்ைளன தசய் ேர்களின் முகங்களில் சோந்ைமும், எளைடயோ டநரில் கண்டுதகோண்டு இருப் து ட ோன்ற ேசமும் கூடியிருந்ைது. அேர்களைப் ோர்த்ை டிடய நின்றிருந்டைன். கோளை தேளிச்சம் பீறிட்டட ோது, அேர்கள் களைந்து ட ோகத் துேங்கினோர்கள். இை தேயிலில் பி மோண்டமோன அந்ை த ௌத்ை ஸ்தூபி கண்ணில் தைரியத் துேங்கியது. சுட்ட தசங்கற்கைோல் கட்டப் ட்டிருந்ை அந்ை ஸ்தூபி, கோைத்தின் ஒரு தமௌன சோட்சிளயப் ட ோல் இருந்ைது. அைன் அருகில், தசல்ட ோனில் ட சிய டிடய ஒரு யணி கடந்து ட ோனோன். சோ நோத் ஒட டந த்தில் இ ண்டு கோைங்களில் ேோழ்ந்து தகோண்டு இருக்கிறடைோ என்று டைோன்றியது. உப்பு, ைண்ணீரில் கள ந்துட ோேது ட ோை, சோ நோத்தின் ளழளமயில் என்ளன கள யவிட்டி ருந்டைன். உடம்பில் தேயில் ஏறுேது ட ோை கோைத் தின் சோறு என் மீது டர்ந்துதகோண்டு இருந்ைது. கண்கைோல் விழுங்க முடியோை டி பி மோண்ட மோக இருந்ைது அந்ை ஸ்தூபி. கல் விய ோளைகளும் அடர்ந்ை ம ங்களும்தகோண்ட அந்ைப் பூங்கோவில் சுடுமண்ணில் தசய்ை புத்ை உருேங்களை விற்றுக்தகோண்டு இருந்ைோள் ஒரு சிறுமி. என் அருகில் ேந்து ஒரு சிறிய புத்ைள விளைக்கு ேோங்கிக்தகோள்ளும் டி தசோன்னோள். எங்கிருந்டைோ உளடத்து எடுத்துக் தகோண்டுே ப் ட்டிருந்ை அந்ைக் கற்சிளைளயப் ோர்த்ைதும், ‘இது எங்டக இருந்து கிளடத்ைது?’ என்று டகட்டடன். அேள் சிரித்ை டிடய ைனக்குத் தைரியோது என்றோள். நோன் இது ட ோை நோளைந்து சிற் ங்கள் டேண்டும் என்றதும், அேள் இன்தனோரு சிறுமிளயக் கூவி அளழத்ைோள். அேளிடம் இதுட ோை இ ண்டு புத்ைர் சிளைகள் இருந்ைன. அேளும் எங்கிருந்டைோ உளடத்துக் தகோண்டு ேந்திருக்கிறோள். அேள் எங்டகயிருந்து தகோண்டு ேந்ைோள் என்று தசோல்ேைோக இருந்ைோல் ஐம் து ரூ ோய் ைருகிடறன் என்றதும், சோ நோத்தில் இருந்து நோளைந்து ளமல் தைோளைவில் உள்ை ஒரு இடத்தில் இது ட ோை த ரிய சிளை ஒன்று இருக்கிறது என்றும், அதில் நூற்றுக்கணக்கோன சிறு புத்ைர்கள் ஒன்று டசர்ந்திருக்கி றோர்கள், அளை தமோத்ைமோக உளடத்து ஒவ்தேோருேரும் தகோஞ்சம் பிரித்து எடுத்துக் தகோண்டோர்கள் என்றும் ையங்கித் ையங்கிச் தசோன்னோள். நோங்கள் நின்றிருந்ை இடத்தின் அருகில் ஒரு ம த்ைடியில், புத்ை துறவி ஒருேர் ைன் ளகயில் மணிமோளைளய உருட்டிய டிடய தியோனத்தில் ஆழ்ந்திருந்ைோர். புத்ை பி திளமகளில் ஆய்ேோைர்கள் கண்டு எடுத்ைளே தசோற் டம! இன்னமும் மண்ணுக்குக் கீடழ எத்ைளனடயோ சிற் ங்கள், கல்தேட்டுகள். ஏன்... சிை நக ங்கடை புளையுண்டு கிடக்கின்றன. எனில், நோன் சிற் ங்களின் மீதும் நக ங்களின் மீதும்ைோன் நின்றுதகோண்டு இருக்கிடறனோ? நோன் அந்ை த ௌத்ைத் துறவி அருகில் தசன்று அமர்ந்ைட ோது, அேர் ோர்ளேயற்றேர் என் ளைக் கண்டுதகோண்டடன். தேளிநோட்டுப் யணிகளில் ஒருத்தி அேள ப் புளகப் டம் எடுத்துக்தகோள்ைைோமோ என்று டகட்க, பிக்குவின் முகத்தில் சிரிப்பு ேந்ைது. ஆடமோதித்ைேள ப் ட ோல் ைளை அளசத்ைோர். நோன் அேர் முகத்ளைடய ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்டைன். அருகில் நோன் இருப் ளை உணர்ந்ைேள ப் ட ோை என் க்கம் திரும்பிக் டகட்டோர்... ‘சோ நோத்துக்கு எைற்கோக ேந்திருக்கிறோய்?’ நோன், ‘புத்ைள க் கோண் ைற்கோக...’ என்டறன். ‘புத்ைள ப் ோர்த்ைோயோ?’ என்று டகலியோன கு லில் டகட்டோர். நோன் புத்ை ஸ்தூபிளயப் ோர்க்க ேந்ைைோகச் தசோன்டனன். அேர் சிரிப்ட ோடு, ‘சுட்ட தசங்கல்ளை உங்கள் ஊரில் ோர்த்ைடை கிளடயோைோ?’ என்று டகட்டோர்.

‘இல்ளை, இது ஆயி ம் ேருடத்துக்கு முந்தியது இல்ளையோ?’ என்டறன். அேர் ைனக்குத்ைோடன தசோல்லிக் தகோண்டோர்... ‘ஆயி ம் ேருடங்கள்’.

பிறகு என்னிடம், ‘உனக்கு என்ன ேயைோகிறது?’ என்று டகட்டோர். நோன் தசோன்னதும் அேர் குழந்ளை ட ோை முகத்ளை ளேத்துக்தகோண்டு டகட்டோர்... ‘ஆயி ம் ேருடம் என்ற தசோல் எவ்ேைவு ைகுேோக, எளடயற்றைோக இருக்கிறது. ஆனோல், ஆயி ம் ேருடத்ளை எப் டி நோம் புரிந்துதகோள்ேது?’ நோன் தமௌனமோக இருந் டைன். அேர் ைன் அருகில் கிடந்ை ஒரு துணிப்ள ளய இழுத்து, அதில் இருந்து ஒரு கல்ளை எடுத்து என்னிடம் தகோடுத்ைோர். நோன் ‘இது என்ன கல்?’ என்டறன். அேர், ‘இதுவும் புத்ைர் சிளைைோன். ஆனோல், இன்னமும் இது சிற் மோக வில்ளை...’ என்றோர். நோன் அந்ைக் கல்ளை ளகயில் ேோங்கி ளேத்துக்தகோண்டடன். அேர் தைோடர்ந்து ட சினோர்... ‘கல் எப்ட ோதும் ழசோகடே டைோன்று கிறது இல்ளையோ? எப்ட ோைோேது ஒரு கல்ளைப் ோர்த்து, இப்ட ோதுைோன் பூத்ை பூ ட ோைத் டைோன்றுேைோக யோ ோேது உணர்ந்து இருக்கிறோர்கைோ? ஏன்... கல் மட்டும் எப்ட ோதுடம முன்னோல் ோர்த்ை த ோருள் ட ோைடே டைோன்றுகிறது?’ எனக்குப் தில் தைரியவில்ளை. அேர் தசோல்ை ஆ ம்பித்ைோர்... ‘கற்கள் சிறகுகள் உள்ைளே. அளே ேண்ணத்துப் பூச்சி றப் து ட ோை றந்து அளைகின்றன. எங்டகோ ஒரு மளையில் இருந்து உளடந்து விழுந்ை கல் இப்ட ோது உன் ளகயில் இருக்கிறது. நீ ஒரு மளைளய உன் ளகயில் ளேத்திருக்கிறோய். கற்கள் மிகவும் விசித்தி மோனளே. கல்லின் உள்டை என்ன இருக்கிறது என்று எே ோேது உளடத்துப் ோர்த்துக் தகோண்டட ட ோனோல் இ ண்டு... நோன்கு... எட்டு... தினோறு என்று கல் த ருகிக்தகோண்டட ட ோகுடம ைவி , கல்லின் உட்புறத்ளைப் ோர்க்கடே முடியோது. நீ சிற் ங்களைக் கோண் ளைவிடவும் கற்களைக் கூர்ந்து கேனிக்கப் ழகினோல், ேடிேம் இல்ைோமடை புத்ைள க் கோண முடியும்!’ என்றோர். நோன் அேரிடமிருந்து விளட த றும்ட ோது, தசோன்னோர்... ‘ஒரு ம ம் விறகோகடேோ, டமளஜயோகடேோ ஆேளை விடவும், ோர்ளேயற்றேனின் ளகயில் உள்ை ஊன்றுடகோைோக மோறும்ட ோது மிகுந்ை அர்த்ைமுளடயைோகிறது. இடைோ என் ளகயருடக கிடக்கும் இந்ை ஊன்றுடகோல், என் யணத்தில் நதிகளையும், மளைகளையும், கற் டுளககளையும் ைோண்டி ேந்திருக்கிறது. இன்று என் உடலில் ஒரு உறுப் ோகடே மோறிவிட்டிருக்கிறது இந்ை விருட்சம்!’ அந்ைச் தசோற்கள் என் உடலில் ச்ளச குத்ைப் ட்டதுட ோைப் திந்து ட ோயின. எல்ைோக் கல்லி னுள்ளும் புத்ைர் இருப் ளை அறிந்துதகோள்ை உைவியது அந்ைத் துறவியின் ேோக்கு. கற்கள் ஆளசயோக எடுத்துச் சுளேக்க டேண்டிய மிட்டோளயப் ட ோன்றளே என் ளை அன்றிலிருந்துைோன் புரிந்துதகோள்ைத் துேங்கிடனன்.

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

என் ோர்ளேளயப் றித்து சூடிக் தகோண்டுட ோனது ஒரு கோட்சி கோக்கி உளடயில் ஒரு த ண் ட ோலீஸ் ஸ்ஸுக்குக் கோத்திருந்ைோள் ைன் ளகக் குழந்ளை டைோள் சோய்த்து! - ோைசோரி நல்ைைங்கோள் கிணற்ளறப் ோர்ப் ைற்கோக விருதுநகர் மோேட்டத்தின் அர்ச்சுனோபு ம் என்ற ஊருக்குப் ட ோயிருந்டைன். ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் இருந்து 25 கிடைோ மீட்டர் தைோளைவில் உள்ைது இந்ை சிற்றூர். ஆண்டில் மளழக் கோைத்தில் மட்டுடம நீர்ே த்துள்ை அர்ச்சுனோ நதியின் கள யில் உள்ைது நல்ைைங்கோளின் கிணறு. அர்ச்சுனோபு த்துக்குச் தசல்லும் டவுன் ஸ், குறுகைோன சோளையில் தமதுேோக ஊர்ந்துதகோண்டு இருந்ைது. தைோளைவில் டமற்குத் தைோடர்ச்சி மளை விரிந்திருந்ைது. நோன் ட ோனது கோற்றடி கோைம் என் ைோல் தேட்டதேளியில் சுழி ட ோைக் கோற்று சுழன்றுதகோண்டு இருப் ளைக் கோண முடிந்ைது. அர்ச்சுனோபு ம் மிகச் சிறிய கி ோமம். தைருக்களில் தசம்புழுதி றந்ைது. ஆட்டுக்குட்டிகளின் கத்ைலும், தகோய்யோப் ழம் விற்கும் த ண்ணின் ைனித்ை கு லும் ைவி , டேறு அதிக சப்ைமில்ைோை டி ஒடுங்கியிருந்ைது ஊர். நல்ைைங்கோள் களைளயக் டகள்விப் ட்டிருக்கிறீர்கைோ? ஞ்சம் பிளழப் ைற்கோக ைனது டைசத்ளைவிட்டு ஏழு குழந்ளைகளை அளழத்துக்தகோண்டு சியும் ைோகமுமோக அண்ணன் வீடு ேந்து டசர்கிறோள் நல்ைைங்கோள். அண்ணன் ே டேற்று அளடக்கைம் ைருகிறோன். ஆனோல், அண்ணி மூளி அைங்கோரிக்டகோ நல்ைைங் கோளைப் பிடிக்க வில்ளை. அண்ணனுக்குத் தைரியோமல் தகோடுளமப் டுத்துகிறோள். அண்ணன் டேட்ளடக்குப் ட ோன நோளில் நல்ைைங்கோளை அடித்துச் சித் ேளைதசய்து தகோதிக்கும் கூளழ அேள் ைளையில் கவிழ்த்திவிடுகிறோள் மூளி. பிள்ளைகள் சியில் துடிக்கிறோர்கள். ேோழ் ேைற்கு ேழியில்ைோமல் ட ோன நல்ைைங்கோள் ைன் பிள்ளைகளை அளழத்துக்தகோண்டு ட ோய் ஒரு கிணற்றில் ஒவ்தேோருே ோகப் ட ோட்டுவிட்டு, ைோனும் குதித்துத் ைற்தகோளை தசய்துதகோள்கிறோள்.

உண்ளம அறிந்து மூளி அைங்கோரிளய தமோட்ளடயடித்து மூக்ளக அறுத்துத் து த்திவிடுகிறோன் அண்ணன். ைங்ளகளயக் கோவுதகோண்ட கிணற்றில் ைோனும் விழப்ட ோகிறோன். கடவுள் டைோன்றி யோேள யும் உயிர்ப்பிக்கிறோர். இது ஒரு நோட்டுப்புறக் களை மட்டு மல்ை... இன்று ேள தைோடரும் த ண்களின் துய க் களை. கோைங்கோைமோகப் த ண்களை ற்றிக்தகோள்ளும் துயரின் குறியீடோக நல்ைைங்கோள் இருக்கிறோள். இக்களை தைன்மோேட்டக் கி ோமங்களில் அளனேரும் அறிந்ைது. ோளேக்கூத்து எனப் டும் நிழல்

த ோம்மைோட்டம் நிகழ்த்து ேர்கள் ஆண்டுக்கு ஒரு முளற கி ோமம்டைோறும் ேந்து நல்ைைங்கோள் களைளய நிகழ்த்து ேோர்கள். மற்ற நோட்களைவிடவும் நல்ைைங்கோள் நிகழ்ச்சிளயப் ோர்ப் ைற்கு த ண்கள் அதிகமோக ேந்து டசர்ேோர்கள். ‘ சி... சி...’ என குழந்ளைகள் துடித்ை டி நிற்க, நல்ைைங்கோளிடம் மூளி அைங்கோரி ச்ளச ேோளழ மட்ளடளயத் ைந்து அடுப்த ரித்துக் கூழ் கோய்ச்சிக்தகோள்ளும் டி தசோல்லும்ட ோது, ோளேக்கூத்து கோண ேந்திருந்ை த ண்களில் ைர் ைளை கவிழ்ந்ை டிடய ைங்களை அறியோமல் விசும்பி அழுேளையும், பிறகு யோரும் ோர்த்துவிடுேோர்கடைோ என்று டசளையோல் கண்களைத் துளடத்துக்தகோள்ேளையும் கண்டிருக்கிடறன். ோளேக்கூத்தில் ஒரு நோள் மூளி அைங்கோரியின் மீது ஆத்தி ம்தகோண்ட கி ோமத்துக் கிழவி மண்ளண ேோரித் தூற்றிய டி, தகட்ட ேோர்த்ளைகைோல் திட்டிய டிடய எழுந்து வீட்டுக்குப் ட ோனது. ஏழு குழந்ளைகளைப் ட ோட்டு ைோனும் இறந்து ட ோன நல்ைைங்கோளின் கிணறு அர்ச்சுனோபு த்தில் இருக்கிறது என்று ஞ்சோயத்து கிைோர்க் ஒருேர் தசோன்ன நோளில் இருந்டை அளைக் கோண டேண்டும் என்ற ஆளச உருேோனது. இந்ை ஆளசயின் அடியில் இ ண்டு கோ ணங்கள் ஒளிந்திருந்ைன. ஒன்று- நல்ைைங்கோள் கிணற்றில் இன்றும் அேைது கூந்ைல் அளைந்து தகோண்டு இருப் ைோகவும், அது கூர்ந்து ோர்த்ைோல் தைரியும் என்ற களை. இ ண்டோேது -நல்ைைங்கோளின் உயிள க் கோப் ோற்றிய கடவுள் எந்ை இடத்தில் நின்றுதகோண்டு இருந்ைோர் என்று ோர்க்க டேண்டும் என் து. அர்ச்சுனோபு த்தில் நல்ைைங்கோளின் கிணறு மிகப் ளழளம டயறியிருந்ைது. கிணற்றின் அருகில் சிறுசிறு உருேங்கைோக அேைது ஏழு குழந்ளைகளின் மண் உருேங்கள் தசய்து ளேத்திருக்கிறோர்கள். ோசி டர்ந்துட ோன ைண்ணீர் இருண்டுகிடந்ைது. நல்ைைங்கோளின் கூந்ைல் தைரிகிறைோ என்று கூர்ந்து கேனித்துப் ோர்த்டைன். ைண்ணீரின் மீது தேளிச்சம் டுேதும் சிைறுேதுமோக இருந்ைது. டேலி முள்ளை தேட்டிக்தகோண்டு இருந்ை த ண் ஒருத்தி என் அருகில் ேந்து நின்று உள்டை எட்டிப் ோர்த்ைோள். நோன் அேளிடம், ‘நல்ைைங்கோளின் கூந்ைல் தைரிகிறைோ?’ என்று டகட்டடன். அேள், ‘உங்க ைளையிை மயிர் ேைர்றளை நீங்க ோக்க முடியுமோ?’ என்று என்ளனத் திருப்பிக் டகட்டோள். ‘அதைப் டி முடியும்?’ என்றதும், ‘நம்ம உடம்புை உள்ை ட ோமம் ஒரு நோளைக்கு எம்புட்டு ேைர்றதுடன நமக்குத் தைரியோது. பிறகு எப் டி ைண்ணிக்குள்டை இருக்கிற கூந்ைல் கண்ணுக்குத் தைரியும்?’ என்றோள். நோன், ‘அப்ட ோ இது தேறும் களைைோனோ?’ என்றதும், அேள் சற்டற ஆத்தி த்துடன், ‘த ோம் ளை ட்ட கஷ்டத்ளைக் டகட்க யோரும் ே ளை. அே ைளைமுடி தைரியுைோ, புடளே தைரியு ைோனு ோக்க ேந்துட்டீங்க. கிணத்துை விழுந்து தசத்ைது நல்ைைங்கோ மட்டும்ைோனோ? ஒவ்தேோரு ஊர்ையும் எத்ைளன த ோம் ளைக கிணற்றில் விழுந்து தசத்துப்ட ோயிருக்கோங்க. கிணறு ேத்திப்ட ோனோ, ளகைேறவிட்டுத் துருப்பிடிச்சுக் கிடக்கிற ேோளி, தசம்ள க்கூட ோர்த்துப் புடைோம். ஆனோ, அதுை தசத்ை த ோம் ளைடயோட ேலிளய அறிய முடியுமோ தசோல்லுங்க? எப்ட ோேோேது மத்தியோனத் தில் கிணத்துடமட்டுை நின்னு டகட்டுப் ோருங்க... ஊம் ஊம்னு ஒரு சத்ைம் ேரும். அது என்ன சத்ைம். இது மோதிரிப் புளைஞ்சுட ோனேளுகடைோட அழுளகைோன். ஆம் ளைக்குக் கிணத்ளைப் த்தி ஒண்ணும் தைரியோது. அது நீச்ச அடிக்கிற இடம்னு நிளனப் ோங்க. நல்ை ைண்ணிக் கிணத்துப் டிக்கட்ை ட ோய்ப் ோருங்க த ோம் ளை கடைோட கோல் ட ளக திஞ்சுகிடக்கும். த த்ை பிள்ளைளயக்கூட நோைஞ்சு ேயசுை இடுப்பிலிருந்து இறக்கிவிட்ரு

டேோம். ஆனோ, ைண்ணிக் குடத்ளை சோகுற ேள க்கும் இடுப்பில் தூக்கிட்டுத் ைோடன திரிய டேண்டியிருக்கு. கிணறும் த ோம் ளை மோதிரிைோங்க... ைனக்குனு எளையும் தேச்சுக்கிடோது.இருக்கிற ேள க்கும் தகோடுத்துக்கிட்டட இருக்கும். ஊருக்டக ைண்ணி குடுத்ை கிணறு கூட ேத்திப் ட ோச்சுன்னோ அளை ஒரு நோயி சீண்டோது. அப் டித் ைோன் த ோம் ளை ோடும் ஆகிப்ட ோச்சு’ என்றோள். நோன் நல்ைைங்கோளுடன் ைோன் ட சிக்தகோண்டு இருக்கிடறனோ என்று சந்டைகம் ேந்ைது. அந்ைப் த ண் ைன் மனதில் கிடந்ைளைக் தகோட்டித் தீர்த்ைேள் ட ோை தைற்கு டநோக்கி நடந்து ட ோனோள். அேள் தசோன்னது உண்ளமைோன். கிணறு, தேறும் ைண்ணீர் இளறக்கும் இடம் மட்டுமல்ை... அது ஒரு மோய ேட்டம். ஒரு நிசப்ைம். ஒரு தமௌன சோட்சி. ேோனில் றந்து தசல்லும் றளேகளும் சூரியனும் சைனமற்றுக் கிணற்று நீரில் ைன் முகம் ோர்த்துத்ைோன் ட ோகிறோர்கள். மனிைர்களைப் ட ோைடே கிணறுகளும் ைங்களுக்தகன ைனியோன சு ோேம் தகோண்டு இருக்கின்றன. கிணற் றுக்குக் கண்ணோக இருப் து அைன் ஊற்று. தசன்ளனக்கு ேந்ை புதிதில் ஒரு நண் னின் வீட்டுக்குச் சோப்பிடச் தசன்றட ோது, அேனது வீட்டில் புதிைோக ட ோரிங் ட ோட்டுவிட்டைோகச் தசோல்லி, வீட்டில் ஏற்தகனடே இருந்ை கிணறு ஒன்ளற மூடிக்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். கிணறு தேட்டுேளை சிறுேயதில் ோர்த்திருக்கிடறன். ஆனோல், ேோழ்வில் முைன்முளறயோக ஒரு கிணற்ளற மூடுேளை அப்ட ோதுைோன் ோர்த்டைன். த்துப் திளனந்து ட ர் கற்களையும் மணளையும் அள்ளிப் ட ோட்டு மூடிக் தகோண்டு இருந்ைோர்கள். கிணற்ளற மூடுேளை அருகில் இருந்து ோர்த்துக் தகோண்டு இருந்ைோள் நண் னின் ோட்டி. ‘அளைப் ட ோய் என்ன டேடிக்ளக ோக்கிடற?’ என நண் னின் அப் ோ கூப்பிட்டட ோது, ோட்டி ஆைங்கத்துடன் தசோன்னோள், ‘உங்களுக்கு இடைோட அருளம எப் டிப் புரியும்? எத்ைளன நோள் இடை கிணத்ைடியிை இருட்டிை உக்கோந்து வீட்ை உள்ைேங்க டுத்துற டேைளன ைோங்கோம அழுதிருக்டகன் தைரியுமோ? அழுது ஒய்ஞ்சுட ோயி கிணத்துத் ைண்ணி இளறச்சு, முகத்துை அடிக்கும்ட ோது ஏற் டும் ோரு ஒரு குளிர்ச்சி... அதுைோன் இத்ைளனயும் சகிச்சிட்டு ேோழக் கத்துக் தகோடுத்ைது. இல்ைோட்டி கிணத்துக் குள்டை குதிக்கிறதுக்கு எம்புட்டு டந மோகி இருக்கும்?’’ நல்ைைங்கோள் கிணற்றின் முன் நின்ற ட ோது அந்ைப் ோட்டி தசோன்னதும் நிளனவில் ஓடியது. கிணறு, ைண்ணீர்த் டைளேளய மட்டும் பூர்த்தி தசய்யவில்ளை. ைருக்கு நிளனவுகளின் ஊற்றுக்கண்ணும் அதுடே! சிறியதும் த ரியதுமோன எத்ைளனடயோ கிணறுகளை நோன் கண்டிருந்ைட ோதும் என் ேள யில் மூன்று கிணறுகள் மிக முக்கியமோனளே. அளே ஜோலியன் ேோைோ ோக் டுதகோளை நடந்ை ளமைோனத்தில் இருந்ை கிணறு. இன்றும் அது துப் ோக்கிகள் துளைத்ை அளடயோைங்களுடன் தீ ோை அழுகு ைோல் புளையுண்டு ட ோனைோக இருக்கிறது. மற்தறோன்று திருதநல்டேலியில் உள்ை ோப் ோத்தியம்மோள் கிணறு... தேள்ளைக்கோ ர்கள் கோைத்தில் ைஞ்சோவூரில் ேோழ்ந்ை அகல்யோ என்ற த ண்ளண ‘சதி’ தகோடுளமயோல் இறந்ை கணேடனோடு டசர்த்து அேளையும் உறவினர் எரிக்க முற் ட, ஆங்கிடையர் ஒருே ோல் கோப் ோற்றப் ட்டு அைனோடை ஜோதி விைக்கம் தசய்யப் ட்டு, ேோழ ேழியின்றி கிறிஸ்துே மைம் மோறினோ ோம். அந்ை அகல்யோ, திருதநல்டேலியில்ைங்கி, த ண்கள்உ டயோகத்துக்கோக தேட்டித் ைந்ை கிணறு. ஒரு கோைத்தில் ோளை யங்டகோட்ளட

குதியின் முக்கிய குடிைண்ணீர்க் கிணறோக இருந்திருக் கிறது. இன்று கேனிப் ோர் அற்றுக் கிடக்கிறது. மூன்றோேது, நல்ைைங்கோள் கிணறு! ஜப் ோனில் ஒரு நம்பிக்ளக இருக்கிறது. மிகுந்ை டநோய் ேோய்ப் ட்டு ஒருேர் உயிருக்குப் ட ோ ோடிக்தகோண்டு இருக்கும்ட ோது அேருளடய வீட்ளடச் டசர்ந்ைேர்கள் குனிந்து கிணற்றுக்குள்டை டகட்கும் டி, ‘அேர் நைம் த ற டேண்டும்’ என்று சப்ைமோகக் கத்ை டேண்டும். அப் டி அேர்கள் பி ோர்த்ைளன தசய்ைோல், சோவிலிருந்து அந்ை ந ர் உயிர் த ற்றுவிடுேோர். கோ ணம் கிணற்றினுள் நோம் அளழக்கும் கு ல் டந ோகக் கடவுளுக்குக் டகட்கிறது. கிணறுகள் கடவுளின் கோதுகள் என் து ஜப் ோனியர்களின் நம்பிக்ளக. நிஜடமோ த ோய்டயோ... இன்று நோம் தசய்ய டேண்டியதைல்ைோம் கிணடறோ, குழோடயோ எதுேோக இருந்ைோலும், ‘குடிப் ைற்குச் சுத்ைமோன ைண்ணீர் டேண்டும் கடவுடை!’ என்று சப்ைமிடுேதுைோன்!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

மளழயின் த ரிய புத்ைகத்ளை யோர் பிரித்துப் டித்துக்தகோண்டிருக்கிறோர்கள் டிக்கட்டில் நீர் ேழிந்து தகோண்டிருக்கிறது - டைேைச்சன்

பூ

னோவுக்கு அருகில் உள்ைது டைோனோேோைோ. இது ஒரு மளைேோசஸ்ைைம். சஹ்யோத்ரி என்ற மளைத் தைோடரின் மீது அளமந்துள்ைது இந்ை ஊர். டைோனோேோைோ என் து சம்ஸ்கிருைப் த ய ோன டைோனேளி என்ற தசோல்லில் இருந்து உருேோனது. அைற்கு அர்த்ைம் குளககள் நிளறந்ை குதி என் ைோகும். இது உண்ளம என் து ட ோை, இந்ை மளையின் ல்டேறு குதிகளிலும் புத்ை துறவிகள் ேோழ்ந்ை குளககள் கோணப் டுகின்றன. டைோனோ ேோைோவுக்கு இன்தனோரு சிறப்பு இருக்கிறது. அது அங்குள்ை த ரிய ஏரி!

ந சய்யோவின் ‘கடடைோடி’ என்ற புத்ைகத்ளை ேோசித்ை நோளில், முைன்முளறயோக இந்ை ஊள ப் ற்றி அறிந்டைன். அேர் இந்ை நகரில் ைனது கடற் ளடப் யிற்சிக்கோக ேந்து ைங்கியிருந்ைளைப் ற்றி மிக அழகோக எழுதியிருந்ைோர். டைோனோேோைோவுக்குச் தசல்ை டேண்டும் என்ற ஆளசளய அதுதைோடர்ந்து தூண்டிக் தகோண்டட இருந்ைது. புளகப் டக் களைஞ ோன இன்தனோரு நண் ர்,

‘இந்தியோவில் சி புஞ்சிக்கு அடுத்ை டியோக அதிக மளழ த ய்யும் இடம் டைோனோேோைோ. அளை மளழக் கோைத்தில் நீங்கள் தசன்று ோர்க்க டேண்டும்’ என்று கடிைம் எழுதியிருந்ைோர். டைோனோேோைோவுக்கு, ஒரு மளழக் கோைத்தின் துேக்க நோளில் ட ோய் இறங்கியிருந்டைன். த ோதுேோக, எல்ைோ மளை நக ங்களுடம மிக அழகோனளேயோக இருக்கும். டைோனோேோைோவும் உடல் எங்கும் ோசி டர்ந்து விட்டது ட ோன்று, சுளமளய நம் மீது ட விடும் ட ழகு தகோண்டது. ேருடத்துக்கு சிை நோட்கள் அபூர்ேம் ட ோை மளழ த ய்யும் ோமநோைபு மோேட்டத்தில் ேசித்ை எனக்கு, மளழ எப்ட ோதுடம டைடிச் தசன்று ோர்க்க டேண்டிய அதிசய மோனது. டைோனோேோைோவில் நோன் தசன்று இறங்கியட ோடை சோ ல். சோளைகள் ஈ த்தில் ஊறியிருந்ைன. கட்டடங்கள், ேோகனங்கள், ைனிடய ேோைோட்டிய டி நின்றிருக்கும் குதிள கள் என யோவிலும் மளழயின் சுேடுகள். ‘மளழ, ை டகோடித் ைந்திகளை உளடய ஒரு ேோத்தியக் கருவி’ என்று எழுதினோர் ோ தியோர். மிகுந்ை கவித்துேமோன கற் ளன. டைோனோேோைோ வின் தைருக்களில் மளழக்குள்ைோகடே ஆட்கள் கடந்து தசல்ேதும், சிறிய இயக்கம் நடந்து ேருேதும் ழகியிருந்ைது. ைங்கியிருந்ை விடுதியில் அளறயின் டுக்ளக முைல் ைண்ணீர்க் குழோய் ேள யோவிலும் குளிர்ச்சி பீறிட்டுக் தகோண்டு இருந்ைது. விடுதியின் எல்ைோ அளறகளிலும் கண்ணோடி ஜன்னல்கள் த ோருத்தியிருந்ைோர்கள். ஜன்னலுக்கு தேளிடய, களை விழுங்கிய டி த ய்துதகோண்டு இருந்ைது மளழ. மளழளயப் ோர்க்கத் துேங்கிடனன். பீம்சிங் டஜோஷி ோடுேது ட ோை மளழ தமதுேோகத் துேங்கி, ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்ைட ோடை ஒரு இடத்தில் ளமயம் தகோண்டு அங்டகடய சஞ்சோ ம் தசய்யத் துேங்கியது. அைன் டேகமும் விஸ்ைோ மும் கூடிக்தகோண்டட ேந்து, ஒரு புள்ளியில் மளழ தைரியவில்ளை. தநசவுத் ைறியில் நூல்கள் ஒன்று டசர்ந்து ஓர் உளடளய உருேோக்குேது ட ோை ைண்ணீர் ேஸ்தி ம் ஒன்ளற மளழ தநய்துதகோண்டு இருந்ைது. ையம் என்ற தசோல்லின் அர்த்ைம் அந்ை நிமிஷத்தில் கண்முன்டன கூடியிருந்ைது. பின் ஒரு கோற்று, மளழயின் ஊடோகக் கடந்ைட ோது மளழ சிைறியது. இப்ட ோது மளழ, ஒரு கோட்டுேோசியின் நடனத்ளைப் ட ோை, அதுேள கண்டறியோை நடன அளசவுகடைோடு துள்ளியும் குதித்தும் ேடிேம் அற்றதைோரு நடனத்ளை நிகழ்த்திக்தகோண்டு இருந்ைது. மளழ சிறு ேயதிலிருந்டை புரிந்து தகோள்ைப் ட முடியோை ஒரு மோயம்ைோன். மளழளய முழுளமயோக யோ ோைோேது ோர்க்க முடியுமோ? நோம் ோர்ப் து, த ய்யும் மளழயின் சிறு குதிளயத் ைோடன! மளழயின் சத்ைம் எங்கிருந்து உருேோகிறது? மளழ சத்ைமிடுேதில்ளை. அது பூமியில் விழுேைோல் ஏற் டும் சத்ைத்ளைைோன் நோம் மளழயின் சத்ைம் என்கிடறோமோ? அப் டிதயன்றோல், அது மண்ணின் சத்ைமில்ளையோ? மளழ, துளியோ அல்ைது கூட்டமோ? ைோன் எங்டக விழப்ட ோகிடறோம் என்று மளழத் துளிக்குத் தைரிந்திருக்குமோ? மளழ, மண்ணில் விழும்ேள நம் கண்ணில் தைரிகிறது. மண்ணுக்குக் கீடழயும் அது ட ோய்க்தகோண்டடைோடன இருக்கும்? என்றோல், மளழ தைோடர்ந்து யணம் தசய்துதகோண்டட இருக்கிறைோ? மளழக்கு எத்ைளன வி ல்கள் இருக்கின்றன? அது ஏன் உைடகோடு ைோைமிளசத்ை டி இருக்கிறது? சிை டந ம் மளழ குழந்ளையின் சிரிப்ள ப் ட ோலிருக்கிறது சிை டந ம் மிருகத்தின் மூர்க்க உறுமல் ட ோை இருக்கிறடை... அது ஏன்? சிறுேயதில், ஊரில் மளழ த ய்யத் துேங்கியதும் த ண்கள் மளழக்குள்ைோ கடே ஓடி, தூம்புேோய்களில் ைண்ணீர்க் குடங்களை ளேத்துப் பிடிப் ளைக் கண்டிருக்கிடறன். ஆண்கள் மளழ மளழ என்று உற்சோகமோகச் தசோல்லும் ட ோதைல்ைோம் த ண்கள் ைண்ணீர் ைண்ணீர் என்று

தசோல்ேோர்கள். மளழளய சித்து, ேர்ணித்து டேடிக்ளக ோர்ப் ளைவிடவும், டசகரிக்கவும் ோதுகோக்கவும் டைளே யோன ைண்ணீர் என்று த ண்களுக்குப் புரிந்திருக்கிறது. மளழ எத்ைளனடயோ தகோண்டு ேருகிறது. மளழ த ய்து முடித்ை பிறகு மண்ணில் இருந்து எழும் ேோசத்ளை நுகர்ந்திருக்கி றீர்கைோ? மண் பூக்கும் டந மிது. எல்ைோ நறுமணங்களைவிடவும் அதி சுகந்ைமோனது மண்ணின் ேோசளன. மளழ த ய்யத் துேங்கியதும் மனிை சு ோேம் மோறத் துேங்கி விடுகிறது. யோரும் கு ளை உயர்த்திப் ட சிக்தகோள்ேதில்ளை. மோறோக, மளழ த ய்யும்ட ோது யோர் யோள ப் ோர்த்ைோலும், முகத்தில் தமல்லிய சிரிப்பு கள ைட்டி நிற் ளை உண முடிகிறது. மளழ ஒரு தியோனத்ளைப் ட ோை தமள்ை நம்ளம அைற்குள்ைோக அமிழ்ந்து ட ோகச் தசய்கிறது. ஈ த்தின் நுண்கோல்கள் நம்ளமப் ற்றி ஏறுேதும் உடல் ைன் சு ோேத்தில் இருந்து நழுவி தமன் உணர்வுதகோள்ேதும் ைவிர்க்க முடியோைைோகிறது. சோத்ைப் ட்ட ஜன்னல் கைவுகளை மின்னல் தேளிச்சம் ைட்டித் திறக்க முயற்சிக்கிறது. மளழ, ேோனத்ளை மளறத்து விடுகிறது. மளழக்குப் பிந்திய இ வுகள் அடர்த்தியோனளே. வீடுகளில் தேளிச்சம் முந்திய நோட்களை விடவும் அதிக பி கோசம் தகோண்டது ட ோைத் டைோன்றும். த யர் தைரியோை பூச்சிகள் சுேர்களில், ேோசல் டிகளில் அளையும். இ வில் த ய்யும் மளழ ஒரு கசியம். அது நம் கனவுக்கும் நிஜத்துக்கும் இளடயில் த ய்கிறது. டைோனோேோைோவில் மளழ கோளையில் துேங்கி முடிேற்றுப் த ய்துதகோண்டட இருந்ைது. யோேரும் மளழக்குப் ழகி யிருந்ைோர்கள். மளழக்டகோட்டு அணிந்ை ஒரு சிறுமி ளசக்கிளில் சுற்றி ேந்து, என் விடுதியின் எதிரில் இருந்ை களடயில் த ோட்டிகள் ேோங்கிப் ட ோகிறோள். த ோட்டிக்குள்கூட மளழயின் ஈ ம் டிந்துைோன் இருந்ைது. ட டிடயோவில் இருந்து ேரும் ோடல், மளழயில் கள ந்து ஓடிக்தகோண்டு இருந்ைது. சோளைகளில் ேழிந்து தசல்லும் ைண்ணீரில் கோல்களை உ சிய டிடய ஒரு ஆள் கடந்து ட ோேது தைரிந்ைது. மளழளய டேடிக்ளக ோர்க்கத் துேங்கியதி லிருந்து மனம் தமள்ைத் ைன் எளடளய இழப் ளையும், ஈ ம் உறிஞ்சும் கோகிைத்ளைப் ட ோை நோன் மளழளய உறிஞ்சிக்தகோண்டு இருப் து ட ோைவும் டைோன்றியது. விடுதியில் இருந்து இறங்கி, ஓர் உணேகத்துக்குப் ட ோனட ோது அளமதி யோக இருந்ைது. உணேகத்தில் இருந்ை எேரும் மளழளய டேடிக்ளக ோர்க்க வில்ளை. அேர்கள் ைற்தசயைோகத் திரும்பி தேளிடய ோர்த்துவிட்டு, பிறகு தமௌனமோக டைநீர் அருந்திக்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். மளழ, உணவுக்குப் புது ருசி ைந்துவிடுகிறது. ேழக்கமோகச் சோப்பிடும் டகோதுளம த ோட்டிகூட அப்ட ோது ைனித்ை ருசியுளடயைோக மோறியிருந்ைது. மளழக்குள்ைோகடே நடந்து தசன்டறன். உருளைக் கிழங்கு ஏற்றி ேந்ை டி க்கில் ஒருேன் ஈ ம் தசோட்ட உட்கோர்ந்திருந்ைோன். அந்ை மூட்ளடகளில் இருந்து ஓர் உருளைக் கிழங்கு, ட ோட்டில் உதிர்ந்து ஓடியது. ஓரிடத்தில், மளழக்குள்ைோக ஒரு சிறுமி ஆ ஞ்சு நிறக் குளடளயப் பிடித்ை டி சோேகோசமோக நடந்து ேந்ைோள். அேைது ளகயில், நோளைந்து ஊைோ நிற மைர்கள் இருந்ைன. அேள் ஓரிடத்தில் நின்று எளைடயோ உற்றுப் ோர்த்ைோள். பிறகு யோருடடனோ ட சிக்தகோண்டு ட ோேது ட ோை, ைனிடய ஏடைோ தசோல்லிக்தகோண்டு இருந்ைோள். நோன் அேள் அருகில் ட ோய், ‘அங்டக என்ன இருக்கிறது?’ என்று ோர்த்டைன். ஒரு ைேளை ைன் ருத்ை கண்கள் இ ண்ளடயும் உருட்டிய டி உட்கோர்ந்து இருந்ைளைக் கோட்டினோள். மளழயில் நளனந்து நளனந்து, அைன் டைோல் கறுப்புப் டிந்ை ச்ளச நிறத்தில் இருந்ைது. அந்ைச் சிறுமி

ைேளையிடம் என்ன ட சிக்தகோண்டு இருந்ைோள் என்று தைரியவில்ளை. ஆனோல், அேள் என்ளனப் ோர்த்ைதும் தேட்கத்துடன் சிரித்ை டி நடந்து ட ோகத் துேங்கி னோள். நோன் ைேளைளயப் ோர்த்டைன். அைனிடம் சைனடம இல்ளை. அது எப்ட ோைோேது ஒரு முளற கண்களை இங்குமங்கும் திருப்பி மளழ த ய்கிறைோ என்று ோர்த்துவிட்டுத் திரும் வும் கண்களை மூடிக்தகோண்டுவிடுகிறது. எனக்கும் ைேளைடயோடு ஏைோேது ட ச டேண்டும் என்று ஆளசயோக இருந்ைது. ஆனோல், ைேளைடயோடு ட சும் ேயளை நோன் கடந்துவிட்டடன் என்று அறிவு தசோன்னது. என்ன ட சுேது என்றும் தைரியோைேனோக இருந்டைன். அந்ைச் சிறுமியின் மீது த ோறோளமயோக இருந்ைது. ட சத் தைரியோமல் நடந்து, அளறக்குத் திரும்பி ேந்டைன். மளழ த ய்துதகோண்டட இருந்ைது. டைோனோேோைோவில் இருந்ை மூன்று நோட்களில் தகோஞ்சங் தகோஞ்சமோக மளழயின் ட ச்ளசக் டகட்கப் ழகியிருந்டைன். மளழயில் கலும் இ வும் கள ந்து ட ோய்க்தகோண்டட இருந்ைன. அங்கிருந்து ஊர் திரும்பிய பிறகு சிை நோட்களுக்குப் பிறகும்கூட உறக்கத்தில் மளழயின் முணுமுணுப்பு டகட்டது. அன்றிலிருந்து மளழயும் நோனும் சக யணிகள் ட ோை ஏடைடைோ நக ங்களில் ஒருேள யருேர் சந்தித்துக்தகோள்ேதும் சிரித்துக் தகோள்ேதுமோக, நீள்கிறது எங்கள் யணம். மளழடயோடு நட்பு தகோள்ைோைேர் எேர் இருக்கக் கூடும், தசோல்லுங்கள்?!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

வீட்ளடச் சுற்றி டைோட்டம் ட ோட்டடன் டைோட்டத்ளைச் சுற்றி டேலி ட ோட்டடன் டேலிளயச் சுற்றி கோேல் ட ோட்டடன் கோேளைப் ற்றி கேளைப் ட்டடன் - ஷண்முக சுப்ள யோ



ணியோச்சி யில் நிளையத்தில் ேந்து இறங்கியட ோது மோளை டந மோக இருந்ைது. மதுள யிலிருந்து திருதநல்டேலி தசல்லும் யில் யணத்தில், டகோவில் ட்டிக்கு அடுத்ை யில் நிளையம் மணியோச்சி!

சுைந்தி ப் ட ோ ோட்டத்தில் இந்தியோளே உலுக்கிய ஆஷ் டுதகோளை நளடத ற்றது இந்ை யில் நிளையத்தில்ைோன். சுைந்தி ப் ட ோ ோட்டம் ஒரு நிளனேோக மட்டுடம மிஞ்சிவிட்ட நம் கோைத்தில், என்றும் அழியோை சரித்தி ச் சோட்சியோக நிற்கிறது இந்ை யில் நிளையம். சரித்தி த்ளைப் ோடப் புத்ைகங்களுக்கு தேளிடய நோம் கற்றுக் தகோள்ைடே இல்ளை. அளைவிடவும், ே ைோறு என்றதும் நமக்கு நிளனவுக்கு ேரு ேர்கள் அ சர்களும், அ ண்மளனகளும் மட்டுடம! ஆனோல், யோர் அ சோண்டது என் து மட்டுடம சரித்தி ம் இல்ளை. ே ைோற்றில் சோமோன்யர்களின் ங்கு எப்ட ோதுடம இருட்டடிப்பு தசய்யப் ட்டுவிடுகிறது. சீனப் த ருஞ்சுேள க் கட்டும்ட ோது, அங்கு டேளை தசய்ை ஆயி க்கணக்கோனேர்கள் எங்டக தூங்கினோர்கள்? இந்தியோளே டநோக்கி தநப்ட ோலியன் ளடதயடுத்து ேந்ைட ோது, த ரிய ளடடய அேட ோடு ேந்ைது. ஆனோல், அந்ைப் ளட வீ ர்களில் ஒருேர் த யர்கூட சரித்தி த்தில் திேோகவில்ளை. ோபிடைோன் நக ம் ை முளற அழிக்கப் ட்டது என்று சரித்தி ம் கூறுகிறது. அளை ஒவ்தேோரு முளறயும் திரும் க் கட்டியது யோர்? அேர்கள் த யர்கள் ஏன் ே ைோற்றில் இருந்து விடு ட்டுப் ட ோயின என்று ஒரு நீண்ட கவிளைளய தஜர்மனியக் கவிஞ ோன ‘த ர்டடோல்ட் பி க்ட்’ எழுதியிருக் கிறோர். அதமரிக்கோவில் உள்ை மிகப் ளழளம யோன ஒரு த ோருள் என்று எளையோேது கோட்டினோல், அைற்கு அதிக ட்சம் ஐந்நூறு ஆண்டுகள்ைோன் ஆகி இருக்கும். இந்தியோ வில், சோைோ ணமோக விேசோய வீடுகளில் யன் டுத்ைப் டும் தநல் அைக்கும் நோழி களுக்குக்கூட இருநூறு ேருஷம் கடந்து ட ோயிருப் து யோேரும் அறிந்ைடை! நூறு ேருடங்களைக் கடந்ை த ோருட்கள் யோவும் டமற்கு உைகில் மியூசியத்தில் ளேத்துப் ோதுகோக்க டேண்டிய முக்கியத்துேம் த ற்றுவிடுகிறது. இந்தியோவிடைோ ஆயி ம் ேருடப் ளழளமயோனதுகூட இன்றும் அன்றோடம் யன் டுத்ைப் டும் த ோருைோக, இடமோக உள்ைது.

இந்தியோவின் ே ைோறு, டைன் கூட்ளடப் ட ோன்று ஆயி ம் கண்கள் தகோண்டது. ைண்டனில் டஷக்ஸ்பியர் பிறந்ை இடத்ளைப் ோர்ப் ைற்கு ஒவ் தேோரு நோளும் ஆயி க்கணக்கோன ோர்ளேயோைர்கள் ேருகிறோர்கள். ஆனோல், நம் டைசியக் கவி ோ தியோர் பிறந்ை இடத்ளை எத்ைளன ட ர் டநரில் தசன்று ோர்த்திருக்கிறீர்கள்? கம் ர் பிறந்ை ஊள எத்ைளன ட ர் அறிந்து இருக்கிறீர்கள்? ே.உ.சி. பிறந்ை ஒட்டப்பிடோ த்துக்கு எவ்ேைவு ட ர் தசன்று ேந்திருப் பீர்கள்? நம் மனதில் சரித்தி ம் முடிந்து ட ோன ஒரு நிகழ் ேோக மட்டுடம திேோகி இருக் கிறது. உண்ளமயில் ே ைோறு முடிந்து ட ோனதில்ளை. ஒரு நீரூற்ளறப் ட ோை அது எப்ட ோதும் ைனக்குள் ைோகப் த ோங்கி ஊறிக் தகோண்டட இருக்கிறது. அைன் உச்சநிளையும் டேகமும் மட்டுடம மோறிக்தகோண்டு இருக்கிறடையன்றி, அைன் இயக்கம் ஒடுங்குேடை இல்ளை. ோடப் புத்ைகங்களின் ேழியோக சரித் தி ம் அறிமுகமோனட ோது, அது ஒரு ைகேைோக மட்டுடம எனக்குள் திேோகி இருந்ைது. ஆனோல், டைடி ேோசிக்க ஆ ம்பித்ை பிறகு ே ைோறு, ேோழ்நோள் முழுேதும் கற்றுக்தகோள்ை டேண்டிய முக்கிய அறிைைோக உருமோறியது. சரித்தி ம் ஒரு புதிர்க் கட்டத்ளைப் ட ோை தகோஞ்சம் தைரிந்தும், தகோஞ்சம் தைரியோமலும் இருக்கிறது. ஹிஸ்டரி என்ற தசோல் கிட க்க தமோழியிலிருந்து உருேோகியது. அைன் அர்த்ைம், கடந்ை கோைத்ளைப் புைனோய்வு தசய்ேைோகும். சரித்தி ம் நம் உளடயில், உணவில், ட ச்சில், அன்றோட நடேடிக்ளககளில் தினமும் ைன்ளன தேளிப் டுத்திக் தகோண்டட இருக்கிறது. நோம் அணியும் சட்ளடயில் உள்ை த ோத்ைோன்கள் த ர்சீயோவில் இருந்து ேந்ைளையும், நோம் சோப்பிடும் உருளைக்கிழங்கு தேள்ளைக் கோ ர்கள் நமக்கு அறிமுகம் தசய்ைது என் ளையும், குடிக்கும் டைநீர் சீனோவில் இருந்து ேந்ைளையும் நோம் சரித்தி ம் என்று உணர்ேதில்ளை. உணேகங்களில் ை ப் டும் உணவுப் ட்டியலில் உள்ைதில் இட்லியும் த ோங்கலும் ைவிர்த்து, மற்ற உணவுப் த ோருட்கைோன டைோளச, ேளட, டகசரி, சப் ோத்தி, பூரி, த ோட்டி, ஜ்ஜி, நூடுல்ஸ், பீட்ஸோ, கோபி என ஐம் துக்கும் டமற் ட்ட உணவு ேளககள் யோவும் பிற மோநிைங் களில் இருந்டைோ, பிற டைசங்களில் இருந்டைோ நமக்கு அறிமுகமோகி, இன்று நம் அன்றோட உணேோகிவிட்டன. இந்ை உணவுப் த யர்கள் எதுவும் ைமிழ்ச் தசோற்கள் இல்ளை. இந்ை த ோருட்களின் சரித்தி மும் நமக்கு ரிச்சயம் இல்ைோைது. உண்ளமயில், ஒவ்தேோரு மனிைனும் ஒரு சரித்தி ம்! யோேர் மனதிலும் கோைம் ைன் ேோளைத் ைோடன கவ்விக் தகோண்டு டுத்திருக்கும் ோம்ள ப் ட ோை விடநோைமோகச் சுருண்டு கிடக்கிறது. ே ைோறு இடிந்ை டகோட்ளடகளில் இருந்து மட்டும் மீள் உருேோக்கம் தசய்யப் டவில்ளை. சரித்தி த்ளை மீள் உருேோக்கம் தசய்ேதில் முக்கியப் ங்கு ேகித்ைது நமது நோக்கு. நோக்கின் சரித்தி ம் மனிை நோகரிகத் தின் சரித்தி ம். மனிைர்கள் ைங்களின் நிளனவுகளின் ேழியோகவும், ேோய் தமோழிக் களைகள் மற்றும் நிகழ்களைகள் ேழியோகவும் சரித்தி த்ளைத் தைோடர்ந்து ைக்களேத்துக்தகோண்டு இருந்திருக் கிறோர்கள். இந்திய சரித்தி த்ளைக் கற்கத் துேங்கியட ோதுைோன், இந்தியோவின் ேலிளமளயயும் இந்திய மனதின் ஆழத் ளையும் புரிந்துதகோள்ை முடிந்ைது. யணத்தின் ேழியோகக் கண்டு உணர்ந்ை இந்தியோ ஒருவிைமோகவும், சரித்தி உண்ளமகளில் இருந்து அறிந்துதகோண்ட இந்தியோ இன்தனோரு ரிமோணம் தகோண்டு இருப் ளையும் அறிந்து தகோள்ை முடிந்ைது. குறிப் ோக, ஆங்கி டையர்களின் ேருளகக்குப் பிறகு இந்தியோவில் நளடத ற்ற மோற்றங்கள் மற்றும் சுைந்தி ப் ட ோ ோட்ட நிகழ்வுகள் குறித்து ேோசிக்கும்ட ோது, அது எத்ைளகய தைோரு மக்கள் எழுச்சியோக இருந்திருக் கிறது என் ளைத் துல்லியமோக உணர்ந்து தகோள்ை முடிகிறது.

சுைந்தி த்தின் மகத்துேத்ளைப் புரிந்து தகோள்ேைற்கோக, சுைந்தி ப் ட ோ ோட்டம் நளடத ற்ற முக்கிய இடங்கள் ைேற்ளற டநரில் தசன்று ோர்க்க டேண்டும் என விரும்பி அளைந்திருக்கிடறன். சிை இடங்களைப் ோர்ளேயிட்டிருக்கிடறன். ச ர்மதியும், ைண்டியும், டேைோ ண்யமும், ஜோலியன் ேோைோ ோக்கும் இதில் முக்கியமோனளே. இந்ை ேரிளசயில் தநகிழ் ேளடயச் தசய்ை இடம், மணியோச்சி யில் நிளையம். த்ைோண்டுகளுக்கு முன்பு ேள இந்தியோவில் எந்ை யில் நிளையத்திலும் நோம் ளைரியமோக உறங்கைோம். எவ்ேைவு டந ம் டேண்டுமோனோலும் ட சிக் தகோண்டு இருக்கைோம். ஆனோல், சமீ மோக ஏற் ட்ட தீவி ேோதிகள் ற்றிய யம், யோேற்ளறயும் நிர்மூைமோக்கிவிட்டது. உண்ளமயில், ட ருந்து நிளையப் பிைோட் ோ ங்களும், யில் நிளையப் பிைோட் ோ ங்களும் எண்ணிக்ளகயற்றேர் களுக்கு இ வு டந ப் புகலிடமோக இருந்திருக்கிறது. மணியோச்சி யில் நிளையத்துக்குப் த்துக்கும் டமற் ட்ட ைடளேகள் ட ோயிருக்கிடறன். ஒவ்தேோரு முளறயும் அங்கு கவியும் மனநிளை ஒன்று ட ோைடே இருக்கிறது. அன்றும் யில் நிளைய த ஞ்சில் அமர்ந்து, மோளை தேயிளைப் ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்டைன். அலுமினிய நிற டமகங்கள் திட்டுத்திட்டோகப் டிந்துகிடக்க, கோற்றில் அமிழ்ந்து கிடந்ைது யில் நிளையம். கோற்றில் அளைக்கழிக்கப் டும் ஒன்றி ண்டு ம ங்களைத் ைவி , பிைோட் ோ தேளியில் டேறு எதுவுமில்ளை. மனம் சரித்தி த்தின் ஊடோகத் ைனது துடுப்புகளை அளசத்துச் தசன்றுதகோண்டட இருந்ைது. கண் ோர்ளேயில் கோைத்தின் சுேடட இல்ளை. சரித்தி த்தின் சிறிய முனகல் சத்ைம்கூடக் டகட்கவில்ளை. மனம், ைோடன கடந்ை கோைத்ளை தநய்யத் துேங்குகிறது.

இந்திய சுைந்தி ப் ட ோரின் முைல் தேடிச் சத்ைம் என்று அளழக்கப் டு கிறது, ஆஷ் டுதகோளைச் சம் ேம். திருதநல்டேலி மோேட்டத்தின் ஆட்சி யோை ோக இருந்ைோன் ஆஷ். அங்கு சுைந்தி ப் ட ோ ோட்ட வீ ர்களை ஒடுக்கு ேதில் மிகக் கடுளமயோன முளறகளைக் ளகயோண்டு ேந்ைோன். நீைகண்ட பி ம்மச் சோரியின் தூண்டுைலில் ேோஞ்சிநோைன், மணியோச்சி யில் நிளையத்தில் ஆளஷத் துப் ோக்கியோல் சுட்டுக் தகோன்றுவிட்டு, ைோனும் அடை யில்நிளையத்தில் உள்ை கழிப் ளறயில் நுளழந்து, ைற்தகோளை தசய்துதகோண்டோன். இந்ை சம் ேத்துக்குக் கோ ணமோக இருந்ை நீைகண்ட பி ம்மச்சோரி தசங்டகோட்ளடயில் இருந்து புறப் டும் ட ோது ைனது மஞ்சள் ள ளய தசட்டியோர் களட ஒன்றில் தகோடுத்து ளேத்துவிட்டுச் தசன்றிருக்கிறோர். ஆஷ் தகோளைக்குப் பிறகு, ட ோலீஸ் தீவி மோன டைடுைல் டேட்ளடளயத் துேங்கிய ட ோது, அந்ைப் ள யில் இருந்ைளே யோவும் ைளட தசய்யப் ட்ட புத்ைகங்கள் என்று அறிந்ை தசட்டியோர், ைன்ளனயும் தேள்ளைக்கோ ர்கள் கண்டுபிடித்துத் ைண்டித்துவிடுேோர்கடைோ என்று யந்து ைற்தகோளை தசய்துதகோண்டோர். இன்தனோரு க்கம், தகோல்ைப் ட்ட ஆஷ் துள யின் மளனவி, ைன் குழந்ளை களை ளேத்துக்தகோண்டு பிளழக்க ேழியின்றி இருப் ைோக கிழக்கிந்தியக் கம்த னிக்கு முளறயீடு தசய்கிறோள். கம்த னி விசோ ளண நடத்தி, ஆஷின் அத்ளை ஒருத்தி ணக்கோரியோக இருப் ைோல், அேர்களுக்கு எவ்விைமோன த ோரு ைோைோ உைவியும் தசய்ய இயைோது என்று ளகவிரித்துவிடுகிறது. கிட்டத்ைட்ட ேோஞ்சிநோைனின் மளனவிக்கும் இது ட ோை ஒரு நிளை ஏற் ட்டு, நீண்ட ட ோ ோட்டத்துக்குப் பின்ட உரிய மரியோளையும் உைவியும் கிளடத்ைது. இந்ை ேழக்ளக விசோரிக்கச் தசன்ற ஒரு ட ோலீஸ் கோன்ஸ்டபிள் கோணோமல் ட ோய் எண் து ஆண்டுகளுக்கும் டமல் ஆகிவிட்டது. இன்றுேள அேள ப் ற்றி எந்ைத் ைகேலும் இல்ளை என்கிறது கோன்ஸ்டபிளின் குடும் ம். ேோஞ்சி நோைடனோடு தசன்ற மோடசோமி உயிட ோடு தஜர்மனியில் இருப் ைோக, அே து மளனவி சிை ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ேள கூறிக்தகோண்டு

இருந்ைோர். இளைப் ட ோைடே எத்ைளனடயோ அவிழ்க்கப் டோை மர்மங்கள் இந்ைச் சம் ேத்தின் பின்னோல் இன்றும் புளையுண்டட இருக்கின்றன. மணியோச்சி யில் நிளையம் ேோஞ்சி நோைன் நிளனேோக ேோஞ்சி மணியோச்சி என்று த யர் மோற்றப் ட்டடையன்றி டேறு எந்ை முக்கியத்துேமும் அளடந்து விடவில்ளை. ட ோட் கிைப் தமயில், கோை மோற்றத்தில் நிறுத்ைப் ட்டு விட்டது. ஆனோலும், அடை கண்ணுக்கு எட்டும் தூ ம் ேள விரிந்துகிடக்கும் கரிசல்தேளி. எங்டகோ விட்டுவிட்டுக் டகட்கும் குருவிகளின் சத்ைம். ழுத்து உதிர்ந்துகிடக்கும் இளைகளின் சிறு சைசைப்பு இளே கோைத்ைோல் மோறடே மோறோமல் அப் டிடய இருக்கின்றன. ஆஷ் டுதகோளையின் எதித ோலி அன்று ைண்டனில் இருந்ை ோணியின் மோளிளக ேள டகட்டது. இன்று அந்ைச் சம் ேம் ோடப் புத்ைகங்களில் த்து மோர்க் டகள்விகளில் ஒன்றோக மட்டுடம சுருங்கிப்ட ோய்விட்டிருக்கிறது. தைோளைதூ த்தில் யில் ேரும்ட ோடை ைண்டேோைங்கள் அதி த் துேங்கி விடுேளைப்ட ோை, கடந்ை கோைம் கண்ணுக்குத் தைரியோமல் நம்ளமக் கடந்துட ோேளை அங்கு உண முடிந்ைது. கோைத் தில் மீைமிருக்கும் இது ட ோன்ற ஒன்றி ண்டு இடங்கள்ைோன் சரித்தி ம் உண்ளமதயன தமய்ப்பித்துக்தகோண்டு இருக்கின்றன. மனிைர்கள் ை முக்கிய மோன நிகழ்வுகளைக்கூட எளிைோக மறந்து ட ோய் விடுேதும், மறந்ைளை திரும் த் திரும் ச் சரித்தி ம் நிளனவு டுத்துேதும் தைோடர்ந்து நடந்துதகோண்டுைோன் இருக்கிறது. கோைம் முன்டனோக்கிடயோடும் நதி என்கிறோர்கள். என்றோல், சரித்தி ம் என் து, நதி ைன் விளசயோல் உருேோக்கிய கூழோங்கற்கள் எனைோமோ?

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)



ண் தியோனிப் தில்ளை குரு பிறகு மதிலிடை கண் தியோனிக்கோதிருப் துமில்ளை குரு தசோன்னோர்.

மூடி ேயலிடை பூளனயும் திறந்திருப் ேர்கள்

இருப் ேத ல்ைோம் தசோன்னோர் தகோக்கிளனயும் ோர்த்ைோர் எல்ைோம்

- சச்சிைோனந்ைன்

பு

னிை ைோமஸ் மளை, தசன்ளன ைோம் ம் தநடுஞ்சோளையில் உள்ைது. எத்ைளனடயோ யில் யணங்களில் அந்ை மளையின் தூ க் கோட்சிளய அளனேரும் ோர்த்திருப்ட ோம். ங்கிமளை என்று உள்ளூர்ேோசிகைோல் அளழக்கப் டும் தசயின்ட் ைோமஸ் மவுன்ட், தசன்ளனயின் பு ோைனத்தின் சோட்சியோக உளறந்துட ோயிருக்கிறது. தசன்ளனக்கு ேந்ை நோள் முைல், ை முளற ங்கிமளைப் குதிக்குள் சுற்றி அளைந்திருக்கிடறன். ஒரு க்கம் ோணுேத் தினருக்கோன ணியிடங்கள் மற்றும் குடியிருப்புகள். இன்தனோரு புறம் ைங்கைது வீட்டுக் கூள க்கு டமைோக விமோனம் ைோழப் றந்து மீனம் ோக்கம் விமோன நிளையத்தில் இறங்குேளை எந்ை அதிசயமுமின்றி ோர்த்துப் ழகிப்ட ோன அன்றோடேோசிகள். மளையின் மீது ஏறுேைற்கு 134 டிக்கட்டுக்கள் உள்ைன. ப் ோன நக ேோழ்வின் எந்ைச் சுேடுமின்றி சீ ோக வீசிக்தகோண்டு இருக்கும் கோற்றும் நிசப்ைமும் கவிந்துகிடக்கிறது. டிக்கட்டுகள் மிகத் தூய்ளமயோக ளேக்கப் ட்டிருக்கின்றன. மளையின் மீது நடக்கத் துேங்கியதும் நக ம் நம் கோைடியில் நழுவிப்ட ோகத் துேங்குகிறது. உய ம் ஒரு அதிசயம் என் ளை, மனது தமல்ை உண த் துேங்குகிறது. ைள யில் இருந்து கோணும் த ோருட்கள், ஏன் உய த் துக்குப் ட ோனதும் இத்ைளன ஆச்சர்யமோக மோறிவிடுகின்றன என்று வியப் ோக இருக்கிறது. தைருக்கள், குடியிருப்புகள் யோவும் சிறிய விளையோட்டுப் த ோருட்கள் ட ோை சுருங்கிப்ட ோய்த் தைரிந்ைன. பூச்சிகள் ஊர்ேது ட ோன்று சோளையில் ேோகனங்கள் தைரி கின்றன. ம ங்களின் ைளைளய தநருக்கமோகப் ோர்க்கி டறன். தைோளைவில் த ரிய ளமைோனம் ஒன்றில் சிை சிறுேர்கள் கிரிக்தகட் ஆடிக் தகோண்டு இருக்கி றோர்கள். நக ம் அைன் சீ ற்ற ஒலிளய இழந்து தேறும் கோட்சியோக மட்டுடம மோறிக்தகோண்டு இருந்ைது. கோற்று சுளன யிலிருந்து பீறிடுேது ட ோை கசிந்து ேந்ை டிடய இருந்ைது.

உய ம் மிக ேசீக மோனதில்ளையோ? கி ோமங்களில் மிக உய மோனளே ம ங்கள் மட்டும்ைோன். ோல்ய ேயதில் மிகப் த ரிய வீடு என்று டைோன்றியது, இன்று கோணும்ட ோது ஒட ஒரு மோடிதகோண்ட சிறிய வீடு ட ோை சுருங்கிப் ட ோயிருக் கிறது. உய ம் என் து தேறும் டைோற்ற மயக்கம்ைோனோ? உய த்ளை நோம் அளடேைற்கு ேலிளயயும் டேைளனளயயும் கடந்து ட ோக டேண்டி இருக்கிறது. ஆனோல், உய த்துக்கு ேந்து நின்ற பிறகு ஆச்சர்யமோக இருப் து, நோம் எங்டகயிருந்து நம் யணத்ளைத் துேக்கிடனோடமோ, அந்ைத் ைள ைோன். மளைகளை விடவும் மிக ஆச்சர்ய மோனது பூமி. எல்ைோ மளைகளும், கடல்களும் அருவியும் மண்டணோடுைோன் தநருக்கம் தகோண்டுள்ைன. நோம் புரிந்துதகோள்ை முடியோை ஒரு விசித்தி ம் மண். ஆழி டேடம் ட ோடுகிறேர்கள் கோலில் கட்ளட கட்டிக்தகோண்டு நடந்து ேருேோர்கள். அேர்களைக் கோணும்ட ோது டேடிக்ளகயோக இருக்கும். மனிைர்கள் ஏன் ஆறடிடயோடு ைன் ேைர்ச்சிளய நிறுத்திக் தகோண்டுவிட்டோர்கள் என்று டயோசளன ேரும். ஆழி உருேம் தகோண்டேனுக்குக் கோல்கள் மட்டுடம ஆறடி இருக்கும். அேன் தைருவின் குறுக்கோக நடந்து ட ோகும்ட ோது நோய்கள் மி ட்சிடயோடு தைோளைவில் ட ோய் நின்ற டி குள க்கும். அத்ைளன உய மோன மனிைன் ஒரு டி தநல் யோசகம் டகட்டு ை து வீட்டு முன் ோக ைளை குனியும்ட ோதுைோன் மனதில் சுளீத ன ேலி உண்டோகும். புனிை ைோமஸ் மளையின் டிக்கட்டுகளில் நடந்து ேரும் ட ோது ஆங்கோங்டக விவிலியக் கோட்சிகள் புளடப்பு உருேங் கைோகச் சித்திரிக்கப் ட்டுள் ைன. தேயில் மட்டுடம என்டனோடு கூட ஏறி ேந்து தகோண்டு இருந்ைது. மளையின் மீது ேந்து டசர்ந்ைதும் ஒரு உதிர்ந்ை இளை கோற்றில் றப் து ட ோை மனம் எளடயற்றுப் ட ோய்விடுகிறது. தசன்ளனளயப் ருந்துப் ோர்ளேயில் கோண் ைற்கு மிகவும் அருளமயோன இடம் அது. கட்டடங்கள், சோளைகள், குடியிருப்பு கள் இேற்றுக்கு இளடயில் இன்னும் சுளம மோறோை ம ங்கள். தூர்ந்துட ோய் தூசி மண்டிக்கிடக்கும் ளழய டிக்கட்டுகளின் சரிவில் இருந்து கோணும்ட ோது ஒரு வீட்டின் மோடியில் த ண் ஈ த் துணிளய உைர்ேைற் கோகக் கோயப்ட ோட்டுக்தகோண்டு இருக்கிறோள். இடயசுவின் சீடர்களில் ஒருே ோன புனிை ைோமஸ், கிறிஸ்துே மைத்ளைப் ேச் தசய்ேைற்கோக இந்தியோவுக்கு ேருளக ைந்து, மை ோர் குதிகளில் ைனது மைப் பி சோ த்ளை டமற்தகோண்டோர். இந்ைப் யணத்தின் தைோடர்ச்சியோக அேர் ைமிழகத்துக்கும் ேருளக ைந்திருக்கிறோர். மயிைோப்பூரில் அேர் ேன்தகோளை தசய்யப் ட்டைோக கிறிஸ்துே ே ைோறு கூறுகிறது. அே து நிளனேோக இந்ை மளையின் மீது ஒரு டைேோையம் அளமக்கப் ட்டுள்ைது. 500 ேருடங்களுக்கும் டமைோக ேழி ோட்டு ஸ்ைைமோக இருந்து ேரும் த ருளமக்குரிய இந்ைத் டைேோையம், ஆர்மீனியர்கைோலும் ட ோர்த்துக்கீசியர்கைோலும் ோமரிக்கப் ட்டும் ேைர்த்தைடுக்கப் ட்டும் ேந்ை சிறப்பு உளடயது. 200 ேருடங்களுக்கு முன் ோக இந்ைத் டைேோையத்துக்கோக 134 டிக்கட்டுகளை ஆர்மீனிய ேணிகர் ஒருேர் ைனது தசோந்ைச் தசைவில் அளமத்துக் தகோடுத்திருக்கிறோர். இந்ை மளைக்கு இன்தனோரு த ருளமயும் இருக்கிறது. அது, உைகில் மிக உயர்ந்ை சிக ம் மவுன்ட் எேத ஸ்ட் என்று கண்டுபிடிக்கப் ட்ட இந்திய நிை அைளேப் ணி இந்ை மளையில் இருந்துைோன் துேங்கியது. ‘தி கிட ட் இண்டியன் ஆர்க்’ எனப் டும் மகத்ைோன நிை அைளேப் ணிளய கர்னல் வில்லியம் ைோம்டன் இந்ை மளையின் மீதிருந்து 1802-ம் ஆண்டு துேக்கினோர்.

இந்ைப் ணி 40 ஆண்டுகளுக்கும் டமைோக நளடத ற்றது. ணி முடிேைற்குள் ைோம்டன் இறந்துட ோய்விடடே, அே து ணிளயச் தசய்ை ைோமஸ் எேத ஸ்ட், ைனது சர்டே ணி களின் முடிவில், இமயமளையில் உள்ை சிக ம் உைகிடைடய மிக உய மோனது என்ற உண்ளமளய உைகுக்குத் தைரியப் டுத்தினோர். இைற்கு முன்பு ேள , ஆண்டிஸ் மளைச் சிக ம்ைோன் உைகில் மிக உய மோனது எனக் கருைப் ட்டது. ைோமஸ் எேத ஸ்ட் சர்டே குழுவினர் இந்ைச் சிக த்ளைக் கண்டுபிடித்ை ைற்கோகத்ைோன், அைற்கு மவுன்ட் எேத ஸ்ட் என்று த யரிடப் ட்டது. ோ ர்ட் கிளைவ் கோைத்தி லிருந்டை இந்தியோளே நிை அைளே தசய்ய டேண்டும் என்ற விருப் ம் தேள்ளைக்கோ ர்களுக்கு இருந்ைது. அேர்கள் ேணிக டநோக்கத்துக்கோகவும் உள்நோட்டுப் பி ச்ளனகளைத் ைங்களுக்குச் சோைகமோகப் யன் டுத்திக் தகோள்ை விருப் ப் ட்டைோலும் இந்தியோவின் நிைப் ப்பு எவ்ேைவு த ரியது, கடல் மட்டத்திலிருந்து ஒவ்தேோரு ஊரும் எவ்ேைவு உய த்தில் இருக்கிறது என்று தைரிந்துதகோள்ை விரும்பினோர்கள். இைற்கோக ோ ர்ட் கிளைவ் கோைத்திடைடய, டமஜர் டஜம்ஸ் த ன்னல் என் ேர் ைளைளமயில் ஒரு நிை அைளே அளமப்பு துேங்கப் ட்டது. அதுைோன் இன்றும் ‘சர்டே ஆஃப் இண்டியோ’ எனப் டும் நிை அைளேத் ைளைளமயகம் ஆகும். இந்ைப் ணியின் தைோடர்ச்சியோக அேர்கள் டமற்தகோண்ட ளமசூர் மோநிைத்தின் நிை அைளேப் ணிைோன் திப்புசுல்ைோனுக்கு எதி ோன ட ோரில் தேள்ளைக் கோ ர்கள் தேற்றி த றுேைற்கு த ரிதும் உைவியோக இருந்ைது. இந்ை தேற்றிளயத் தைோடர்ந்து இந்தியோ முழுேதும் விரிேோன நிை அைளேப் ணிளய டமற்தகோள்ைத் தீர்மோனித்ைனர். ‘கிட ட் டிரிடகோணதமட்ரிகல் சர்டே’ எனப் டும் இந்ைப் ணிக்குத் ைளைளம ஏற் ைற்கோக கிழக்கிந்தியக் கம்த னியில் டேளை தசய்ை வில்லியம் ைோம்டளன நியமித்ைோர்கள். ைோம்டன் நிைத் டைோற்றம் ற்றிய ஆய்வுகளில் எப்ட ோதும் மிக விருப் மோக இருந்ைேர். அேருக்குக் கணிைத்திலும் ேோனவியலிலும் மிகுந்ை விருப் ம் இருந்ைது. அந்ை நோட்களில் சர்டே ணி மிகக் கடினமோனது. இன்று இருப் து ட ோன்று நவீன சோைனங்கடைோ, கணிப் த ோறியின் உைவிடயோ அன்று கிளடயோது. எல்ைோக் குறிப்புகளும் அைளேகளும் கோகிைத்தில் திவு தசய்யப் ட டேண்டும். டமலும் சர்டே ணிக்கோன கருவியோன திடயோடளைட் என்ற கருவி, இந்தியோவில் அதிகம் யன் டுத்ைப் டவும் இல்ளை. எனடே, ைோம்டன் இந்ைக் கருவிளய இங்கிைோந்திலிருந்து ே ேளழத்ைோர். அள டன் எளடயுள்ை இந்ைக் கருவியின் துளணடயோடு, ைனது ணிளய புனிை ைோமஸ் மளையின் மீதிருந்து துேக்கினோர். இந்ைப் ணி ேருடக்கணக்கில் நீண்டு தகோண்டட இருந்ைது. இைற்கோக ளைை ோ ோத்திலிருந்து நிஜோம் மிகுந்ை ஒத்துளழப்பு தகோடுத்ைோர். ைனது 70-ேது ேயதில் ைோம்டன் மகோ ோஷ்டி ோவில் உடல் நைக் டகோைோறு கோ ணமோக ம ணமளடந்ைோர். அைன் பிறகு, சர்டேயர் தஜன ல் ைவிளய ைோமஸ் எேத ஸ்ட் ஏற்றுக்தகோண்டு புகழ்த ற்ற அந்ை கிட ட் டிரிடகோணதமட்ரி சர்டேளயத் தைோடர்ந்து டமற்தகோண்டோர். இந்தியோளேப் ற்றிய தைளிேோன ஒரு சித்தி ம் உருேோேைற்கு மிகுந்ை துளணயோக இருந்ைது இந்ை சர்டே ணிடய! ைோம்டன் ைனது சர்டே ணிளயத் துேக்கியைற்கு அளடயோைமோக புனிை ைோமஸ் மளையின் மீது ஒரு சர்டே கல்ளை நட்டுளேத்திருக்கிறோர். இன்று ைோம்டன் நிளனேோக அே து உருேச் சிளை ஒன்று டைேோையத்தின் கிழக்குப் குதியில் இந்திய சர்டே துளறயின ோல் அளமக்கப் ட்டிருக்கிறது. ைோம்டன் சிளையின் முன் ோக நின்றிருந்டைன். மோர் ைவு சிளை அது. அந்ைக் கண்கள் மிகக் கூர்ளமயோக எளைடயோ கேனித்துக் தகோண்டு இருப் து ட ோலிருந்ைன. ைோம்டன் ோர்த்ை கோட்சிகள் யோவும் கோைத்தில் ஒளிந்துதகோண்டு விட்டன. அன்று அடர்ந்ை ம ங் களுக்கு நடுவில்

ஒன்றி ண்டு குடியிருப்புகள் உள்ைைோக இருந்ை நக ம், இன்று தநருக்கமோன குடியிருப்புகளுக்கு நடுவில் ஒன்றி ண்டு ம ங்கள் உள்ைைோக உருமோறியிருக்கிறது. டைேோையத்தின் மணிகள் ஒலிக் கின்றன. அலுமினியப் றளே ட ோை விமோனம் தைோளைவில் ைள இறங்கிக் தகோண்டு இருந்ைது. ப் ர் ேளையல்கள் அணிந்ை ஒரு த ண்மணி தேயிளையும் த ோருட் டுத்ைோமல் ஓரிடத்தில் முழங்கோலிட்டுப் பி ோர்த்ைளன தசய்கிறோள். அேைது ைளைளய மூடியிருந்ை முக்கோடு கோற்றில் அளை ட்டுக்தகோண்டு இருந்ைது. ஏடைோ ஊரிலிருந்து பி ோர்த்ைளன தசய்ேைற்கோக ேந்திருந்ை ஒரு குடும் ம் கடந்து ட ோகும் ட ோது, ைங்களை ஒரு புளகப் டம் எடுத்துத் ைருமோறு டகம ோளே என்னிடம் தகோடுத்ைோர்கள். அந்ைக் குடும் த்து ந ர் ஒருேர், ‘விமோனம் ைள யிறங்குேது பின்னணியில் தைரியும் டியோக எடுங்கள்’ என்றோர். டகம ோவின் கண்ேழியோகப் ோர்த்ை ட ோது புளக மூட்டம் ட ோை தேளிச்சம் மங்கிக்கிடந்ை பின்புைத்தில் ஒரு விமோனம் ஓடுைைத்தில் இறங்கிக்தகோண்டு இருந்ைது. புளகப் டம் எடுத்துக் தகோடுத்ைட ோது, ‘விமோனம் சரியோகத் தைரிந்ைைோ?’ என்று டகட்டோர். விமோனம் புளகப் டத்தில் திேோகி இருக்கக்கூடும். ஆனோல், 500 ேருடம் கடந்துட ோன ஒரு இடத்தில் நிற்கிடறோம் என்ற கோை உணர்ளே எப் டிப் திவு தசய்ேது? ோளறயில் தேயில் ஊர்ந்து ட ோேது ட ோை, கோைம் யோளேயும் ைழுவிக் தகோண்டும் எதிலும் நின்றுவிடோமலும் தைோடர்ந்து தசன்றுதகோண்டட இருக் கிறது. ேள டதமன நோம் கோணும் இந்தியச் சித்தி த்தின் பின்னோல் ஆயி க் கணக்கோன உளழப் ோளிகள் ளககள் ஒன்று டசர்ந்துப் ணியோற்றியதும், எண்ணிக்ளகயற்ற கலி வுகள், ஆயி க்கணக்கோன க்கக் குறிப்புகள், அறிவு நுட் ம் யோவும் டசர்ந்திருக்கிறது என் தும் எேருக்கும் தைரிேதில்ளை. டகோப்ள யில் மிைக்கவிட்ட ஐஸ் துண்ளடப் ட ோை மளை தகோஞ்சம் தகோஞ்சமோகக் கள ந்துதகோண்டு இருப் து தைரிந்ைது. எல்ைோ உய ங்களும் ைற்கோலிக மோனளே என்று ஏடனோ அப்ட ோது டைோன்றியது. நிஜம்ைோன் இல்ளையோ?

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

நீ ைத்ளை சூடிக்தகோண்டது ேோனம் ச்ளசளய ஏந்திக்தகோண்டது ேயல் கறுப்ள ேோங்கிக்தகோண்டது தகோண்டல் தேண்ளமளய ேோங்கிக்தகோண்டது ருத்தி மஞ்சளை அப்பிக்தகோண்டது சந்ைனம் ழுப்ள அணிந்துதகோண்டது ம ம் சிேப்ள ேரிந்துதகோண்டது த்ைம் ஏழு ேண்ணங்களிலும் தகோஞ்சம் திருடி எடுத்துக்தகோண்டது இந்தி ைனுசு இேனுக்தகன்று இல்ைோமல் ட ோயிற்று ைனி ஒரு நிறம். - விக் மோதித்யன்

கோ ந்ைள் மைள

ப் ோர்த்திருக்கிறீர்கைோ?

இைக்கியங்களில் த ண்களின் வி ல்களுக்கு உேளம தசோல்லும்ட ோது, அளே கோந்ைள் மைள ப் ட ோன்றிருந் ைன என்ற ேர்ணளன இடம்த ற்றிருப் ளை ேோசித் திருக்கிடறன். கோந்ைள் மைள ப் ற்றிய குறிப்புகள் சங்க இைக்கியங்களில் ஏ ோைம் கோணப் டுகின்றன. ட ோஜோ, முல்ளை, மல்லிளக, தசவ்ேந்தி, ைோமள , பிச்சி, குல்தமோகர் என்று நமக்குத் தைரிந்ை மைர்களின் த யர்கள் த்துக்குள் இருக்கும். இந்ைப் பூக்கள் நோம் உ டயோகப் டுத்து ளே. த ரிதும் களடயில் விற் ளனயோகின்றளே. டேப் ம் பூவின் ேோசமும், எள்ளுப் பூவின் அழகும், தும்ள ப் பூவின் டைனும், பூசணிப் பூவின் மஞ்சளும் அதிசயங்களுக்கு அப் ோற் ட்ட அதிசயங்கள் இல்ளையோ? சங்கக் கவிஞர்கள் இயற்ளகளய மிக நுட் மோகத் ைங்களின் கவிளைகளில் திவு தசய்திருக்கிறோர்கள். ோணர்கைோக அேர்கள் ேோழ்ந்ை கோ ணத்ைோல், ஓரிடம் விட்டு மற்டறோர் இடம் தசல்லும்ட ோது, யண ேழியில் கண்ட கோட்சிகளை மிகத் துல்லியமோகக் கவிளைப் டுத்தி இருக்கிறோர்கள். அதிலும், பூக்களுக்கு அேர்கள் ைரும் ஒப்புளம மிக விசித்தி மோனது. குறுந்தைோளகயில் 240 ோடல் கைோக இடம்த ற்றுள்ை தகோல்ைன் அழிசியின் முல்ளைப் ோட்டில், குறிப் ோக இ ண்டு உேளமகள் மறக்க முடியோைளே.

னிக் கோைத்தில் புைரில் டர்ந் துள்ை சிய தகோடிகளையுளடய அேள ச் தசடியின் பூேோனது கிளியின் அைகு ட ோைத் டைோன்றுேைோகவும், முல்ளைப் பூக்கள் கோட்டுப் பூளனயின் ற்கள் ட ோன்ற உருேத்ளைக்தகோண்டு இருப் ைோகவும் ோடல் விேரிக்கிறது. த யர் தைரியோமல் பூக்கள் நம் வீட்டுப் புறக்களடயில் துேங்கி நிைதமங்கும் பூத்துக்கிடக்கின்றன. நோம் அளைக் கேனிப் டைோ, அைன் சுகந்ைத்ளை அறிந்துதகோள்ேடைோ இல்ளை. நமது மிக நவீனமோன அலுேைக அளறகளில் பிைோஸ்டிக் பூக்கள், பிைோஸ்டிக் தசடிகள் இயற்ளகளய நகல் தசய்துதகோண்டு இருக்கின்றன. டுக்ளக அளறச் சுேர்களில் பிைோஸ்டிக் ேண்ணத்துப்பூச்சிகள் ஒட்டிக்கிடக்கின்றன. விதிவிைக்கோக சிை அலுேைகங்களில் தசடிகள் ேைர்க்கப் ட் டோலும், அது அைங்கோ த்துக்கோகத்ைோடன அன்றி, இயற்ளகடயோடு நோம் தகோள்ளும் தநருக்கம் என்று எேரும் புரிந்துதகோள்ை வில்ளை. அைங்கோ த்துக்கோக ஒரு மனிைளன ேைர்ப் து என்று முடிவுதசய்ைோல் அது எவ்ேைவு அ த்ைடமோ, அத்ைளகயதுைோன் தசடிகளை தேறும் அைங்கோ த்துக்கோக மட்டுடம ேைர்ப் தும்! தநடுஞ்சோளைடயோ மோகடே ஒரு முளற நடந்து ோருங்கள்... எத்ைளனவிைமோன நிறங்கள்.... எத்ைளனவிைமோன மைர்கள்..! பூமி ைன்ளன ஒவ்தேோரு நோளும் பூக்கைோல் ஒப் ளன தசய்துதகோண்டு, ஆகோசத்தில் முகம் ோர்த்துக்தகோள்கிறது ட ோலும்! ஒவ்தேோரு பூவும் ைனக்தகன மிகுந்ை ைனித் துேத்துடன் இருக்கிறது. டேப் ம் பூவின் ேோசளன டேறு எந்ைப் பூவுக்கும் இருப் தில்ளைடய? சிறுேயதிலிருந்து என்ளன மூழ்கடித்ை ேோசளனயுளடயது ைோழம்பூ. துணிகள் அடுக்கிளேக்கப் ட்டிருந்ை அைமோரியின் உள்டை உைர்ந்துட ோன ைோழம்பூவின் இைழ்கள் கிடக்கும். மயக்கும் நறுமணம் அது. ேோசளனயின் ஊற்றுைோன் திறந்து தகோண்டுவிட்டடைோ எனும் டியோன ஒரு கம்பீ ம். நம் உடலின் ந ம்புகளை முறுக் டகற்றி மீட்டும் அதிசய வி ல் தகோண்டது ைோழம்பூ. ைோழம் புைர்கள் ஓளடயில் அடர்ந்து கிடப் ளைக் கண்டிருக்கிடறன். அைற்குள் கலில்கூட நடமோட முடியோது. ோம்புகள் இந்ை ேோசளனயில் திளைத்துக் கிடக்கும் என் ோர்கள். எப் ட ோைோேது தைருவில் ேரும் பிடோ னிடம் வீட்டுப் த ண்கள் ைோழம்பூ டேண்டும் என்று டகட்கும்ட ோது, அேன் ைனது துணிப்ள யில் இருந்து ைோழம்பூ எடுத்துத் ைருேளைக் கண்டிருக்கிடறன். டகோடோனுடகோடி பூக்கள் ஒவ்தேோரு நோளும் பூக்கின்றன. பூவின் நிறமும் ேோசளனயும் டேறு டுகின்றனடே அன்றி, பூப் து ஒட விைம்ைோடன! இந்ைப் பூக்களில் மனிைர்களின் கண் களில் டு ளே த்து சைவிகிைம்கூட இருக்கோது. மீைம் உள்ை அத்ைளனப் பூக்களையும், சூரியனும் றளேகளும் ஆகோசமும்ைோன் ோர்த்துக்தகோண்டு இருக்கின்றன. கோற்ளறத் ைவி , டேறு எதுவும் பூக்களை தநருக்கம்தகோள்ைடே இல்ளை. கோந்ைள் மைள ப் ோர்க்க டேண்டும் என்று தசோன்னதும், ேனத் துளறயில் ணிபுரியும் நண் ர் ஒருேர் தசண் கத் டைோப்பு குதியில் இருப் ைோக அளழத்துப் ட ோனோர். அேருடன் ோஜ ோளையத்திலிருந்து ஜீப்பில் புறப் ட்டு, அள மணி டந த் துக்குள்ைோக மளையின் அடிேோ த்ளை அளடந் டைோம். ேழி முழுேதும் மோந்டைோப்புகள். நிழல் ஊர்ந்ை ைள யில் நோங்கள் நடந்து தசன்டறோம். மளைப் ோளறகளுக்குள் கோட்டோறு ஒன்று கடந்து ட ோய்க்தகோண்டு இருந்ைது. யோளனயின் முதுகு ட ோன்று த ரிய த ரிய ோளறகள் விரிந்து கிடந்ைன. ைண்ணீர் ோளறகளின் அடியில் ஊர்ந்து ட ோய்க்தகோண்டு இருந்ைது. ‘இந்ை மளையில் ேழிந்டைோடும் ைண்ணீள ச் டசக ம் தசய்து இயற்ளக யோகடே நீட ற்றும் முளற ஒன்று உள்ைது. அளைப் யன் டுத்தித்ைோன் அருகில் உள்ை திருவில்லிபுத்தூருக்கு குடிநீர் ேழங்கப் ட்டு ேருகிறது’ என்றோர் ேனத்துளற நண் ர். மளை ேோழ் மக்களுக்கோன குடியிருப்பு

ஒன்று, அடிேோ த்தில் இருந்ைது. சூரிய தேளிச்சத்ளைப் முளற இந்ைக் கி ோமத்தில் நளடமுளறயில் இருந்ைது.

யன் டுத்தி மின்சோ ம் உருேோக்கும்

டமற்குத் தைோடர்ச்சி மளையின் ஒரு குதியோன தசண் கத் டைோப்பில் மூலிளகப் ண்ளண ஒன்று இருக்கிறது. அதில் அரிைோன மூலிளக களை ேைர்த்து ேருகிறோர் கள். ோளறகளும் அடர்ந்ை குத்துச் தசடிகளுமோன ோளையில் இரு க்கமும் கோந்ைள் மைர்கள் பூத்திருந்ைன. கோளை தேளிச்சத்தில் கோந்ைள் மைரின் சிேப்பு, த்ைம் ட ோைடே பிசுபிசுப்பு தகோண்ட ைோக இருந்ைது. சங்க கோைப் புைேர்கள் ேர்ணித்ைது த ோய்யில்ளை என் து ட ோை, கோந்ைள் இைழ் ஐந்து முகம் தகோண்டைோக மிருதுேோனைோக இருந்ைது. ‘அது தசங்கோந்ைள்’ என்றோன், எங்க ளுடன் ேந்ை ஒரு மளைேோழ் சிறுேன். தசடியிலிருந்து றிக்கோமல் ஒரு பூளேப் ோர்ப் து நமக்குப் ழக்கப் டடே இல்ளை. பூளேப் ோர்த்ை மறு நிமிஷம், அளைப் றிக்கடேண்டும் என்ற எண்ணம் ைோனோகப் பீறிட்டு விடுகிறது. றித்து முகர்ந்து ோர்த்ை பிறகு, பூளே என்ன தசய்ேது என்று எேருக்கும் தைரிேதில்ளை. நுகர்ேது பூளே அறிந்து தகோள்ேைற்கோன முைல் டி மட்டுடம! ‘மைர்ந்ை பூ ஏன் திரும் வும் தமோக்கோக ஆேது இல்ளை? பூவின் ேோசளன பூவுக்குள் எங்டக இருக்கிறது? இல்ளை, ேோசளனைோன் பூ என்ற ேடிேம் எடுத்திருக்கிறைோ? பூவின் ேர்ணம் ஏன் தசடிக்கு இருப் து இல்ளை?’ என ஒரு மைர் இப் டி எண்ணிக்ளகயற்ற கசியங்கைோல் நி ம்பியிருக்கிறது. கோந்ைள் மைள க் கண்டதும், ஏடைோ சங்க கோைத்துக்டக ேந்துவிட்டது ட ோன்று மனது ஆனந்ைமளடந்ைது. ளக தகோள்ளுமைவு அந்ைப் பூக்களைப் றித்துக் தகோண்டடன். அந்ைச் சிறுேன் சிரித்ை டிடய தசோன்னோன்... ‘‘மளை டமை உள்ை பூளே தயல்ைோம் ோர்த்தீங் கன்னோ... அவ்ேைவுைோன், மயக்கம் ட ோட்ருவீங்க. ேோசளன கிறங்கடிச் சிரும். ஆளு நடந்து ட ோறது மோதிரி ேோசளன அங்கிட்டும் இங்கிட்டும் அளைஞ்சுட்டு இருக்கும்’’ என்றோன். மளை உச்சியில் ஒரு சிறிய டகோயில் இருந்ைது. அைன் அருகில் நோங்கள் அமர்ந்டைோம். சிை நிமிஷங்களுக்குப் பிறகு, புைர்களுக்குள் இருந்து டமடை ஏறி ேயைோன மளைேோசி ஒருேர் எங்களைப் ோர்த்து நடந்து ேந்ைோர். அறு து ேயதிருக்கும். குள்ைமோக இருந்ைோர். எங்களைப் ோர்த்துத் ையக்கமோகச் சிரித்ைோர். ‘‘மூலிளகப் ண்ளணக்கு ேந்தீங் கைோ?’’ என்று டகட்டோர். ைளையளசத்ைதும், ‘‘இந்ை மளை த ோம் அபூர்ேமோனது. சிைளைச் தசோன்னோ நீங்க நம் மோட்டீங்க. இப்ட ோ ோருங்க’’ என்ற டி ைன் ள யில் இருந்து ஏடைோ ஒரு தசடியின் டேள எடுத்துக் கோட்டினோர். பிறகு, ‘‘ஏைோச்சும் ஒரு கல்ளை எடுத்துக் ளகயிை தேச்சுக்குங்க’’ என்றோர். நோன் குனிந்து ஒரு கல்ளை எடுத்டைன். அேர் ைன் ளகயில் ளேத்திருந்ை டேரின் சோற்ளறப் பிழிந்து அந்ைக் கல்லில் விட, கல் த ோடித்து மணளைப் ட ோல் ஆகிவிட்டது. ஆச்சர்யத்துடன் அேள ப் ோர்த்டைன். அேர் சிரித்ைோர். ‘‘ேோனத்தில் இருக்கிற நட்சத்தி ங்கள் நோள் ட உதிர்ந்து மண்ை விழுந்து, அதுைோன் மளைடமை உள்ை பூேோப் பூக்குதுன்னு நோங்க நம்புடறோம். சஞ்சீவி மளைளயத் தூக்கிட்டு ேந்ைோர் அனுமோர்னு தசோல் றோங்கடை... எல்ைோ மளையுடம சஞ்சீவி ைோன். ஒவ்தேோண்ணுையும் ஆயி க் கணக்குை மூலிளகச் தசடிகள் இருக்கு. சிை பூக்கள் இருக்கு... அளை முகர்ந்து ோர்த்ைோப் ட ோதும், டநோதயல்ைோம் ட ோயிரும். ஆனோ, இடைோட அருளம நமக்குத் தைரியளை. வீட்டுக்கு த ண்டு மூலிளகச் தசடி தேச்சு ேைர்த்ைோ, அேச த்துக்கு உைவும். பூச்சித ோட்டும் ே ோது’’ என்றோர். ஒரு கி ோமத்து மனிை ோக அந்ை முதியேர் தசோன்னளைத் ைோன் இன்ளறய மோற்று மருத்துே முளறகளும் ேலியுறுத்திச் தசோல்கின்றன. பிரிட்டளனச் டசர்ந்ை டோக்டர் எட்ேர்ட் ோட்ச் என்ற மருத்துேர், மனிை மனம்ைோன் டநோய்களின் ஆைோ ப் புள்ளியோக இருக்கிறது. அதிலும் டகோ ம், யம், சந்டைகம், த ோறோளம என ஆைோ உணர்ச்சி களின் அதீை ட ோக்கின் கோ ணமோகடே உடல்

இயக்கம் சீர் தகடுகிறது என்று கண்டறிந்து, அைற்கு மோற்று மருத்துே மோக மைர் மருத்துேம் எனப் டும் முளறளய உருேோக்கினோர். மைர்களின் சோற்ளற ேடித்து வீரியப் டுத்தும் முளற அது. டநோயோளிகளைக் குணப் டுத்துேதில் மிகப் த ரிய அதிசயங் களை உருேோக்கி, இன்று ேள ைனித்ை மருத்துே முளறயோகப் பின் ற்றப் ட்டும் ேருகிறது. தஜன் களையன்றில், இ ண்டு துறவிகள் ைங்கள் யணத்தில், ஒரு தசடியில் அழகோன இைம் சிேப்பு ேண்ணப் பூ அரும்பியிருக்கிறளைக் கண்டோர்கள். இைந்துறவி, மிகுந்ை ஆளசடயோடு, ‘‘இங்டக ோருங்கள்... ஒரு அழகோன பூ!’’ எனக் கோட்டினோர். குருவும், ‘ஆமோம், ஒரு அழகோன பூ!’ என்று ைளையளசத்ைோர். இைந்துறவி அளை ஆளசடயோடு பிடுங்கி முகர்ந்து விட்டு, ளகயில் ளேத்ை டிடய நடக்க முற் டும்ட ோது குரு அேரிடம் தசோன்னோர்... ‘‘இங்டக ோர்... யோரும் றிக்க முடியோை பூ!’’. அேர் கோட்டிய இடத்தில் தேற்றிடம் மட்டுடம இருந்ைது. அந்ை நிமிஷடம இைந் துறவிக்குத் ைனது அறிவின்ளம புைப் ட்டது. ஒரு ைைத்தில் பூ எப் டி அழகின் உருேமோக இருக்கிறடைோ அப் டி இன்தனோரு ைைத்தில் ஆன்மிக அனு ேத்தின் குறியீடோகவும் உள்ைது. புத்ைர், ைோமள ளய தமய்த் டைடலின் அளடயோைமோகக் கண்டதும், தேட்ட தேளிளய நி ந்ை மோகப் பூத்திருக்கும் மைர் என்று சித்ைர்கள் தசோல்ேதும் இத்ைளகயடை!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

எஸ். ோமகிருஷ்ணன் சுேரில் அளறந்ை எருவில் தைரிந்ை வி ல்கள் யோர் வி ல்கள் இனிடமல் தநருப்பில் எரியப்ட ோகும் வி ல்கள் - ந. ஜய ோஸ்க ன்

சி

ை ேருடங்களுக்கு முன்பு, ஒரு டகோளடகோைத்தில் அருப்புக்டகோட்ளட அருகில் உள்ை நண் ரின் கி ோமத்துக்குச் தசன்றிருந்டைன். நூறு வீடுகளுக்கும் குளறேோக இருந்ை ஊரின் டமற்குப் க்கம் மிகப் த ரிய கண்மோய் ேறண்டுட ோய் இருந்ைது. கண்மோளயச் சுற்றிலும் ருத்து உயர்ந்ை ம ங்கள். அதில் மிகப் த ரிய ஆைம ம் ஒன்று, நூற்றுக்கணக்கில் விழுதுகள் விட்டு விரிந்திருந்ைது. ஆங்கோங்டக ம நிழலில் ஆட்கள் டசோர்ந்து கிடந்ைோர்கள். ஊத ங்கும் தேக்ளக தகோப் ளித்துக்தகோண்டு இருந்ைது.

தேயில் கோைத்தில் ட ச்சு ைோடன ஒடுங்கிப் ட ோய்விடுேளை அங்குைோன் கண்டடன். அளையும் மீறிப் ட ச முற் டும்ட ோது தசோல்லில் தேக்ளகயின் உஷ்ணம் டிந்திருப் ளையும், யோ ோேது டகட்டவுடன் ஆத்தி ம் ைோடன பீறிட்டு ேருேளையும்கூடக் கோண முடிந்ைது. ளன ஓளை விசிறிகளுடன் திண்ளணயில் முடங்கிக் கிடந்ை ேயசோளிகள்கூட எரிச்சல் ைோங்க முடியோமல் ைங்களைத் ைோங்கடை திட்டிக்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். தைருவில் நோயின் நடமோட்டம்கூட இல்ளை. கண்மோய்க் கள யில் இருந்ை ஒரு டேம் டியில் டுத்ை டிடய நோங்கள் ஆகோசத்ளைப் ோர்த்துக் தகோண்டு இருந்டைோம். ேோனம் தேளிறிய ஈய நிறத்தில் இருந்ைது. டமகங்கடை இல்ளை. டகோளட கி ோமத்ளை உை ளேத்திருந்ைது. எங்கிருந்டைோ தகோக்குகளின் கூட்டம் ஒன்று தைற்கு டநோக்கிப் றந்து ட ோனது. அதுேள ஆங்கோங்டக நிழலில் டுத்துக்கிடந்ைேர்கள் தகோக்குகளைக் கண்டதும் மிகுந்ை ஆளசடயோடு எழுந்து நின்று ஆகோசத்ளைடய ோர்க்கத் தைோடங்கி னோர்கள். ஒரு ேயசோளி ைன் கண்களை இடுக்கிக்தகோண்டு, தகோக்கு ைள இறங்கிருச்சோ என்று டகட்டோர். எேரிடமும் தில் இல்ளை. அேர் கண் களைத் துளடத்துக்தகோண்டு ஆகோசத்ளை நிமிர்ந்து ோர்த்ைட ோது, தகோக்குகள் றந்து ட ோயிருந்ைன. ஆகோசத்தில் றளேகளின் ைடடம இல்ளை. திரும் வும் அே ேர் நிழலுக்கு ேந்து டுத்துக் தகோண்டோர்கள்.

எப்ட ோைோேது ஒரு றளே கடந்து ட ோனோல்கூட யோ ோேது ஒரு ஆளின் ைளை நிமிர்ேதும், பின்பு ஏமோற்றத்துடன் அது கவிழ்ேதுமோக ஒரு துக்க நோடகம் தநடு டந ம் நீண்டுதகோண்டு இருந்ைது. ஆத்தி ம் ைோங்க முடியோை ஒரு ேயசோளி தசோன்னோர்... ‘‘தகோக்கு ட ோற டேகத்ளைப் ோத்ைோ கிழக்டக எங்டகயும் ைண்ணி இல்ளை. இந்ை ேருசம் டகோளட மளழ கிளடயோதுடோ... சுக்கோ உை ப்ட ோடறோம் ோருங்க!’’ - அேர் தசோன்னது ட ோைடே அந்ைக் டகோளட மிகக் கடுளமயோக இருந்ைது. றளேகள் நீர்நிளைகளைத் ைன்னியல்பில் கண்டுவிடுகின்றன. பூமியில் எந்ை இடம் இனவிருத்தி தசய்ய ேசதியோனது என்று றளே டைடி அளைகிறது. இைற்கோகப் கலி வு ோ ோமல் றந்து ைன் ேோழ்விடத்ளைக் கண்டு, அங்டக சிை கோைம் ைங்கி ேோழ்ந்து, மீண்டும் ைன் பூர்ே இடம் டைடிச் தசன்றுவிடுகிறது. ஒவ்தேோரு றளேயும் எழுைப் டோை சரித்தி ம் ஒன்ளறக் தகோண்டு இருக்கிறது. றளே கண்ட கோட்சிகள், குடித்ை நீர், கடந்ை நிைப் ப்பு யோவும் றளேடயோடு முடிந்துவிடுகின்றன. நீட ோடு மனிைர்கள் தகோள்ளும் உறளே விடவும் றளேகள் தகோள்ளும் உறவு மிக நுட் மோனது. ளைைோன் என்று ஒரு றளே இருக்கிறது. இந்ைப் றளே ஊள ச் சுற்றத் துேங்கினோல் மளழ ே ப்ட ோகிறது என்று ஊர் மக்கள் அறிந்துதகோள்ேோர்கள். இைனோல் அந்ைப் றளேளய யோரும் டேட்ளடயோடுேது கிளடயோது. றளேகளை நோம் சுைந்தி த்தின் அளடயோைமோகக் தகோண்டோடுகிடறோம். ஆனோல், சுைந்தி மோகப் றளேகள் றக்க முடியவில்ளை என் துைோன் இதுநோள் ேள நோம் கண்ட நிஜம். அரிய றளே இனங்கள் டேட்ளடயோடப் ட்டு அழித்து ஒழிக்கப் ட்டுவிட்டன. இயற்ளகளயப் ோதுகோக்கத் ைேறியைன் விளைேோக நீர்நிளைகள் அற்றுப் ட ோகத் துேங்கி, றளேகளின் ேோழ்ளே தநருக்கடி தகோள்ைச் தசய்திருக்கிறது. தேயில் கோய ஆ ம்பித்ைவுடன் குக்குறுேோன் என்ற றளே அளை சிக்கத் துேங்குேது ட ோை குக் குக் குக் என்று கத்திக்தகோண்டு இருக்கும். குறிப் ோக, டகோளடகோைத்தில் துேங்கி முதிர் டேனில் ேள இந்ைப் றளே யின் கு ளை நோம் டகட்க முடியும். தேயிளைக் குடிப் து ட ோை விட்டு விட்டுக் கத்திக்தகோண்டு இருக்கும் குக்குறுேோனின் கு ளை நம்மில் ைரும் டகட்டிருப்ட ோம். ஆனோல், குக்குறு ேோன் எப் டி இருக்கும் என்று ைரும் ோர்த்து அறிந்ைது கிளடயோது. குக்குறுேோன் மிக அழகோன றளே. குருவி ட ோன்று இருக்கும். டமல் ோகம் ச்ளசயோகவும், அடியில் இைமஞ்சளும், கோல்கள் டைசோன சிேப்பு நிறத்திலும் இருக்கும். இளடவிடோமல் கூவும் இப் றளே ைளைளய உைறி அளசப் ளைப் ோர்க்க மிக ம்மியமோக இருக்கும். றளேகளிடமிருந்து நோம் கற்றுக் தகோள்ை எவ்ேைடேோ இருக்கிறது. எந்ைப் றளேயும் ைன் டைளேக்கு அதிகமோகச் டசர்த்து ளேத்துக் தகோள்ேது இல்ளை. அளைந்து திரிய அலுத்துக்தகோள்ேதும் இல்ளை. றளே, ேோழ்ளே ஒவ்தேோரு நோளும் புதிைோகச் சந்திக்கிறது. ஒரு நோள் ஒரு மீன்தகோத்தி, ேோனில் ேட்டமடித்துக் தகோண்டு இருப் ளைக் கண்டடன். ஏரியில் சைனடம இல்ளை. மீன்தகோத்தி சட ல் எனச் சுழன்று ைன் அைகோல் ஒரு மீளன கவ்விக்தகோண்டு றந்ைளைக் கோணும்ட ோது ஏற் ட்ட ேசம், எந்ை ஒரு விளையோட்டின் உச்ச நிகழ்வுக்கும் நிக ோனது. மீன் தகோத்திக்குத் ைண்ணீரின் ஆழம் ஒரு த ோருட்டடயில்ளை என் தும், அது நீருக்குள் நீந்தும் மீளன உய த்திலிருந்டை கண்டுவிடுகிறது என் தும் எத்ைளன வியப் ோனது! தியோனிகள் ைள யும் விடவும் ஆழ்ந்ை தியோன டகோைம் தகோண்டளே தகோக்குகள். ைண்ணீரிடைோ, கல்லிடைோ நின்ற டிடய அது ைனது கழுத்ளை உள் மடக்கிக்தகோண்டு அள க் கண்

மூடிய டகோைத்தில் இருப் ளைக் கோணும்ட ோது, மடயோகிளயப் ட ோன்றிருக்கும். ஓடுமீன் ஓட, உறுமீன் ேருமைவு ேோடியிருப் து தகோக்கின் சு ோேம். இது மனிைர்களில் ைருக்கும் இருப் தில்ளை என் துைோன் இன்ளறய பி ச்ளன. கர்நோடகோவின் ஸ்ரீ ங்கப் ட்டினத்தி லிருந்து கோரில் யணம் தசய்துதகோண்டு இருந்ைட ோது, விசித்தி மோன கு ல் ஒன்ளறக் டகட்டடன். ‘அது ளசபீரிய நோள யின் கு ல்’ என்றோர் கோட ோட்டி. ளசபீரியோளேப் ற்றி, என் விருப் த் துக்குரிய ருஷ்ய எழுத்ைோைர் ைஸ்ைோதயவ்ஸ்கியின் எழுத்துக்கள் துல்லியமோக விேரித்திருக்கின்றன. கடும் னியும் ைனிளமயும் நி ம்பிய நிைதேளி அது. அங்கிருந்து ேரும் றளே ஏடைோ ஒருவிைத்தில் ைஸ்ைோதயவ்ஸ்கிளய நிளனவு டுத்து ேைோகடே டைோன்றியது. இந்ைப் றளேகள் எங்டக ட ோகின்றன என்றதும், அருகில் ங்கன திட்டு என்ற இடம் உள்ைைோகச் தசோன்னோர் கோட ோட்டி. அந்ை நிமிஷடம யணம் திளசமோறி, ளசபீரிய நோள களைத் டைடி ங்கனதிட்டு ட ோேது என்று முடிேோனது. ங்கனதிட்டு ளமசூரிலிருந்து அள மணி டந தூ யணத்தில் உள்ைது. இது றளேகளின் ச ணோையம். கோடேரி ஆற்றின் ோளையில் அளமந்து உள்ைைோல் சிறியதும் த ரியதுமோன நீர்த்திட்டுகள் இங்குள்ைன. நோன் தசன்றிருந்ைது ஆகஸ்ட் மோைத்தின் துேக்கம் என் ைோல், கண்ணுக்கு எட்டிய தூ ம் ேள றளேக் கோட்சிகைோக இருந்ைது. ஒரு விடநோை இளசக்டகோைத்ளைப் ட ோை டேறு டேறு கு ல்களில் றளேகள் ஒலி எழுப்பிக்தகோண்டு இருந்ைன. ளசபீரிய நோள களில் சிை ஆங்கோங்டக நின்றுதகோண்டு இருந்ைன. யுேோன்சுேோங், ோஹியோன், மோர்க்டகோ ட ோைோ என என்ளன வியப்பில் ஆழ்த்திய யோத்ரீகர்கள் அளனேள யும்விட ைோன் த ரிய ஆள் என் து ட ோை அந்ை ளசபீரிய நோள கள் ம க் கிளைகளில் நின்றுதகோண்டு இருந்ைன. தேயில் மங்கியிருந்ைது. ஒரு நோள ைன் உடளை அளசத்து நடனமிடுேது ட ோைத் திரும்பியது. இன்தனோரு நோள அடிக்கு ைோல் சப்ைமிட்டது. ஒரு நிமிடம் நோன் மோர்க்டகோ ட ோடைோளே டநரில் கோண் து ட ோை வியப்ட ோடு அந்ை நோள களைப் ோர்த்டைன். எத்ைளன ஆயி ம் ளமல்களுக்கு அப் ோலிருந்து ேந்திருக்கின்றன! எவ்ேைவு கலி வுகள்! எத்ைளன விைமோன நிைப் ப்புகளைக் கடந்து ேந்திருக்கின்றன! டைசத்தின் எல்ளை களை அழித்ை டி உைளக ஒட ப் ோகக் கருதும் றளேகளின் தசயல் விருப் த்துக்குரியைோக இருந்ைது. என்ன தசோந்ைமிது! பூமியின் ஏடைோ ஒரு மூளையில் இருந்து றளேகள் இன்தனோரு மூளைக்குச் தசன்று முட்ளடயிட்டுக் குஞ்சு த ோறிக்கின்றன. ேள டமில்ளை. எரித ோருள் டைளேயில்ளை. டைடுைல் மட்டுடம அேற்ளறக் தகோண்டுதசலுத்துகிறது. தமோழி, இனம், எனப் பிரிந்து கிடக்கும் உைளக றளேகளும் விைங்குகளும்ைோன் ஒன்று டசர்க்கின்றன. கி ோமப்புறங்களில் தசோல்ைப் டும் களையன்று இருக்கிறது. ஒரு நோள் அ சன் ைன் அ ண்மளனயில் மிக அழகோன ஒரு கு ளைக் டகட்டோன். என்ன அது என்று விசோரித்ைட ோது, எங்கிருந்டைோ ேந்ை ஒரு றளே நந்ைேனத்தில் அமர்ந்து ோடுகிறது என்றோர்கள். அ சன் நந்ைேனத்துக்குச் தசன்று அந்ைப் றளேளயக் கண்டோன். அது தசந்நிறக் தகோண்ளடயும், ோல்தேண்ணிற உடம்புமோக இருந்ைது. அந்ைப் ோடளை ைோன் தைோடர்ந்து டகட்டுக்தகோண்டு இருக்க டேண்டும் என அ சன் விரும்பியைோல், அந்ைப் றளேளயப் பிடித்து ேரும் டியோகக் கோேைர்களிடம் ஆளணயிட்டோன். றளே அேர்கள் ளகயில் அகப் டோமல் ைப்பிப் றந்ைது. அ சன் ஆத்தி ம் அளடந்து, ைன்

ளடளய அனுப்பி, றளேளயப் பிடிப் ைற்கு எது ைளடயோக இருந்ைோலும் அழித்துவிட்டு அளைப் பிடித்து ேரும் டி தசோன்னோன். றளே றந்து டேறு ஊருக்குப் ட ோகிறது. பிடிப் ைற்கோகச் தசன்ற சிப் ோய்கள் அந்ை ஊர்களை நோசப் டுத்துகிறோர்கள். றளே அங்கிருந்தும் ைப்பி டைசத்தின் எல்ளைளயக் கடந்து ட ோய்விடுகிறது. ளடயும் அடுத்ை டைசத்துக்குள் புகுந்து நக ங்களை தீ ளேத்து, மக்களைச் சூளறயோடுகிறது. டைசடம அேர்கள் ளகேசமோகிறது. றளே தீக்கோயம் ட்டு, இறக்ளககள் அடி ட்டு, நிறம் மோறி உயிருக்குப் யந்து ஒடுங்கி நிற்கிறது. முடிவில் ளடவீ ர்கள் அளைப் பிடித்து ஒரு கூண்டில் அளடத்துக் தகோண்டு ேருகிறோர்கள். ஆனோல், அந்ைப் றளே ோடவில்ளை. ோடும் டி யோகத் துன்புறுத்ைடே, றளே ோடுகிறது. அந்ைப் ோட்டு இறந்துட ோன ஆயி க்கணக்கோன மக்களின் அழுளக ளயப் ட ோைடே இருக்கிறது. றளே யின் துக்கக் கு ல் டகட்டு குற்ற உணர்ச்சிக்கு ஆைோன அ சன், அளைக் தகோன்றுவிடும் டியோகச் தசோல்கிறோன். ஒரு றளேயின் ோடலுக்கோக ஒரு டைசம் லியோனது இப் டித்ைோன் என்று களை முடிகிறது. உைகம் இப் டி அற் கோ ணங்கைோல் அதிகோ யுத்ைம் நடத்திக் தகோண்டு இருக்கும்ட ோது, றளேகள் எல்ைோ இடர்ப் ோடுகளையும் மீறி, ைன் ேோழ்வின் ோளையில் றந்ை டிடய இருக்கின்றன. எல்ைோேற்ளறயும் விற் ளன த ோருட்கைோகக் கருதும் நமது ேணிக டநோக்கத்ளையும் சுய ைோ த்ளையும் நிறுத்திவிட்டு, றளேயின் இயக்கத்ளைக் கூர்ந்து டநோக்கத் துேங்கினோல் ஒருடேளை நோம் உைளகப் புரிந்துதகோள்ைக் கூடும்.

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

இ ோ முழுக்கத் ைேம் கிடந்ைன ேோன் நிளறய மீன்கள் ரிதிளய டநர் நின்று கண்டடைோ விடிய ேந்ை ஒரு தேள்ளி - ோஜசுந்ை ோஜன்

மோ நக

ேோழ்க்ளகயில் நிளறயச் தசோற்கள் மனளை விட்டுப் ட ோய்க்தகோண்டட இருக்கின்றன. பின் எப்ட ோைோேது அது ட ோன்ற தசோற்களை எே ோேது தசோல்ைக் டகட்கும்ட ோது, மனது ைோடன கோைத்தின் பின்டன பு ண்டு டுத்துக் தகோள்கிறது. குறிப் ோக, சோ ல் என்ற தசோல்ளை சிை தினங்களுக்கு முன் ோக நண் ர் ஒருேர் அடிக்கடி குறிப்பிட்ட டி இருந்ைோர். சோ ல் எனும் தசோல்ளை தசன்ளன ேோழ்க்ளகயில் ஒருேர் புரிந்துதகோள்ேது சற்டற சி மமோனது. கோ ணம், கடற்கள நக ங்களில் மளழ எப்ட ோதுடம ஆடேசம் ைருேைோகடே இருக்கிறது.

சோ ல் என் து தேறும் தசோல் அல்ை; அது ஒரு உணர்ச்சி அல்ைது ஒரு கசிய தநருக்கம். சோ ல் என்ற தசோல்லுக்குள்ைோகடே ஈ மிருக்கிறது. டேப் ம்பூக்கள் உதிர்ேது ட ோை மளழ ட்டும் டோமலும் நோள் முழுேதும் த ய்துதகோண்டடயிருப் தும், மளழக்கு ஊடோகடே துங்கி துங்கி தேயில் ேருேதும், இ ண்டும் கசியமோக க ம் டகோத்து ஒன்றோக நடனம் ஆடுேதும் அந்ை தசோல்லின் உள்டை துங்கியுள்ைன. திருதநல்டேலி மோேட்டத்துக் கோ ர்களுக்கு சோ ல் என் து அேர் கள் ேோழ்வின் ஒரு குதி. டகோளட யின் மூர்க்கம் ைணிந்து த ோதிளக மளையின்மீது மளழ த ய்யத் துேங்கி, குற்றோைத்தில் அருவி தகோட்டத் துேங்கியதும் ஊத ங்கும் சோ ல் கட்டத் துேங்கிவிடும். அடுத்ை மூன்று மோை கோைம் கோற்றில் எப்ட ோதும் ஈ ம் இருக்கும். குற்றோை அருவியில் ைண்ணீர் ே த் துேங்கிவிட்டது என் து தேறும் ைகேல் அல்ை. அது ஒரு சந்டைோஷம். குற்றோைம் தசல்ை டேண்டும் என்று நிளனக்கும் ட ோடை அருவியின் சப்ைமும், ஈ ேோளடயும், கு ங்குகளும் நிளனவில் எழுந்துவிடுகின்றன. டஜோக் ஃ ோல்ஸ், சோைக்குடி அருவி ஒடகனக்கல் என இந்தியோவில் உள்ை எத்ைளனடயோ த ரிய அருவிகளைப் ோர்த்திருக்கிடறன். அந்ை அருவிகள் டேட்ளடயில் ோய்ந்து தசல்லும் சிறுத்ளைளயப் ட ோை மூர்க்கம் நி ம்பியளே. அேற்ளற தநருங்கி அளணத்துக்தகோள்ை

முடியோது. தைோளைவில் இருந்து அைன் கம்பீ த்ளை கோண் து மட்டுடம சோத்தியம். ஆனோல் அருவிளயக் கோண் து டேறு; அடைோடு ஒன்று கைப் து டேறு. குற்றோை அருவி ஒவ்தேோரு நோளும் புதியது. குளியளைக் தகோண்டோடுேது உைகில் பு ோைனமோகடே நடந்து ேருகிறது. தேந்நீர் ஊற்றுகளைத் டைடிச் தசன்று குளிப் து, இன்றும் ஜப் ோனில் உள்ை முக்கிய நிகழ்ேோக உள்ைது. ைண்ணீள ப் ட ோை மிக மர்மமோன த ோருள் டேறு உைகில் இல்ளை. ைண்ணீர் எல்ைோப் க்கமும் கூர்ளம யோனதைோரு ேோள். ைண்ணீர் ஒரு சேோதி. ைண்ணீர் ஒரு தியோனி. அருவி என் து ைண்ணீரின் ஆடேச நடனம். ‘அருவிளய நீர்வீழ்ச்சி எனும்ட ோது மனது ளை ளைக்கிறது’ என்று ஒரு கவிளை எழுதியிருக்கிறோர் கவிஞர் விக் மோதித்யன். அது ைோன் நிஜம். ள்ளி நோட்களில் ஆண்டுடைோறும் மோணேர்களை குற்றோைத்துக்கு டூர் அளழத்துக்தகோண்டு ட ோேோர்கள். அப்ட ோது ள்ளியிலிருந்து பின்னி வில் ட ருந்து கிைம்பும். இைற்கோக ள்ளிக்கு மோளைடய ேந்து யோேரும் கோத்துக் தகோண்டிருப்ட ோம். கலில் மட்டுடம ோர்த்திருந்ை ேகுப் ளறகளை இ வில் ோர்ப் து விடநோைமோக இருக்கும். சோக்பீஸோல் சிடைட்டில் அருவி ேள ந்து கோட்டிக் தகோண்டிருப் ோர்கள் சிறுேர்கள். எப் டி ேள ந்ைோலும், அது அருவியின் உருேம்ைோடன! சிை டந ம் நோன் ேள யும் அருவியின் சித்தி ம் சிடைட்ளடத் ைோண்டி தேளியிலும் தசன்று தகோண்டிருக்கும். அருவித் ைண்ணீர் தேளிடய ஓடுகிறது என்று அைற்கு நோன் விைக்கம் தகோடுப்ட ன். அந்ை ேயதில் குற்றோைத்துக்குப் ட ோேது ஒரு கனேோக இருந்ைது. ஒவ்தேோரு ஆண்டு குற்றோைம் ட ோகும்ட ோதும், அந்ை ேருடம் குற்றோைம் எப் டி இருக்கும், அருவி எவ்ேைவு த ரிைோக இருக்கும் என்று கணித்துச் தசோல்ைடே முடியோது. தூக்கம் அப்பிய பின்னி டேோடு ட ருந்துக்கோகக் கோத்துக்தகோண்டு இருந்ைட ோது, அருவியில் டைய்த்துக் குளிப் ைற்கோக எண்தணய் ோட்டில் களை மோணேர்கள் டவுசர் ோக்தகட்டில் உளட யோமல் ளேத்ை டிடய குசுகுசுதேனப் ட சிக் தகோண்டு இருப் ோர்கள். அேர்கள் கண்களில் அருவி கோணும் ஏக்கம் மினுங்கிக் தகோண்டு இருக்கும். உைகிடைடய மிகப் த ரிய அதிர்ஷ்டம், ஸ்ஸில் ஜன்னல் சீட் கிளடப் து ைோன். அதுவும் குற்றோைம் ட ோளகயில் ஜன்னல் சீட்டு கிளடத்ைோல், அேன் நிச்சயம் ோக்கியேோன்ைோன். அந்ை ோக்கியம் எனக்கு நிளறயடே கிளடத்திருக்கிறது. சோளை இருட்டு கண்ணுக்கு தைரியோை த ரிய அருவிளயப் ட ோை ேழிதயங்கும் விழுந்துதகோண்டு இருக்கும். ஆனோலும், யோட ோ வி ல்கைோல் கிச்சுக்கிச்சு மூட்டுேதுட ோை சோ ல் கோற்று தமல்ைப் ற்றிக் தகோள்ைத் துேங்கும். தூங்கிவிடக்கூடோது என்று தஜபித்ை டிடய கண்ளணக் கசக்கிக்தகோண்டட இருட்ளட டேடிக்ளக ோர்த்துக்தகோண்டு இருப்ட ன். குற்றோைம் இன்னும் எவ்ேைவு தூ த்திலிருக்கிறது என்று கண்கள் டைடிக் தகோண்டட இருக்கும். குற்றோைம் தைோளைவிடைடய ைன் இருப்ள க் கோட்டிக் தகோண்டுவிடுகிறது. எதிரில் கடந்து தசல்லும் ட ருந்து களில் கோய்ந்துதகோண்டு இருக்கும் ஈ த்துண்டுகளும் ைண்ணீர் சிலுப்பும் ைளைகளும் அருவிளய அறிமுகம் தசய்து விடுகின்றன. குற்றோைம் தேறும் ஊ ல்ை. அது ைண்ணீர் வி ல்கள் பின்னும் ஒரு கூடோ ம். சோளைகள் எங்கும் ைண்ணீர் ேழிந்டைோடிக்தகோண்டு இருக்க, ஈ வீடுகள், ஈ ம ங்கள். ஈ த்தில் நளனந்ை கோகங்கள்,

ஈ விடுதிகள், ஈ ம் டிந்ை ழங்கள். ஈ த்தில் நளனந்ை ட ச்சு, ஈ த்தில் நளனந்ை சிரிப்பு என ஊட நீரின் ேசத்துக்குள் ைன்ளனப் த ோருத்திக்தகோண்டு இருக்கிறது. அருவிளயப் ோர்த்துச் சிரிக் கோைேர் எேரும் இருக்கிறோர்கைோ என்ன? அருவியின் முன்டன ேயது களைந்து ட ோய்விடுகிறது. அருவிளயக் கண்ட ஆச்சரியத் துடன் ளகளயக் குறுக்டக கட்டிக் தகோண்டு தமல்லிய நடுக்கமும் கள்ைச் சிரிப்புமோக நிற் ேர்களில் எேர் எந்ை ஊர் என்று எப் டி அளடயோைம் கோண் து? அருவி யின் முன்டன நம் ட ச்சுகள் யோவும் ஒடுங்கிவிடுகின்றன. அருவி மட்டுடம ட சிக்தகோண்டு இருக்கிறது. டைனருவி, தசண் கோடைவி அருவி, சிற்றருவி, ஐந்ைருவி, ளழய குற்றோை அருவி என்று ஒவ்தேோரு அருவியும் ஒரு குணம் தகோண்டது. அருவிகளை சிடநகிப் து எளிைோனதில்ளை. அது ோம்ள ேசியப் டுத்துேளை விடவும் அரிைோனது. அருவிகளி டம் நம்ளம ஒப் ளடப் து மட்டும்ைோன், அதில் நோம் ஒன்று கைப் ைற்கோன ஒட ேழி! அருவி நம் உடலில் ைன் வி ல்கைோல் எளை எளைடயோ எழுதிப் ட ோகிறது. மனம் ஒரு ஈ த் துண்ளடப் ட ோை நழுவிக்தகோண்டு இருக் கிறது. ைண்ணீரில் நிறங்களை ஜோைம் தசய்ய விட்ட டிடய தேயில் ைள்ளி நின்று நம்ளமப் ோர்த்துக்தகோண்டு இருக்கிறது. மளைகள் தமௌனமோக நம்ளம அேைோனித்துக் தகோண்டு இருக்கின்றன.

ஈ த்ளை மனது முற்றோக உணர்ந்ைது குற்றோைத்தில்ைோன்! நம் வீடுகளில், தைருக்களில் கண்ட ஈ மும் இதுவும் ஒன்றல்ை. குற்றோைம் மளழயின் ைோழ்ேோ ம்; நீரின் டகளிக்ளக அ ங்கம்! சிை ேருடங்களுக்கு முன், ைற்தசயைோக ஒரு டம மோை இறுதியில் குற்றோைம் தசன்று இறங்கியிருந்டைன். ட ருந்து நிளையம் கோய்ந்ை சருளகப் ட ோை தேறிச்டசோடிக் கிடந்ைது. ஜன நடமோட்டடம இல்ளை. ஈ ேோளட மருந்துக்குக் கூட இல்ளை. ோளறகள் முறுக்கிக் கிடந்ைன. தேயில் பீடித்ை வீதிகள். அளடத்துக் கிடக்கும் விடுதிகள். நக ம் முழுளமயோக கோலி தசய்யப் ட்டுவிட்டைோ எனும் டியோன தேறுளம. நடக்க நடக்க சோளைகளின் தகோதிப்பு கோலில் ஏறுகிறது. அருவியின் அத்ைளனத் ைண்ணீள யும் குடித்ைது எே து ைோகம்? எங்டக ட ோயின ஈ ச் சுேடுகள். நகரில் அந்ைத் ைடயடம இல்ளை. ம ங்கள்கூட ழுப்ட றியிருந்ைன. றளேகள் ஒலியில்ளை. அருவிளய டநோக்கி நடந்டைன். த ோங்கி ேழியும் அருவி விழுந்ை இடம் தேறும் ோளறயோக இருந்ைது. என்னோல் நம் முடியடே இல்ளை. அருவி ேழிந்ை ைடடம இல்ளை. குற்றோைநோைரும் அம்ளமயும்கூட தேயிளைக் குடித்து முயங்கிப் ட ோயிருந்ைோர்கள். என்ன மோயம் இது! எந்ை நக ம் அருவியின் பிடிக்குள்ைோகடே இருந்ைடைோ, அதுடே நீர்சுேடடயில் ைோமல் ட ோயிருக்கிறடை! அப்ட ோது ைோன் புரிந்ைது... குற்றோைத்துக்கு இ ண்டு உடல்கள் இருக்கின்றன. அது இ ண்டு டைோற்றம் தகோண்டு இருக்கிறது. நோன் கண்டது சோ ல் கோைத்துக் குற்றோைம். இப்ட ோது கோண் து டகோளடயின் குற்றோைம். களடளய உருட்டுேது ட ோை இயற்ளக ைன் ளகயிலிருந்து எப்ட ோது ைண்ணீள உருட்டிவிடுகிறடைோ, அப்ட ோது ைோன் இந்ை ஊர் ஈ ம் தகோள்கிறது ட ோலும்! அருவிளய அல்ை, அருவிக்கு மூைமோக உள்ை இயற்ளகளயப் புரிந்துதகோள்ேது எளிைோனது இல்ளை என்று அப்ட ோதுைோன் டைோன்றியது.

ைண்ணீர் இல்ைோமல் உைர்ந்து ட ோயிருந்ை அந்ைப் ோளறளயத் தைோட்டுப் ோர்த்டைன். த ோங்கி ேழியும் த ோங்குமோங்கடலின் மீது ஏறி நின்று ோர்த்டைன். குற்றோைம் இயற்ளக யோல்ைோன் ஒவ்தேோரு முளறயும் எழுைப் டுகிறது. இயற்ளக ைோன் ேள ந்ை சித்தி த்ளை ைோடன மோற்றி எழுதிக் தகோள்கிறது. சிை மணி டந ங்களுக்குள்ைோகடே அந்ை நகரில் இருந்து தேளிடயறிப் ட ோய்விட டேண்டும் என்ற மன இறுக்கம் உருேோகியது. அங்கிருந்து ஸ் ஏறிடனன். நிைம் தேடித்துக் கிடந்ைது. ளனகள் சைனமற்று நின்றிருந்ைன. ருந்ளைப் ட ோை சூரியன் ைனிடய சுற்றிக் தகோண்டு இருந்ைது. இ ண்டு மோைங்களுக்குப் பிறகு, குற்றோைத் தில் அருவி தகோட்டுகிறது என்று நண் ர் கள் அளழத்ைோர்கள். மனம் திரும் வும் ள்ளி ேயளைப்ட ோை அருவிளயப் ற்றிக் கனவு கோணத் துேங்கியது. இப்ட ோதும், சோ ல் என்ற ேோர்த்ளை குற்றோைம் என்ற ஊள மட்டுடம நிளனவு டுத்திக்தகோண்டு இருக்கிறது. ஒவ்தேோரு தசோல்லுக்கும் ஒரு டேர் இருக்கிறது என் ோர்கள். இந்ை தசோல்லின் டேர் என் ேள யில் குற்றோைத்தில் புளைந்து கிடக்கிறது.

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

ஒரு இ ளேத் திறந்டைன் ஏகப் ட்ட மூடிய வி ல்கள் அதிதைோரு வி ளைத் திறந்டைன் ஏகப் ட்ட மூடிய இ வுகள் ஸ்ரீடநசன்

க ஜு ோடகோ தசல்ேைற்கோக டிசம்

ர் மோைத்தின் இ வு ஒன்றில் ேோ ணோசி யில் நிளையத்தில் கோத்திருந்டைன். சத்னோவுக்குப் ட ோய்விட்டோல் அங்கிருந்து நோன்கு மணி டந ப் யணம்ைோன் என்றோர்கள். குளிர்கோை இ வு என் ைோல் யில் நிளையத்தில் கூட்டம் அதிகமில்ளை. அணிந்திருந்ை கம் ளி ஆளடகளைத் ைோண்டி குளிர் தநஞ்சில் டிந்துதகோண்டு இருந்ைது. தமல்லிய நடுக்கமும் கோ ணமற்ற டேைளனயும் தைோடர்ந்து இருந்துதகோண்டட இருந்ைது. குளிர்கோைம் என்றோல் டைசோகப் பின் னி த ய்யும் மதுள ப் குதியில் ேோழ்ந்துவிட்டு ேட இந்தியோவின் குளிர்கோைத்ளைச் சந்திக்கும்ட ோதுைோன் குளிர் என்ற ேோர்த்ளையின் முழுளமயோன அர்த்ைத்ளை உண முடிந்ைது. கோசியின் குளிர், ந ம்புகளை ஊசியோல் தசோருகுேது ட ோன்று துளைத்ைது. த்து நோட்களுக்கும் டமைோக தைோடர்ந்து யணத்தில் இருந்ை எனக்கு எங்கோேது தேயிளைத் டைடி ஓடிவிட டேண்டும் ட ோல் இருந்ைது. தேயிலின் ேருளக மிகத் ைோமைமோகவும் குளறேோகவும் இருந்ைது. இைனோல் களைவிட இ வு துேங்கியதுடம மனதில் குளிர் ேத் துேங்கிவிடும். ஏைோேது ஒரு அளறக்குள் ட ோய் கம் ளிளயப் ட ோர்த்திக்தகோண்டு சுருண்டுவிட டேண்டும். ஏழு மணிக்குள்ைோகடே சோப்பிட்டு முடித்து கம் ளிளயப் ட ோர்த்திக்தகோண்டு குளறந்ை மின்சோ தேளிச்சத்தில் ஏைோேது புத்ைகத்ளைப் டித்துக் தகோண்டு இருப்ட ன். குளிரில் உறக்கம் கூடுேதும் எளிைோனது இல்ளை. ோதி உறக்கத்தில் ஒரு ஆள் எழுப்புேது ட ோை குளிர் ைன் அகன்ற ளககைோல் தைோட்டு எழுப்பும். சிை டந ம் உடலின் மீது யோட ோ ஏறி உட்கோர்ந்துதகோண்டு அமுக்குேது ட ோன்று இருக்கும். பின்னி வில் விழித்துக்தகோண்டு விட்டோல் அவ்ேைவு ைோன். அைன் பிறகு உறக்கமும் ே ோது. விழித்திருக்கவும் முடியோது. கோ ணமற்ற யம் டேறு இளைகளைப் ட ோை மனதில் உதி த் துேங்கிவிடும். மூடிய ஜன்னல்களுக்கு தேளிடய நகள குளிர் ைன் விளையோட்டு ளமைோனம் ட ோைோக்கியிருக்கும். தைருக்கள், வீடுகள் யோவும் உளறந்து ட ோய்விடும். சிை டந ங்களில் ஜன்னலின் இரும்புக் கம்பிகள்கூட குளிர் ைோங்க முடியோமல் நடுங்குேது ட ோன்றிருக்கும்.

ேட இந்திய நக ங்களில் உள்ை குளிர் அளைந்து தகோண்டட இருக்கக்கூடியது. கோற்டறோடு கூடியது. அந்ை கோற்று சிறிய ஊசிமுளன இடம் கிளடத்ைோலும் உள்டை நுளழந்துவிடும். கோல் வி ல்கள், ளககள், உைடுகள் ைளைமயிர் என எங்கும் குளிரின் ட ளக திந்திருப் ளை விடிகோளைக் கண்ணோடியில் கோண முடியும். குளிரில் கனவுகள் ேருேதும் இல்ளை. குளிர் எப்ட ோடைோ நோம் மறந்து ட ோன ளழய துக்கமோன நிகழ்வுகளை திரும் நிளனவு டுத்திவிடுேளை சிை டேளைகளில் உணர்ந்டைன். அது ட ோன்ற நிமிடங்களில் என்ளன மீறி அளறயில் அழுதிருக்கிடறன்.

குளிர் கண்ணுக்கு தைரியோமல் நடமோடும் அரூபி. குளிருக்கு எத்ைளன வி ல்கள் இருக்கின்றன. குளிர் ஆணோ, த ண்ணோ? குளிரின் நிறம் நீைமோ. இல்ளை ஈயமோ? இப் டிப் புத்திளயக் கசங்கச் தசய்யும் அைவுக்கு ஏடைடைோ நிளனத்ை டி டுக்ளகயில் கிடப்ட ன். குளிள எதிர்தகோள்ேதும் அைனுடன் ேோழ்ேதும் ேட இந்தியர்களுக்குப் ழகிய விஷயம். ஆனோலும், அேர்களும்கூட குளிரின் மூர்க்க நடனத்ளைக் கண்டு உள்ளுக்குள் யந்துட ோய்ைோன் இருக்கிறோர்கள். இருந்ைோலும், குளிள எேரும் தேறுப் தில்ளை. குளிர் கோைத்தின் விடிகோளைகள் மிக ம்மியமோனளே. அடநகமோக டநற்றுேள உைகின் மீது டிந்திருந்ை கசடுகள் யோளேயும் அழித்துத் துளடத்துவிட்டு புதுசோக ஊள , தைருக்களை யோட ோ உருமோற்றுேது ட ோன்றிருக்கும். ளமைோனங் களிலும் தைருக்களிலும் புளக ட ோை அளையும் குளிர் கோற்றுக்குள்ைோக அளைந்து திரியும் மனிைர்களைக் கோணும்ட ோது இன்தனோரு கோைத்துக் குள்டைடய பி டேசித்துவிட்டது ட ோன்றிருக்கும். ஒரு நோள் புளக மூட்டத்துக்குள்ைோக சிை கோைடிச் சப்ைங்களை மட்டும் டகட்டடன். நோன் டகட்டதில் மிக இனிளமயோன சங்கீைம் அது. அந்ை இளச எங்கிருந்து ேருகிறது என்று தைரிந்துதகோள்ேைற்கோக புளக மூட்டத்துக்குள் நடந்து ட ோனட ோது சிேப்பு ேர்ண யூனிஃ ோர்ம் அணிந்து னிளயவிடவும் மிருதுேோன கன்னங்களுடன் ள்ளிச் சிறுேர்கள் நடந்துதகோண்டு இருந்ைோர்கள். அேர்கள் எேரும் ட சிக்தகோள்ைவில்ளை. ஆனோல், எல்டைோ து டைோளையும் டசர்த்து அளணத்ை டி அேர்களுடன் நடந்துதகோண்டு இருந்ைது னி. குளிர் பீடித்ை இ வுகளுக்கு ஓ ைவு ழகிப்ட ோயிருந்ை எனக்கு ேோ ணோசி யில் நிளையத்தில் இரும்ள த் தின்ற டிடய அடங்கி இருந்ை குளிள க் கண்டட ோது சற்டற யமோக இருந்ைது. குளிர் என்ளன பிடித்துக்தகோள்ேைற்கு முன் ோக யில் ஏறிவிட டேண்டும் என்று நிளனத்டைன். யில் மிகத் ைோமைமோக ேந்ைது. யில் கிைம்பி த்து நிமிடம் ட ோன பிறகு குளிரின் உக்கி த்ளை இன்னும் உண முடிந்ைது. மூட முடியோை ஜன்னல்களின் ேழிடய குபுகுபுதேன உள்டை புகுந்ைது குளிர். ம ப் த ஞ்சுகள் குளிரிடம் ச ண் அளடந்துவிட்டளைப் ட ோன்று குளிள ஏற்றுக்தகோள்ைத் துேங்கிவிட்டன. இருக்ளககளின் அடியில்கூட சுருண்டு கிடந்ைோர்கள் ஆட்கள். என்ன தசய்ேது என்று தைரியவில்ளை. என்னிடமிருந்ை துண்டு, சோல்ளே எல்ைோேற்ளறயும் த ோத்திக்தகோண்ட பிறகும் குளிர் அடங்கவில்ளை. தமல்ை என் உடல் குளி ோல் நடுங்கத் துேங்கியது. ற்கள் கட்டிக்தகோண்டது ட ோைோனது. ஏைோேது சூடோகக் குடிக்கோவிட்டோல் நோன் உளறந்து ட ோய்விடுடேன் என்று டைோணியது. ளக வி ல்கள் வீங்கிக் தகோண்டது ட ோை ேலிக்கத் துேங்கியது. ோதி உறக்கமும் ோதி ேலியுமோகப் யணம் தைோடர்ந்ைது.

சத்னோ ேந்து இறங்கியட ோது விடிகோளை. என்னோல் யில் நிளையத்தில் இருந்து இறங்கி தேளிடய ே முடியவில்ளை. கோய்ச்சல் கண்டது ட ோை உடம்பு நடுங்கியது. ஏைோேது மருத்துே

மளனக்குப் ட ோகைோம் என்றோல்கூட இந்ை டந ம் மருத்துேமளன திறந்திருக்குமோ என்று தைரியவில்ளை. ட ருந்து நிளையமும் தேறிச்டசோடிக்கிடந்ைது. எங்கோேது ஒரு அளறளய எடுத்துத் ைங்கிவிடைோம் என்ற முடிடேோடு, டைநீர்க் களடயில் ஒரு டீ ேோங்கி அருந்ைத் துேங்கிடனன். குடித்து முடிக்கும் முன் ோக ேோந்தி ேந்ைது. கண்கள் கட்டிக்தகோண்டுவிட்டன. சமோளித்து ஏைோேது ஒரு இடத்தில் உட்கோ முயன்டறன். சத்னோவின் ட ருந்து நிளையம் அழுக்டகறி இருந்ைது. நீண்ட நோட்களுக்குப் பிறகு ஆட ோக்கியமற்ற நிளைக்குத் ைள்ைப் ட்டிருக்கிடறன். எங்கோேது உடடன தசன்று உடளை நைப் டுத்திக்தகோள்ை டேண்டும். எங்டக ட ோேது என்று தைரியவில்ளை. ளகயில் ளேத்திருந்ை ள ளய நோன் டீக்களடயிடைடய விட்டு ேந்ைது சிை நிமிஷங்களுக்குப் பிறடக நிளனவுக்கு ேந்ைது. ஒரு த ரியேர் அந்ைப் ள ளய எடுத்துக் தகோண்டு என் அருகில் ேந்து நின்று தகோச்ளசயோன இந்தியில் ஏடைோ டகட்டோர். எனக்கு தில் தசோல்ைத் தைரியவில்ளை. திரும் வும் உைடுகள் நடுங்கத் துேங்கியிருந்ைன. அேன் என்ளனப் ற்றிக்தகோள்ேது தைரிந்ைது. சிை நிமிடங்களுக்குப் பிறகு ஒரு மருத்துேரின் வீட்டில் இருந்டைன். அேரும் என்னுடன் இருந்ைோர். மருத்துேர் தேந்நீரில் ஊசிளயச் சுடளேத்ை டி ஏடைோ ட சிக் தகோண்டு இருந்ைோர். எனக்கு ோதி புரிந்தும் ோதி புரியோமலும் இருந்ைது. குளிர் கோய்ச்சல் கண்டிருப் ைோக அேர் தசோன்னது மட்டும் புரிந்ைது. என் ள யில் இருந்து அந்ைப் த ரியேர் ணம் எடுத்துக் தகோடுத்ைோர். பிறகு ஊசி ட ோட்டுவிட்டதும் அள மணி டந ம் அடை மருத்துேமளன த ஞ்சில் உறங்கிடனன். அேர் அைற்குள் நோன் சோப்பிட பித ட் ேோங்கி ேந்திருந்ைோர். பிறகு ையக்கத் துடன் ைன்னுடன் ேருமோறு என்ளன அளழத்ைோர். நோன் என்ளன அேரிடம் ஒப் ளடத்து விட்டது ட ோை கூடடே தசன்டறன். சத்னோவில் இருந்து அள மணி டந ப் யணத்தில் உள்ை சிறிய கி ோமத்துக்குச் தசன்டறோம். ைந்தியோல் என்ற அந்ைக் கி ோமத்தில் அே து வீட்டில் என்ளன ஒரு ம க்கட்டிலில் டுக்களேத்து த ரிய கம் ளியோகப் ட ோர்த்திவிட்டோர். இ ண்டு நோட்கள் நடுக்கமும் புைம் லுமோகக் கிடந்டைன். கஞ்சியும் த ோட்டியும் மருந்துமோக அேர்கள் வீட்டில் கழிந்ைது. மூன்றோம் நோள் கண் விழித்ைட ோது அந்ை வீடும் அங்கிருந்ைேர்களும் மிக தநருக்கமோனேர்கைோக இருந்ைோர்கள். அந்ைச் சிறிய வீட்டில் ஆறு ட ர் இருப் ளை அப்ட ோதுைோன் கேனித்டைன். அதில் நோன்கு ட ர் த ண்கள். அேர்களில் ஒரு ோட்டியின் கட்டிளைத் ைோன் எனக்குத் ைந்திருந்ைனர். அந்ை முதியேள் என் ளககளைப் ற்றிக் தகோண்டு, ‘உடல் நைமோகி விட்டது, கேளைப் டோடை!’ என்றோர். நோன்கு நோட்கள் அந்ை வீட்டில் ோமரிக்கப் ட்டு குணப் டுத்ைப் ட்டடன். அேர்களின் குடும் த்துடன் அந்ைக் கி ோமத்தில் உள்ை டகோவிலுக்குக் கூட்டிப் ட ோனோர்கள். சிறிய டகோவில் அது. எனக்கோகத்ைோன் அந்ைப் பி ோர்த் ைளன என் து பிறகுைோன் தைரிந்ைது. நைமோன மறுநோள் ைன்வீர் என்ற அந்ை கி ோமத்து மனிைர் எனக்குப் த ரிய கம் ளி ஆளட ஒன்ளறக் தகோடுத்ைோர். யோர் இேர்கள்? எைற்கோக என்ளனக் குணப் டுத்தினோர்கள். என்ன ளகமோறு தசய்ேது என்று கைங்கி நின்டறன். என்டனோடு சத்னோ ேள அேர் கூடடே ேந்ைோர். கஜு ோடகோ ட ோகும் ட ருந்தில் ஏற்றிவிட்டோர். ட ருந்து கிைம்பும் ேள நின்று ளக அளசத்ைோர். யணத்தில் நோன் கண்ட எத்ைளனடயோ வியப் ோன இடங்கள், அதிசயமோன சிற் ங்கள், அ ண்மளன கள் யோவும் அந்ை நிமிடத்தில் அர்த்ைமற்றுப்ட ோனது. எனது யணத்தில் நோன் கண்டு

அளடந்ை அற்புைம் அந்ை மனிைர்ைோன். அே து ஊரும் சிறிய வீடும் எல்ைோ அற்புைங்களைவிடவும் உயர்ேோனது. என்றோேது ஒரு நோள் அேர்களை எனது வீட்டுக்கு அளழத்துேந்து என் குழந்ளைகளுக்குக் கோட்ட டேண்டும் என்று அவ்ேப்ட ோது நிளனத்துக் தகோள்கிடறன். உைகில் என்றும் தீ ோை அதிசயமோக இருப் து இது ட ோன்ற மனிைர்களும் அேர்களின் மனதும் மட்டும்ைோன். இப்ட ோதும் ஏடைோதேோரு குளிர் நோளில் அந்ை ைன்வீர் என்ற மனிைர் என் நிளனவில் ேந்ை டியிருக்கிறோர். குளிர் உடலில் ேள ந்ை இந்ை ேடு இன்றும் அழியோமல் இருக்கிறது!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

ழம் விழுங்கிய றளே றக்கிறது ஒரு ம த்ளைச் சுமந்துதகோண்டு - குளக மோ. புகடழந்தி



று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, குஜ ோத்தின் அகமைோ ோத்தில் உள்ை ச ர்மதி ஆசி மத்துக்குப் ட ோயிருந்டைன். கோந்திஜி, இந்திய மனளைப் புரிந்துதகோண்ட அற்புை மனிைர். அே து தசயல் ோடு, எளிய மனிைர்களின் விருப் ங்களை முன்னிறுத்தியது. அே து எல்ைோச் தசயல் ோடுகளுக்குப் பின்னும் ஓர் அறம் இயங்கியிருக்கிறது. கோந்திஜிளய அே து அ சியல் தசயல் ோடுகளை மட்டுடம ளேத்துப் புரிந்துதகோள்ை இயைோது. சுைந்தி ப் ட ோ ோட்டம் ட ோன்ற தீவி விடுைளை இயக்கத்துக்குள் இேர் ேகுத்ை ட ோ ோட்ட முளறகளும், அந்ை முளறகளில் இருந்ை அடித்ைட்டு மக்களின் மீைோன விருப் மும் இன்றும் வியக்கத்ைக்கைோக இருக்கின்றன. குறிப் ோக, உப்பு சத்தியோகி கம். உப்ள ஒரு ஆயுைமோக்கிய கோந்தியின் ட ோ ோட்டம் தேகு ைனித்துேமோனது. குஜ ோத்தின் கடற்கள ப் குதியோன ைண்டி, அகமைோ ோத்தில் இருந்து 240 கிடைோமீட்டர் தூ த்தில் இருக்கிறது. கோரில் தசல்லும் ட ோது, கடந்ை கோைத்தின் மயக்கம் மனதில் டைோன்றிக்தகோண்டட இருந்ைது. இந்ை சோளைகள் ேழியோகத்ைோன் 23 நோட்கள் கோந்திஜி நடந்து தசன்றிருக்கிறோர். ஒவ்தேோரு ஊரிலும் தசோற்த ோழிவு ஆற்றியிருக்கிறோர். சோளைகள் இளணக்கோை கி ோமங்களைக் கூடத் ைனது எளிய தசோற் களின் ேழியோக இளணத் திருக்கிறோர். ஒரு மோத ரும் இயக்கம் நிசப்ைமோன ைனது கோைடிச் சுேடுகளை ேழிதயங்கும் விட்டுச் தசன்றிருக்கிறது. ைண்டி கடற்கள யில் கோந்திஜி உப்பு கோய்ச்சிய ைன் நிளனவு ஸ்தூபி ஒன்றுள்ைது. சிறிய கடற்கள க் கி ோமத்தில் அந்ை சம் ேத்தின் நிளனளேப் த ரும் ோலும் மறந்து

ட ோயிருக்கிறோர்கள். ேருடத்துக்கு ஒரு முளறயும், தேளி நோட்டுக்கோ ர்கள் ேந்து ோர்க்ளகயிலும் மட்டுடம அது நிளனவு டுத்ைப் டுகிறது. கோந்தி பிறந்ை நோளின் ட ோது சிைர் இங்டக ேந்து ஒரு பிடி உப்ள த் ைங்கைது அன்பின் அளடயோைமோக ளேத்துவிட்டுப் ட ோேோர்கள் என்றோர் ‘கோந்தி டசேோ’ அளமப்பின் உறுப்பினர். 1930-ல் ஒரு மோர்ச் மோைத்தின் ன்னி ண்டோம் நோள்ைோன் உப்பு சத்தியோகி க யோத்திள துேங்கியிருக்கிறது. கோல்நளடயோகடே கோந்தி நடந்து தசன்று ைண்டிளய அளடந்ைோர். அங்கு கடற்கள யில் டிந்திருந்ை உப்புப் டிேத்ளைத் ைன் ளககளில் அள்ளி, ‘இந்ை உப்பு ஆங்கிடைய சோம் ோஜ்யத்ளைக் கள க்கப் ட ோகிறது’ என்று உப்ள க் கோய்ச்சினோர். ‘இந்தியோ முழுேதும் உள்ை ஏழு ைட்சம் கி ோமங்களில் ஊருக்குப் த்து ட ர் இப் டி உப்பு கோய்ச்சி னோல் ஆங்கிடையர்கள் என்ன தசய்ேோர்கள்?’ என்ற அே து கூக்கு ல் அன்று தேள்ளைக்கோ ர்களை அச்சப் டுத்தியது. அேள க் ளகது தசய்து சிளறயில் அளடத்ைது. இன்ளறக்கும் இந்திய சுைந்தி த்துக்கு ஒரு தமௌன சோட்சி உப்பு. உப்பு தேறும் உணவுப் த ோருள் அல்ை. அது ஒரு சரித்தி ம். அது ஒரு கோைச் சோட்சி. உப்பின் களை, மனிைன் நோகரிகமோன களை. உப்புக்கு விதிக்கப் ட்ட ேரி பித ஞ்சுப் பு ட்சிக்கு முக்கியக் கோ ணமோக இருந்ைது. உப்ள ‘தேள்ளைத் ைங்கம்’ என்றோர்கள் சீனர்கள். உப்பு நம் நோவில் ஏற் டுத்திய சுளேளயவிட, டைசங்களுக்கு இளடயில் ஏற் டுத்திய ட ோட்டியும் ளகளமயும் நோம் அறியோைது. உப்பு கடலின் முணுமுணுப்பு. உப்பு கடலின் சோ ம். உப்பு அளையடிக்கோை கடல். உப்பு சூரியனுக்கும் கடலுக்கும் பிறந்ை குழந்ளை. இன்னும் தசோல்ே ைோயின், உப்பு ஒரு கள யும் ளே ம். நமது உணவின் சரித்தி த்துக்குள் நம்ளம ஆண்டேர்களின் ருசியும் டேட்ளகயும் அடங்கி இருக்கின்றன. நமது ஆட ோக்கியக் டகட்டின் முைன்ளம ேழிகள் நமது உணவு மோற்றத்திலிருந்து ைோன் துேங்குகின்றன. இன்றும்கூட சிறு நக ங்களில் உள்ை கோய்கறிச் சந்ளைகளில் த ண்கள் கோய்கறிகள் ேோங்கும்ட ோது ஒவ்தேோன்ளறயும் அது எந்ை ஊரில் விளைந்ைது என்று டகட்டுைோன் ேோங்குகிறோர்கள். அதுவும் சிை ஊர் கத்திரிக்கோய்கள் என்றோல், அது எவ்ேைவு பிஞ்சோக இருந்ைோலும் ேோங்க மோட்டோர்கள். கோ ணம், அது கசந்துட ோயிருக்கக் கூடும் என்ற நம்பிக்ளக. இைநீர் விற் ேர்கூட அது எந்ை ஊர் இைநீர் என்று தசோல்லித்ைோன் விற் ளன தசய்ேோர். கோ ணம், மண்ைோன் ருசிளய உண்டோக்குகிறது. மண் ருசி கோய்கறிகளில், ழங்களில்... ஏன், ைண்ணீரில்கூட பிரிக்கமுடியோை டி நீக்க மற்றுக் கள ந்து ட ோயிருக் கிறது என் துைோன் உண்ளம. இன்ளறய நமது உணவுப் ட்டியலில் உள்ை கோய்கறி கள், ழங்களில் த ரும் ோன்ளம தேளிநோடுகளில் இருந்து நமக்கு ேந்து டசர்ந்ைளே. நம் கி ோமங்களில் விளையும் கத்திரிக்கோய், ோகற்கோய், அேள , புடளை, பீர்க்ளக... எல்ைோம் நோட்டுக் கோய்கறிகள் என்று மலினப் டுத்ைப் ட்டுவிட்டன. கோய்கறிகளில்கூட சீளமக் கோய்கறிகளுக்குைோன் மதிப்பு. ைமிழ்க் குடும் ங்களின் பி ைோன உணேோக இன்று மோறிப் ட ோயிருக்கும் உருளைக்கிழங்ளக நமது மூைோளையர்கள் அறிந்ை தில்ளை. அது தேள்ளைக் கோ ர்கள் நமக்கு அறிமுகம் தசய்ைது. சிேப்பு மிைகோய், சீளமக் தகோய்யோப் ழம், அன் னோசி, கோலிஃபிைேர், முட்ளடடகோஸ், டர்னிப், டக ட், பீட்ரூட், பீன்ஸ் ட ோன்றளே ட ோர்த்துக் கீசியர்கைோலும் பிரிட்டிஷ், பித ஞ்சுக் கோ ர்கைோலும்

நமக்கு அறிமுகம் தசய்யப் கோய்கறிகைோகி விட்டன.

ட்டளே. இளே இன்று நமது சந்ளைகளின் உயர்ந்ை

கக்

சமீ த்தில், நகரின் பி ைமோன உணவுப் த ோருள் விற்கும் களடக் குப் ட ோயிருந்டைன். அங்டக ேயைோன த ண் மணி ஒருேர், ‘த ரிய உப்பு தகோடுங்க’ என்று டகட்டோர். விற் ளனப் பி திநிதிகள் எேருக்கும் த ரிய உப்பு என்றோல் என்னதேன்று தைரிய வில்ளை. அேர்கள், ‘சோல்ட்டோ?’ என்று டகட் டோர்கள். அந்ைப் த ண் மணி கி ோமத்து ஆள் என் து ட ச்சிடைடய தைரிந்ைது. அேரும் விடோப்பிடியோக, ‘கல் உப்பும்மோ’ என்று புரிய ளேக்கப் ோர்த்ைோர். விற் ளனப் பிரிவில் உள்ை த ண்கள் குழப் மளடந்ைடைோடு, ‘கல் உப் ோம்டி’ என்று தசோல்லிச் தசோல்லிச் சிரித்ைனர். இதில் சிரிப் ைற்கு என்ன இருக்கிறது என்று புரியோமல் அந்ைப் த ண்மணி, ‘அைோன், சோப் ோட்டு உப்பும்மோ’ என்று இன்தனோரு விைக்கம் தகோடுத்ைோர். அப் டியரு த ோருடை இல்ளை என் து ட ோை அேர்கள் டேறு ேோடிக்ளகயோைள க் கேனிக்கப் ட ோய்விட்டோர்கள். அந்ைப் த ண்மணிடய களடக்குள் சுற்றியளைந்து, த ோடித்ை உப்ள எடுத்து ேந்து, ‘இது ட ோை உளடக்கோை உப்பு’ என்றோர். அைற்கு அந்ை களடப் த ண், ‘அது கடல்ைைோன் இருக்கும். நீங்க கோய்ச்சித் ைோன் எடுக்கணும்’ என்று டகலியோகச் தசோல்ை, ேயைோன த ண்மணியின் முகம் சுண்டிப்ட ோனது. விற் ளன பிரிவுப் த ண்கள் ைங்களுக்குள்ைோகச் சிரித்துக்தகோண்டட இருந்ைோர்கள். கி ோமப்புறத்தில் அறிமுகமோகியிருந்ை நோட்டு உப்பு இன்று அளடயோைமற்றுப் ட ோய்விட்டடைோடு, அளைக் டகட் து டகலிக்குரிய ஒன்றோகவும் மோறியிருக் கிறது. உப்பின் ே ைோறு புனிைமோனது. உப்பு எப் டி ேந்ைது என் ைற்கு சீனோவில் ஒரு களை இருக்கிறது. ‘டைேடைோகத்தில் உள்ை நீைப் றளே ஒன்று ஒரு நோள் பூமியில் ைள யிறங்கி டேடிக்ளக ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்ைது. அந்ைப் றளேளய ஒரு விேசோயி ஒளிந்து நின்று ோர்த்ைோர். விசித்தி மோன சிறகுகளும் கு லும் தகோண்ட அந்ைப் றளே பூமியில் இருந்து எளைடயோ தகோத்திக் தகோத்திச் சோப்பிடுேளைப் ோர்த்ைோர். எப் டியோேது அந்ைப் றளேளயப் பிடித்துவிட டேண்டும் என்று நிளனத்து, அைன் அருகில் ட ோேைற்குள் றளே றந்து விட்டது. ஆனோல், றளே தகோத்திய இடத்தில் சோம் ல் நிறத்தில் சிறு சிறு கட்டிகைோக ஏடைோ கிடந்ைன. அளைப் த ரும் புளையைோக நிளனத்து எடுத்துக்தகோண்டு விேசோயி ைன் வீட்டுக்கு ேந்து டசர்ந்ைோர். புளையல் கிளடத்துவிட்டது என்று அே து குடும் டம சந்டைோஷமோனது. ஆனோல், விேசோயியின் மளனவி மட்டும் இவ்ேைவு த ரிய புளையளை நோம் அ சனிடம் ஒப் ளடத்துவிடைோம் என்று டயோசளன தசோன்னோள். விேசோயியும் அைற்குச் சம்மதிக்கடே இருேரும் அ சளனத் டைடிப் ட ோனோர்கள். ைர் ோரில் இருந்ை அ சன் அந்ை மண்கட்டி ட ோன்ற த ோருளைப் ோர்த்து, ‘இளை எைற்கோகக் தகோண்டு ேந்து ைருகிறோய்?’ என்று டகட்க, ‘இது ஒரு புளையல்!’ என்றோர் விேசோயி. அ சனுக்கு ஆத்தி மோகி, அந்ை மண்கட்டிளயத் தூக்கி எறியும் டி தசோல்லிவிட்டு, விேசோயியின் ைளைளயத் துண்டிக்கும் டியோக ைண்டளன ைந்ைோன். அ சன் தசோன்ன டிடய அந்ை மண்கட்டிளய ஒரு வீ ன் தூக்கி எறிகிறோன். அதில் தகோஞ்சம் ைேறி, சளமத்துக்தகோண்டு இருந்ை இளறச்சியில் விழுந்துவிடுகிறது. அ சன் அந்ை இளறச்சிளய ருசித்துப் ோர்த்து, ‘இப் டி ஒரு ருசியோன உணளேைோன் ஒரு ட ோதும் சோப்பிட்ட தில்ளை’ என்று புகழ்ந்து தசோல்ைடே சளமயற்கோ ன் உண்ளமளயச் தசோல்ை, உடடன அ சன் அந்ை விேசோயிளய விடுவித்து, ‘எந்ை இடத்தில் இந்ைக் கட்டி கிளடத்ைது?’ என்று டகட்டு, வீ ர்களை அனுப்பி டசகரித்து ே ச் தசய்கிறோன். அப் டி

ேோனுைகில் இருந்து ேந்ை முடிகிறது.

றளே கோட்டிக்தகோடுத்ை த ோருள்ைோன் உப்பு!’ என்று சீனக் களை

எந்ை சீனோவில் உப்பு உைகுக்கு ேந்ைைற்கோன களை இருக்கிறடைோ, அங்குைோன் உைகில் முைன் முைைோக உப்புக்கு ேரி விதிக்கும் முளறயும் நளடமுளறக்கு ேந்ைது. உப்பின் மூைம் அ சனுக்கு ேந்ை ேரியின் அைவு, மற்ற விேசோயப் த ோருள்களின் ேரிளயவிட அதிகமோன ேருேோய் ஈட்டித் ைந்ைது. இைனோல் உப்ள க் கடத்தி விற்கும் நிளையும் ஏற் ட்டது. உப்பு, மனிைர்களுக்கு மட்டுமில்ளை... விைங்கு கள், ைோே ங்கள் என யோேற்றின் அன்றோடப் யன் ோட்டிலும் முக்கியப் ங்கு ேகிக்கிறது. குளிர் ைனப் த ட்டி ேருேைற்கு முந்திய கோைம் ேள உப்புைோன் க்குேப் டுத்தும் தைோழிலின் அ சன். உப்பில்ைோமல் எளையும் க்குேப் டுத்தி ளேக்க முடியோது. கிட க்கத்தில் இறந்துட ோன உடல்களைப் ைப் டுத்துேைற்குக் கூட உப்ள த்ைோன் யன் டுத்தினோர்கள். உப்பு விற் து ைமிழகத்தின் பி ைோன தைோழில். உமணர்களும் உமணத்திகளும் விற் ைற்கோகச் தசன்று ேந்ை நிகழ்வுகளைச் சங்க இைக்கியம் விேரிக்கிறது.

உப்பு

குஜ ோத்தில் உள்ை ைண்டியில் இப்ட ோதும் உப்பு விளைவிக்கும் உப் ைங்கள் இருக்கின்றன. கடல் நீள ப் ோத்திகளில் டைக்கி உப்பு விளை விக்கிறோர்கள். உைர்ந்ை அந்ை உப்பு ேயல்களுக்குள் நடந்து தசல்லும் ஆட்களின் ோைங்கள் உப்பில் திந்து கிடக்கின்றன. உப்பு எல்ைோப் க்கமும் தேளிச்சத்ளை எதித ோளித்துக் தகோண்டு மினுங்குகிறது. உப்பின் பிசுபிசுப்பு ோர்க்கும் ட ோடை கண்களில் ஒட்டிக் தகோள்கிறது. அறுத்ை உப்ள ஒரு க்கம் அ ளே நிளையத் துக்குக் தகோண்டு தசல்ை ஏற்றிக் தகோண்டு இருக்கி றோர்கள். இன்ளறக்கு உப்பும்கூட ேணிகச் சந்ளையின் ட ோட்டிப் த ோருள்களில் ஒன்றோகி விட்டது. ‘உப்புப் த றோை டேளைளயச் தசய்யோடை!’ என்று கி ோமங்களில் தசோல் ேோர்கள். இன்ளறக்கு உப் ைங் களில் டேளை தசய் ேர்களின் நிளைளமயும் அதுட ோன்று ைோன் இருக்கிறது. நமது சளமயல் அளற களில், உணவு டமளஜகளில் உள்ை உப்புக் கிண்ணங்களை, உப்புக் குடுளேகளைப் யன் டுத்தும் முன்பு ஒரு நிமிடம் டயோசியுங்கள். உப்பு ஒரு சரித்தி ம். உப்பு, மனிைர்களுக் குள் என்றும் மோறோை விசு ேோசத்ளை, நம்பிக்ளகளய உருேோக்கிக்தகோண்டு இருக்கிறது. உப்பு சிை டந ம் அன்பின் தேளிப் ோடு. சிை டந ம் பிறர் கோணோமல் நோம் துளடக்கும் கண்ணீரின் சுளே. உைகுக்கு நோம் உப் ோக இருக்க டேண்டும் என்கிறது டேைோகமம். உயர்ந்ை இைக்கியங்கள் டேண்டுேதும் அளைத்ைோடன!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

பி னோயில் ைண்ணீர் தைளித்ை ைள ளய ஈ ம் ட ோகத் துளடக்கிறது எண்தணய் டிந்ை ளசக்கிள் தசயிளனத் தைோட்ட ளகளயத் துளடக்கிறது பூளஜ ோத்தி ங்களை எல்ைோம் சுத்ைப் டுத்தி ளேக்கிறது டி.வி. டடப் ரிக்கோர்டர், கம்ப்யூட்டர்களை தூசு ைட்டி ளேக்கிறது எறும்பு புகுந்ை ண்டங்களை தேயிலில் உைர்த்ை உைவுகிறது இப் டி வீடு முழுக்க டேளைகளை தசய்துதகோண்டு இருக்கிறது தசத்துப்ட ோன ோட்டியின் புடளே. - முகுந்த் நோக ோஜன்



வ்தேோரு ஊரும் ஏடைடைோ நிளனவுகடைோடு டசர்ந்து பின்னிக் கிடக்கின்றன. நம் ேயதின் ேைர்ச்சிக்கு ஏற் நக ங்களும் மோறிக்தகோண்டட இருக்கிறடைோ என்றுகூடத் டைோன்றுகிறது. சிறுேயதில் ோர்த்து வியந்ை சிை நக ங்கள், கடற்கள களை இன்று ோர்க்கும்ட ோது, அங்டக ஆச்சர்யப் ட எதுவுமில்ளை. சிறு ேயதிலிருந்து ழகி, எதுவும் இல்ளை என்று டைோன்றிய தசோந்ை ஊர், ை ேருடங்களுக்குப் பிறகு திரும் வும் ட ோகும்ட ோது ஆச்சர்யமூட்டுேைோக இருக்கிறது. ைோே ங்களைப் ட ோைடே ஊர்களும் நோளுக்கு நோள் ேைர்ந்துதகோண்டும் பூத்துக்தகோண்டும் இளை உதிர்ந்துதகோண்டும்ைோன் இருக்கின்றன ட ோலும்! ஒவ்தேோரு நக த்துக்கும் பி த்டயகமோன ேோசளனயும் தேளிச்சமும் ருசியும் இருக்கின்றன. அது அந்ை நகரில் ேோழ் ேர்களின் மீதும் அங்குள்ை கட்டடங்கள் தேற்றுதேளிகளிலும் பி தி லிக்கப் டுகின்றன. சிறு ேயதில் இருந்டை எனக்குள் சிை டகள்விகள் முளைப் தும் அடங்கிவிடுேது மோகடே இருக்கின்றன. நோம் அளழக்கும் ஊரின் த யர்களை எல்ைோம் யோர் ளேத்ைது? ஒரு ஊர் எந்ை இடத்தில் துேங்குகிறது, எந்ை இடத்தில் முடிகிறது? மளைகளுக்கு எல்ைோம் த யர் ளேத்திருக்கிறோர்கடை, அந்ைப் த யர்களைச் தசோல்லி யோ ோேது மளைளயக் கூப்பிடுேோர் கைோ என்ன? ஒரு நகருக்கு இன்தனோரு நகள ப் ற்றித் தைரிந்திருக்குமோ? சிை ஊர்களைப் ற்றி டயோசிக்கும் ட ோது அங்டக என்ளன அளழத்துச் தசன்றேர்களின் நிளனவு ேந்துவிடு கிறது. அந்ை ந ர் அந்ை ஊரின் பிரிக்க முடியோை கண்ணியோகி விடுகிறோர். அது ட ோை

சிைள ப் ற்றிய நிளனவுகள் கோ ணமில்ைோமல் சிை ஊர்கடைோடு ஒட்டிக்தகோண்டு இருக்கின்றன. அப் டித்ைோன் எனக்கு அறிமுகமோனது தகோளடக்கோனல். ட ோர்டிங் ஸ்கூலில் டித்துக்தகோண்டு இருந்ை நண் ன்ைோன் என்ளன முைன்முைைோக தகோளடக்கோனலுக்கு அளழத்துச் தசன்றேன். அப்ட ோது எனக்கு ேயது தினோன்கு. ேணிகக் குடும் ங்களுக்கு ைங்கைது அந்ைஸ்தின் அளடயோைச் சின்னமோக இருந்ைது ட ோர்டிங் ஸ்கூல். என்டனோடு ள்ளியில் டித்ை நண் ன் அப் டித்ைோன் தகோளடக்கோனலில் உள்ை ட ோர்டிங் ஸ்கூலுக்கு அனுப்பிளேக்கப் ட்டோன். அேனது அப் ோ, நகரில் மிைகோய் ேத்ைல் கமிஷன் களட ளேத்திருந்ைோர். எல்ைோ த ற்டறோர்களையும் ட ோைடே, ைங்கைது பிள்ளை ஆங்கிைத்தில் ட ச டேண்டும் என்று கனவு கண்டேர்களில் அேரும் ஒருேர். ஆங்கிைப் ள்ளியில் டசர்ந்து டிக்கத் துேங்கி, ஆறு மோைத்துக்குப் பிறகு ஊர் திரும்பியட ோது ஆள் தமலிந்து ட ோயிருந்ைோன். முகம் இருண்டு ட ோயிருந்ைது. அேனோல் மளை நகரின் கோற்ளறயும் குளிள யும் ைோங்க முடியவில்ளை என் து டைோற்றத்திடைடய தைரிந்ைது. தகோளடக்கோனளைப் ற்றிப் ட சத் துேங்கினோடை, அேன் எரிச்சல் அளடய ஆ ம்பித்து விடுேோன். அேளனப் த ோறுத்ை மட்டில் அது ஒரு ைண்டளனக் கூடம். அேனோக எப்ட ோைோேது தகோளடக்கோனல் ள்ளி விடுதியில் இருந்ை டிடய கோளையில் டகட்ட றளே களின் சப்ைத்ளைப் ற்றி நிளனவு டுத்து ேோன். அந்ை நோட்களில் நோன் எப் டியோேது ஒரு முளற அேடனோடு தகோளடக் கோனலுக்குப் ட ோய்ே டேண்டும் என்று ஆளசப் டுகிறேனோக இருந்டைன். அள யோண்டுத் டைர்வு விடுமுளற முடிந்து, அேன் ஒரு நோள் முன்னைோக தகோளடக்கோனலுக்கு என்ளனயும் உடன் அளழத்துக்தகோண்டு புறப் ட்டோன். ஸ் மதுள ளயக் கடக்கத் துேங்கியதுடம அேனது முகத்தில் அதுேள இருந்ை இயல்பு கள ந்து, இறுகத் துேங்கியது. நகத்ளைக் கடித்ை டிடய ேந்ைோன். நோன் மிக சந்டைோஷமோக மளைப் ோளைகளைப் ோர்த்ை டி ேந்டைன். ட ருந்தில் கூட்டடம இல்ளை. ேளைவுப் ோளைகளில் தைரியும் ள்ைத்ைோக்கிளனக் கோணும்ட ோது அடிேயிற்டறோடு யமும் சந்டைோஷமும் ஒருங்டக தகோப் ளித்ைது. அேன் எளையும் நிமிர்ந்து ோர்க்கடே இல்ளை. தகோளடக்கோனலுக்கு ேந்து இறங்கிய ட ோது, டைசோன மளழ த ய்து ஓய்ந்திருந்ைது ட ோை ஈ மோக இருந்ைது. சரிவுகளின் ேழியோக இறங்கி நடந்ைட ோது தைோளைவில் இருந்ை டைேோையத்தின் மணிகள் ஒலித்ைன. முகத்தில் அளறேது ட ோை எங்கு ோர்த்ைோலும் சுளம. சரிவு ஒன்றில் ைனிடய டமய்ந்து தகோண்டு இருந்ை மோடு புல்டைோடு டசர்ந்து இைதேயிளையும் டமய்ந்து தகோண்டு இருந்ைது. அேன் சோவி தகோடுக்கப் ட்ட த ோம்ளமளயப் ட ோை நடந்து தசன்றோன். எனக்டகோ கலில்கூட ஸ்தேட்டர்கள் அணிந்து திரியும் ஆட்களைக் கோண் து விசித்தி மோக இருந்ைது. தேயிலின் வி ல் கள் மூடி மூடித் திறப் து ட ோை தேளிச்சம் பீறிடுேதும் அடங்கிவிடுேது மோகடே இருந்ைது. நோங்கள் ளைை ம ங்களுக்கு நடுடே நடந்து ள்ளியின் விடுதிளய அளடந்ைட ோது ஒன்றி ண்டு மோணேர்கடை ேந்திருந் ைோர்கள். நண் ன் யோரிட மிருந்டைோ இ ண்டு ளசக்கிள் களை ேோங்கிக்தகோண்டு ேந்ைோன். தகோளடக்கோனலின் சோளைகளில் ளசக்கிளில் இறங்கும்ட ோது, இருேருக்கும் விைோவில் சிறகு முளைத்ைது ட ோன்று இருந்ைது. மளை நக ங்களில் ளசக்கிளில் சுற்றும் ஆனந்ைம், டேறு எதிலும் ேோய்ப் து இல்ளை. டமடுகளிலும் சரிவுகளிலும் ளசக்கிளில் தசல்லும்ட ோது மனது கோற்றில் றக்கும் கோகிைத்ளைப் ட ோை ட டத்துக்தகோண்டட இருந்ைது. மளை நக ங்கள் யோவும் டைோற்றத்தில் ஒன்று ட ோைத்ைோன் இருக்கின்றன. ட க்கரிகளும் உல்ைன் விற் ேர்களும்கூட ஒன்று ட ோை இருக்கிறோர்கள். அடை டந ோை முகங்கள். சோளைடயோ ங்களில்

குதிள கள் ேோைோட்டிய டிடய ைனிடய நடந்து தகோண்டு இருந்ைன. நோனும் நண் னும் ஏரியின் அருடக ேந்ைட ோது எங்களைப் ட ோைடே சிைர் ளசக்கிளில் ஏரிளய சுற்றிக்தகோண்டு இருப் ளைக் கண்டடோம். ஏரிளயச் சுற்றி ே ைோம் என்று தசோன்டனன். நண் ன் ைளையளசத்ைோன். வீழ்ந்துதகோண்டு இருக்கும் சூரியன் எங்களைப் ோர்த்ை டிடய இருக்க, நோங்கள் ஏரிளயச் சுற்றி ே த் துேங்கிடனோம். மஞ்சள் தேளிச்சத்தில் அந்ை ஏரி கனவின் குதிளயப் ட ோலிருந்ைது. சுற்றச் சுற்ற நீண்டு தகோண்டட இருந்ைது. ஒரு இடத்தில் நோனும் அேனும் ளசக்கிளை நிறுத்திவிட்டுப் புல்தேளியில் உட்கோர்ந்டைோம். அேன் ஏரிளயப் ோர்த்ை டிடய இருந்ைோன். பிறகு என்னிடம், ‘இதுை விழுந்து தசத்துப் ட ோயி ைோம்னு இருக்குடோ’ என்று தசோன்னோன். நோன் ஏடைோ விளையோட்டுக்குச் தசோல்கிறோன் என்று நிளனத்டைன். அேன் அழுத்ைமோன கு லில் டகட்டோன், ‘நோன் தசத்துப் ட ோயிட்டோ நீதயல்ைோம் அழுவியோடோ?’ எனக்கு என்ன தில் தசோல்ேது என்று தைரியவில்ளை. அேனோகச் தசோல்லிக் தகோண்டட இருந்ைோன்... ‘‘எனக்கு வீட்ளட விட்டுட்டு இங்டக ேந்து டிக்கடே பிடிக்களைடோ. எப்ட ோ ோர்த்ைோலும் வீட்டு ஞோ கமோடே இருக்கு. தினம் தினம் ோத்திரி ட ோர்ளேளய மூடிக்கிட்டு அழுடேண்டோ. வீட்டுக்கு தைட்டர் ட ோட்டு, ‘என்ளனக் கூட்டிட்டுப் ட ோயிருங்கய்யோ’னு தசோன்னோ, அய்யோ டகட்கடே மோட்டடங்குறோரு. நோன் தசத்துட்டோைோன் நிம்மதியோ இருக்கும்.’’ பிறகு, அேன் கீடழ கிடந்ை ஒரு கல்ளை எடுத்து ைண்ணீரில் ட ோட்டோன். என்னிடம், ‘இந்ைக் கல் ஏரிக்குள்ை எத்ைளன எத்ைளன ேருஷமோனோலும் அப் டிடய கிடக்கும் இல்ளையோ?’ என்று டகட்டோன். நோன் ஆமோம் என்று ைளையளசத்டைன். அேன் கீடழ கிடந்ை ஒரு கல்ளை எடுத்து என்னிடம் ைந்து, ‘நீ என் ஃப்த ண்டுைோடன! நீயும் கல்லு ட ோடு. அதுவும் ஏரிக் குள்டை ஒண்ணோ மூழ்கிக் கிடக்கட்டும்’ என்றோன். நோன் ஒரு கல்ளை எடுத்து ஏரிக்குள் வீசிடனன். அன்று மோளை முழுேதும் அேன் ைோன் வீட்ளடப் பிரிந்து ேந்ை துக்கத் ளைப் ற்றிடய ட சிக்தகோண்டு இருந்ைோன். அப்ட ோது அந்ை ேலிளய என்னோல் புரிந்துதகோள்ை முடியவில்ளை. இவ்ேைவு அழகோன ஊரில் டிப் ைற்கு எைற்கோக சலித்துக்தகோள்கிறோன் என்று அேன் மீது டகோ ம்ைோன் இருந்ைது. தகோளடக்கோனலில் ோர்ப் ைற்கு டேறு என்ன இருக்கிறது என்று டகட்டடன். அேன் சலிப்ட ோடு, ‘எங்டக ோர்த்ைோலும் ம மும் புல்தேளியும்ைோன் இருக்கு. டேற இங்டக என்ன இருக்கு?’ என்றோன். நோன் ஒரு நோளைக்குள் அந்ை ஊள முழுளமயோகப் ோர்த்துவிட டேண்டும் என்று விரும்பிடனன். ஆனோல், அேன் டேறு எங்கும் அளழத்துப் ட ோகவில்ளை. மறுநோள் கோளை என்ளனப் ட ருந்தில் ஏற்றிவிட்டு, ேழியில் சோப்பிட பிைம்ஸ் ழங்களையும், வீட்டில் தகோண்டு ட ோய்க் தகோடுப் ைற்கோக ஒரு ோட்டில் யூகலிப்டஸ் எண்தணயும் ேோங்கித் ைந்ைோன். ஊர் ேந்ை சிை மோைங்களுக்கு தகோளடக் கோனடை என் கனவில் ேந்துதகோண்டு இருந்ைது. ஒரு நோளில் அந்ை நகட ோடு த ோம் வும் இணக்கமோக இருந்டைன். அந்ை ேருடத்தின் முடிவில், நண் னுக்கு உடல் நைக் குளறவு ஏற் ட்டது. அேளன தசன்ளனக்கு அனுப்பிப் டிக்களேப் து என்று வீட்டில் முடிவு தசய்துவிட்டைோகச் தசோன்னோன். தகோளடக்கோனளை விட்டுப் ட ோகிறோடன என்று நோன் அதிகம் ேருத்ைப் ட்டடன். அேன் என் தைோடர்பிலிருந்து தமள்ை விடு ட்டுப் ட ோனோன். ஆனோலும், ஒவ்தேோரு முளற தகோளடக்கோனலுக்குப் ட ோகும்ட ோதும் அந்ைப் ள்ளியும், ளசக்கிளில் சுற்றிய இடங்களும் நிளனவில் சுளம அழியோது மின்னிக் தகோண்டட இருக்கும். இன்றும் அந்ை ஏரிக்குப் ட ோகும்ட ோது, எந்ை இடத்தில் அன்று நோங்கள் கல்ளை வீசி எறிந்டைோடமோ அடை இடத்தில் நின்று ஒரு கல்ளை எடுத்து ஏரிக்குள் வீசி எறிந்துவிட்டு

ேருகிடறன். நீருக்குள் இந்ைக் கல், என் நண் ன் வீசிய கல்லுக்கு அருகில் கிடக்கும் என்ற நம்பிக்ளக ேைர்ந்து தகோண்டட இருக்கிறது. கல்லூரி நோட்களில் நண் ர்கடைோடு கோைல் பீடித்ை கண்கடைோடு தகோளடக் கோனலில் அளைந்து திரிந்திருக்கிடறன். ஒரு பூளேப் ட ோை அந்ை நக ம் ஒவ்தேோரு நோளும் புதிைோக மைர்ந்து தகோண்டட இருக்கிறது. மளை நக ங்களுக்கு ேந்ைவுடன் எல்ைோப் த ண்களும் மிக அழகோகத் தைரி கிறோர்கள். நம் ட ச்சு, சிரிப்பு, யோவிலும் மளையின் துளிகள் ஒட்டிக்தகோண்டு விடுகின்றன. அதிகோளை டந ங்களில் ஏரிளயச் சுற்றி ேரும்ட ோது அந்ைப் ோளைகளில் டிந்துள்ை ஈ மும், கோற்றில் கைந்துள்ை புத்துணர்ச்சியும், கோைத்திலிருந்து நம்ளமத் துண்டித்து டேறு கோை அடுக்குக்குள் கூட்டிச் தசன்று விடுகின்றன. ஒவ்தேோரு நக மும் மற்றேர்களுக்குத் ைோன் மிக அழகோக இருக்கிறது. அங்டகடய ேோழ் ேர்களுக்கு அது ஒரு ேோழ்விடம்; அவ்ேைவு ைோன் என்ற உண்ளம இப்ட ோதுைோன் எனக்குப் புரிகிறது. இன்று ேள , நூறு முளறக்கு டமல் தகோளடக் கோனலுக்குப் ட ோயிருந்ை ட ோதிலும், அங்டக முைன் முைைோக அளழத்துச் தசன்ற நண் னின் நிளனவு என்றும் என் மனதிலிருந்து அழியோமல், அந்ை நகட ோடு டசர்ந்து பிளணந்து கிடக்கிறது. குதிள கள் தமௌனமோக ேோளை மட்டும் அளசத்துக்தகோண்டு இருப் துட ோை என் நிளனவு ைனிடய அளசகிறது. நண் ர்களைப் பிரிேது தேறும் ஒரு நிகழ்ச்சி மட்டுமில்ளை என் தும் ஒவ்தேோரு முளறயும் உறுதியோகிக் தகோண்டட இருக்கிறது!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

அளைகளைச் தசோல்லிபி டயோஜனமில்ளை கடல் இருக்கிறேள . - நகுைன்



ள டங்களைக் கோண் து எனக்கு த ோம் வும் பிடிக்கும். ள்ளி நோட்களில் ஆறுகளின் த யர்களைக் குறிக்கச் தசோல்லி இந்திய ேள டத்ளைத் ைந்ை அடுத்ை நிமிடடம ஆறுகளைக் குறித்துவிடுடேன். ேள டங்கள் எப்ட ோதுடம மயக்கமூட்டு ளே. ேள டங்களில் உள்ைளே தேறும் டகோடுகள்ைோன். ஆனோல், அந்ைக் டகோடுகள் ஏடைடைோ ஊர்களை ஒன்று டசர்க்கின்றன. ள்ளி நோட்களில் எனது கி ோமம் இந்திய ேள டத்தில் எங்டக இருக்கிறது என்று டைடிப் ோர்ப்ட ன். சிறிய கி ோமங்களுக்கு ேள டங்களில் எப்ட ோதும் இடம் இருப் தில்ளை. நோனோக ட னோவில் ஒரு புள்ளியிட்டு, அது என் ஊர் என்று குறித்துக்தகோள்டேன். ேள டத்தில் என்ளன மிகவும் ேசீகரிப் து கடல். அளை நீை நிறமோக நோம் தீட்ட டேண்டும். அளையில்ைோை கடல் ேள டத்தில் மட்டுடம இருக்கிறது. ேள டத்தில் உள்ை கடலின் த யள மட்டும் மனதில் தகோண்ட ஒருேர், டநரில் அந்ை கடளைக் கோணும்ட ோது அே ோல் அைன் பி மோண்டத்ளைப் புரிந்துதகோள்ேது சி மமோக இருக்கும். எல்ைோ ேள டங்களும் எழுைப் டோை களைகளைக்தகோண்டு இருக்கின்றன. தசன்ளன ேந்ை நோட்களில் எங்கிருந்து துேங்குகிறது தசன்ளன என்று டயோசிப்ட ன். ைோம் த்தில் இருந்து கிண்டி ேள ேந்து டேளை தசய்துவிட்டுத் திரும்பு ேர்களுக்கு தசன்ளனயில் கடல் இருக்கிறது என் து ஒரு த ோருட்டட இல்ளை. அேர்களுக்குச் தசன்ளன என் து மின்சோ யிலும், நக ப் ட ருந்தும், சிறியதும் த ரியதுமோன அடுக்கு மோடிக் குடியிருப்புகளும்ைோன். அடை டந ம், ேடதசன்ளனயில் இருந்து தி.நகருக்கு டேளைக்கு ேரு ேர்களுக்கு தசன்ளன என் டை கடற்கள ைோன். கடற்கோற்றும் சூரியனும் அன்றோடக் கோட்சிகள். என்றோல், உண்ளமயில் இந்ை நகள ஒவ்தேோரு ேரும் ஒவ்தேோரு விைத்தில் ோர்க்கிறோர்கள். மனதில் உள்ேோங்கியிருக்கிறோர் கள். சிைருக்கு தசன்ளன மயிைோப்பூருக்குள் அடங்கிவிடுகிறது. சிைருக்கு மளறமளைநகரும் தசன்ளனடயோடு டசர்ந்ைதுைோன். உண்ளமயில் இந்ை நக ம் கண்ணுக்குத் தைரியோமல் ஒவ்தேோரு நிமிடமும் ேைர்ந்து ேருகிறது. தசன்ளனக்கு ேந்ை நோட்களில் என்ளனத் திளகப் பூட்டியது சோளைகள்ைோன். எல்ைோச் சோளைகளும் ஒன்று ட ோைடே இருந்ைன. சோளைளய நிளனவு டுத்திக்தகோள் ேைற்கோன இடங்களும் குழப் ம் ைருேைோக இருந்ைன. சிறிய கி ோமங்களில் ஊருக்கு நுளழயும் ேழியும் தேளிடயறும் ேழியும்

அடநகமோக ஒன்றோக இருக்கும். அல்ைது இ ண்டட இ ண்டு ோளைகள் இருக்கும். இைனோல் ஊருக்குள் ேரு ேர்கள் எே ோக இருந்ைோலும் கண்ணில் டோமல் ட ோகடே முடியோது. ஆனோல், தசன்ளன நூற்றுக் கணக்கோன ோளைகள் தகோண்டது. மோநக ங்கள் யோவுடம கண்ணுக்குத் தைரியோை ோளைகள் தகோண்டளேைோன் ட ோலும்! இந்ைப் ோளைகள் ஒன்டறோடு ஒன்று குறுக்கிட்டும் தேட்டியும் கடந்துதகோண்டட இருக்கின்றன. அமீ ோ ைன் உடளை இஷ்டம் ட ோைச் சுருக்குேதும் விரிப் தும் ட ோை நக ம் உருமோறிக்தகோண்டட இருக்கிறது. உண்ளமயில் ஒட தசன்ளனக்குள் சிறியதும் த ரியதுமோக நூற்றுக் கணக்கோன தசன்ளனகள் இருக்கின்றன. அல்ைது, எத்ைளன மனிைர்கள் தசன்ளனயில் ேசிக்கிறோர்கடைோ அத்ைளன தசன்ளன இருக்கிறது. தசன்ளன என் து ஒரு ஊரின் த யர் மட்டுமல்ை; அது ஒரு நிளனவு. அது ஒரு கனவு. அது ஒரு கோைத் தின் உளறவிடம். என்றோல் தசன்ளன என் து நிஜத்தில் என்ன? தசன்ளனயின் முழு ேடிளேயும் கண்டேர்கள் எே ோேது இருக்கிறோர்கைோ? ஒரு ம த்ளை முழுளமயோகப் ோர்ப் து ட ோை, ஒரு நகள முழுளமயோகப் ோர்க்க முடியுமோ? உள்ைங்ளகயின் ட ளககள் துல்லியமோகத் தைரிேது ட ோை நகரின் தமோத்ை சோளைகளையும் ஒட டந த்தில் கோண் து சோத்தியம்ைோனோ? ோ ர்ட் கிளைவ் ோர்த்ை தசன்ளனயும், நோன் ோர்க்கிற தசன்ளனயும் ஒன்றோ? இல்ளை, கோைம் ைன் திள ளய இட்டு அளை மளறத்திருக்கிறைோ? இந்ைக் டகள்விகள் யோளேயும் மீறி, மற்ற ஊர்க்கோ ர்களுக்குச் தசன்ளன ஒரு கனவுப் பி டைசம். இந்ை கனவு... டேளைடயோ, சினிமோடேோ, அதிர்ஷ்டடமோ, கல்விடயோ... அே ேர் விருப் ம் சோர்ந்ைது. ஆனோல், தசன்ளனக்குச் தசல்ை டேண்டும் என் து ஒட்டுதமோத்ை ைமிழ் மக்களின் அடிமனது ஆளச. வீட்ளட விட்டு ஓடிப்ட ோக டேண்டும் என்று நிளனப் ேன் முைலில் டைர்வு தசய்யும் இடம் தசன்ளன. ஒரு மோத ரும் சிைந்தி ேளைளயப் ட ோை இந்ை நக ம் மனிைர்களைத் ைன் ேசம் இழுத்துக்தகோண்டட இருக்கிறது. தசன்ளனக்கு ேந்ை நோட்களில் கல் த ோழுதுகளை நூைகங்களிலும், ஃபிலிம் தசோளசட்டி திள ப் டங் களிலும் கழித்ை எனக்கு, மிகப் த ரிய ஆறுைைோக இருந்ை ஓர் இடம் டசோழ மண்டைம் ஆர்ட்டிஸ்ட் வில்டைஜ். ஓவியங்களையும் சிற் ங்களையும் ோர்த்து சிப் ைற்கு நோம் ரிச்சயம் தகோள்ைடே இல்ளை. சிறிய கி ோமங் களில்கூட அருளமயோன டகோயில்கள் இருக்கின்றன. பி ோகோ ச் சுேர்களில் ஓவியங்கள் கோணப் டுகின்றன. கல்லில் தசய்ை ட ழகுமிக்க சிற் ங் கள் உள்ைன. ஆனோல், அளே நம் கண்களில் விழடே இல்ளை. எங்டகோ உள்ை அஜந்ைோ ஓவியத்ளைப் ற்றி புகழ்ந்து ட சும் நோம், ேோழ்விடத்தின் அருகில் உள்ை சித்ைன்னேோசல் ஓவியங்களைப் ோர்த்ைது இல்ளை. குறிப் ோக நவீன ஓவியங்கள், நவீன சிற் ங்கள் குறித்ை நமது ோர்ளே மிகவும் ைவீனமோனது. அளை தேறும் கிறுக்கல் என் ைற்கு டமைோக, நோம் புரிந்துதகோள்ைடே இல்ளை. அது ட ோைடே மிகச் சிறந்ை ஓவியர்களும் சிற்பிகளும்கூட அளடயோைம் கண்டுதகோண்டு சிறப்பிக்கப் டோமடை ஒதுக்கப் ட்டுவிட் டோர்கள். தசங்கல் ட்டுக்கு அருகில் உள்ை ஒரு கி ோமத்துக்கு நண் ள க் கோண் ைற்கோகச் தசன்றிருந்டைன். அே து வீட்டில் ஐந்து ேயது சிறுேன் ஒருேன் சீனக் களிமண்ணோல் ஏடைோ தசய்துதகோண்டு இருந்ைோன். நோன் அளை டேடிக்ளக ோர்ப் ளைக் கண்டு தேட்கப் ட்ட டி, ைனது வி ல்கைோல் களிமண்ளணப் பிளசந்து தகோண்டு இருந்ைோன். சிை நிமிடங்களுக்குப் பிறகு அளை என்னிடம் கோட்டி, ‘மீன் எப் டி இருக்கு?’ என்று டகட்டோன். நன்றோக இருப் ைோகச் தசோன்ன தும், வீட்டின் பின் க்கம் ஓடினோன்.

சிை நிமிடங்களுக்குப் பிறகு அந்ைச் சிறுேன் என்ளன அளழக்கும் கு ல் டகட்டது. நோன் எழுந்து பின்கட்டுக்குப் ட ோகும்ட ோது அேனின் அப் ோ, ‘என்னடோ தசய்டற?’ என்று அேளன மி ட்டிக்தகோண்டு இருந்ைோர். சிறுேன் முன்னோல் ைண்ணீர் நி ம்பிய சிேப்பு நிற ேோளி இருந்ைது. அேன் சிரித்ை டிடய, ‘மீளன ைண்ணிக்குள்டை விட்டுட்டடன்’ என்றோன். களிமண் ைண்ணீரில் கள ந்து ட ோயிருந்ைது. ‘இப்ட ோ மீன் எங்டக இருக்கு?’ என்று டகட்டடன். அந்ைச் சிறுேன் ளகதகோட்டிச் சிரித்ை டி, ‘அங்கிள், ைண்ணிக்கு அடியிை மீன் நீந்திப் ட ோயிருச்சு. அைோன் உங்க கண்ணுக்குத் தைரியளை’ என்றோன். சிறுேனின் ைந்ளை அேன் முதுகில் ஒரு அடி தகோடுத்து, ‘ஒரு ேோளித் ைண்ணிளய வீணோக்கிட்டு முட்டோள்ைனமோ உைறோடை!’ என்று கத்தினோர். நோன் அந்ைச் சிறுேளனப் ோர்த்ை டிடய இருந்டைன். களிமண்ணில் தசய்ை மீளன ைண்ணீரில் நீந்ை விட்டுப் ோர்க்கும் சிறுேனின் மனநிளை எனக்கு மிக தநருக்கமோக இருந்ைது. அரூ த்ளைப் புரிந்துதகோள்ைத் துேங்கும் முைல் டி இது ைோன் என்று உணர்ந்டைன். நவீன ஓவியங்கள், சிற் ங்கள் ைரும் அனு ே நிளையிலும் கற் ளனைோன் பி ைோன இடம் ேகிக்கிறது. உள்ைளை உள்ை டிடய சித்திரிப் து அல்ை, களையின் டேளை. இளச ைரும் அனு ேத்ளைப் ட ோை நவீன ஓவியமும் சிற் மும் ஒரு ைனித்ை அனு ே நிளைளய உருேோக்குகிறது. நோம் நிறங்கள் ற்றிடயோ, ேடிேங்கள் குறித்டைோ தினசரி ேோழ்வில் த ரிய கேனம் தகோள்ேதில்ளை. ஆனோல், ஓவியமும் சிற் மும் அளை நமக்குப் ரிச்சயப் டுத்துகிறது. அல்ைது, புரிந்து தகோள்ைளேக்கிறது. நிறங்கள் தேறும் கோண் ேடிேங்கள் அல்ை என் ளை நோம் ஓவியங்களின் ேழியோக உணர்கிடறோம். டசோழமண்டைம் என்ற களைக்கி ோமம் தசன்ளன யில் இருந்து மகோ லிபு ம் தசல்லும் சோளையில் ஈஞ்சம் ோக்கம் அருகில் உள்ைது. முப் து ஏக்கர் ப்பில் உள்ை இந்ை களைக் கி ோமத்தில் ஓவியர் களும் சிற்பிகளும் மட்டுடம ேசிக் கிறோர்கள். கடல் ோர்த்ை குடியிருப்பு வீடுகள். ஏகோந்ை மோன மணல்தேளி. மிகுந்ை ைனிளம. உறக்கத்திலும் தைோடரும் அளைச் சப்ைம் என இந்ைக் கி ோமம் களைஞர் களின் ேசிப்பிடமோக உள்ைது. தசன்ளன கவின்களைக் கல்லூரியின் முைல்ே ோக இருந்ை டக.சி.எஸ். ணிக்கர், களைஞர்களுக்கோக ைனித்ை ஒரு ேசிப்பிடம் டேண்டும் என்று எடுத்ை முயற்சியின் விளைவுைோன் இந்ைக் கி ோமம். 1966-ல் துேக்கப் ட்ட இந்ைக் கடற்கள க் குடியிருப்பு, அந்ை நோட்களில் நடமோட்டடம இல்ைோை ைனித்ை தீளேப் ட ோன்டற இருந்திருக்கிறது. இன்று முப் து களைஞர்களுக்கும் டமைோக இங்டக ேசிக்கிறோர்கள். இங்குள்ை களைஞர்களைக் கோண் ைற்கோக உைகின் ை குதிகளில் இருந்தும் யணிகள் ேந்துட ோகிறோர்கள். ஆண்டுக்கு ஒரு முளற யிை ங்கங்கள் நடத்ைப் டு கின்றன. இைம் ஓவியர்கள் இங்டக ைங்கி, ைங்கைது யிற்சிளய டமற் தகோள்கிறோர்கள். டசோழமண்டைம் கடற் கள யின் கோளை டந ங்கள் மிக ம்மியமோனளே. நக தநருக்கடிளய விட்டுத் ைப்பி அந்ை மணல்தேளிக்குள் ை நோட்கள் ஒடுங்கிக் கிடந் திருக்கிடறன். கடல் ோர்ப் ைற்கு மிகச் சரியோன இடம் அது. என்டறோ மோமல்ை பு த்தில் ல்ைேச் சிற்பி கள், கடடைோளசளயக் டகட்ட டிடய ைங்களின் டேளைகளைத் தைோடர்ந்து தகோண்டு இருந்ைோர்கள் என்று ேோசித்திருந்ை சரித்தி ம் இங்கு நம் கண் முன்பு நிஜமோகிறது. ளைை ஓவியம், கி ோஃபிக்ஸ், புளடப்புச் சிற் ங்கள், பூ டேளைப் ோடுகள் என எத்ைளனடயோ விைமோன களைப் ளடப்புகளை உருேோக்கி ேருகிறோர்கள். இங்குள்ை வீடுகளின் ேடிேளமப்பும்கூட மிகத் ைனித்துேமோனளே. ோர்ளேயோைர்களின் ேசதிக்கோக நி ந்ை மோன

ஓவியக் கண்கோட்சியும் இங்டக உள்ைது. கிட க்க நோடக அ ங்கங்களை நிளனவு டுத்தும் சிறிய நோடக அ ங்கம், விருந்தினர் களுக்கோன ைங்கும் விடுதி என்று அது ஒரு ைனித்ை உைகம். நவீன ஓவியங்களைப் புரிந்து தகோள்ேைற்கு ஐட ோப்பிய நோடுகளில் முளறயோன யிற்சி ேகுப்புகள் உள்ைன. அதிலும் ைற்ட ோது டோவின்சி டகோட் நோேல் தேளியோன பிறகு, இடயசு கிறிஸ்துவின் களடசி விருந்து ஓவியத் ளைப் ோர்ப் ைற்கோக முன் திவு தசய்து கோத்திருப் ேர்களின் எண்ணிக்ளக ல்ைோயி த்ளைத் ைோண்டிவிட்டது. மூன்று ேருட கோைத்துக்கு முன் திவு கிளடயோது என்கிறோர்கள். இளசளய அல்ைது நோடகத்ளை சிப் துட ோை ஓவியங்களை சிப் ளை விட்டு நோம் விைகி ேந்துவிட்டடோம். அல்ைது, அது உயர்ேகுப்புக்கு உரியது என்று ஒதுக்கி ளேத்துவிட்டடோம். தசன்ளனயில் த்துக்கும் டமற் ட்ட சிறந்ை டகைரிகள் இருக்கின்றன. மோைம் ஒரு முளறயோேது இந்தியோவின் சிறந்ை ஓவியங்கள் கோட்சிக்கு ளேக்கப் டு கின்றன. ஆனோல், அளைக் கோண் ேர் களின் எண்ணிக்ளக தேகு தசோற் மோனது. நோன் எந்ைப் த ரிய நக த்துக்குச் தசல்லும் ட ோதும் நூைகங்களுக்கு அடுத்து நிளறய டந ம் தசைவிடுேது ஓவியங் களை, சிற் ங்களைக் கோண் தில்ைோன். அதிலும் தடல்லி, மும்ள ட ோன்ற நக ங்களில் டகைரிகள் சமகோைக் களை அளடயோைத்தின் முக்கிய ளமயங் கைோகிவிட்டன. ஓவியக் கண்கோட்சி களுடன், கவிளை ேோசித்ைல், உள யோடல், திள யிடல் என்று கைோசோ நட ேடிக்ளககளுக்கோன ளமயமோக டகைரிகள் மோறி ேருகின்றன. தசன்ளனயில் ேசிப் ேர்களில் ஒரு சைவிகிைம்கூட இங்குள்ை ைலித் கைோ அகோடமிளயக் கண்டேர்கள் இல்ளை என் துைோன் நிஜம். புல்ைோங்குழல், சோளைடயோ க் களடகளில் விற்கப் டுகிறது. த்து ரூ ோய் தகோடுத்ைோல் விளைக்கு ேோங்கி விடைோம். அைனோல் மட்டும் நீங்கள் ேோத்தியக்கோ ோகிவிட முடியோது. அந்ைப் புல்ைோங்குழளை ேோசிப் ைற்கு நீங்கள் குளறந்ைது இ ண்டு ேருட மோேது யிற்சி எடுக்கோவிட்டோல், அது தேறும் மூங்கில்ைோன். அது ட ோைடே எல்ைோக் களைகளும் சுயத்ைன்ளமடயோடு தைோடர்ந்ை உளழப்ள யும் டேண்டு கின்றன. தேறும் அைங்கோ ப் த ோருட்கைோக மட்டுடம நோம் டநற்று ேள நிளனத்து ேந்ை நவீன ஓவியங்களைப் புரிந்து தகோள்ைத் துேங்குேைற்கு, அளை நோம் தைோடர்ந்து அேைோனிப் தும் எளிய முளறயில், அைன் அடிப் ளடகளை அறிந்து தகோள்ேதுடம சுை மோன ேழி. அது ஓவியங்களைப் புரிந்துதகோள்ை ளேப் டைோடு, நமது மன அளமப்ள யும் சளனளயயும் ற்றி நம்ளம நோடம புரிந்துதகோள்ைவும் உைவி தசய்கிறது என் டை உண்ளம!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

ஒரு றளே றந்துதகோண்டிருக்கும்ட ோது மிைந்துதகோண்டிருக்கிறது கூடடே ேோனமும் றளேளயச் சுட்டோர்கள் விழுந்ைடைோ ஒரு துண்டு ேோனம் - ோளைநிைேன்

பி

ன்னி வில் எல்ைோ ஊர்களும் ஒன்று ட ோைத்ைோன் இருக்கின்றன. அதிலும் ட ருந்து நிளையங்களும் அளைச் சுற்றிலும் உள்ை சிறு களடகளில் எரியும் டியூப் ளைட்டுகள் மற்றும் ோதி உறக்கம் பீடித்ை த ட்டிக்களடகள், கோலியோன நோற்கோலிகளுடன் ோல் தகோதிக்கும் டீக்களடகள், உறக்கத்தின் பிடியில் சுருண்டுகிடக்கும் ேயைோனேர்கள், கோல்கள் மட்டும் தேளிடய தைரிய உறங்கும் ஆட்டடோக்கோ ர் என எல்ைோ நக ங்களும் பின்னி வில் ஒட சோயலுடன் இருக்கின்றன. சிை டந ங்களில் நோன் எந்ை ஊரில் நின்றுதகோண்டு இருக்கிடறன் என்ற குழப் ம் எனக்டக ஏற் ட்டுவிடுகிறது. இது ட ோை பின்னி வில் கோலியோன ட ருந்து நிளையங்களில் விழித்துக் கிடப் ைற்தகன்டற சிைர் இருக் கிறோர்கள்ட ோலும்! எல்ைோ ட ருந்து நிளையங்களிலும் அது ட ோைச் சிைள க் கண்டிருக் கிடறன். கிழிந்ை துணிகளைத் ளைத்ை டிடயோ, குழோயில்ைண்ணீர் பிடித்ை டிடயோ ைங்கள் உறக்கத்ளைத் தைோளைத்து விடுகின்ற அேர்கள் எல்ைோ ஊர்களிலும் இருக்கிறோர்கள். ஒரு முளற தடல்லிளய டநோக்கி யிலில் ட ோய்க்தகோண்டு இருந்டைன். மத்தியப் பி டைசத்துக்குள் யில் நுளழந்ைட ோது பின்னி வு. உறக்கம் களைந்து திடீத ன விழிப்பு ேந்துவிட்டது. என்ன தசய்ேது என்று புரியோமல் தூசி டிந்ை கண்ணோடி ஜன்னளைத் துளடத்ை டிடய தேளிடய தைரியும் கோட்சிகளைக் கோணத் துேங்கிடனன். மங்கைோன தேளிச்சத்தில் கோட்சிகள் டேகமோக ஓடி மளறந்ை டிடய இருந்ைன. இன்னது என அறிந்துதகோள்ை முடியோை டி ைோே ங்களும் தசடிதகோடிகளும் யிலின் ஓட்டத்டைோடு ட ோட்டி ட ோட்டன. த்து நிமிடப் ய ணத்துக்குப் பிறகு யில் ஓர் ஆற்றுப் ோைத்தின் முன் ோக, இன்தனோரு யில் கடந்து ட ோேைற்கோகக் கோத்திருந்ைது. கீடழ, த யர் தைரியோை ஆறு ஓடிக் தகோண்டு இருப் ளைப் ோர்த்ை டிடய இருந்டைன். தமல்லிய நிைோ தேளிச்சம் ஆற்றின் மீது ஊர்ந்துதகோண்டு இருந் ைது. ைண்ணீரின் டேகம் சீ ோக இருந்ைது. அப் டிடய யிளை விட் டுக் குதித்து ைண்ணீரில் நீந்ைைோம் ட ோலிருந்ைது. ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்ைட ோடை, நிைோ டமகத்திலிருந்து விைகி தேளிடய ே , ஆறு ஈய நிறத் தில் தைரியத் துேங்கியது. முடிேற்ற புள்ளிளய டநோக்கி ஆறு ஓடிக் தகோண்டு இருப் ைோகத் டைோன்றியது.

எங்டகோ கனவின் கள களில் நின்றிருப் து ட ோலிருந்ைது எனக்கு. யிளை விட்டு இறங்கிவிடைோம் என்று மனது அடித்துக்தகோண்டட இருக்க, இன்தனோரு யில் கடந்து தசல்லும் ேள அந்ை ஆற்ளறப் ோர்த்துக் தகோண்டட இருந்டைன். இதுேள ோர்த்டை அறியோை ஒன்ளறக் கண்டது ட ோை மனதில் சந்டைோஷம் த ோங்கத் துேங்கியது. உைகம் எத்ைளன ேனப் ோனது என்று டைோன்றியது. கற் ளன தமல்ை விரியத் துேங்கியது. இப் டித்ைோன் உைகம் டைோன்றியிருக் கக்கூடும் அல்ைேோ? எல்ைோ நக ங்களும் இத்ைளன தூய்ளமயும் அசைோனதுமோக இருந்திருக்கக்கூடுமல்ைேோ என்று டயோசித்ை டிடய கிடந்டைன். எப்ட ோது உறங்கிடனன் என்று தைரியவில்ளை. சூரிய தேளிச்சம் ளீத ன பீறிடும் ட ோது கண்களைக் கசக்கிக்தகோண்டு ோர்த்டைன். தகோப் ளித்துக்தகோண்டு இருக்கும் தேளிச்சத்தில் ம ங்கள் திமிறி நின்றிருந்ைன. டநற்று கண்டது கனவு ைோடனோ என்றுகூடச் சந்டைகம் ேந்ைது. ஆனோல், அந்ை ஆறு இன்று ேள மனதுக்குள் சப்ைமின்றி ஓடிக்தகோண்டட இருக்கிறது. உண்ளமயில், பின்னி வு உைகுக்கு அழளக உருேோக்குகிறது. கலின் தேக்ளகயோல் ஊர்களின் மீது டிந் திருந்ை உஷ்ணத்ளை, சுருக்கங்களை இ வு சுத்ைம் தசய்கிறது. ஒரு ைோதி குழந்ளைளயக் குளிப் ோட்டித் துளடத்து எடுப் து ட ோன்று இ வின் ளககள் உைளகச் சுத்ைம் தசய் கின்றன. பின்னி வில் நிழல் டகோடுகள் ட ோைத்தைரியும் ஊர்கள் எப்ட ோதுடம மயக்க மூட்டுேைோக இருக்கின்றன. நக ங்களைக் கோண் ளைவிடவும் என்ளன மிகவும் இன்றுேள ேசீகரித்து ேருேது தேட்டதேளிைோன். தேளிைரும் அனு ேம் விேரிக்க முடியோை தநருக்கம் ைருேது. புதுக் டகோட்ளட மோேட்டத்தில் உள்ை நோர்த் ைமளை என்ற மளையின் மீது, ஒரு நோள் நண் ருடன் ஏறத் துேங்கியிருந்டைன். அந்ை மளையின் மீது ளழய சமணக் டகோயில் ஒன்று உள்ைது. த ரிய மளை அது. ோளறகளின் மீது ஏறத் துேங்கியட ோது தேயில் இறங்கி ேழிந்துதகோண்டு இருந்ைது. அள மணி டந ப் யணத்துக்குப் பிறகு, கல்லில் தேட்டப் ட்ட குைம் ட ோன்ற ஒன்றின் முன் ட ோய்நின்டறோம். ோசி டிந்ை ைண்ணீரின் மீது ஒரு பிைோஸ்டிக் கோகிைம் மிைந்ைது. நண் ர் மளையின் மீது ஏறிவிடைோம் என்றோர். தமதுேோக ஏறி, டமடை ட ோன ட ோது சூரியன் உச்சிக்கு ஏறியிருந்ைது. நண் ரும் நோனும் அந்ை மளைக் டகோயி லின் டிகளில் சோய்ந்து உட்கோர்ந்டைோம். அந்ை மளையில் எங்கள் இருேள த் ைவி , யோருடம இல்ளை. தமதுேோக தேயில் ைணியத் துேங் கியது. நோங்கள் அங்கிருந்ை குளட ேள களைப் ோர்த்துவிட்டு உய மோன ஒரு ோளற மீது ஏறி நின்டறோம். அப் ட ோது டமற்கிலும் ேடக்கிலும் எல்ளை யற்ற த ரும் ப்பு விரிந்துகிடப் ளைக் கண்டடன். அதிலும் டமற் கில் சரிந்துதகோண்டு இருக் கும் சூரியனும், அைன் மடி யில் கிடப் து ட ோைத் தைரிந்ை குன்றுகளும் த ரிய ோளறகளும் டேறு ஏடைோ ஒரு கனவுப் பி டைசத் துக்குள் ேந்துவிட்டது ட ோலிருந்ைது. ேடக்டக தைரியும் தேளியில் இருந்ை தைன்ளன ம ங்கள் விளையோட்டுப் த ோம்ளமகளைப் ட ோன்றுைோன் டைோற்றமளித்ைன. றளேகள் ைோழ்ேோகப் றப் ளையும் ஒரு மோட்டுேண்டி தமதுேோக ஊர்ந்து தசல்ேளையும் கண்டடன். அந்ை தேளியில் சிறிய இயக்கம் நடந்து தகோண்டட இருந்ைது. மளைளயவிடவும், மளையின் மீதிருந்ை டகோயிளைவிடவும் அந்ை உய த்திலிருந்து தைரியும் தேட்டதேளி ைரும் அனு ேம் மிகத் ைனித்துேமோக இருந்ைது. டமற்கில் தைரிந்ை தேட்டதேளிளயப் ோர்த்ை டி நின்றிருந்டைன். திடீத னக் கத்ை டேண்டும் ட ோலிருந்ைது. என்ளன மீறிச் சப்ைமோகக் கத்திடனன். எனது கு ல் மளையிலிருந்து சரிந்து எங்டகோ ள்ைத்தில் ட ோய் விழுந்ைது. சப்ை மிடுேது எவ்ேைவு த ரிய ஆனந்ைம் என்று அப்ட ோதுைோன் உணர்ந்டைன்.

‘டசோைோரிஸ்’ என்ற ஒரு ருஷ்யப் டத்தில், ‘தேட்டதேளி சிந்திக்கக் கூடியது. அது ைனித்ை ஒரு தமோழியில் நம்டமோடு உள யோடிக்தகோண்டு இருக்கிறது’ என்று ஒரு கைோ ோத்தி ம் கூறியளைக் டகட்டட ோது, ஆச்சர்யமோக இருந்ைது. ஆனோல், அந்ை ேோசகம் நூறு சைவிகிை உண்ளம என் து ட ோலிருந்ைது. நோன் அங்கு கண்ட கோட்சி. சூரியன் மளறேதுகூட உடடன நடந்துவிடவில்ளை. மிக தமதுேோகவும், உைளக முழுளமயோக ஒரு முளற கண்டுவிட டேண்டும் என்று ஆளசப் ட்டது ட ோன்று, மிக நிைோனமோக டமற்கில் இறங்கிக்தகோண்டு இருந்ைது. கிழக்கில் உையமோகும்ட ோது சூரியன் ைரும் கிைர்ச்சி இளசயின் உச்ச நிளை என்றோல், டமற்கில் அளடயும் சூரியன் இளசக்குப் பிந்திய அளமதிளயப் ட ோன்றது. டமகங்கள் ைங்க நிறத்தில் திட்டுத் திட்டுகைோக இருந்ைன. சூரியன் ேோனில் அடங்கிய பிறகும் தேளிச்சம் இருந்ைது. கோற்று மட்டுடம சுற்றி அளைந்து தகோண்டு இருந்ை அந்ை தேளி, அைவு கடந்ை சந்டைோஷத்ளை உருேோக்கியது. நோங்கள் இருந்ை ோளற தமல்ை மளறயத் துேங்கி, இருள் டிடயறி எங்களைச் சுற்றி நின்ற பிறகு, கீடழ இறங்கத் துேங்கிடனோம். அன்று விடுதிக்குத் திரும்பிய பிறகு டகோயிடைோ, ோளறடயோ, மளைடயோ... எதுவுடம நிளனவில் இல்ளை. இந்ை அனு ேத்துக்கு தநருக்கமோன ஒன்று சிை ேருடங்களுக்கு முன்பு தசன்ளனயிலும் ஒரு நள்ளி வு நடந்ைது. தசன்ளனயில் டைவி திடயட் டரில் இ வுக் கோட்சி ோர்த்துவிட்டு, நடந்டை டக.டக. நகர் ேருேது என்று முடிவு தசய்து நடக்கத் துேங்கிடனன். ப்பும் டேகமுமோகப் ோர்த்துப் ழகிய அண்ணோ சோளையில் யோருடம இல்ளை. சோளையில் த ட்டிக்களடக் கோ ர்கள் ஊற்றிய ைண்ணீர் உதிர்ந்ை தேற்றிளைகள் டிய ஓடிக்தகோண்டு இருக்கிறது. சிக்னல்கள் தசயைற்று அளமதியோக இருந்ைன. ஹிக்கின் ோைம்ஸ் எதிரில் தமக்கோனிக் ட ோன்றிருந்ை ஒரு ஆள் நளட ோளையில் இரும்பு ேோளிளய ளேத்துக் குளித்துக்தகோண்டு இருந் ைோர். அண்ணோசோளை மிக நீண்டைோகவும் மிக அழகோனைோகவும் தைரிந்ைது. நடக்க நடக்க தசன்ளன, நோன் இதுேள ோர்க்கோை நகள ப் ட ோன்று இருந்ைது. ேழியில் குல்பி ஐஸ் விற்கும் ஒரு ஆள் தசருப்ள இழுத்து இழுத்து நடந்ை டிடய ோயப்ட ட்ளட டநோக்கி ட ோய்க்தகோண்டு இருந்ைோர். சினிமோ விைம் ங்கள், நியோன் தேளிச்சங்கள் யோவும் அப் டிடய இருந்ைன. சோளை ஓ ங்களில் ம ங்கள் இருப் து அப்ட ோது ைோன் கண்ணில் ட்டது. டகோடம் ோக்கம் ேழியோக நடந்து ட ோனட ோது ட ோந்து சுற்றும் கோேல் ேோகனங்கள்கூட சைனமற்று நின்றிருந்ைன. ேழியில் திறந்திருந்ை ஒன்றி ண்டு களடகளைத் ைவி , நக ம் துயிலின் நீள் ப்பில் மூழ்கி இருந்ைது. புதிர் கட்டங்கள் அவிழ்த்துச் சிைறிக்கிடப் து ட ோைத் ைோன் தசன்ளன இருக்கிறது என்று டைோன்றியது. கோற்றும். ஏக சுைந்தி மோன தேளியும் ேசமூட்டியது. வீடு ேந்து டசர்ந்ைட ோது மணி மூன்ளறத் ைோண்டி இருந்ைது. உடடன உறங்க டேண்டும் என்றுகூடத் டைோன்றவில்ளை. மோறோக, உறங்கிக்தகோண்டு இருந்ை நண் ர்கள் ைள யும் எழுப்பி தசன்ளனயின் இந்ை பின்னி வுக் கோட்சிளயக் கோட்ட டேண்டும் ட ோலிருந்ைது. நோம் கட்டடங்களை, அடுக்குமோடிக் குடியிருப்புகளைக் கோண் தில்ைோன் சந்டைோஷமளடகிடறோம். ஆனோல், நம் கண்கள் ழகிக்தகோள்ை டேண்டியதும் புரிந்துதகோள்ை டேண்டியதும் தேட்ட தேளிளயத்ைோன்.

தேளி, நம் கண்கடைோடு அல்ை, மனடைோடு மிக தநருக்கமோக இருக்கிறது. அல்ைது மனம், தேளிளயக் கண்டதும் ைன்ளன அடைோடு கள த்துக்தகோண்டு ஐக்கியமோகி விடுகிறது. தேளி என்றும் அழியோை இருப்புளடயது என்று மனம் தமல்ை உண த் துேங்குகிறது. யணம் கற்றுத் ைரும் முைல் ோடம் இதுைோடனோ என்னடேோ?

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

என் குடத்தில் நிளறய நதிக்கு ஒரு புன்னளகடய ட ோதும் - பி. ோமன்

‘ை

ேளைகளுக்குத் திருமணம் தசய்துளேக்கப் ட ோகிடறோம்!’ என்று, மூன்று ேருடங்களுக்கு முன்பு, இது ட ோன்ற ஒரு டகோளட கோைத்தில் ைனது கி ோமத்துக்கு அளழத்ைோன் நண் ன். அந்ை ஊர், விருதுநகர் மோேட்டத்தில் உள்ை கண்மோய் சூ ங்குடி என்ற கி ோமம். ஸ் ேசதி குளறேோக இருந்ை ஊர் என் ைோல், ள க்கில் கிைம்பிடனோம். ேழியில் ைோர்ச் சோளைகளில் கோனல் த ோங்கி ேழிந்துதகோண்டு இருப் ளைக் கண்டடன். எங்கும் தேக்ளக தகோப் ளித்துக் தகோண்டு இருந்ைது. டேலிக் கருடேலி தசடிகளைத் ைவி , டேறு எளையும் கோண முடியவில்ளை. ளேப் ோறு உைர்ந்து ட ோய்க் கிடந்ைது. ஒரு த ரிய கண்மோளயச் சுற்றி மூன்று சிறிய கி ோமங்கள் இளணந் திருந்ைன. மூன்றுக்கும் த ோதுப் த யர் சூ ங்குடி. ஊரில் நூற்றுக்கணக்கில் ஆடுகள் தைன் ட்டன. ஆடுகளை டமய்ச்சலுக்கு ஓட்டிப்ட ோேதும், கிளட அமர்த்துேதும்ைோன் அந்ைக் கி ோமத்து மக்களின் பி ைோன டேளை என்றோர்கள். மளழயற்றுப்ட ோன ேருடங்களில் கழுளைகளுக்குத் திருமணம் தசய்து ளேப் ளைப் ோர்த்திருக்கிடறன். ஆனோல், ைேளைகளுக்குத் திருமணம் தசய்து ளேக்கப் ட ோகிறோர்கள் என்ற ைகேல் வியப் ோக இருந்ைது. விேசோயம் த ோய்த்துப்ட ோன கி ோமம் என் து ோர்க்கும்ட ோடை தைரிந்ைது. புதிைோக முளைத்திருந்ை தீப்த ட்டித் தைோழிற்சோளைகளில் த ண்கள் டேளை தசய்துதகோண்டு இருந்ைோர்கள். சிறிய த ட்டிக்களடயும், டேம்பும் கடந்து ஊருக்குள் ட ோனட ோது மளழயற்றுப்ட ோன ேறட்சியில் ஊட உைர்ந்திருந்ைது. கிணறுகளில் ளகப் பிடியைவுகூடத் ைண்ணீர் இல்ளை. தேங்கோற்று ஊள ச் சுற்றி ேருேைோல் பூம்பூம் என்ற விம்மடைோளச மட்டும்

டகட்டுக்தகோண்டட இருந்ைது. தேயில் தைருக்களில் நின்று எரிந்துதகோண்டு இருந்ைது. வீட்டு ஓடுகள், திண்ளணகள், ளசக்கிள்கள், ேோசற் டிகள் என யோவும் தேயிளைக் குடித்து முறுக்டகறி இருந்ைன. ேோனம் ஈய நிறத்தில் இருந்ைது. டமகங் கடை இல்ளை. றளேகளைக் கோண் டைோ, அைன் சப்ைங்களைக் டகட் டைோ கூட அரிைோகடே இருந்ைது. ஊரில் நிசப்ைம் மிக ஆழமோக ஒடுங்கிக் கிடந்ைது. ைேளைகளுக்குத் திருமணம் தசய்துளேப் து அந்ைக் கி ோமத்தில் ை ேருடங்கைோகடே நளடத ற்று ேருகிறது என்றோர்கள். நோன் ட ோனட ோது ைேளைகளின் திருமண டேளைகள் ஒரு க்கம் நடந்துதகோண்டு இருந்ைன. சிறிய மஞ்சள் துணிளய தேட்டி, மணமகனுக்கும் மணமகளுக் கும் டித ஸ் ையோ ோகிக்தகோண்டு இருந்ைது. ஓட்டு வீடு ஒன்றில் சிறுமிகள் டேடிக்ளகயும் டகலியுமோகச் சுற்றி நிற்க, மணப்த ண்ணின் ட்டுப் ோேோளடளய தடய்ைர் ஒருேர் ளைத்துக்தகோண்டு இருந்ைோர். ஒரு சிறுேன், மோட்டு ேண்டியில் இருந்ை மளசளய அைங்கோ ம் தசய்ேைற்கோகக் தகோண்டுேந்திருந்ைோன். ஊட திருமணத்துக்கோகக் கோத்து நின்றது. டைே ோட்டம் எனும் ஆடல் களைக்கு பி சித்தி த ற்ற கி ோமம் என் ைோல், ைேளைகளின் திருமணத்துக்கும் டைே ோட்டம் டேண்டும் என உறுமிளய டைய்த்துக்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். திருமணத்ளை டேடிக்ளக ோர்ப் ைற் கோகக் கோத்துக்தகோண்டு இருந்ைேர்கள், வீட்டு நிழலில் ஒதுங்கி நின்ற டிடய களடேோயில் சிரிப்பு ேழிய, டேடிக்ளக ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். ஒரு சிறுமி, சிேப்பு நிற ரிப் ன் ஒன்ளற ைேளை மணப்த ண்ணுக்கோகப் ரிசோகக் தகோண்டுேந்திருந்ைோள். திருமணத்துக்கோக ஒரு தைரு, மணப் த ண்ணின் உறேோகவும், இன்தனோரு தைரு, மணமகனின் உறேோகவும் இ ண்டு பிரிவுகைோகப் பிரிந்துதகோண்டோர்கள். ைேளைகளுக்குத் திருமணம் நடத்திளேக்க டேண்டிய த ோறுப்ள உள்ளூர் பூசோரி ஏற்றிருந்ைோர். ஆனோல், யோர் புது மோப்பிள்ளை, த ண் என்று இன்னமும் முடிேோகவில்ளை. ஆகடே, அைற்கோன ைேளைகளைத் டைடி ஒரு குழு தசன்றது. ஆங்கோங்டக சோக்களடகளில் ைேளை களைத் டைடினோர்கள். களடசியில் ஊரின் ேட குதியில் இருந்து ஒரு மோப்பிள்ளையும் தைன் குதியில் இருந்து ஒரு மணமகளும் டைர்வு தசய்யப் ட்டோர் கள். அதில் ஆண் ைேளை, த ண் ைேளை என எப் டி அளடயோைம் கண்டுதகோள்ேோர்கள் என்று நோன் டகட்க, ைேளையின் அடி ேயிறு சந்ைன நிறத்தில் இருந்ைோல், அது த ண் ைேளை என்றும், ச்ளச தேடித்ைது ஆண் ைேளை என்றும் தசோன்னோர்கள். மணமக்களுக்குத் துளண மோப் பிள்ளையும் த ண்ணுமோக இன்னும் இ ண்டு ைேளைகள் டைர்ேோகியிருந்ைன. ைேளைகளை ஊரின் த ோதுதேளிக்குக் தகோண்டுேந்ைதும் நீ ோட்டி, பூச்சூடி சந்ைனம் ளேப் து என்று சடங்குகள் நடந்ைன. ேயைோன த ண்மணி ஒருேர் ஆகோசத்ளை நிமிர்ந்து ோர்த்து ஏடைோ முணுமுணுத்துவிட்டு, ைேளைக்குக் குங்குமப்த ோட்டு ளேத்துவிட்டோள். திருமணத்துக்கோக வீடு வீடோகப் ட ோய் ஆட்களை அளழப் து என்று சிறுேர்கள் தைருக்களுக்குள் நுளழந்ைனர். தைருவில் கிடந்ை த ரிய கல் உ ல்களில் தேயில் நி ம்பி இருந்ைது. ஒரு சிறுேன் ளகவி ல்கைோல் நோகஸ்ே ம் ேோசிப் ேன் ட ோைச் சப்ைமிட்ட டிடய முன்னோடி நடந்து ட ோய்க்தகோண்டு இருந்ைோன். அேடனோடு நோளைந்து சிறுமிகள் உடன் தசன்றோர்கள். வீட்டு டேளை தசய்து தகோண்டு இருந்ை த ண்கள் நமுட்டுச் சிரிப்புடன் கல்யோணத்துக்கு ேந்து விடுேைோகத் ைளையோட்டினோர்கள். அைற்குள் தைருவில் உறுமிச் சத்ைம் ைமோகக் டகட்கத் துேங்கியது. நோன்ளகந்து இளைஞர்கள் ளகயில் தேண்ணிறக் ளகக்குட்ளடகளை வீசி ஆட்டிய டிடய ஒயிைோக நடந்து ேந்ைோர் கள்.

நோய்கள்கூடச் சத்ைமிட மறந்து தைருக்களில் அங்குமிங்கும் அளைந்து தகோண்டு இருந்ைன. தேயில் உச்சிக்கு ஏறிக்தகோண்டு இருந்ைது. சிறிய மஞ்சள் கயிற்றில் குங்குமம் ைடவி, ஒரு மஞ்சள் கிழங்ளக முடிச் சிட்டு வீடு வீடோக புதுத் ைோலிக்கு ஆசி ேோங்குேைற்கோக நோன்கு த ண்கள் நடந்து ேந்ைோர்கள். ஒரு தேண்கைத் ைட்டில், புது உளட அணிந்ை ைேளை மணமகனும் மணமகளும் ையோ ோக இருந்ைோர்கள். ைேளைகளின் கண்களில் இனம் புரியோை ைவிப்பு துடித்துக்தகோண்டு இருந்ைது. ைன் மீது சுற்றிளேக்கப் ட்டு இருக்கும் ஆளடகளை உைறிவிட்டு, அளே துள்ளி ஓடுேைற்கோக முயன்றன. ஆனோல், ஒருேர் ைன் அகன்ற ளககைோல் ைேளைளயத் துள்ைவிடோமல் பிடித்து ளேத்துக்தகோண்டு இருந்ைோர். ஊரில், குடி ைண்ணீர் கிணற்றில் மட்டுடம ைண்ணீர் இருந்ைது. அதுவும் அடி ஆழத்தில் இருந்ைது. அந்ைக் கிணற்ளறச் சுற்றிப் த ண்கள் கூடி இருந்ைோர்கள். மணமக்களை தைருச் சுற்றி பூசோரி கிணற்றடிக்குக் தகோண்டு ேந்திருந்ைோர். உறுமிச் சத்ைம் இப்ட ோது உ த்துக் டகட்கத் துேங்கியது. இருவீட்டோரும் எதித திர் நின்ற டிடய பூ மோற்றிக்தகோண்டோர்கள். மணமகன் சோர்பில் ஒரு த ரியேர் ைோலிளய எடுத்துத் ைேளைக்குக் கட்டினோர். மணமகள் சோர்பில் ஒரு த ரியம்மோ அந்ைத் ைோலிளய ேோங்கிச் சரியோக முடிச்சிட்டோள். த ண்களின் குைளே ஓளசயும், சிறுேர்களின் ஆர்ப் ரிப்பும் கூடின. மணவிழோவுக்கு ேந்ைேர்கள் எல்டைோருக் கும் ஆ ஞ்சு மிட்டோய் தகோடுத்ைோர்கள். திருமணமோன இ ண்டு ைேளைகளும் ைங்களுக்கு என்ன நடந்ைது என்று புரியோமல் விழி பிதுங்கிக்தகோண்டு இருந்ைன. புது மணமக்களை கூட்டிக்தகோண்டு ஊர்ேைம் புறப் ட்டது. டைே ோட்டம் ஆடு ேர்கள் மிகுந்ை உற்சோகமோக ஆடி ே த் துேங்கினோர்கள். தைரு சுற்றி ேந்து இ ண்டு ைேளைகளையும் தூக்கி நல்ை ைண்ணீர் கிணற்றின் உள்டை ட ோட்டோர்கள். ைண்ணீரில் விழுந்ை ைேளைகள் சிை நிமிடங்களில் ைனது உளடகளைக் களைந்ை டிடய விருட்தடன மளறந்ைன. பூக்களும் ரிப் ன்களும் ைண்ணீரில் மிைந்ைன. சிறுேர்கள் ைங்கள் ளகயில் இருந்ை பூளே ைண்ணீரில் எறிந்ைோர்கள். த ண் ைேளையின் ைோலிக்தகோடி நீரில் ைனிடய மிைந்ைது. சிறுேர்கள் கிணற்றடியில் நின்ற டிடய, ‘டை... டை’ என்று கத்திக்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். ‘புதுசோ கல்யோணம் ண்ணினேங்க ைனியோ இருக்கட்டும்டோ’ என்று சிறுேர்களைத் திட்டி அளழத்துப் ட ோனோர் கள் த ரியேர்கள். சிறுேர்களின் முகத்தில் தேட்கம் ளிச்சிட்டது. இப்ட ோது ஒவ்தேோருேரும் மளழ ேருகிறைோ என்று ஆகோசத்ளைப் ோர்ப் தும் கவிழ்ந்து தகோள்ேதுமோக இருந்ைோர்கள். அந்ை முகங்கள் தேக்ளகயில் உளறந்து ட ோயிருந்ைன.

எந்ை நூற்றோண்டுக்குள் நோன் நுளழந்திருக்கிடறன் என்று என்னோல் நம் முடிய வில்ளை. என் கண்ணில் கண்டது அத்ைளனயும் நிஜம். மனிைன் மளழளய ே ேளழப் ைற்கோக ைனக்குத் தைரிந்ை பூர்ே சடங்ளக நிளறடேற்றுகிறோன். ைேளைகள் சந்டைோஷம் தகோண்டோல் மளழ ேந்துவிடும் என்ற நம்பிக்ளக இத்ைளன நூற்றோண்டுகளைத் ைோண்டியும் மனிை மனதில் இன்ன மும் ஆழமோக உயிர் ேோழ்கிறது. இன்தனோரு க்கம் டகோளடளய எதிர்தகோள்ளும்ட ோது அளடயும் துய ங்கள் ஆண்டுக்கு ஆண்டு அதிகமோகிறடை அன்றி, குளறயடே இல்ளை. அதுவும் ைண்ணீர்த் ைட்டுப் ோட்ளடயும், மளழயற்றுப் ட ோய் ஊர் தேம் ப் ோய் ஆேளை யும் ைவிர்க்கடே முடியவில்ளை. ேோனில் இருந்து மளழளய எப் டியோேது பூமிக்குக் தகோண்டு ேந்துவிட டேண்டும் என்ற ட ோளச

அங்கிருந்ைேர்களின் கண்களில் ஒளிந்திருந்ைது. அேர்கள் சைனமற்று உளறந்துகிடக்கும் சூரியளனச் தசய்ேைறியோமல் தேறித்துப் ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். எல்ைோ நோகரிகத்ளையும் ைோண்டி இன்னமும் நமது நிளறய கி ோமங்கள் இயற்ளகளய மட்டுடம நம்பி இருக் கின்றன. எல்ைோ அழிவு களையும் ைோண்டி, இயற்ளக ைங்களைக் கோப் ோற்றிவிடும் என்று நம்புகிறோர்கள். அைனோல் ைோன் ேோனத்டைோடு ட சவும், ஏசவும் அேர் கைோல் முடிகிறது. ைேளைகளின் திருமணம் முடிந்ை அன்று, ஊரில் மற்ற நோட்களில் இல்ைோை அைவு தேக்ளக த ோங்கியது. ஏடைோ டைேளைக் களை ஒன்றில் ைேளையோக உருமோற்றப் ட்ட அ சளனப் ற்றிச் சிறுேயதில் டித்திருக்கிடறன். இப்ட ோது அதுட ோை ஒரு டைேளைக் களைைோன் என் முன்டன நடந்துதகோண்டு இருப் து ட ோலிருந்ைது. ைேளைத் திருமணம் ஏற் டுத்திய டகலியும் சிரிப்பும் சிை மணி டந ங்களுக்குள் ஒடுங்கிவிட்டிருந்ைது. கோ ணம், மளழளய ே ேளழக்க டேண்டும் என்ற டேைளன அேர்களைத் திரும் வும் பீடித்துக்தகோண்டடை! தேயில் தகோஞ்சம் தகோஞ்சமோக அடங்கத் துேங்கியது. ஆடுகளை ஓட்டிேந்ை கீைோரி ஒருேன், ளகயில் து ட்டியும் ேோய் முழுக்கச் சிரிப்புமோக ஊருக்குள் ேந்துதகோண்டு இருந்ைோன். அேன் டயர் தசருப்புகள் தைருவில் இழு ட நுளழந்து, டமற்கில் ேோனம் இருண்டுதகோண்டு ேருே ைோகச் தசோன்னோன். அேன் தசோன்னது ட ோைடே, அள மணி டந த்துக்குள் ஆகோசம் தமள்ை இருைத் துேங்கியது. தேயில் துங்கத் துேங்கிய சிை நிமிடங்களில் ஆழமோனதைோரு ேோசளன எங்கும் வியது. அது மளழயின் நறுமணம் என்று உணர்ேைற்குள் சடசடத்து த ய்யத் துேங்கியது மளழ. ஓங்கோ மிட்டது ட ோை கல் மளழ த ய்ைது. வீடுகளை விட்டு ஆட்கள் தைருக்களில் ேந்து மளழயில் நளனந்து ஆடினோர்கள். ஆடுமோடுகள், நோய்கள்கூட மளழக்குள் ைோக நளனந்ைன. திடீத ன கோற்றும் டசர்ந்துதகோண்டது. தமல்ை மளழயின் கதி உயர்ந்து, ஊள சுற்றி ேளைத்துப் த ய்ைது மளழ. அள மணி டந ம் த ய்திருக்கும். மளழ தேறித்ைட ோது ஊர்க்கோ ர் களின் முகத்தில் தசோல்ை முடியோை சிரிப்பு துளிர்த்திருந்ைது. யோேர் முகங்களும் மோறியிருந்ைன. உைர்ந்து கிடந்ை சுேர்களில் மளழ ஏடைடைோ ஈ ச் சித்தி ங்களை ேள ந்து ட ோயிருந்ைது. எங்கும் மண் ேோசளன த ருகியது. எப் டி இது நடந்ைது என்று என்ளனத் ைவி , யோரும் டகட்டுக் தகோள்ைடே இல்ளை. ைற்தசயைோ, இல்ளை... எளிய மனிைர்களின் நம்பிக்ளக த ோய்த்துப் ட ோேதில் ளையோ, என்ன இது என்று டயோசித்துக்தகோண்டட இருந்டைன். ைேளைக்குத் ைோலி முடிச்சுப்ட ோட்ட த ரியம்மோ தைருவில் ேந்து நின்று ஆகோசத் ளைப் ோர்த்து த ரிைோக ஒரு கும்பிடு ட ோட்டோள். அேைது கண்களில் ஈ ம் கசிந்ைது. புடளேயோல் கண்ளணத் துளடத்துக் தகோண்டு வீட்டுக்குள் ட ோய்விட்டோள். திரும் இந்ை ஊருக்கு மளழ ேருேைற்கு இன்னமும் ஒரு ேருடம் ஆகக் கூடும். ைேளைகள் நடந்ைது எதுவும் அறியோமல் கிணற்றுப் டிகளில் ஒதுங்கி இருந்ைன. சிை சிறுேர்கள் எட்டிப் ோர்த்து, ‘டடய் த ோண் டோட்டி ைேளைடோ, புருஷன் ைேளைடோ’ என்று சுட்டிக் கோட்டிச் சிரித்ைோர்கள். அளைக் கோணும்ட ோது, ‘ேோழ்வின் ச டுகள் எங்தகங்டகோ புளைந்து கிடக்கின்றன. நோம் கோண் து அைன் தேளித்டைோற்றத்ளைத் ைோன்!’ என்று டைோன்றியது. இந்தியோவின் த ரும் ோன்ளம கி ோமங்கள் இன்னமும் இப் டித்ைோன் இருக்கின்றன. மனிைர்கள் ைங்கைது துய ங் களைத் ைோங்கடை ட ோக்கிக் தகோள்ைத்ைோன் முயல்கிறோர்கள். அேர்கள் டேண்டுேது நம்பிக்ளகயும் கூட்டு முயற்சியும் மட்டுடம!

F ங்கட் கிழளமகள் தசவ்ேோய்க் கிழளமகளுடன்

பின்னப் ட்டிருக்கின்றன ேோ டமோ முழு ேருடத்துடன் உங்களுளடய டசோர்ந்துட ோன கத்திரிக்டகோைோல் கோைத்ளை தேட்ட முடியோது கலின் த யர்கள் யோவும் இ வின் பி ேோகத்ைோல் அழிக்கப் டுகின்றன! - ோப்டைோ தநரூைோ.

சி

றுேயதில் டித்ை அம்புலிமோமோேோலும், புத்ை ஜோைகக் களைகளின் ேழியோகவும் கோசி என்ற னோ ஸ் மிகப் ரிச்சயமோனதைோரு ஊ ோக என் மனதில் திந்திருந்ைது. அதிலும், கோசி ோஜன் என்ற த யர் எப்ட ோதுடம நிளனவில் நிற்கக் கூடியது. கோ ணம், அம்புலிமோமோ களைகளில் ேரும் த ரும் ோன்ளம நிகழ்ச்சிகள் கோசி ோஜனின் அ ச சள யில் நடந்ைளே; அல்ைது, அந்ை அ சனின் வீ ோக்கி மத்ளைப் ட ோற்று ளே. அதுட ோைடே புத்ை ஜோைகக் களைகளில் புத்ைர் கோசியில் ேணிக ோக, அ சனோக, விேசோயியோக, யோளனயோக, கோகமோக... எனப் ல்டேறு ேடிேங்களில் பிறந்ைோர் எனக் களைகள் கூறுகின்றன. என் ோல்யத்தில் கோசிக்குப் ட ோய் ேருகிறேர்கள், கி ோமங்களில் மிகக் குளறேோகடே இருந்ைோர்கள். ‘கோசி நம்ளம அளழக்கும்ட ோதுைோன், நோம் அங்டக ட ோக முடியும். நிளனத்ைட ோது கோசிக்குப் ட ோக முடியோது’ என் ோள் ோட்டி. ோளஷ தைரியோமல் யிலில் கோசி ேள ட ோய் ேந்ை ளைரியம் அேருக்கு இருந்ைது. கோசிளய நிளனவு டுத்திய டிடய வீட்டில் தீர்த்ைச் தசோம்பு ஒன்று இருந்ைது. விடசஷ நோட்களில் அதில் இருந்து சிை துளிகளை எடுத்துத் ைளையில் தைளிப் ோர்கள். சிை டேளைகளில் குழந்ளைகள் இளட விடோமல் அழுதுதகோண்டு இருக்கும் ட ோது மருந்ைோகவும் அது தகோடுக்கப் ட்டு இருக்கிறது. வீட்டின் பூளஜ அளறயில் ஒரு சிறிய தேண்கைக்குடுளேக் குள் அடங்கி இருந்ைது கங்ளக. கோசிக்குச் தசல் ேர்கள் எளையோேது விட்டு ே டேண்டும் என்று தசோல்ேோர்கள். அைனோடைடய கோசிக்குப் ட ோேைற்கு ேயைோக டேண்டும் என்ற கட்டோயமும் இருந்ைது. கோசிக்குப் ை முளற ட ோயிருக்கிடறன். ஒவ்தேோரு முளறயும் அந்ை நக ம் ஒரு புதிய அனு ேம் ைருேைோகடே இருக்கிறது.

ஒருமுளற, கோசியில் உள்ை கோசி ோஜனின் அ ண்மளனளயப் ோர்க்க டேண்டும் என்று புறப் ட் டடன். கோசியில் இருந்து த்து கிடைோ மீட்டர் தைோளைவில் இருக்கிறது அந்ை அ ண்மளன. கோசி நக ம் கங்ளகயின் டமற்குக் கள யில் அளமந் திருக்கிறது. ஆனோல், கோசி அ சனின் அ ண்மளன மட்டும் கிழக்குக் கள யில் அளமந்திருக்கிறது. தைோளை வில் இருந்து ோர்க்கும்ட ோது ைனித்துத் தைரியும் பி மோண்டமோன அந்ை அ ண்மளன, கோைத்தின் அழியோ சோட்சியோக நின்றிருந்ைது. இன்று தேறும் மியூஸியமோக மோற்றப் ட்டிருக்கும் அந்ை ேைோகத்தினுள் நுளழயும்ட ோடை, அைன் ளழளம முகத்தில் அளறகிறது. நூற் றோண்டுகளைக் கடந்தும் அந்ைச் சிேப்பு நிறம் இன்னமும் மங்கிப்ட ோகவில்ளை. கைவுகள், ஜன்னல்கள் துருடேறி இருந்ைன. சிறியதும் த ரியதுமோக நூற்றுக் கணக்கில் அளறகள். ஆனோல், யோவும் மூடப் ட்டிருந்ைன. ோர்ளேயோைர்களின் ேருளகயும் மிகக் குளறவு என் ைோல், அளைப் ோதுகோப் ைற்கோன த ரிய முயற்சிகள் எதுவும் இல்ளை. ஆதிநோட்களில் கோசி அந்ை அ ண்மளன ேள விரிந்து கிடந்திருக்கிறது. அ ண்மளனக்குள் நுளழயும் ேழியில், துருப்பிடித்ை பீ ங்கி ஒன்ளறப் ோர்த்டைன். எப் டியும் அது முந்நூறு ேருடங்களுக்கு டமற் ட்டைோக இருக்க டேண்டும். அைன் ேோர்ப்பும் அைவும் அது டேறு டைசத்தில் உருேோக்கப் ட்டது என் ளைத் தைரிவித்ைது. துருளேத் துளடத்துப் ோர்த்ைட ோது, அது ட ோர்த்துக்கீசியர்களின் பீ ங்கி என்று தைரிந்துதகோள்ை முடிந்ைது. பீ ங்கிளயத் தைோட்டுப் ோர்த்ை டிடய இருந்டைன். ஆயுைங்கள்கூட ஒரு விைத்தில் மிக அழகோகத்ைோன் இருக்கின்றன. கத்திளய அது தகோளைக் கருவி என்று ோர்ப் ளைத் ைவிர்த்ைோல், ஏடைோதேோரு நவீன சிற் ம் ட ோைடே இருக்கிறது. இந்ை பீ ங்கிளயப் ோர்க்கும்ட ோதும், அது ஏடைோ ஒரு விசித்தி மோன த ோருளைப் ட ோலிருந்ைது. எந்ை பீ ங்கி ேன்முளறயின் அளடயோைமோக இருந் ைடைோ, அைன் மீது சர்ே சோைோ ணமோக இன்று கோக்ளககள் உட்கோர்ந்து எச்சம் இடுகின்றன. கோைம் ைரும் ைண்டளன இதுைோடனோ என்னடேோ? பீ ங்கியின் அருகில் மண் மூடிக் கிடந்ை இன்தனோரு த ோருளைக் கண்டடன். மூன்று அடி உய ம் உள்ை இரும்புப் த ோருள். ஆனோல், என்ன த ோருள் என்று அளடயோைம் கோண முடியவில்ளை. ஒரு கோகிைத்ளை எடுத்து அைன் மீது டிந்திருந்ை துருளேத் துளடத்துப் ோர்த்டைன். தைோப்பி அணிந்ைது ட ோை தைரிந்ைது. ஏைோேது கோேல் சிற் மோ, என்ன அது என்று துளடத்துக்தகோண்டட ேந்ைட ோது, சிறிய வில்ளை ட ோன்று ஒன்று ைனிடய கழன்று விழுந்ைது. அதில், அழிந்ை நிளையில் ஏடைோ எண்கள் இருந்ைன. அந்ை இரும்பு வில்ளை விழுந்ை குதிளயத் துளடத்ை ட ோது சிறிய கைவு ட ோை ஒன்று திறந்துதகோண்டது. என்னோல் நம் டே முடியவில்ளை. அது ஒரு ை ோல் த ட்டி. அ ண்மளனக்கு ேரும் ை ோல்களைப் ட ோடுேைற்கோக தேள்ளைக்கோ ர்கள் ளேத்திருந்ை ை ோல் த ட்டி. அ ண்மளனக்கு ஒரு கோைத்தில் எத்ைளன கடிைங்கள் ேந்திருக்கும்! இன்று அந்ை அ ண்மளனயில் யோருடம இல்ளை. அைன் தேறுளம முகத்தில் அளறகிறது. ை ோல் த ட்டி என்று தைரிந்ை மறு நிமிடம், மனதில் இருந்ை உற்சோகம் ேடிந்துவிட்டது. ை ோல் த ட்டிைோனோ என்று மனது டகட்டது. கோைத்தில் நோம் டைடுேது யோவும் விந்ளையோகத்ைோன் இருக்க டேண்டும் என்று ஏன் எதிர் ோர்க்கிடறோம் என்டற புரியவில்ளை. அ ண்மளனயின் உள்டை ட ோன ட ோது டேட்ளடயோடப் ட்டுப் ைப் டுத்ைப் ட்ட மோன்கள் மற்றும் புலிகளின் ைளைகள் ோடம் தசய்து ளேக்கப் ட்டிருந்ைன. அந்ை மிருகங்களுக்குக் கீடழ அளை டேட்ளடயோடிய மன்னர்கள் சிரித்ை டி ஓவியங்களில் இருந்ைோர்கள். சுேர் முழுேதும் டேட்ளட யோடப் ட்ட மிருகத் ைளைகள்.

ைப் டுத்ைப் ட்ட மிருகங்களை இறந்துவிட்டது என்று எடுத்துக்தகோள்ேைோ, அல்ைது உயிட ோடு இருப் ைோகக் கணக்கில்தகோள்ேைோ என்று குழப் மோக இருந்ைது. மன்னர்கள் ைங்கைது வீ த்ளைக் கோட்டிக்தகோள்ேைற்கோகக் தகோன்று குவித்ை நூற்றுக்கணக்கோன புலிகளையும், மோன்களையும் ற்றி நிளனக்கும்ட ோது, நல்ைடேளை அ சர் களைக் கோைம் கள த்து அழித்துவிட்டது என்று டைோன்றுகிறது. கோசியில் சங்கீைம் மிகப் பி ைம். கோசி அ சனின் சள க்கு ேந்து ோடி ரிசு த றுேது தகௌே த்துக்குரியைோக இருந்திருக்கிறது. கோசி அ சர்களும் இளசக் களைஞர்களுக்கு நிளறய கி ோமங்களைப் ரிசளித்திருக்கிறோர்கள். அப் டி அ சர்கள் இளச டகட்கும் த ரிய இளச அ ங்கம் ஒன்று, ளைை ஓவியங்களும் ஆள் உய க் கண்ணோடிகளும் திய இருந்ைது. அந்ை அளறயின் கைவுகள் மூடப் ட்டிருந்ைைோல், ஜன்னல் ேழியோக எட்டிப் ோர்த்டைன். ஏடனோ கோளை ளேத்துக் டகட்க டேண்டும் ட ோலிருந்ைது. சுேரில் கோளை ளேத்து டகட்டட ோது, கோற்றின் ஓங்கோ ம் மட்டுடம டகட்டது. ஏடைடைோ இளச டமளைகள் ோடிய ோடல்கள் இன்று நம் கோதில் டகட்கோமல் இருக்கக் கூடும். ஆனோல், கோற்றின் சுழிக்குள் இன்றும் அளே சுற்றிக்தகோண்டடைோன் இருக்கும். அ ண்மளனயின் ஒரு குதியில் மன்னர்கள் யன் டுத்திய ஆயுைங்கள் கோட்சிக்கு ளேக்கப் ட்டிருந்ைன. கத்தி, ஈட்டி என்று விைவிைமோன ஆயுைங்கள். துப் ோக்கிகள் மிகத் ைோமைமோகத்ைோன் அ சர்களின் உைகுக்கு அறிமுகமோகி இருக்கிறது. ைர் ோர் ைோல் மூடப் ட்டி ருந்ைது. சுேர்களில், ம க் கட்டில்களில் என எங்கும் உளறந்துட ோயிருந்ைது கோைம். டகோளடயிலும்கூட அ ண் மளனயின் உள்டை தமலிைோன குளிர்ச்சி இருந்ைது. குறுகைோன டிகளில் டமடை ஏறிப் ட ோகும்ட ோது, சுேர்களில் இருள் ேழிந்துதகோண்டு இருக்கிறது. டமடை ஏறி நின்று ோர்க்கும்ட ோது, பி ேோகம் எடுத்து ேரும் கங்ளகயின் முழுத் டைோற்றம் தைரிகிறது. மன்னர்கள் நீ ோடுேைற்கு என்று ைனியோக உள்ை டித்துளறகள், மண்ட ங்கள்கூட இடி ோடுகைோகிக் கிடக்கின்றன. அங்டக சிை சோமியோர்கள் இ வில் கூடி, ைோந்ைரீகப் பூளஜகள் தசய்கிறோர்கள் என்று தசோன்னோர்கள். அைற்குச் சோட்சி ட ோை நிளறய எலும்பு கள் கிடந்ைன. ஆனோல், அந்ைப் டித் துளறயின் கோட்சி ஏடைோ ஓவியத்தில் கோண் து ட ோைடே இருந்ைது. அ ண் மளனக்கு உள்ைோகடே கங்ளக நீர் ஓடி ேருேைற்கு என்று ேழியளமக்கப் ட்டு நீ ோடும் குைம் இருக்கிறது. கிழக்கிலிருந்து ோர்க்கும்ட ோது, கோசி நக ம் மிக அழகோக இருக்கிறது. இைக்கியங்களிலும் களைகளிலும் டித்து மனதில் திந்துட ோயிருந்ை கோசி அ ச சள இவ்ேைவுைோனோ என்று டைோன்றியது. கோைத்தின் முன்பு யோவும் தூசியளடய டேண்டியளேைோன் இல்ளையோ? அ ண்மளனக்கு உள்ைோகடே இருந்ை சிறிய டகோயிளைக் கோணைோம் என்று அளழத்துக்தகோண்டு ட ோனோர்கள். டகோயிலுக்குச் தசல்லும் ேழி, குளக ட ோன்டற இருந்ைது. டகோயிலில் தைய்ேம்கூட தேக்ளக ைோை முடியோமல் நீர் துேோ த்தில் நளனந்துதகோண்டு இருந்ைது. எங்கும் அழிவின் ோடல் நீக்கமறக் டகட்டுக்தகோண்டட இருந்ைது. எல்ைோ அழிவுகளையும் மீறி, கங்ளக மட்டும் ஒவ்தேோரு நோளும் புதிைோக ஓடிக்தகோண்டட இருக்கிறது. கோசி நக ம் உண்ளமயில் ஒரு புதிர் ைோன். அளைப் யணியோகச் சுற்றிேந்து ஒருேன் புரிந்துதகோள்ை முடியோது. அங்டக நூற்றோண்டின் நிளனவு புளைந்து கிடக்கிறது. தேவ்டேறு மோர்க்கங் களைக்தகோண்ட துறவிகள் அளைந்து திரிேளைக் கோணும்ட ோது, அேர்கள் கோசிளய டேறுவிைமோகப் புரிந்து ளேத்திருப் ளை உண முடிகிறது.

டகில் ேரும்ட ோது ஒரு துறவி, ‘கோசி என் து தேறும் புளக. அது என் உைடுகளின் ேழியோக, தநஞ்சில் டிந்திருக்கிறது. இந்ை தமோத்ை நக மும் களைந்து தசல்லும் புளகைோன்’ என்று தசோல்லிச் சிரித்ைோர். கோசி ஒட டந த்தில் டேறு டேறு நூற்றோண்டுகளில் ேோழ்ந்துதகோண்டு இருக்கிறது. டகில் டமற்கு டநோக்கித் திரும்பும் ட ோது, தைோளைவில் பிணம் எரிந்து தகோண்டு இருப் து தைரிந்ைது. இந்ை நகரில் சோவு அன்றோடக் கோட்சி. ம ணத்ளைக் கடந்து தசன்று விடுேைற்கோன ேோசல் அங்டக இருக்கிறது என்று நம்புகிறோர்கள். டகில் தசன்றுதகோண்டு இருந்ைட ோது, டடகோட்டி ளக நீட்டிக் கோட்டினோர். துணியில் சுற்றப் ட்ட ஓர் உடல் எங்கள் டகின் மீது டமோதிக் கடந்ைது. கங்ளகயின் டேகத்தில் அந்ை உடல் இழு ட்டுக்தகோண்டு இருந்ைது. கோசிளயப் புரிந்துதகோள்ேது எளிைோனதில்ளை. டளக விட்டு கிழக்குக் கள யில் இறங்கியட ோது, நோனும் டடகோட்டியும் டீக்களடயில் டீ குடித்டைோம். டடகோட்டி சர்க்கள இல்ைோமல் டீ டேண்டும் என்றோர். இ ண்டு ட ரும் டீ குடித்து முடித்ைதும் நோன் ஐந்து ரூ ோய் தகோடுத்டைன். களடக்கோ ர் ஒரு ரூ ோய் திரும் த் ைந்ைோர். ‘ஒரு டீ இ ண்டள ரூ ோய் ைோடன?’ என்று டகட்டடன். அேர் சிரித்துக்தகோண்டட, ‘ஆமோம்! ஆனோல், இேர் சர்க்கள இல்ைோமல்ைோடன டீ குடித்ைோர். அைற்கு ஒரு ரூ ோய் குளறவு!’ என்றோர். கோசி நக ம் மட்டுமல்ை... அங்கு ேோழும் மனிைர்களும் எளிதில் புரிந்து தகோள்ைப் ட முடியோைேர்கள்ைோடனோ?

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

நோன் ன்தனடுங் இந்ை கிடக்கிடறன் யோர் ஒருேன் ைன் என்ளன தேளியில் தசலுத்துேோதனன!

முைல்

மீதும் வில்

அம்பு கோைமோய் மளையுச்சியில் விட ோைமற்ற ேந்து தகோண்டு

- ஆனந்த் இ ண்டு ேருடங்களுக்கு முன், சித் ோ த ௌர்ணமிளய ஒட்டி கூேோகத்தில் நளடத றும் அ ேோணிகளின் விழோளேக் கோணச் தசன்றிருந்டைன். தசன்ளனயிலிருந்து விழுப்பு ம் ட ருந்தில் ஏறும் ட ோடை அந்ை விழோவுக்கோன அறிகுறிகள் தைன் டத் துேங்கின. என் ட ருந்தில் சடகோைரிகள் ட ோை ஒட நிறத்தில் சுடிைோர் அணிந்ை இ ண்டு த ண்கள் அமர்ந்திருந்ைோர்கள். அழுத்ை மோன உைட்டுச்சோயம் பூசியிருந்ைோர்கள். ஒரு த ண் கூலிங்கிைோஸ் அணிந்ை டிடய கோதில் ேோக்டமன் மோட்டிப் ோட்டு டகட்டுக்தகோண்டு இருந்ைோள். ட ருந்து கிைம்பும் டந த்தில் மினுமினுக்கும் அ க்கு நிறப் புடளே அணிந்ை ருத்ை உடல்தகோண்ட ஒரு த ண் ஸ்ஸில் ைோவி ஏறினோள். அேளைக் கண்டதும் சுடிைோர் அணிந்ை த ண்கள், அருகில் உட்கோ இடம் தகோடுத்ைோர்கள். சிை நிமிடங்களுக்குள் அேர்கள் ட சுேது ஸ் முழுேதும் டகட்டது. டசளை கட்டிேந்ை த ண், ைனது த யர் சிங்கோ ம் என்று தசோன்னோள். அேர்கள் ைங்கள் த யர் ஸ்ேப்னோ, ப்ரியோ என்றும், த ங்களூரில் இருந்து ேருேைோகவும் தசோல்லிக் ளக குலுக்கிக்தகோண்டோர்கள். சிங்கோ ம், ைோன் ஒரு கூட்டுறவு ேங்கியில் டேளை ோர்ப் ைோகவும், ைனக்கு இ ண்டு ள யன்கள் இருக்கிறோர்கள் என்றும், ைனது மளனவி ை ோல்துளறயில் டேளை தசய்கிறோள் என்றும் தசோல்லிய டிடய, ேருடத்தில் இந்ை நோன்கு நோட்கள் மட்டும்ைோன் இப் டி ஒப் ளன தசய்துதகோண்டு ேருேைோகச் தசோன்னோர். அந்ைப் த ண்கள் ைோங்களும் த ங்களூரில் ஒரு ஃட க்டரியில் டேளை தசய்ேைோகவும், இ ண்டு ேருடத்துக்கு முன்புைோன் ோல்மோற்று அறுளே சிகிச்ளச தசய்துதகோண்டு உருமோற்றம் அளடந்ைைோகவும் தசோன்னோர்கள். சிங்கோ ம் தமல்லிய சிரிப்ட ோடு ைனது டைண்ட்ட ளகத் திறந்து, கண்ணோடிளய எடுத்துப் ோர்த்து டகசத்ளைச் சரிதசய்து தகோண்ட டிடய, கோளையில் ப்யூட்டி ோர்ைருக்குப் ட ோய்

ேந்ைைோகச் தசோன்னோர். அந்ைப் த ண்கள் ைோங்கள் இப்ட ோதுைோன் முைல்முளறயோக கூேோகம் விழோவுக்கு ேருேைோகச் தசோன்னோர்கள். ட ருந்து ைோம் ம் ேந்ைட ோது இன்னும் த்துப் திளனந்து அ ேோணிகள் ஏறினோர்கள். ட ருந்தில் இருப் ேர்களில் யோர் த ண், யோர் ஆண் என்ற ட ைம் தகோஞ்சம் தகோஞ்சமோக அழிந்துதகோண்டு இருந்ைது. ளகக்குழந்ளைளய ளேத்திருந்ை ஒரு த ண்ணிடமிருந்து குழந்ளைளய ேோங்கிக் தகோஞ்சிக் தகோண்டு இருந்ைோர் ஒரு அ ேோணி. விழுப்பு த்திலிருந்து 20 கிடைோ மீட்டர் தூ த்தில் உள்ைது கூேோகம். அங்குள்ை கூத்ைோண்டேர் டகோயிலில் நளடத றும் விழோவுக்கு இந்தியோ முழுேதுமிருந்து அ ேோணிகள் ஒன்றுகூடுகிறோர்கள். இந்ை விழோ சித் ோ த ௌர்ணமிளய யட்டி நடக்கிறது. ஒரு ேோ கோைம்நளட த றும் இந்ை விழோவில் அ ேோணிகள் இங்கு உள்ை தைய்ேமோன அ ேோளனக் கணேனோக ஏற்றுக் தகோண்டு திருமணம் தசய்துதகோள்கிறோர்கள். மறுநோள் அ ேோன் கைப் லி தகோடுக்கப் ட்டு விடுகிறோன் என் ைோல், அேர்கள் ைோலி அறுத்து, ஒப் ோரி ளேக்கிறோர்கள். மகோ ோ ைத்தில் யுத்ைம் துேங்கும் ட ோது ோண்டேர்கள் ைங்கைது தேற்றிக்கோக யோ ோேது ஒரு சுத்ை வீ ளனக் கைப் லி தகோடுக்க முடிவுதசய்கிறோர்கள். அைற்கோக அர்ச்சுனனுக்கும் நோக ேம்சத்ளைச் டசர்ந்ை உலூபி என்கிற த ண்ணுக்கும் பிறந்ை அ ேோளனத் டைர்வுதசய்கிறோர்கள். அ ேோன் கைப் லிக்கு முன்னோல் உைகில் உள்ை எல்ைோ இன் ங்களையும் அனு வித்துவிட டேண்டும் என்று விரும்புகிறோன். ஆனோல், அேனுக்குத் திருமணம் தசய்துளேக்க யோரும் த ண் தகோடுக்க மறுக்கிறோர்கள். ஆகடே, கிருஷ்ணட த ண் உருக்தகோண்டு அ ேோளன மணக் கிறோர். மறுநோள், அ ேோன் கைப் லியோகக் தகோடுக்கப் ட்டதும் கிருஷ்ணர் ைனது ைோலிளய அறுத்துக்தகோண்டு விடுகிறோர் என்று ஒரு களை இருக்கிறது. அந்ை நிகழ்வுைோன் இந்ை விழோவின் ளமயம். ஆண், த ண்ணோக மோறுேது இந்தியப் பு ோணங்களில் தைோடர்ந்து ேரும் ஒரு நிகழ்வு. நோ ைர் ஒரு குைத்தில் குளித்துக் கள டயறும்ட ோது த ண்ணோக மோறினோர் என்றும், ேனத்தில் உள்ை ஒரு விருட்ச நிழலில் டுத் திருந்ை இைே சன் உறங்கி எழுந்ைட ோது த ண்ணோக மோறிவிட்டோன் என்றும் மகோ ோ ைக் களைகள் கூறுகின்றன. கிருஷ்ணன் டமோகினி ேடிேம் தகோண்டது, ஐயப் சுேோமி களையிலும் ேருகிறது. அர்ச்சுனடன கிருஷ்ணருடன் ஒருமுளறயோேது ோலுறவு தகோள்ை டேண்டும் என் ைோல், அர்ச்சுனி என்ற த யரில் உருமோற்றம்தகோண்டோன் என்கிறது த்ம பு ோணம். பீஷ்மள யுத்ைத்தில் தகோல்லும் சிகண்டி ஓர் அ ேோணிைோன். அதுட ோைடே ேனேோசத்தில் அர்ஜுனன் கூட பிருகன்னளை என்ற த யரில் அ ேோணியோகத்ைோன் இருக்கிறோன். இந்தியோடே கண்டு யந்ை மோலிக்கோபூர்கூட ஓர் அ ேோணிைோன். அவ்ேைவு ஏன்... அைோவுதீன் கில்ஜியின் ஆட்சிக் கோைத்தில், தடல்லியில் உள்ை முக்கியப் ைவிகள் அத்ைளனயும் அ ேோணிகளுக்கு ேழங்கப் ட்டு இருக்கிறது. கில்ஜியின் கோைல் த ண்கைோக இருந்ைேர்கள் அத்ைளன ட ரும் அ ேோணிகடை! ோல் அளடயோைம் பிறப்பில் ஏற் டுகிறது என்ற ட ோதும், அந்ை உணர்வும் ழக்கேழக்கங்களும் குடும் ங் கைோல்ைோன் ஏற் டுத்ைப் டுகின்றன. அதிலும் கைோசோ க் கட்டுப் ோடுகள் த ண், ஆண் என்ற ோகு ோட்ளட முன்ளேத்து, ஓர் அதிகோ ே ம்ள உருேோக்குகின்றன. ஆகடே ஆண், த ண் என் து ோல் அளடயோைம் என் ளைத் ைோண்டிய உடல் அ சியல் தகோண்டது. விழுப்பு த்தில் ட ோய் இறங்கியட ோது நக தமங்கும் ஆயி க்கணக்கில் அ ேோணிகள். திடீத ன அட பியக் டகளிக்ளக அ ங்குக்குள் நுளழந்துவிட்டது ட ோலிருந்ைது. உள்ளூர்ேோசிகள் ைரும்

அ ேோணிகளுடன் சகஜமோக நின்று ட சிக்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். ைங்கும் விடுதிகள், உணேகங்கள், ட ருந்து நிறுத்ைம் என எங்கும் அ ேோணிகளின் சிரிப்புச் சத்ைம். இதுேள நோன் கண்டிருந்ை விழோக்களிலிருந்து முற்றிலும் டேறு ட்டிருந்ைது கூேோகம். அ ேோணிகள், கூத்ைோண்டேர் டகோயிலில் ட ோய் ைோலி கட்டிக்தகோண் டோர்கள். புது மஞ்சள் கயிறு கழுத்தில் தைோங்க, ைனக்கு விருப் மோன ஆணின் டைோளில் ளக ட ோட்டுக்தகோண்டு நடமோடினோர்கள். அ ேோளனத் திருமணம் தசய்துதகோண்ட த ருமிைம் நிஜமோகடே அேர்கள் கண்களில் மினுமினுத்ைது. த ண் குறித்து இதுேள மனதில் டிந்திருந்ை அத்ைளன கைோசோ ப் பிம் ங்களும் அங்கு ஒவ்தேோன்றோக நீக்கப் ட்டுக் தகோண்டட ேந்ைன. முத்ைமிடுேதும் கட்டிக்தகோள் ேதும் உடலின் டைளே என் ளைத் ைவி , டேறு ஒன்றுமில்ளை என்று சர்ேசோைோ ணமோக தேளிப் டுத்திக்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். கசியச் சிரிப்பு, முற்றிய நிைவு, உதிர்ந்ை பூக்கள், உ டயோகித்து வீசி எறிந்ை ஆணுளறகள், ட ோளை தநடி டர்ந்ை ட ச்சு என அந்ை இ வு முழுேளையும் கோமம் ட ோறு ட ோல் அடித்துச் தசன்றுதகோண்டு இருந்ைது. கூேோகத்தில் அந்ை ஒரு இ வு கட்டுப் ோடுகளை விைக்கிய தேளியோக இருந்ைது. இருட்டில் ளகயில் இருந்ை டகோளைத் ைேறவிட்ட குருடன் ைடவித் திரிேளைப் ட ோை ஊத ங்கும் கோமம் ைட்டழிந்துதகோண்டு இருந்ைது. இன்தனோரு க்கம், ல்டேறு ஊர்களில் இருந்து ேந்திருந்ை அ ேோணிகள், ஒருேருக்தகோருேர் ஆறுைல் தசோல்லிக்தகோள்ேதும் இளணயோன நட்பும் டநசமும் உருேோே தும் நடந்துதகோண்டு இருந்ைது. மறுநோள் கோளை அ ேோன் கைப் லி தகோடுக்கப் டுகிறோன். அ ேோணிகள் ைங்கைது ைோலிளய அறுத்துக்தகோண்டு அழுகிறோர்கள். அது ஒரு பு ோண சம் ேம் என் ளை மீறி, அேர்களின் அழுளகயில் இருந்ை நிஜம் முகத்தில் அளறகிறது. அேர்கள் அழுேது அ ேோனுக்கோக இல்ளை, இதுேள அேர்கள் அளடந்துேந்ை அேமோனத்துக்கோகத்ைோடனோ என்று டைோன்றியது. ஒருேள யருேர் கட்டிக்தகோண்டு கூந்ைல் அவிழ்ந்துகிடக்க, தநற்றியில் இட்ட த ோட்டு அழிய, மோரில் அடித்து அழும்ட ோது நம்ளம அறியோமல் தைோண்ளட அளடக்கிறது. அேர்களின் அழுளக கண்களிலிருந்து அல்ை, இையத்தின் ஆழத்திலிருந்து பீறிடுகிறது. முைல் நோள் இ வு ேள அேர்களிடம் இருந்ை கட்டோன ஒப் ளனயும், டகளிக்ளகயும் இப்ட ோது இல்ளை. துக்கமும் டேைளனயும் மட்டுடம மிஞ்சி இருக்கிறது. அழுது அழுது அேர்கள் ேளையல்களை உளடத்துக்தகோள்கிறோர்கள். பின்பு, நீ ோடி ஈ க் கூந்ைலுடன் கூத்ைோண்டேள ேணங்க நடந்து ட ோகிறோர்கள். அந்ை நளடயில் துக்கம் டிந்திருக்கிறது. அந்ை முகங்களில் தேறுளம நி ம்பியிருக்கிறது. அன்றோட ேோழ்வுக்குத் திரும் ப் ட ோகிடறோம் என்கிற தேறுப்பு கண்களில் ளிச்சிடுகிறது. கிட க்கத் துன் வியல் நோடகம் ஒன்று என் கண் முன்டன நிஜமோக நடந்டைறியது ட ோை இருந்ைது. அ ேோணிகளுக்கோன அழகிப் ட ோட்டிகள், எய்ட்ஸ் விழிப்பு உணர்வுப் பி சோ ம், மைமோற்றப் பி சோ ம், த்திரிளககள், தைோளைக்கோட்சி டகம ோக்கள் என த்து இருந்ை கூேோகம், தமள்ைத் ைன் இயல்புக்குத் திரும்புகிறது. ஒரு ைட்சம் ட ருக்கு டமல் ேந்திருக்கக் கூடும் என்றோர்கள். விழோ முடிந்ை பிறகும் தசோந்ை ஊருக்குத் திரும் மனமற்று, சிைர் அங்டகடய சுற்றிக்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். அேர்களில் த ல்ைோரியில் இருந்து ேந்திருந்ை கஜோனோ என்ற த ண்ளணப் ோர்த்டைன். அேள் மிகுந்ை ஆைங்கத்துடன், ‘‘அ ேோணி என் ைோல் நோங்கள் இன்ஷூ ன்ஸ் ோலிஸிகூட எடுக்க முடியோைேர்கைோக இருக்கிடறோம். ஆடுமோடுகளுக்குக்கூட இன்ஷூ ன்ஸ் ோலிஸி

தகோடுக்கிறோர்கள். ஆனோல், இருக்கின்றன’’ என்றோர்.

எங்களுக்குத்

ைருேைற்கு

ஆயி ம்

டயோசளனகள், ைளடகள்

ோல் திரிபு தகோண்டேர்களை அேமதிப் தும், ஒடுக்கு ேதும் கோைங்கோைமோகடே நளடத ற்று ேந்திருக்கிறது. அதிலும், கடந்ை கோைங்களில் அேர்கள் மீது தசலுத்ைப் ட்ட ேன்முளற மிகக் தகோடூ மோனது. இன்று அ ேோணிகள் குறித்ை விழிப்பு உணர்வு ஏற் ட்டிருக்கிறது. ஆனோலும், மனைைவில் அேர்களை முழுளமயோக ஏற்றுக் தகோள்ேைற்குப் ைருக் கும் ையக்கம் இருக்கடே தசய்கிறது. அளையும் மீறி அபூர்ேமோகச் சிை அங்கீகோ ங்கள் அேர் களுக்குக் கிளடக்கின் றன. அைற்கு ஒரு சிறிய உைோ ணம், தசன்ற ஆண்டு ைமிழின் சிறந்ை டமோகத் டைர்வு தசய்யப் ட்ட ‘நே சோ’ என்ற சந்டைோஷ் சிேனின் திள ப் டம். இப் டம் கூேோகம் விழோளேப் பின்புை மோகக்தகோண்டு உருேோக்கப் ட்டடை! அ ேோணிகளின் விழோவுக்குச் தசன்று ேந்ை பிறகுைோன் ோல் அளடயோைம் எத்ைளன சிக்கைோனது என் ளைப் புரிந்துதகோள்ை முடிந்ைது. அைற்கு முன்பு ேள யில் யணங்களில், தைருக்களில் சந்தித்ை அ ேோணிகளுக்கும் இங்கு நோன் கண்டேர்களுக்குமோன டேறு ோட்ளடத் துல்லியமோக உண முடிந்ைது. ஒவ்தேோரு அ ேோணியும் எழுதித் தீர்க்க முடியோை எண்ணிக்ளகயற்ற களைகளுடன் இருக்கிறோர். நோன் அ ேோளனப் ற்றிடய டயோசித்துக்தகோண்டு இருந்டைன். அ ேோன் கைப் லி தகோடுக்கப் டுேைற்குத் டைர்ந்தைடுக்கப் டுகிறோன். அது அேனுளடய விருப் ம் அல்ை. அேன் மீது ஏற் டுத்ைப் ட்ட கட்டோயம். அ ேோன் கைப் லியோக மறுத்திருந்ைோல், நிச்சயம் தகோல்ைப் ட்டிருப் ோன். இளை ஒரு நோடகமோக நிகழ்த்ை விரும்பி, ‘அ ேோன்’ என்ற நோடகத்ளை எழுதிடனன். அந்ை ைனிந ர் நோடகம் கருணோ பி சோத்ைோல் தசன்ளனயிலும் மற்ற நக ங்களிலும் ைமுளற சிறப் ோக டமளடடயற்றப் ட்டது. கூேோகத்தில் நளடத றும் அ ேோணிகளின் விழோ ஒரு டகளிக்ளக மட்டுமல்ை... சமூகம் ை மறுத்து ஒடுக்கிளேத்ை அங்கீகோ த்ளை ைோங்கடை அளடந்துதகோள்ளும் ஒரு த ோது நிகழ்வு! உடலின் மீது தசயல் டும் ேன்முளறயிலிருந்து விடு டும் சுைந்தி ம். ைோங்களும் இயல் ோன மனிைர்கடை என்று, அ ேோணிகள் உைகுக்குத் தைரியப் டுத்தும் ஒரு சந்ைர்ப் ம்!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

எங்டகோ மளைப்பி டைசத்தில் ஒரு டைோட்டக்கோ னிடம் தகஞ்சி ேோங்கி ேந்ை தி ோட்ளச தசடி பூக்கவும் இல்ளை கோய்க்கவும் இல்ளை மோறோக ட விட்டிருக்கிறது மளையடிேோ த்ளை எனது ோல்கனியில்! - தைன்றல்

தச ன்றேோ த்தில் ஒரு நோள், ேோகன தநருக் கடியின் கோ ணமோக, நோன் தசல்ைடேண்டிய யிளைப் பிடிப் ைற்குப் த்து நிமிடடம ோக்கியிருந்ைது. தசன்ட் ல் யில் நிளையத்தின் உள்டை நுளழந்ைட ோது, நூற்றுக் கணக்கில் ஆட்கள் ேரிளசயில் நின்றிருந்ைோர்கள். ோதுகோப்புச் டசோைளன என் ைோல், யணிகள் அத்ைளன ட ரும் ரிடசோைளனக்குப் பிறடக உள்டை அனு மதிக்கப் டுேோர்கள் என்று ஒரு ேோசளை மூடி இருந்ைோர்கள். அங்கிருந்ை கூட்டத்தில் கோத்திருந்து உள்டை தசல்ேைற்குள் யில் புறப் ட்டுப் ட ோய் ஐந்து நிமிடமோகி இருந்ைது. யணம் முந்ளைய நோட்களைப் ட ோை இன்று எளிைோனைல்ை. தநருக்கடியும் எதிர் ோ ோளமயும் இயல் ோகிப் ட ோய் விட்டன. ரிடசோைளனயும் சந்டைகமும் ைவிர்க்க முடியோை டி, ேோழ்வின் குதியோகிவிட்டன. இைனோல் எல்ைோ யணங்களும் இைக்ளக டநோக்கி மட்டுடம தசன்று ே க்கூடியைோக மோறி இருக்கிறது. இன்று எேரும், த ௌர்ணமி இ வு ைோடன என்று பின்னி வில் கடற்கள க்குப் ட ோய் உைே முடியோது. ேோனவில் தைரிகிறடை என்று த யர் தைரியோை யில் நிளையத்தில் இறங்கி நடமோட முடியோது. டகோயில்ைோடன என்று பி ோகோ ங்களில் டுத்து உறங்க முடி யோது. சந்டைகத்தின் நிழல் விழோை இடங்கள் இன்று இந்தியோவில் எங்குடம இல்ளை. இைேசமோக உணவு அளிக்கப் டும் இடங்களில்கூட சோப்பிடு ேர் களின் முகங்களை உற்று டநோக்கிய பிறகுைோன் உணேளிக்கிறோர்கள். யணம் எவ்ேைவு சந்டைோஷத்ளைத் ைருகிறடைோ அத்ைளன அளைக்கழிப் ள யும், தேளிப் டுத்ை முடியோை ேலிகளையும் ை க்கூடியைோகடே இருக்கிறது. அதிலும், கடந்ை த்ைோண்டு கைோக எனது யணத்தில் எதிர்ப் ட்ட சிை சம் ேங்களைக் கோணும்ட ோது, நோம் ை நூற்றோண்டுகள் பின்னோல் ட ோய்விட்டடோடமோ என்ற யடம ஏற் டுகிறது. மூன்று ேருடங்களுக்கு முன் ோக அகமைோ ோத்தில் ஒரு நோள் மோளை நடந்து ட ோய்க்தகோண்டு இருந்ைட ோது ஆட்டடோவில் ேந்ை ஒரு கும் ல் திடீத ன தைருவில் இருந்ை களடகளை

தநோறுக்கத் துேங்கியது. அந்ைக் கைே ம் அள மணி டந த்துக்குள் நகள டய ற்றிக்தகோண்டுவிட்டது. நோன் ைங்கியிருந்ை விடுதிக்குத் திரும்பி ேந்ைட ோது விடுதியின் முன் கைவுகள் பூட்டப் ட்டு இருந்ைன. பின் ேோசல் ேழியோக என்ளன உள்டை ே ச் தசோன்னோர்கள். விடுதியின் மூன்றோேது ைைத்தில் நின்ற டிடய சோளைளயப் ோர்த்து தகோண்டு இருந்ைட ோது ளகயில் த ரிய ைடிகளுடன் ஆட்கள் அடிப் ைற்கோக ஓடிக்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். ளழய டேன் ஒன்று சோளையில் எரிந்துதகோண்டு இருந்ைது. அருகில் இருந்ை ம த்தின் கோய்ந்ை கிளைகளில்கூட தநருப்பு ற்றியிருந்ைது. ளகயில் ைடியுடன் ஓடிக் தகோண்டு இருந்ைேர்களில் திளனந்து ேயதில் இருந்து அறு து ேயது ஆட்கள் ேள இருந்ைோர்கள். அேர்கள் முகங்களில் மிகுந்ை சந்டைோஷம் இருந்ைது. கண்ணோடிச் சில்லுகள் சிைறிக்கிடந்ை சோளையில் உள்ை தடலிட ோன் கம் ங்களை ஒருேன் ைடியோல் ஓங்கி அடித்துதகோண்டட இருந்ைோன். விடுதிக்குச் சிை கட்டடங்கள் ைள்ளியிருந்ை ஜவுளிக்களட ஒன்றின் டிக்கட்டில் ஏறி ஒருேன் சிறுநீர் கழித்துக்தகோண்டு இருந்ைோன். சூளறயோடுேளை ஒரு களையோக மிக உற்சோகத்துடன் தசய்ைோர்கள். நக ம் என்ற அளடயோைம் தகோஞ்சம் தகோஞ்சமோக அழிந்துதகோண்டு இருந்ைது. அன்றி வு ஒரு மருத்துேமளனக்குள் கைே க்கோ ர்கள் புகுந்து அங்கிருந்ை டநோயோளிகள் சிைள அடித்துத் து த்தி விட்டோர்கள் என்று ட சிக்தகோண்டோர்கள். அளை நிஜமோக்குேது ட ோைடே ேயைோன ஆட்கள் சிைர் இருளில் தைறித்து ஓடிக்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். இ வு முழுேதும் நக ம் இைக்கற்ற ேன்முளறயில் மிைந்துதகோண்டு இருந்ைது. மறுநோள் கோளை ேழக்கம்ட ோை நக ம் ைனது இயல்புக்குத் திரும்பியிருந்ைது. ஏடைோ ஒரு அ சியல் பி ச்ளனயோல் கைே ம் ஏற் ட்டது என்றோர்கள். எல்ைோ நக த்துக்கும் இதுட ோன்ற இருண்ட முகம் இருக்கிறது. அது எப்ட ோது தேளிப் டும் என்றுைோன் தைரிேது இல்ளை. உண்ளமயில், எந்ை நக மும் ோதுகோப் ோனைோக இல்ளை. எல்ைோ நக த்திலும் கண்ணுக்குத் தைரியோை கனல் ஒன்று எரிந்துதகோண்டட ைோன் இருக்கிறது. குறிப் ோக, அடயோத்தி பி ச்ளனக்குப் பிறகு, குஜ ோத் கைே ங்களுக்குப் பிறகு, ேட இந்தியோவில் யணம் தசய்ேது என் து எல்ளை கடப் ளைப் ட ோன்று டசோைளனக்கு உரியைோகடே இருக்கிறது. அதிலும், அதிகம் கண்கோணிக்கப் டு கிறேர்கள் இ வில் யணம் தசய் ேர்கள்ைோன். யில் நிளையங்கள் மற்றும் ட ருந்து நிளையங்களில் கோத்திருக்கும்ட ோது சந்டைகத்தின் கண்கள் உடலில் ஊர்ந்துதகோண்டட இருக்கிறது. நம்ளம அறியோமல் யம் நம் உடலில் அட்ளடளயப் ட ோை த்ைம் குடிக்கத் தைோடங்கிவிடுகிறது. ரிஷிடகசத்திலிருந்து தடல்லிக்கு இ வு ட ருந்தில் திரும்பி ேந்துதகோண்டு இருந்டைன். ேழியில் ட ருந்ளை நிறுத்தி டசோைளனயிட்டோர்கள். என் ள யில் பிைோஸ்டிக் ோட்டில் ஒன்றில் ைண்ணீர் ளேத்திருந்டைன். ஒரு ோணுே அதிகோரி அந்ை ோட்டிளைப் ோர்த்து, ‘என்ன அது?’ என்று டகட்டோர். ைண்ணீர் என்டறன். அேர் நம் வில்ளை. என்ளன ட ருந்ளைவிட்டுக் கீடழ இறங்கும் டி தசோன்னோர். நோன் அது ைண்ணீர்ைோன் எனக் குடித்துக் கோட்டு ேைோகச் தசோல்லித் திறக்க முயன்டறன். அேர் அளைத் திறக்க விடோமல் ைடுத்ைோர். அைற்குள் இன்தனோரு ஜேோன் அந்ை ோட்டிளை ேோங்கி முகர்ந்து ோர்த்ைோர். பிறகு, என்னிடம் அளடயோை அட்ளட ஏைோேது இருக்கிறைோ என்று டகட்டோர். நோன் ேங்கியின் அளடயோை அட்ளட ஒன்ளறக் கோட்டியதும், அேர் அந்ை ோட்டிலில் இருந்ை ைண்ணீள க் கீடழ ஊற்றச் தசோன்னோர். கீடழ ஊற்றிய பிறகு ட ருந்து புறப் ட்டது. ஆனோலும் தடல்லி ேந்து டசரும் ேள சக யணிகள் என்ளன சந்டைகத்துடடன ோர்த்துக்தகோண்டட ேந்ைோர்கள்.

இப் டித்ைோன் இருக்கிறது இன்ளறய யணம். களறயோளனப் ட ோை எல்ைோ நக ங்களையும் யம் அரித்துக்தகோண்டு இருக்கிறது. அதிலும் பி சித்தித ற்ற நக ங்கள் எங்கும் யணிகளைவிடவும் அதிக எண்ணிக்ளகயில் கோேைர்கள்ைோன் இருக்கிறோர்கள். ஒரு க்கம் இத்ைளன அதிடேகம், யம் தைோற்றிக்தகோண்டு இருக்கும் அடை சூழலில், இன்தனோரு க்கம் இன்றும் ட ருந்து ேந்து ட ோகோை, இயற்ளகயின் ேனப்பில் ைன்ளன மூழ்கடித்துக் தகோண்டுள்ை எத்ைளனடயோ மளைக் கி ோமங்கள் சுளம த ோங்க அப் டிடய இருக்கின்றன. இைற்கு உைோ ணம், திண்டுக்கல்லுக்கு அருகில் உள்ை ‘டைோணி மளை’ என்கிற சிறிய மளைக் கி ோமம். மளைேோளழத் டைோட்டங்களும் எலுமிச் சம் ழங்களும், மோதுளையும், மிைகும் விளையும் இந்ை மளையின் மீதிருந்ை சிறிய கி ோமத்தில் நூற்றுக்கும் குளறேோன வீடுகடை இருந்ைன. மளைமீது ட ோேைற்கோன ட ோக்குே த்து இன்றும் முளறப் டுத்ைப் டவில்ளை. எப்ட ோைோேது ேந்து ட ோகும் சிற்றுந்துகளைத் ைவி , ள க்குகளும் குதிள களுடம பி ைோன ட ோக்குே த்துச் சோைனங்கைோக உள்ைன. த ரும் ோலும் மளையின் ஓரிடத்திலிருந்து இன்தனோரு இடத்துக்கு நடந்டை ட ோய்விடு கிறோர்கள். எளிளமயோன மக்கள். அன் ோன ட ச்சும் உ சோ மும் அேர்களின் ேோழ்வியைோக உள்ைன. அேர்கள் மளைடயோடு ட சுகிறோர் கள். மளையும் அேர்கடைோடு ட சுகிறது. கோட்டு அருவியும், அடர்ந்ை ம ங்களும், கலும் இ வும் டகட்டுக்தகோண்டட இருக்கும் பூச்சிகளின் சத்ைமும், ளகதைோடும் உய த்தில் ட ோகும் டமகங்களும் நவீன ேோழ்வின் ைடயங்கள் அத்ைளன ளயயும் அழித்து, இயற்ளகடயோடு கூடிய ேோழ்ளேச் சோத்தியமோக்கிக் தகோண்டு இருந்ைன. இந்ை மளைக் கி ோமத்தில் தசல்ட ோன் எடுக்கோது. தினசரி ட ப் ர்கள் கிளடயோது. சுற்றிலும் மளை மட்டுடம உள்ைது. கலும் இ வும் முழுளமயோக ேந்து ட ோகின்றன. அப்ட ோது றித்ை ழங்கள், தூய்ளமயோன கோற்று, தநருக்கடி துளியும் இல்ைோை ந்ை தேளி, நிழல் விரிந்ை ம ங்கள்... அந்ைக் கி ோமத்தில் ைங்கியிருந்ை ஒரு ேோ கோைமும், தினமும் ஏைோேது ஒரு றளேளயடயோ ஒரு தசடிளயடயோ தநருக்கமோகக் கோணும் சந்ைர்ப் ம் கிளடத்ைது. ஒரு நோள் முழுேதும் மிைகுக் தகோடிளயப் ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்டைன். இன்தனோரு நோள் ைவிட்டுக் குருவி ஒன்ளற மிக அருகில் தசன்று ோர்த்டைன். இப் டி, கோட்டின் அறியோை உைகம் தகோஞ்சம் தகோஞ்சமோகத் திறந்துதகோண்டு இருந்ைது.

அங்கிருந்ை ஒரு சிை நோட்களில் உடலில் ச்ளச டிந்துவிட்டது ட ோன்ற குளிர்ச்சியும், நுள யீ ல்களில் மிருதுத் ைன்ளமயும், நோக்கில் புது ருசியும் உண்டோனது. இப் டி இ ண்டு எதிர் முளனகளுக்கு இளடயில்ைோன் ஊஞ்சல் ஆடிக்தகோண்டு இருக்கின்றன என் யணங்கள். இன்றும் அடயோத்திக்கும், சோஞ்சிக்கும், துேோ ளகக்கும் ட ோகும் ட ோதைல்ைோம் மனதில் டைோன்றும் முைல் எண்ணம்... நோன் கோணும் இந்ை ஊர் நூற்றோண்டுகைோகடே இங்குைோன் இருக்கிறைோ? இன்று இருப் ளே, பு ோணங்கள் குறிப்பிடும் அடை நக ங்கள் ைோனோ? சரித்தி ம் அது உண்ளம இல்ளை என்று தசோல்கிறது. மக்களின் நம்பிக்ளக இடை ஊர்ைோன் என்கிறது. எளை நம்புேது என்ற குழப் ம் ை சமயங்களில் எனக்கு ஏற் டுகிறது. இதிகோசங்களிலும் பு ோணங்களிலும் இடம் த ற்றுள்ை த யர்களைக் தகோண்ட நக ங்களுக்கும் இன்று அடை த யர்களில் உள்ை நக ங்களுக்கும் த ரும் ோலும் எந்ைத் தைோடர்பும் இல்ளை.

மதுள க் கோஞ்சியில் ேரும் மதுள யும், இன்று நோம் கோணும் மதுள யும் ஒன்றல்ை. அந்ை மதுள எங்டக இருந்ைது என்ற ஆ ோய்ச்சி இன்றும் தைோடர்ந்து தகோண்டுைோன் இருக்கிறது. இன்றுள்ை துேோ ளகயும் மகோ ோ ைத்தில் உள்ை துேோ ளகயும் ஒன்றுைோனோ? ோமோயணம் குறிப்பிடும் இைங்ளக இன்ளறய ஸ்ரீைங்கோைோனோ என்று தீர்மோனமோகச் தசோல்ை முடியோமல்ைோன் இருக்கிறது. மனிைர்கள் இடம்த யர்ந்து தசல்ேளைப்ட ோை நக ங்களும் இடம் த யர்ந்து தசன்றுவிடுகின்றனடேோ? இன்றுள்ை ை நக ங்கள் ஆதியில் டேறுடேறு இடங்களில் இருந்திருக் கின்றன. இன்று நோம் கோணும் தசன்ளனயும், ோ ர்ட் கிளைவ் கண்ட தசன்ளனயும் ஒன்றல்ை. நோன் அறிந்ை ேள ஒவ்தேோரு நக மும் ஒரு கோைத்தில் ேோழ்கிறது. நோம் மும்ள யில் ட ோய் இறங்கியதுடம ஐம் து ஆண்டுகள் முன்னோல் தசன்றுவிட்டது ட ோலிருக்கிறது. அடை ட ோல் சோஞ்சிக்டகோ, தஜய்ப்பூருக்டகோ ட ோனதும் கோைம் ை நூற்றோண்டுகள் பின்ைங்கிப் ட ோனது ட ோலிருக்கிறது. நக டமோ, கி ோமடமோ எதுேோயினும் முன்பு ட ோை இன்று சுைந்தி மோக சுற்றித் திரிைல் சோத்தியமற்றுப் ட ோய்விட்டது. சிறிய கி ோமங்களில்கூட தீவி ேோைத்தின் யம் ஊடுருவி இருக்கிறது. அத்ைளனயும் மீறி இன்றும் ஆறுைல் ைருேைோக இருப் து விழோக் களும், ண்டிளககளும்ைோன். இந்தியோவில் இந்ை இ ண்டுடம மக்கள் ஒன்று கூடுேைற்கும், சந்டைோஷங்களைப் கிர்ந்துதகோள்ேைற்குமோன சோை மோக உள்ைன. இன்றும் யணிகளில் ோதிப் ட ர் ஏைோேது ஒரு நகரில் நடக்கும் ஏைோேது விழோளேக் கோணடே தசன்று தகோண்டு இருக்கிறோர்கள். ‘யோதும் ஊட ; யோேரும் டகளிர்’ என்றோன் கணியன் பூங்குன்றன். அது சந்டைகத்தின் நிழல் விழோை கோைம். இன்று நோம் அளடயோை அட்ளடகளும் கடவுச் சீட்டுகளும் இல்ைோமல் யணிப் து சோத்தியமில்ளை. அளைந்து திரியும் துறவிகடைகூட ைங்களுளடய த யள உடலில் ச்ளச குத்திக் தகோண்டு அளை அளடயோை அட்ளடளயப் ட ோைக் கோட்டுகிறட ோது, நோன் எம்மோத்தி ம் தசோல்லுங்கள்!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

ைள்ளிவிடப் ட்ட டம்ைர் அள ேட்டில் உருள்கிறது கோற்று தைோடும்ட ோதைல்ைோம் சந்டைோஷமோய். - சமயடேல்



ன்னியோகுமரி மோேட்டத்தின் கீரிப் ோளற மளைப் குதியில், தேள்ைோம்பி என்ற இடத்தில் கோணிக்கோ ர்கள் என்னும் ஆதிேோசிகள் ேசிக்கிறோர்கள். தேள்ளைக்கோ நண் ர் ஒருேரின் நோட்டுப்புறவியல் ஆய்வுக்கோக கோணிகளைச் சந்திக்கச் தசன்றிருந்டைன். கீரிப் ோளற ேனப் குதி, சுளமயின் சோறு த ோங்கக் கூடியது. தேயில் ைள யிறங்கமுடியோை ம ங்களும், கோட்டு ஆறுகளும், மளை அணில்களும், டமகம் முட்டும் ோளறகளும் தகோண்டது கீரிப் ோளற. கோணிகள் ஒடுக்கமோன முகத்துடன், குள்ைமோன உடைளமப்புடன் இருக்கிறோர்கள். டித்ைேர்கள் தேகு தசோற் ம். அேர்களில் இருேர் மட்டுடம ள்ளி இறுதி ேள டித்திருக்கிறோர்கள். மளையோைம் கைந்ை ட ச்சு; எளிளமயோன ேோழ்க்ளக. ஆதிேோசிகள் த ரும் ோலும் களை தசோல்ேதில் நன்கு டைர்ச்சி த ற்றேர்கள். இந்தியோவில் மட்டுமல்ை, உைகம் முழுேதிலுடம அேர்கள் களை தசோல்ேதில் முன்டனோடிகைோக உள்ைோர்கள். குறிப் ோக, ஆஸ்திட லியோவில் உள்ை ழங்குடி மக்கள் களை தசோல்ேளை ‘கனவுக் கோைம்’ என்று அளழக்கிறோர்கள். களை தசோல்ைப் டும்ட ோதும் டகட்கப் டும்ட ோதும் நமது அன்றோட உைகம் மறந்துட ோய் இன்தனோரு உைகுக்குள் புகுந்துவிடுகிடறோம் என் ைோல் களைகளை ‘கனவுப் பி டைசம்’ என்று அளழக்கிறோர்கள். ஆதிேோசிகள் குறித்து நம்மிளடடய இருப் ளே த ரும் ோலும் மிகுந்ை கற் ளனயோனளே. அேற்ளற உருேோக்கியதில் த ரும் ங்கு திள ப் டங்களைடய சோரும். ைமிழ்த் திள ப் டங்கள் மூைம், ஆதிேோசிகள் என்றோடை இளை ைளழகளை ஆளட கைோகக் தகோண்டேர்கள், ேள முளறயற்ற ோலுணர்வு தகோண்டேர்கள் மற்றும் குரூ மோன ேன்முளறளய டமற்தகோள் ேர்கள் என்ற பிம் டம நமக்குள் உருேோக்கப் ட்டு இருக்கிறது. அைற்கு டநர்மோறோக, ஆதிேோசிகளை அேர்கைது இருப்பிடத்தில் தசன்று நோம் கோணும்ட ோது, அேர்கள் நமக்கு அளிக்கும் உ சரிப்பும், எளிளமயும், இயற்ளகளய அேர்கள் நுட் மோகப் புரிந்துதகோள்ளும் விைமும் ஆச்சர்யமளிக்கக்கூடியைோக இருக்கிறது. ஆதிேோசிகள் த ரும் ோலும்

அதிகோளையில் ைங்கள் டேளைகளைத் துேக்கிவிடுகிறோர்கள். கடுளமயோன உளழப் ோளிகள். ேனத்துளறயினருக்கோக அேர்கள் கைப் ணிகளில் ஈடு டுகிறோர்கள்.

உடல்

கோளையில் அேர்கள் எளையும் உண் தில்ளை. தேறும் ேயிற்றில் ைண்ணீள மட்டும் குடித்துவிட்டு டேளைக்குப் புறப் ட்டுப் ட ோய் விடுகிறோர்கள். கோட்டுக் கீள களும் மோமிசமும் அேர்கைது அன்றோட உணவு. சிைர் ம ங்கள் மீதும், சிைர் ோளறகள் மீதும் வீடு அளமத்துக்தகோண்டு ேசிக் கிறோர்கள். வீடுகள் சுத்ைமோகப் ோதுகோக்கப் ட்டு ேருகின்றன. ோத்தி ங்களைக் கழுவி தேயிலில் கோய ளேத்து எடுக்கிறோர்கள். சூரியன் மளறந்ை பிறகு அேர்கள் உண் டை இல்ளை. அேர்கைது இ வு, மோளை ஏழு மணிக்டக துேங்கிவிடுகிறது. இ வு டந ம் ஆண்கள் திறந்ை தேளியில் டுத்து உறங்குகிறோர்கள். நட்சத் தி ங்களை அேைோனிப் தும் சூரியனின் ட ோக்ளகக் கண்டு அந்ை நோள் எப் டி இருக்கும் என்று முன்கூட்டி அறியும் திறனும் அேர்களுக்கு இருக்கிறது. மளையின் மீது நடந்துதகோண்டு இருந்ைட ோது கோணிகளில் ேயைோன ஒருேர், ‘‘மனிைர்களுக்கு இ ண்டு கண்கள் இருக்கின்றன. ஆனோல், கோட்டுக்கு ஆயி க்கணக் கில் கண்கள் உள்ைன. இந்ைக் கோட்டில் உள்ை றளேகள், தசடி கள் அத்ைளனயும் கோட்டின் கண்கள்ைோன். அளே நம்ளமக் கேனித்துக்தகோண்டுைோன் இருக் கின்றன. நோம் அேற்ளற அழிமோனம் தசய்யத் துேங்கினோல், அளே நம்ளம அழித்துவிடும்’’ என்றோர். த ரும் ோன்ளமயோன ஆதிேோசிகள் இயற்ளகளயத் தைய்ேமோக ேழி டுகிறோர்கள். கோட்டில் உள்ை சிை ம ங்களை யட்சிகள் ேசிக்கும் இடம் என்று புனிைமோகக் கருதுகிறோர்கள். ஆண்களைப் ட ோைடே த ண்களும் இங்டக கடுளமயோன உளழப் ோளிகள். அேர்கள் மளைளய விட்டு இறங்கி, அருகில் உள்ை நக ங்களுக்குச் தசன்று சிறு வியோ ோ ம் தசய்துேருகிறோர்கள். இரு த்ளைந்து ேருடங்களுக்கு முன் ோக ‘பிடைோ இருையநோத்’ என்னும் மோனுடவியல் அறிஞர், ஆதிேோசிகளின் இருப்பிடங்கள் ஒவ்தேோன்றோகத் டைடிச் தசன்று, அேர்களுடன் சிை மோைங்கள் ைங்கி ேோழ்ந்து, அேர்களின் ேோழ்க்ளகளயப் ற்றி புளகப் டங்களுடன் புத்ைகமோக எழுதி இருக்கிறோர். அளை ேோசித்ை நோட்களில் பிடைோ இருையநோத்தின் ளசக்கிளும், புளகப் டக் கருவியும், சோகசக் களைகளும் என்ளன ஆச்சர்யமூட்டி இருக்கின்றன. அந்ை பிடைோ இருையநோத் இங்குள்ை கோணிகளுடனும் சிை மோைங்கள் ைங்கி ேோழ்ந்திருக்கிறோர். கோணிகளில் ேயைோன ஒருேருக்கு அேள ப் ற்றிய நிளனவுகள் துல்லியமோக உள்ைன. இந்ை மளையின் ஏடைோ ஒரு இடத்தில் கோற்றின் ஊற்று ஒன்று உள்ைது என்றும், அந்ை ஊற்று இருப் ைன் கோ ணமோகடே மளையில் எப்ட ோதும் கோற்று அடித்துக் தகோண்டட இருக்கிறது என்றும், அந்ை ஊற்ளற மனிைர்கள் யோரும் டைடிப்ட ோய்ப் ோர்க்கக் கூடோது என்றும் தசோன்னோர் அந்ை முதியேர். அேர் ஏைோேது தேளியூருக்குப் ட ோயிருக்கிறோ ோ என்று டகட்டைற்கு, ‘இந்ை மளைளய முழுளமயோகப் ோர்ப் ைற்டக ஒரு ஆயுள் ட ோைோது. இதில் டேறு ஊர்களுக்குப் ட ோய் என்ன ோர்ப் து’ என்று தசோல்லிச் சிரித்ைோர். கோணிகளின் நம்பிக்ளக த ரிதும் இயற்ளக சோர்ந்ைது. அேர்கள், சிை ோளறகள் களை டகட்கக்கூடியது என்று நம்புகிறோர்கள். ‘இன்று ோளறயோக இருப் து ோளறயல்ை; அது ஒரு மனிைன். அேன் களை டகட் தில் விருப் ம் உள்ைேன். அைனோல், அேன் மளையில் அளைந்து திரிந்து ைோே ங்களின் களைளய, டமகத்தின் களைளய, மிருகங்களின் களைளய அறிந்திருக்கிறோன். களையின் மீைோன மயக்கத்தில் அேன் ோளறயோக உளறந்துவிட்டோன். ஆகடே, அந்ைப்

ோளறளயக் கடந்து ட ோகிறேர்களை அேன் களை தசோல்லும் டி டகட் ோன்’ என்று நம்புகிறோர்கள். உைகம் முழுேதும் இப் டி ஆதிேோசிகளிளடடய விசித்தி மோன நம்பிக்ளககள் உள்ைன. குறிப் ோக, தமக்ஸிடகோவில் உள்ை ஆதிேோசிகளில் ஒரு பிரிவினர், கோட்டில் ைங்கைது அம்ள த் தைோளைத்துவிட்டோல் அளைத் டைடிக் கண்டுபிடித்து எடுக்கும் ேள வீடு திரும்பி ே மோட்டோர்கள். கோ ணம், தைோளைத்ை அம்பு தீ ோை ைனிளமயில் வீழ்ந்துவிடும் என்றும், அப் டி அம்ள த் ைனியோக விட்டு ளேத்ைோல், அது ைனிளம டேைளன ைோங்கமுடியோமல், என்றோேது ஒரு நோள் எேர் ளகயிைோேது கிளடக்கும்ட ோது அேர் மூைமோக, தைோளைத்ைேளனடய அது தகோன்றுவிடும் என்றும் நம்பு கிறோர்கள். இைனோல், அம்ள த் டைடி எடுப் ைற்கு அங்குள்ை அளனேருடம அளைந்து திரிேோர்கள். கோணிகள் கோட்டு முயல்கள், டகோழிகள், ன்றிகள் ட ோன்றேற்ளற டேட்ளடயோடுகிறோர்கள். ஆனோலும், த ரும் ோலும் அேர்கள் டைன் எடுப் திலும், டகோள அறுத்து விற் திலும், கோய்ந்ை விறகுகளைச் டசகரித்து விற் திலுடம இன்று அதிகம் ஈடு டு கிறோர்கள். இந்தியோவின் எல்ைோ ஆதிேோசிகளையும் ட ோைடே இேர் களும் அ சின் ட ோதுமோன கேனமும் சலுளககளும் இன்றிப் புறக்கணிக்கப் ட்டேர்கைோகடே இருக்கிறோர்கள். கோணிகள் மளையில் உள்ை மிருகங்களைப் ற்றிடயோ, மோயத் டைோற்றங்கள் ற்றிடயோ யப் டுே தில்ளை. மோறோக, அேர்கள் யப் டுேது யோவும் ேனத் துளறயினள ப் ற்றி மட்டுடம! நமது கி ோமப்புறங்களில் கோணப் டும் குழந்ளைகள் விளை யோட்டோன ‘குளைகுளையோ முந்தி ரிக்கோ, நரிடய நரிடய சுற்றி ேோ! தகோள்ளையடிச்சேன் எங்கிருக்கோன், கூட்டத்தில் இருப் ோன் கண்டுபிடி’ என்ற ோடளை அப் டிடய இன்தனோரு ேடிேத்தில் கோணிக்கோ க் குழந்ளைகள் ோடுகிறோர்கள். இந்ைப் ோடலில் ஒட யரு டேறு ோடு... ‘தகோள்ளையடிச்சேன் யோரு?’ என்று டகட்டதும், ‘ேனத்துளறக் கோேைர்’ என்று தசோல்லிச் சிரிக்கிறோர்கள் குழந்ளைகள். அதுட ோைடே ‘நண்டு ஊறுது... நரி ஊறுது’ என்ற சிறுேர் ோடளைப் ோடும் கோணிக்கோ ச் சிறுமி, ைன் ஒவ்தேோரு வி ளையும் ஒரு ம ம் என்று தசோல்லிய டிடய கு ங்கு ம த்திலிருந்து ைோவுகிறது என்று வி ல்களில் ைோவுகிறோர்கள். பிறகு, மளழ ேந்துவிட்டது, ஓடுங்கள் என்று தசோல்லி, அடுத்ைேரின் கக்கத்துக்குள் வி ளை விடுகிறோர்கள். கக்கம்ைோன் குளக என் து வியப் ோக இருந்ைது. கோணிகளின் கற் ளனத் திறன் மிகுந்ை வியப் ோனது. அேர்கள் அர்த்ைமற்ற தசோற்களைக்தகோண்டு ைோை ையத்துடன் ‘ஞங்கிலி பிங்கிலி’ என்று ஒரு ோடல் ோடுகிறோர்கள். அதுட ோைடே கல் என் து ஒரு மீன் என்றும், இ வு என் து ேளை என்றும் தசோல்லி, கல் என்ற மீளனப் பிடிக்கடே இ வு என்ற ேளை வீசப் டுகிறது என்கிறோர்கள் சிறுேர்கள். கோணிகளில் களை தசோல் ேர்கள் த ரும் ோலும் த ண்கள். அேர்கள் களைகள் த ரிதும் இயற்ளக சோர்ந்ைது. கோணிக்கோ ர்கள் எங்கோேது யணம் தசய்யத் துேங்கும் ட ோது, ைங்கடைோடு ளகயில் ஒரு கூழோங்கல்ளையும் தகோண்டு ட ோகிறோர்கள். கோ ணம், ைங்கள் ஊட அந்ை கல் ேடிேத்தில் உடன் ேருகிறது என்ற நம்பிக்ளக. கடந்ை சிை ஆண்டுகைோக அேர்களின் ேோழ்வின் மீது அக்களற தகோண்டுள்ை சிை ைன்னோர்ே நிறுேனங்களின் தசயல் ோடுகைோலும் ஏரிக் மில்ைர் என்கிற அதமரிக்க ஆய்ேோைர் முயற்சியோலும், தேளி உைகுடன் தைோடர்புதகோள்ைவும், ைங்கைது ஆடல் ோடல்களை தேளியிடங்களில் நிகழ்த்ைவும் துேங்கியிருக்கிறோர்கள் கோணிகள். ஏரிக் மில்ைர், கோணிகளில் ஒரு குழுளே முைன்முளறயோக தசன்ளனக்கு அளழத்துச் தசன்றிருக்கிறோர். அந்ை அனு ேம் அேர்களுக்கு ஏடைோ டேறு ஒரு உைகத்துக்குச் தசன்று ேந்ைது ட ோன்றிருக்கிறது. தசன்ளனயில் நளடத ற்ற ஒரு சந்திப்பில், அேர்கள் ம ங்களில் வீடு

கட்டிக்தகோண்டு ேோழ்ேோர்கள் என்ற ைகேளைக் டகட்டு, ஒரு ள்ளிச் சிறுமி, ‘நீங்கள் எல்ைோம் றளேகைோ?’ என்று டகட்டளை இன்றும் நிளனத்து நிளனத்துச் சிரித்துக்தகோள்கிறோர்கள். கோணிகளைப் த ோறுத்ைேள மளைைோன் உைகம். அைன் ஒவ்தேோரு ைோே மும் ோளறயும் அேர்களுக்கு மிக தநருக்கமோனளே. இேர்கள் மட்டுமில்ளை... டமற்குத்தைோடர்ச்சி மளையில் உள்ை ல்டேறு ஆதிேோசிகளும் இேர்களைப் ட ோைடே மளைளய நம்பி, ேோழ்ந்து தகோண்டு இருக்கிறோர்கள். ப்பும் டேகமுமோன நக ேோழ்வில் நோம் இேர்களைப் ற்றி டயோசிக்கக்கூட டந மில்ைோமலும் இயற்ளகளய அழித்து ஒழிப் திலும் அதிகக் கேனம் டமற்தகோண்டு ேருகிடறோம். அேர்கள் ைங்கைது எதிர்கோைம் என்னேோகும் என்ற யத்துடன் சோளைளயப் ோர்த்ை டி இருக்கிறோர்கள். ஒவ்தேோரு ேோகனம் மளையில் ேந்து நிற்கும்ட ோதும் அேர்களின் யம் கிளைவிட்டுக் தகோண்டட இருக்கிறது. கோணிகளில் ஒருேர் மிகுந்ை டேைளனடயோடு தசோன்னோர், ‘நோங்கள் டிக்கவில்ளை. ஆனோல், எல்ைோ ேற்ளறயும் நம்புகிடறோம். நீங்கள் டித்ைேர்கள். ஆனோல், எளையும் நம்புேடை இல்ளை. எங்களைக் கோப் ோற்றுேது டிப் றிவு அல்ை, இந்ை மளைைோன். உங்களுக்கு மளை த ோழுதுட ோக்கும் இடம். எங்களுக்குப் பிறப்பிடம். நீங்கள் மளைளயப் புரிந்துதகோள்ேைற்கு இன்னும் நூறு ேருடங்கள் ஆகும்.’ கூ ோன அம்ள விடவும் தசய்யும் இல்ளையோ?

ைமோகத் ளைத்ைது அே து தசோல்லின் உண்ளம. நிஜம் ேலிக்கத்ைோன்

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

சமுத்தி க் கள யில் ஒதுங்கும் கிளிஞ்சல்கள் குழந்ளைக்கு ளே ங்கள் கோட்சிைோடன நிஜ ளே ம் கோண் ேன் குழந்ளையோனோல் கிளிஞ்சல்கள் ட ோதுடம. - நோ.விச்ேநோைன்



த்ைளனடயோ ளழய நக ங்களைக் கடல்தகோண்ட களைகளைச் சரித்தி த்தில் ேோசித்திருக்கிடறன். ஆனோல், அளே எல்ைோம் மிளகயோன கற் ளனகள் என்டற நிளனத்திருந்டைன். சுனோமியின் ேருளக அந்ைச் சரித்தி நிகழ்வுகள் நிஜம் என் ளை உறுதிதசய்ைது. கண் முன்டன கடற்கள க் கி ோமங்களும், வீடுகளும் அழிந்துட ோன சம் ேம் கடளைப் ற்றிய மனப் பிம் த்ளை முற்றிலும் உருமோற்றிவிட்டது. இன்றும் த ரும் ோன்ளமயோன கடற்கள க் கி ோமங்களில், யம் கண்ணுக்குத் தைரியோமல் தநளிந்து தகோண்டு இருக்கிறது. ஒரு த ரிய அளை கள ளய டநோக்கிேந்ைோல் கூட மனது யத்தில் அடித்துக்தகோள்ைத் தைோடங்கிவிடுகிறது. கடற்கள க் கி ோமங்கள் மிக அழகோனளே என்று சிைோகித்து ேந்ைது ட ோய், இன்று அளே ோதுகோப் ற்ற தேளியோக அளட யோைம் கோணப் ட்டிருக் கின்றன. இ ண்டு கடற்கள களுக்குச் சமீ த்தில் தசன்றிருந்டைன். ஒன்று, நோகப் ட்டினத்தின் கடற்கள . மற்தறோன்று தகோற்ளகக் கடற்கள . நோகப் ட்டினத்ளை ஒட்டிய கி ோமங்களில் மீன் ோடுகள் நடந்துதகோண்டு இருக்கிறது. ஆனோலும், ஒவ்தேோரு வீட்டிலும் ைோங்கள் றி தகோடுத்ை உயிர்களைப் ற்றிய களைகளைக் கண்ணீர்மல்கச் தசோல்கிறோர்கள். சுனோமி ஏற் டுத்திய டசைம் கடற்கள மக்களின் மனதில் மிக அழகோகப் திந்திருக்கிறது. குறிப் ோக, குழந்ளைகள் சுனோமி ைோக்கு ைலில் ஏற் ட்ட இழப்ள யும் டேைளனளயயும் மறக்க முடியோைேர்கைோக இருக்கிறோர்கள். கீச்சோங்குப் ம் என்ற ஊருக்குச் தசன்றிருந்ை ட ோது, கடளை கடற்கள யிலிருந்து கோண் ளைவிடவும் உள்டை தசன்று ோர்க்க டேண்டும் என்று டைோன்றியது. ஆகடே, கடலுக்குள் தசன்று ே ைோம் என்று அளழத்டைன். அேர்கள் ையக்கத் துடன் மறுத்ைோர்கள். ேற்புறுத்திய பிறகு, டேறு ேழியில்ைோமல் ஒப்புக்தகோண்டோர்கள். ஆனோலும், ‘நோட்டுப் டகில் டேண்டோம். டேறு இயந்தி ப் டகில் ட ோகைோம்’ என்று அளழத்துப் ட ோனோர்கள்.

கடல் கோற்று முகத்தில் அடிக்க, அளைகளின் மீது தைோடங்கியது யணம். கடளை எப் டிக் கண்கைோல் விழுங்குேது? ஒரு கடளை எப் டி உள்ேோங்கிக் தகோள்ேது? கடளை உப்புத் ைண்ணீர் என் ளைத் ைோண்டி, டேறு விைத்தில் புரிந்துதகோள்ை நம் ேகுப் ளறகள் கற்றுக்தகோடுக் கடே இல்ளைடய! கடலின் உள்டை ட ோகப் ட ோக, சுற்றிலும் ைண்ணீரின் எல்ளையற்ற ப்பு விரிகிறது. அளைகள் ளகடகோத்ை டிடய ேந்துதகோண்டு இருக்கின்றன. தைோளைவில் றக்கும் றளேகளும் தேளிறிய டமகங்களும் ைவி , டேறு எதுவும் தைன் ட வில்ளை. கடல் ஒவ்தேோரு நோளும் ஒரு சு ோேத்தில் இருக்கக் கூடியது. ைன் ேோழ்நோளில், சுனோமி அன்று எழுந்ை கடளைப் ட ோை ைோன் ோர்த்ைடை இல்ளை என்றோர் டளக ஓட்டியேர். அே து மனதில் அந்ை டகோ ச் சித்தி ம் அழியடே இல்ளை ட ோலும்! அேர் ைன்ளன மீறி அளை விேரிக்கத் துேங்கினோர். ‘‘கடற்கள யிலிருந்து ஆட்கள் ஓடத் துேங்கியட ோது, தமோத்ைக் கடலும் ஒட அளையோக தேளிடய ேந்துதகோண்டு இருப் து ட ோன்று, விளசயுடன் கள ளய டநோக்கி ேந்ைது. ஒரு கருஞ் சுழி ட ோை அது கி ோமங்களைச் சுற்றி ேளைத்து இறுக்கியது. கடல் ைன் நோேோல் அத்ைளன ட ள யும் ேளைத்து உறிஞ்சித் துப்பியது. உயிர் ைப்பிப் பிளழத்ை ஆட்கள்கூட, இன்றும் ைங்கள் உடலில் மணல் அப்பிக்தகோண்டு இருப் து ட ோன்ற பி ளம தகோண்டேர்கைோகடே இருக்கிறோர்கள். சுனோமிக்குப் பிறகு ைனக்குத்ைோடன ட சிக்தகோள் ேர்கள் அதிகமோகிவிட்டோர்கள். குறிப் ோக, குழந்ளைகளை இழந்ை த ண்கைோல் அந்ைத் துக்கத்ளைத் ைோங்கிக் தகோள்ை முடியவில்ளை. அேர்கள் ைோங்கடை ட சிக் தகோண்டு இருக்கிறோர்கள்’’ என்றோர். கடலின் உள்டை ட ோய், ஓரிடத்தில் இயந்தி ப் டகு நின்றது. என்ன ட சுேது என்று தைரியவில்ளை. கடளை தேறித்துப் ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்டைன். கடலின் நிறம் கைங்கி மோறிக்தகோண்டட இருக்கிறது. கடளைப் ற்றி ட சுேடைோ, கடளை டேடிக்ளக ோர்ப் டைோ குற்ற உணர்ச்சிளய உருேோக்குேைோக இருந்ைது. கள க்குத் திரும்பிவிடைோம் என்று தசோன்டனன். கடற்கள ளய டநோக்கித் திரும்பும்ட ோது டடகோட்டி தசோன்னோர்... ‘கண்ணோை ோர்த்துக் கடளைப் ற்றி ஒண்ணுடம தைரிஞ்சுக்கிட முடியோது!’ அேர் தசோன்னது முற்றிலுமோன நிஜம். கடளைப் புரிந்துதகோள்ேைற்குப் ோர்ளே ஒரு ேழி அல்ை. கடல் இன்றும் இயற்ளகயின் புரிந்துதகோள்ைப் ட முடியோை ஒரு ட ரியக்கம். கடலின் தேளித் டைோற்றமும், உள் டைோற்றமும் ஒன்றல்ை! கடலின் உட்புறக் கோட்சிகள், த ரிய உயிர்க் கோட்சி சோளை ட ோன்றிருக்கிறது. கடல் விழுங்கிய நக ங்களின் எண்ணிக்ளக இந்தியோவில் அதிகம். துேோ ளகயும் ைனுஷ்டகோடியும் கோவிரிப்பூம் ட்டினமும் இன்றும் கடலின் உள்டைைோன் இருக்கின்றன. கடல் இப் டி எண்ணிக்ளகயற்ற மளைகளை, நக ங்களை உள்ேோங்கிக்தகோண்ட டி, தேளித் டைோற்றத்தில் சிறியதும் த ரியதுமோன அளைகளை வீசிய டிடய விரிந்திருக்கிறது. கடற்கள க்கு ேந்ை பிறகு, அங்கிருந்ை மீனேர்கள் ஒருேரும் கடளைக் குற்றம் தசோல்ைவில்ளை. கடல் கருளணமிக்கது என்றுைோன் கூறுகிறோர்கள். அ சின் நடேடிக்ளகயோலும், ைன்னோர்ே நிறுேனங்களின் உளழப் ோலும், நோகப் ட்டின கி ோமங்களில் இயல்பு ேோழ்க்ளக திரும்பி இருந்ைோலும், ம ணத்தின் ளககள் ைட்டோை வீடுகடை இல்ளை என் து ட ோை, சோவு அேர்களின் நிளனவில் இன்றும் துடித்ை டிடய இருக்கிறது.

நோகப் ட்டினத்தின் கடலில் இன்று சுனோமியின் ைடடம இல்ளை. கடல் எப்ட ோதும் ட ோைடே ைன் மர்மத்ளை மளறத்ை டி அளையடித்துக்தகோண்டு இருந்ைது. இடை கடல் கோைத்தின் தைோன்ளமடயறி இருந்ைளைக் தகோற்ளகயில் கண்டடன். ைமிழகத்தின் ளழய துளறமுகங்களில் ஒன்றோன தகோற்ளக, திருதநல்டேலி மோேட்டத்தில் ஸ்ரீளேகுண்டம் ேட்டத்தில் திருச்தசந்தூர்- தூத்துக்குடி சோளையில் ஒரு சிற்றூ ோக உள்ைது. ஒரு கோைத்தில் கிட க்கத்திலும் எகிப்திலும்கூட அறியப் ட்ட இந்ைத் துளறமுகம், இன்று அைன் கடல் கோைம் மறந்ை சிற்றூ ோக உள்ைது. இன்று கோணப் டும் தகோற்ளகளயவிட்டுக் கடல் பின்ேோங்கிப் ட ோய்விட்டது என்கிறோர்கள். தகோற்ளகயின் அருகில் உள்ை கி ோமங்களில் எங்கு டைோண்டினோலும் சிப்பிகளும் ழங்கோசுகளும் கிளடக்கின்றன. குறிப் ோக, அக்கசோளை எனப் டும் கி ோமம் ஒன்றில், ோண்டியர் கோை நோணயங்கள் கிளடத்திருக்கின்றன. ஆதி நோட்களில், தகோற்ளகயில் ஒரு கண்ணகி டகோயில் இருந்திருக்கிறது என்றும், அது கோணோமற் ட ோய்விட்டைோல் அங்டக துர்க்ளக சிளை ளேக்கப் ட்டது என்றும் தசோல்கிறோர்கள் கி ோமேோசிகள். அ சோங்கம் அந்ைக் கி ோமத்தில் சிறிய ஆேணக் கோப் கம் ஒன்ளற ஏற் டுத்தியிருக்கிறது. தகோற்ளகயில் சமண ேணிகர்களும் ேசித்திருக்கிறோர்கள் என் ைற்குச் சோன்றோக, அங்டக தீர்த்ைங்க ர்களின் சிளைகள் புளையுண்டு கிடக்கின்றன. தகோற்ளகயிலிருந்து நோன்கு ளமல் தைோளை வில் உள்ைது கடல். அைன் அருடக ட ோய் நின்றட ோது, கடலில் கடந்ை கோைத்தின் எந்ைச் சுேடும் இல்ளை. யோருமற்ற மணல்தேளி யில் வீசும் கடல் அளை கள் சரித்தி த்தின் சிறு முணுமுணுப்ள க்கூடக் தகோண்டு இருக்கவில்ளை. கிழிந்துட ோன பிைோஸ்டிக் கோகிைங்களும் சிப்பிகளும் சிைறிக்கிடக்கின்றன. தகோற்ளக, முத்துக்கு மிகவும் பி சித்தி த ற்றது. அக்கோைத்தில் தகோற்ளகயிலிருந்து கிளடத்ை முத்துக்களைத்ைோன் கிளிடயோ ோட் ோ அணிந்திருந்ைோள் என்கிறோர்கள். மிகவும் விளை உயர்ந்ை அந்ை முத்துக்களில் ஒன்று, இன்ளறக்கும் கிட க்கத்தில் ோதுகோப் ோகக் கோட்சிக்கு ளேக்கப் ட்டு இருக்கிறது. இன்ளறக்குக் தகோற்ளகயில் முத்துக்குளிப்பு நளடத றுேது இல்ளை. ஆனோல், தூத்துக்குடியின் கடற்கள க் கி ோமங்களில் ஆங்கோங்டக முத்துக்குளிப்பு நளடத றுகிறது. குறிப் ோக, டம மோைத்தின் இறுதியில் துேங்கும் இந்ை முத்துக்குளிப்பு ஒரு மோை கோைம் நளடத றுகிறது. ைமிழகக் கடற்கள கள் கோைத்துக்டகற் மோறிக் தகோண்டட இருந்திருக்கின்றன. ை ேருடங்களுக்கு முன் ோகடே தகோற்ளக அருடக இருக்கும் புன்ளனக் கோயல் பி சித்தி த ற்ற கடற்கள யோக விைங்கியிருக் கிறது. இன்று, அங்கும் கடல் ேணிகம் நளடத றுேது இல்ளை. தகோற்ளக ஒரு கோைத்தில் ோண்டிய மன்னர்களின் ைளைநக ோக இருந்ைது என்று தசோல்கிறோர்கள். இன்ளறய தகோற்ளக யில் அந்ைத் ைடயங்கள் எதுவுடம இல்ளை. கடல் கோைத்தின் நோவு ட ோலும்! கோைம் அழித்துவிட ஆளசப் டுேளைதயல்ைோம் கடல் நிளறடேற்றி ளேத்துவிடுகிறது. கடல் உப் ோக இருப் ைற்குக் கோ ணம், இதுட ோன்ற கடல்தகோண்டேர்களின் டேைளனயும் துய மும்ைோடனோ என்னடேோ! கடல் றித்ை உயிர்களின் கண்ணீர் கடலில்ைோன் கைந்துள்ைது. கடல் எல்ைோச் சீற்றங்களையும் ைன்னுள் அடக்கிக்தகோண்டு, கள ேருேதும் பின் திரும்பிப் ட ோேதுமோகடே இருக்கிறது. கடலில் மீன் ோடுகள் டேண்டுமோனோல் ஒவ்தேோரு குதிக்கும் டேறு டக் கூடும். ஆனோல், கடல் மீைோன யமும் கடல் மீைோன தநருக்கமும் எல்ைோ கடற்கள க் கி ோமங்களிலும் ஒன்று

ட ோைத்ைோன் இருக்கிறது. கடலில் இருந்து நோம் கற்றுக்தகோள்ை டேண்டியது ஆயி ம் இருக்கிறது. ஆனோல், அது உப்புத் ைண்ணீர் என்று மட்டும்ைோன் நோம் புரிந்துளேத்திருக்கிடறோம். ைேறு நம்முளடயதுைோன் இல்ளையோ?

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

வீட்டின் கைளேத் ைட்டுகிறது எப்த ோழுதும் ஒரு கல் யோேரும் தேளிக்கிைம்பினர் எனது ைந்ளை அலுேைகத்திற்கு சடகோைரி கல்லூரிக்கு அம்மோ சளமயைளறக்கு நோனும் தேளிக்கிைம்பிடனன் நண் கடைோடு. -அப் ோஸ்



த்ைளனடயோ ஊர்களுக்கு எவ்ேைடேோ முளற தசன்று ேந்திருந்ைட ோதிலும், ள்ளி விடுமுளறயின்ட ோது உறவினர் வீடுகளுக்குச் தசன்றட ோது ஏற் ட்ட உற்சோகம் டேறு எதிலும் கூடுேடை இல்ளை. ஒவ்தேோரு விடுமுளறக் கும் ஒரு ஊர் என்று முன்கூட்டிடய திட்டமிட்டுக் தகோள்டேன். த ரும் ோன்ளமயோன ள்ளிக் கனவுகள் நிளறடேறோமல் ட ோனதுட ோைடே, விடுமுளற யணத் திட்டங்களும் நிளறடேறோமடை ட ோயிருக்கின்றன. ஆனோலும், ஏைோேது ஒரு ஊருக்குச் சிை நோட்கைோேது என்ளன விடுமுளறக்கு அனுப்பிளேப் ோர்கள். அந்ைப் ட ருந்துப் யணத்தில், ேழியில் தைன் டும் ஊர்களின் த யள ேோசிக்கும்ட ோடை மனது கனவு ஒன்ளற உருேோக்கத் துேங்கிவிடும். த ரும் ோன்ளமயோன டகோளட விடுமுளறகள், டகோவில் ட்டியில் உள்ை என் ோட்டி வீட்டில் கழிந்திருக்கின்றன. டகோவில் ட்டியின் புறதேளியில் உள்ை குருமளைளய ஏக்கம் நி ம் ப் ோர்த்துக்தகோண்டட இருந்திருக்கிடறன். மளைகளை டநோக்கி தசல்ேதில் எப்ட ோதுடம எனக்கு மிகுந்ை விருப் ம் உண்டு. ஒரு மளைளய, அைன் மீது ஏறுேளைத் ைவிர்த்து எப் டி எதிர்தகோள்ேது என்று டயோசித்துக் தகோண்டு இருப்ட ன். மளைகள் எப்ட ோதும் தைோளைவில் இருந்து கோணும்ட ோது ஒரு

ேடிேத்ளையும், தநருங்கிச் தசல்லும்ட ோது இன்தனோரு ேடிேத்ளையும் தகோண்டு விடுகின்றன. அந்ை நோட் களில் மளைகளை டநோக்கி அளழத்துப் ட ோக வீட்டில் யோரும் ையோ ோக இல்ளை. ஒரு சினிமோவுக்குக் கூட்டிப் ட ோேளைப் ட ோைடேோ, மோர்க்தகட் டுக்குக் ளகளயப் பிடித்து அளழத்துக்தகோண்டு ட ோேளைப் ட ோன்டறோ யோ ோேது மளையின் உச்சிக்குக் கூட்டிச் தசன்று விட மோட்டோர்கைோ என்று ஆளசயோக இருக்கும். ஆனோல், யோரிடமும் இளைப் ற்றி டகட்க முடியோது. டகட்டோலும் ள த்தியக் கோ த்ைனம் என்று மறுத்துவிடுேோர்கள். அதிலும் வீட்டில் த ண்கள் அதிகம் இருந்ை கோ ணத்ைோல், அேர்கள் நிளனத்ைோலும் மளைக்குக் கூட்டிப் ட ோக முடியோது என் து உறுதியோகத் தைரிந்ைது. கண்ணோடித் தைோட்டிக்குள் நீந்திக் தகோண்டு இருக்கும் ஒரு மீளனப் ோர்த்துக் தகோண்டட இருப் ளைப் ட ோை, தைோளை வில் தைரியும் அந்ை மளைளயப் ோர்த்துக் தகோண்டட இருப்ட ன். அதிகோளையில் ஒரு நிறத்திலும் மோளையில் ஒரு நிறத்திலும் இருக்கும். சிை டந ம் மளையின் மீது மோளைடந த்துச் சூரியன் ைடுமோறி விழுந்துவிட்டது ட ோன்று டைோன்றும். மளைக்கோட்சிகள் தேகு அற்புைமோனளே. அளே ஒவ்தேோரு நோளும் புதிைோகடே டைோன்றுகின்றன. குருமளைத் தைோடரில் வீசும் கோற்றின் சப்ைம் விடநோைமோக இருக்கும். அைன் உள்டை டயோகிகள் நடமோடுகிறோர்கள் என்றும், இ வில் அந்ை மளையில் நோகஸ்ே சப்ைம் டகட்கும் என்றும் ைரும் தசோல்லியைோல் ஏற் ட்ட ஈர்ப்பு அதிகமோகிக் தகோண்டட இருந்ைது. அந்ை மளையின் சரிதேன வீழ்ந்து கிடக்கும் ோளறகளும், கோய்ந்ை புற்களும் ஒரு கனவுத் டைோற்றத்ளைத் ைந்ை டிடய இருந்ைன. அந்ை மளையில் மனிைர்களைத் ைவி , டேறு கி கேோசிகளும் ேசிக்கிறோர்கள் என்று யோ ோேது தசோல்லியிருந் ைோல்கூட அன்று நம்பியிருப் ட ன். அப்ட ோது மளை என்ளன ளகநீட்டி அளழத் துக்தகோண்டு இருப் ைோகடே டைோன்றும். ஒவ்தேோரு நோளும் ளசக்கிளை எடுத்துக் தகோண்டு மளையின் அடி ேோ ம் ேள தசல்டேன். ஆனோல், மளை ஏறுேைற்குத் ளைரியம் இருக்கோது. ளசக்கிளை ஒரு ம த்ைடியில் நிறுத்தி விட்டு, மளைளயப் ோர்த்ை டிடய இருப்ட ன். திடீத ன நோன் மிகத் ைனியோக இருப் து டைோன்றும். ோளற கள் ைங்களுக்குள்ைோக ஏடைோ ட சிக் தகோண்டு இருப் து ட ோன்றும், நோன் அளை கசியமோக ஒட்டுக் டகட் ைோகவும், கற் ளன தசய்துதகோள்டேன். மளை அடிேோ த்தில் டமய்ந்துதகோண்டு இருந்ை ஆடுகளின் சப்ைம்கூட விடநோைமோகக் டகட் ளை அங்குைோன் நோன் உணர்ந்டைன். தேயில் ஒரு நீர்த் ைோள ளயப் ட ோை மளை எங்கும் ேழிந்து தகோண்டு இருந்ைது. மளையில் அடிக்கும் தேயில் ஓரிடத்தில் நிற்கோது அளைந்து தகோண்டட இருப் ளை யும், அைற்கு ஏற் மளை யின் நிழல் ேளைந்து தநளிந்து தசல்ேளையும் அங்குைோன் கண்டடன். தேயில் ோளறகளைத் தைோற்றி டமடை ஏறு ேதும் இறங்குேதுமோக நீளும். திடீத ன மளை அப் டிடய சரிந்து விழுந்து விட்டோல் என்னேோேது என்ற யம் உருேோகிட, அங்கிருந்து நகர்ந்து ட ோகத் துேங்குடேன். மளைக்குக் ளககள் இருக் கிறைோ இல்ளையோ என்று சந்டைகமோக இருக்கும். நோன் டித்திருந்ை டைேளைக் களை களில் இருந்ை மளைகளுக்குக் ளககள் மட்டுமல்ை, கண்களும் இருந்ைன. அைனோல் அளே யோள யும் பிடித்து ளேத்துக் தகோண்டுவிடக்கூடியளே என்ற யம் அடிமனதில் இருந்ைது. அைனோல் குருமளைக் குக் ளககள் இருக்குமோ, அது என்ளனப் ோர்த்துக்தகோண்டு இருக்கிறைோ என்று சந்டைகமோக இருக்கும். அளை உறுதிப் டுத்துேது ட ோைடே ஒரு முனகல் சப்ைம் மளையின் அடிேோ த்தில் எப்ட ோதும் டகட்டுக்தகோண்டட இருக்கும். மளைளயப் ரிச்சயம் தகோள்ேது எளிைோனது இல்ளை என்று அப்ட ோதுைோன் புரிந்ைது. மளைளயப் ரிச்சயம் தகோள்ைத் துேங்கிய சிை நோட்களுக்குப் பிறகு, அைன் ஒவ்தேோரு ேடிேமோக அறிந்துதகோள்ைத் துேங்கிடனன். மளை நோம் கோண் து ட ோை ஒரு ோளற ேடிேம்

மட்டுமல்ை... அது ஒரு ேடிேற்ற ேடிேம். சிை டந ங்களில் மளை குனிந்து நம்ளமப் ோர்த்துக் தகோண்டு இருக்கிறடைோ எனும் டியோக இருக்கும் அைன் டைோற்றம். த்து நோட்களுக்குப் பிறகு, ளைரியத்ளை ே ேளழத்துக்தகோண்டு, ஒரு கோளையில் ளசக்கிளை நிறுத்தி விட்டு மளைடயறத் துேங்கிடனன். ோளறகளுக்கு இளடயில் ஆடுகள் டமய்ந்துதகோண்டு இருந்ைன. உற்சோகத்துடன் டமடை ஏறிக்தகோண்டு இருந்டைன். ஒரு குறிப்பிட்ட உய ம் ேந்ைட ோது திரும்பிப் ோர்த்டைன். எனது ளசக்கிள் ஒரு சிறிய பூச்சி ட ோை ம த்ளை ஒட்டிக் தகோண்டு இருந்ைது. மளையின் உச்சிக்கு ேந்ைட ோது மிகுந்ை சந்டைோஷமோக இருந்ைது. கோற்று டகசத்ளை டகோதிக் களைக்க, சுற்றிலும் உதிர்ந்ை இளைகள் கோற்றில் மிைந்துதகோண்டு இருப் து ட ோைக் கோட்சியளித்ை சிறு கி ோமங்களைப் ோர்த்ை டிடய இருந்டைன். மளை உச்சி என் து நோன் கற் ளன தசய்திருந்ைது ட ோை இல்ைோமல், சமைைமோக இருந்ைது எனக்கு ஆச்சர்யமோக இருந்ைது. ம ங்கள், ோளறகள், ஆடுகள் யோவும் ைள யில் ைன் ேடிேம் சுருங்கி ஊர்ந்துதகோண்டு இருந்ைன. ைளைக்கு டமைோக சூரியன் மட்டுடம நகர்ந்துதகோண்டு இருந்ைது. ஏைோேது கத்ை டேண்டும் ட ோலிருந்ைது. எளை எளைடயோ கத்திடனன். அந்ை சப்ைம் மளையில் எதித ோலித்து அடங் கியது. டேறு யோ ோேது தைன் டு கிறோர்கைோ என்று டேறு டேறு ோளறகளில் ஏறி நின்று ோர்த்டைன். யோருடம இல்ளை. ஒட யரு ருந்து மட்டும் தைோளைவில் ேட்டமிட்டுக்தகோண்டு இருந்ைது. இவ்ேைவு த ரிய மளைளய விட்டு விட்டு ஏன் மனிைர்கள் ைள யில் குடியிருக்கிறோர்கள் என்று டகோ மோக ேந்ைது. மளையின் மீது தேகு டந ம் நின்ற டிடய இருந்டைன். தேயில் தமள்ை மங்கத் தைோடங்கியது. மளையின் கீடழ ஆடு டமய்த்துக்தகோண்டு இருந்ைேர்களின் கு ல் கோற்றில் சரிந்து ேந்துதகோண்டு இருந்ைது. மளைகளை டநசிப் து ஒரு மூர்க்கம் என்று டைோன்றியது. அதுவும் மூச்சுத் திணறச்தசய்யும் ஒரு மூர்க்கம். வீடு திரும்பும் ஆளச யற்றுப்ட ோனது ட ோை அங்டகடய கிடந்டைன். பின்மதியத்தில் கீடழ இறங்கியட ோது, ஒரு ஆடு டமய்ப் ேன் ளகயில் சிறிய டி ோன்சிஸ்ட ருடன் நடந்து ேந்துதகோண்டு இருந் ைோன். எத்ைளன நோட்கள்ைோன் அேனும் ைனிளமளய எதிர்தகோள் ேோன் என்று டைோன்றியது. அேன் என்ளனப் ோர்த்துச் சிரித்ை டிடய, ‘‘மளை டமல் நின்னுக் கிட்டு நீைோன் கத்துனைோ?’’ என்று டகட்டோன். நோன் ைளையளசத்டைன். அேன், ‘‘உனக்கு மளைளயப் ோர்த்ைோல் யமோக இருக்கிறைோ?’’ என்று டகட்டோன். நோன் இப்ட ோது இல்ளை என்று தசோன்டனன். அேன், ‘‘மளையும் மனிைர்களைப் ட ோை ைன் ேடிேத்ளை மோற்றிக்தகோண்டட இருக்கிறது. சிை டந ம் மளை தமலிந்திருக்கிறது. சிை டந ங்களில் ருத்துவிடுகிறது. மளை ேைர்ந்துதகோண்டடைோன் இருக்கிறது’’ என்றோன். என்னோல் அளை நம் முடிய வில்ளை. அேன், ைோன் ஆறு ேருடமோக மளையில் ஆடுகளை டமய்ச்சலுக்கு விட்டுேருே ைோகவும், மளைளயவிட ைனக்கு மளையின் நிழல்ைோன் த ோம் வும் பிடிக்கும் என்றும் தசோன்னோன். வீடு திரும்பிய இ வில், நோன் குருமளையில் ஏறியளைப் ற்றிடய நிளனத்துக்தகோண்டு இருந்டைன். திடீத ன என் அளற ஜன்னலுக்கு தேளிடய தைரியும் அந்ை மளை தமள்ை ைன் ளககளை நீட்டி அளறக் குள் ேந்துவிட்டது ட ோன்றும், என்ளன உறக்கத்திலிருந்து எழுப்புேது ட ோன்றும் கனவு ேந்ைது. விழித்துப் ோர்த்ைட ோது, இருளில் மளை தைரியடே இல்ளை. அைன் பிந்ளைய விடுமுளற நோட்கள் அந்ை மளைடயோடு தநருக்கம் தகோள்ேைற்டக தசைேோனது. ஒருநோள், மளையின் அடி ேோ த்தில் ளசக்கிளை நிறுத்தியட ோது எதிர் ோ ோை மளழ ேந்ைது. எங்டக ட ோேது என்று தைரியோமல், மளைளய டநோக்கி ஓடிடனன். மளழ என்ளனத் து த்தி ேந்து

முதுகில், ைளையில் அடித்ைது. ோளற இடுக்கு ஒன்றில் ஒண்டிக்தகோண்டு, மளழளயப் ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்டைன். மளழயின் டேகம் அதிகமோகி, அங்டக இடி விழுந்ைது. ோளறகளில் இடி விழுந்ை சப்ைம் த ருத்ை கு லில் எதித ோலித்ைது. இங்கிருந்து மளை அப் டிடய நகர்ந்து பின்னோல் ட ோய்விடப் ட ோகிறடைோ என்று டைோன்றியது. தமௌனமோக மளழளயப் ோர்த்துக் தகோண்டட... இருந்டைன். எதிட இருந்ை ம ங்கள், நோணல் தேளிகள் எதுவும் தைரியவில்ளை. சூளறக்கோற்றும் மளழயும் ஒன்ளற ஒன்று ட ோட்டியிட்டன. நளனந்ை என் உடலில் ஈ ம் ஏறிக்தகோண்டு இருந்ைது. மளழ ஓய்ந்ை பிறகு ளசக்கிளை டநோக்கி ேந்டைன். புல்தேளியில் ளசக்கிள் விழுந்துகிடந்ைது. ளசக்கிளை எடுத்துக்தகோண்டு புறப் டும் ட ோது, மோளை தேயில் தமள்ைப் பீறிட்டது. அந்ை உருகிய மஞ்சள் நிறத்தில் மளைளயப் ோர்க்கும் ட ோது ஏற் ட்ட சிலிர்ப்பு, உடலின் ந ம்புகளை முறுக் டகற்றியது. மளை அப் டிடய நடனமோடுேது ட ோல் டைோன் றியது. டைசோன ஈ மும் தமல்லிய கோற்றும் அதில் டிந் துள்ை மஞ்சள் தேளிச்சமும் கனவிலிருந்து ஒரு கோட்சி நழுவி தேளிடய விழுந்துவிட்டடைோ எனும் டியோக இருந்ைது. என்ளன மறந்து ோர்த்துக் தகோண்டட இருந்டைன். அந்ைக் கோட்சி தநடு டந ம் ேள க்கும் அப் டிடய இருந்ைது. மனதில் அந்ை மோளை தேயிலின் தி ேம் ஓடி நி ம்பியது. என் உடல் முழுேதும் அந்ை மஞ்சளை நி ப்பிக்தகோண்டு வீடு திரும்பி ேந்டைன். மளை எப்ட ோ ைோேதுைோன் ைனது முழு ேசீக த்ளைக் கோட்டும் என் ோர்கள். எனக்கு அந்ை சந்ைர்ப் ம் அன்று கூடியது. ‘மளை என் து மோத ரும் தமௌனம்’ என நோன் கண்டுதகோண்டது அந்ை நோளில்ைோன்! (அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

கூண்டுக் கிளியின் கோைலில் பிறந்ை குஞ்சுக் கிளிக்கு எப் டி எைற்கு ேந்ைன சிறகுகள்? - கல்யோண்ஜி



துள யிலிருந்து திருதநல்டேலி தசல்லும் தநடுஞ்சோளையில் யணிக்கும் ஒவ்தேோரு முளறயும் நோன் அேசியம் ோர்க்கும் இடம் கயத்ைோறு. சோளைளய ஒட்டிய சிறிய ஊர் அது, டகோவில் ட்டிக்கு அடுத்ைைோக உள்ைது. ஒவ்தேோரு நோளும் ஆயி க்கணக்கில் யணிகள் கடந்து தசல்லும் அந்ைச் சோளையின் டமற்கில், சரித்தி த்தின் நீளும் நிளனேோக நின்றிருக்கிறது வீ ோண்டிய கட்டத ோம்மன் சிளை. ஆம், அந்ை இடத்தில்ைோன் கட்டத ோம்மன் தூக்கிலிடப் ட்டோன். அேனது நிளனேோக அங்கு ஒரு சிளை அளமக்கப் ட்டு, நிளனவு ஸ்தூபியும் எழுப் ப் ட்டுள்ைது. சுைந்தி ப் ட ோ ோட்டத்தின் முைல் ட ோ ோளியோன வீ ோண்டிய கட்டத ோம்மன், ோஞ்சோைங்குறிச்சி என்கிற ோளையத்ளை ஆண்டு ேந்ைோர். இப்ட ோது அங்கு கட்டத ோம்மன் நிளனேோகக் டகோட்ளடயும், சிறிய கோப் கமும் உள்ைது. பிரிட்டிஷ் ஆட்சிளய எதிர்த்து, ேரி தகோடுக்க முடியோது என்ற சுைந்தி டேட்ளகளயத் துேக்கிளேத்ை கட்டத ோம்மன் மீது தேள்ளையர்கள் ளடதயடுத்து ேந்து ோஞ்சோைங்குறிச்சிளய அழித்ைனர். கட்ட த ோம்மன் ைப்பிடயோடி, புதுக்டகோட்ளடக் கோடுகளில் ஒளிந்து ேோழ்ந்ைோன். அங்கும் கோட்டிக் தகோடுக்கப் ட்டு, பிடி ட்டு கயத்ைோறில் உள்ை புளிய ம ம் ஒன்றில் தூக்கிலிடப் ட்டோன். அந்ைப் புளிய ம ம் இருந்ை இடத்தில்ைோன் இப்ட ோது நிளனவுச் சின்னம் அளமக்கப் ட்டிருக்கிறது. திருதநல்டேலி தசல்லும் தநடுஞ்சோளை முழுேதும் மருை ம ங்களும் புளியம ங்களும் ஆதியில் இருந்திருக் கின்றன. அப் டியரு புளிய ம த்தில் மக்கள் முன்னிளையில், கட்டத ோம்மன் தூக்கிலிடப் ட்டிருக்கிறோன். சிை மோைங்களிடை அந்ைப் புளிய ம ம் புனிைமோனது என்று மக்கைோல் ேழி டப் ட்டிருக்கிறது. ஆனோல், அளைச் சகித்துக்தகோள்ை முடியோை தேள்ளைக் கோ ர்கள் அப்புளிய ம த்ளைத் தீயிட்டுக் தகோளுத்திவிட்டோர்கள். பிற்கோைத்தில் அந்ை இடம் அப் டிடய மறந்து ட ோனது. வீ ோண்டிய கட்டத ோம்மன் திள ப் ட உருேோக்கக் கோைத்தில் அளைப் ற்றி ஆ ோய்ந்ை ம.த ோ.சி. ட ோன்ற ைமிழ் அறிஞர்கள், அந்ைப் புளிய ம ம் எங்டக இருந்திருக்கக்கூடும் என்ற ஆய்ளே நிகழ்த்தினோர்கள். அந்ைப் டம் அளடந்ை தேற்றியின் கோ ணமோக, சிேோஜி கடணசன்

கயத்ைோறில் உள்ை அந்ை இடத்ளை விளைக்கு ேோங்கி, ைனது தசோந்ைச் கட்டத ோம்மனுக்கு சிளை எடுத்து நிளனவு ஸ்தூபியும் அளமத்துக்தகோடுத்ைோர்.

தசைவில்

இப்ட ோது அந்ை இடம் அ சிடம் ஒப் ளடக்கப் ட்டுப் ோமரிக்கப் டுகிறது. (வீ ோண்டிய கட்டத ோம்மன் திள ப் டம் எடுப் ைற்கு ைமிழகத்தில் டகோட்ளடகளும், ளழய அ ண்மளனகளும் இல்ளை என் ைோல், அந்ைப் டம் முழுேதும் ோஜஸ்ைோனில் டமோக்கப் ட்டிருக்கிறது. நமது சரித்தி ச் சோன்றுகள் எந்ை நிளையில் இருக்கின்றன என் ைற்கு ஒரு சிறிய உைோ ணம் இது!) ஒர்ம்ஸ் தஜர்னல் எனப் டும் பிரிட்டிஷ் ஆேணத்தில் கட்டத ோம் மளனப் பிடிப் ைற்கோக அேர்கள் டமற்தகோண்ட நடேடிக்ளககள், நோள் ேோரியோகத் துல்லியமோக விேரிக்கப் ட்டிருக்கின்றன. அந்ை ஆேணங்களை ேோசிக்கும்ட ோது கட்டத ோம்மன் மீது எந்ை அைவு ளகயும் துடேஷமும் தகோண்டிருந்ைது தேள்ளை அ சு என் ளையும், அேளனப் பிடிப் ைற்கோக அேர்கள் எவ்ேைவு ட ோ ோடினோர்கள் என் ளையும் தைரிந்துதகோள்ை முடிகிறது. கயத்ைோறில் உள்ை கட்டத ோம்மன் சிளை கிழக்குப் ோர்த்து நின்றிருக்கிறது. சிளையின் டைோற்றம் அப் டிடய சிேோஜிளய நிளனவு டுத்துகிறது. சிளைளயச் சுற்றிலும் சிறிய பீடம் அளமத்திருக்கிறோர்கள். கட்ட த ோம்மளனப் ற்றிய விே ங்கள் அருகில் ஆங்கிைம், ைமிழ் இ ண்டு தமோழிகளிலும் எழுதி ளேக்கப் ட்டிருக்கின்றன. அளைத் ைவிர்த்து அந்ைச் சரித்தி ச் சோன்று குறித்து டேறு எந்ைத் ைகேல்களும் அங்கு இல்ளை. அடைோடு, அது ட ோன்ற ஒரு முக்கிய சரித்தி க் கோட்சி ஒன்று தநடுஞ்சோளையில் உள்ைது என் ைற்கு எவ்விைமோன அறிகுறியும் இல்ளை. அ டசோ, அல்ைது ைன்னோர்வு நிறுேனங்கடைோ முயன்றோல், சோளையில் அந்ை இடத்தின் அருடக ஒரு ஆர்ச் அளமத்துவிட்டோல், யணிகளின் கண்களில் டுேைற்கு எளிைோக இருக்கும். சரித்தி ம் நம் ேள யில் கோைோேதியோன ஒன்று. அதிலிருந்து நோம் கற்றுக்தகோள்ேைற்கு எதுவும் இல்ளை என்று நிளனக்கிடறோம். ோடப் புத்ைகங்களில் அளைத் தைரிந்து தகோண்டு என்ன பி டயோசனம் இருக்கிறது என்று டகட்கும் ஆசிரியர்கள் ைள டய நோன் கண்டிருக்கிடறன். நமது முக்கியப் பி ச்ளனடய, நோம் எங்கு ேோழ்கிடறோடமோ அந்ை ேோழ்விடத்தின் சரித்தி த்ளையும் அைன் ைனித்துேமோன கைோசோ த்ளையும் நோம் அறிந்துதகோள்ேடை இல்ளை என் து ைோன். எங்டகோ ைோங்கோங் சினிமோவில் நடிக்கும் ஜோக்கிசோன் நம் கி ோமங்களுக்கு உள்ளூர் ேோசிளயப் ட ோை அறிமுகமோகிவிட்டோர். ஆனோல், நமது அருகில் ேோழ்ந்து மளறந்ை சரித்தி நோயகர்கள் ைரின் த யர்களைக் கூட நோம் அறிந்துதகோள்ைடே இல்ளை. சுைந்தி ப் ட ோ ோட்டம் தேறும் கோகிைக் குறிப்புகைோக மட்டுடம எஞ்சிவிட்ட நிளையில், கட்டத ோம்மன் ேோழ்டேோடு தைோடர்புளடய இன்தனோரு கி ோமம் அந்ை நிளனவிடை ேோழ்ந்துதகோண்டு இருக்கிறது. புதுக்டகோட்ளட மோேட்டத்தில் த ோன்ன ம ோேதிக்கு அருகில் உள்ை குமோ ட்டி என்ற ஊரில் ஒளிந்திருந்ைட ோதுைோன் கட்டத ோம்மன் தேள்ளையர்கைோல் பிடி ட்டோன். கட்டத ோம்மன் ஒளிந்திருந்ை கோடு இன்றும் அப் டிடய எந்ைச் சிளைவும் இன்றிப் ோதுகோக்கப் ட்டு ேருகிறது. குமோ ட்டிளயக் கோண் ைற்கோகச் தசன்றிருந்டைன். மிகச் சிறிய கி ோமம். நூற்றுக்கும் குளறேோன வீடுகள். ஊரின் ேைப் குதியில் அடர்ந்து புைர் மண்டி இருக்கிறது கோடு. ை நூறு ேருடங்களைத் ைோண்டிய ம ங்கள். இந்ைக் கோட்டில் இருந்து ஒரு சிறிய சுள்ளிளய ஒடிக்கக்கூட யோரும் அனுமதிக்கப் டுேதில்ளை. கோடு அப் டிடய ோதுகோக்கப் ட்டு ேருகிறது. மயில்கள் நடமோடித்

திரியும் அந்ை கோட்டினுள் சிறிய கோட்டுக் டகோயில் உள்ைது. அளைக் கட்டத ோம்மன் ேழி ட்டோன் என்று மக்கள் நம்புகிறோர்கள். கட்டத ோம்மன் அந்ை ஊரில் ஒளிந்து ேோழ்ந்ைோன் என்றும், புதுக்டகோட்ளட அ சரின் ஆளணப் டி அேளனப் பிடித்து ஒப் ளடக்க டேண்டிய டேளை அந்ை கி ோமத்ைோருக்கு அளிக்கப் டடே, விருந்துக்கு அளழப் துட ோை கட்டத ோம்மளன ஒரு வீட்டுக்கு அளழத்து, அேன் சோப்பிட்டுக் தகோண்டு இருக்கும் ட ோது எச்சில் ளகடயோடு மடக்கிப் பிடித்து கூட்டிப் ட ோனைோக ஒரு களை உண்டு. இந்ைச் சம் ேம் நிஜடமோ த ோய்டயோ, ஆனோல், கட்டத ோம்மன் ைங்கள் ஊரில் பிடி ட்டோன் என்ற குற்ற உணர்ச்சி கோ ணமோக, இன்றும் அந்ை ஊர் மக்கள் கட்டத ோம்மன் ஒளிந்ை கோட்ளட அப் டிடய ோதுகோக்கிறோர்கள். அேன் ஒளிந்திருந்ைைோகச் தசோல்ைப் டும் ோளற ஒன்று மிகப் த ரியைோக உள்ைது. கோட்டினுள் தூர்ந்துட ோயிருந்ை ஒரு கண்மோய் கோணப் டுகிறது. த ரிய த ரிய டேங்ளக ம ங்களும், ஆள் உய கள்ளிச் தசடிகளும், கோட்டுப் புளிய ம ங்களும் அடர்ந்து கோணப் டுகின்றன. ஒரு கோைத்தில் அந்ைக் கோடு சிேகங்ளக ஜமீனுக்கும் புதுக்டகோட்ளட சமஸ்ைோனத்துக்கும் எல்ளையோக இருந்திருக்கிறது. அைனோல் தேள்ளைக்கோ ர்கள் பிடிக்க ேந்ைோல், ஒரு க்கமிருந்து இன்தனோரு க்கத்துக்குத் ைப்பிப் ட ோய்விடைோம் என் ைற்கோகடே கட்ட த ோம்மன் அங்கு ேந்து ஒளிந்திருந்ைைோகச் தசோல்கிறோர்கள். கட்டத ோம் மளன நிளனவு தகோள்ேைற்கோக ேருடம்டைோறும் ஊரில்கட்ட த ோம்மன் நோடகம் நிகழ்த்ைப் டுகிறது என்றும், அந்ை நோடகத்தில் கி ோம ேோசிகடை நடிப் ோர் கள் எனவும் இன்றுேள அது தைோடர்ந்து நடந்து ேருகிறது என்றும் தசோன்னோர்கள். கட்டத ோம்மளனக் கோட்டிக்தகோடுத்து ஊதியம் த ற்ற ஒரு ந ரின் வீடு இன்றும் இடிந்துகிடக்கிறது. அேர்கைது ேம்சோ ேளியினர் கூட அந்ைக் களறயிலிருந்து விடு ட முடியோமல் ஊள விட்டு தேளிடயறிப் ட ோய் விட்டோர்கள் என்றும் கூறுகிறோர்கள். சரித்தி த்ளைப் சுளமயோக நிளனவில் ளேத்திருப் து ஒரு புறமிருக்க, கோட்ளட அப் டிடய ோதுகோக்கும் அேர்கைது டநசம் எனக்கு மிகவும் தநருக்கமோக இருந்ைது. கோட்டுக்குள் நடந்து ட ோகும்ட ோது மறந்து கூட ஒரு இளைளயக் கிள்ளிப் ட ோடுேளை அேர்கள் விரும்புேதில்ளை. நோன் நடந்து ட ோனட ோது கூட இ ண்டு த ரியேர்கள் ஒன்றுக்குப் த்து முளற எளையும் தைோடக்கூடோது என்று எச்சரிக்ளக தசய்டை அனுப்பினோர்கள். ஊதியத்துக்கோக இந்தியோவுக்குப் ணிபுரிய ேந்து தேவ்டேறு நக ங்களில், தேவ்டேறு ட ோ ோட்டங்களில் இறந்துட ோன தேள்ளைக்கோ ர்களின் சமோதிகளைப் ோதுகோப் ைற்கு இன்றும் கூட பிரிட்டிஷ் அ சு ண உைவி தசய்கிறது. முளறயோக அந்ைக் கல்ைளறத் டைோட்டங்கள் ோதுகோக்கப் டுகின்றன. ஆனோல், இந்தியச் சுைந்தி த்துக்கோகப் ட ோ ோடி த்ை லியோனேர்களில் ஒரு சிைள த் ைவி , மற்றேர்கள் எங்டக புளைக்கப் ட்டோர்கள் என்ற ைகேல்களை அறிந்து தகோள்ேது கூட எளிைோனைோக இல்ளை. திருச்சுழியின் ளழய ோஜ ோட்ளடச் சோளை ஒன்றில், ஒரு தேள்ளைக்கோ க் குழந்ளை இறந்து ட ோய்ப் புளையுண்ட சமோதி இருக்கிறது. அதில், தேக்ளக ைோங்கமுடியோமல் இ ண்டள ேயதுக் குழந்ளை இறந்து ட ோனைோகத் ைகேல் உள்ைது. குழந்ளை இறந்துட ோய் நூறு ேருடம் இருக்கக்கூடும். இன்றும் ேயைோனேர் ஒருேர் அந்ைச் சமோதிளயச் சுற்றிலும் பூச்தசடிகள் ளேத்துத் ைண்ணீர் ஊற்றி ேைர்த்து ேருகிறோர். ‘எங்கிருந்டைோ ேந்து நம்ம ஊர்ை தசத்துப் ட ோயிருக்கு அந்ைப் பிள்ளை, நம்ம ஊட ோடு அதுக்கு ஏடைோ தசோந்ைமிருக்கு..! என்னோை முடிஞ்ச அைவு அந்ைச் சமோதிளயப் ோத்துக்கிடுடறன்’ என்று தசோன்னோர்.

இப் டித்ைோன் இருந்திருக்கிறது நம் முன்டனோர்களின் கோைம். டேகத்திலும் ப்பிலும் நோம் ளக ைேறவிட்டது நமது சரித்தி பி க்ளஞளய மட்டுமில்ளை இயல் ோன அன்ள யும், அக்களறகளையும்ைோன்!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

எளைடயனும் சோர்ந்திரு கவித்துேம் ைத்துேம் கோைல் இங்கிைம் சங்கீைமிப் டி எைன் மீடைனும் சோய்ந்திரு இல்ளைடயல் உைகம் கோணோமல் ட ோய்விடும். - ேண்ணநிைேன் தை ர்மன் தைஸ்டஸ என்ற டநோ ல் ரிசுத ற்ற எழுத்ைோைரின் சித்ைோர்த்ைோ நோேளை எனது கல்லூரி நோட்களில் ேோசிக்கும் சந்ைர்ப் ம் கிளடத்ைது. அந்நோேல் வீட்ளட விட்டு தேளிடயறித் துறவியோக விரும்பும் சித்ைோர்த்ைன் என்ற கைோ ோத்தி த்தின் டைடுைல் ற்றியது. நோேலின் இறுதிப் குதியில் துறவி ஆேைற்கோக வீட்ளடவிட்டு தேளிடயறுகிறோன் சித்ைோர்த்ைன். அேனின் நண் ன் டகோவிந்ைன் ஒரு நதியில் டடகோட்டியோக ேோழ்ந்து ேருகிறோன். அேளனத் ைற்தசயைோக சித்ைோர்த்ைன் சந்திக்கும்ட ோது, ைோன் ஆற்றிடமிருந்து ேோழ்வின் புதிர்களைப் ற்றி அறிந்துதகோண்டைோகவும், அதுைோன் ைனது நித்ய குரு என்றும் கூறுகிறோன் டகோவிந்ைன். அேனது ோர்ளேயில், ஆறு என் து கண்ணில் தைரியும் ைண்ணீர் மட்டு மல்ை, அது ஒரு கட்டற்ற விளச. ஆறு ஒருட ோதும் பின் திரும்பி ஓடுேதில்ளை; ஆற்றுக்குக் கடந்ைகோைம், எதிர்கோைம் முக்கியமில்ளை. அது எப்ட ோதும் நிகழ் கோைத்தில் ஓடிக்தகோண்டு இருக்கிறது. ‘சித்ைோர்த்ைோ’ளே ேோசித்து முடித்ைதும் மனதில் அதுேள ஆறு ற்றி இருந்ை கோட்சிகள் யோவும் களைந்துட ோய், முற்றிலும் புதியதைோரு அனு ே ைைத்தில் ஆறு ஓடத் துேங்கியது. அடநகமோக அைற்குப் பிறகு ைோன் நோன் ஆற்ளற முழுளமயோகப் ோர்க்கத் துேங்கிடனன் என்றுகூடச் தசோல்ைைோம். ஆற்ளறப் ோர்ப் து என்றோல் என்ன? எளிளமயோன டகள்வி ட ோை இது டைோன்றினோலும், அது ஒரு மோத ரும் முயற்சி. நூற்றோண்டு கோைமோக மனிைன் ஆற்டறோடு ேோழ்ந்துதகோண்டட இருக்கிறோன். ஆற்ளறப் ற்றி ஆயி மோயி ம் கவிளைகள், கோட்சிப் திவுகள், ைத்துே விசோ ங்கள்

தசய்திருக்கிறோன். எல்ைோேற்ளறயும் கடந்து, ஆறு இன்றும் புதிரும் ேசீக மும் கைந்து ஓடிக்தகோண்டட இருக்கிறது. ஆற்ளறப் யன் டுத்திக்தகோள் ேைற்கு நமக்குப் ரிச்சயம் இருக்கிறது. ஆனோல், ஆற்டறோடு ழகுேைற்கு, புரிந்துதகோள்ேைற்கு அதிகம் ரிச்சயம் இல்ளை. சிை டந ங்களில் நீட ோட்டமின்றி மணல் டமடுகைோகக் கிடக்கும் ஆற்றில் டுத்து உறங்கு ேர்களைப் ோர்த் திருக்கிடறன். அது ஒரு கசிய ஆளச ைோன் இல்ளையோ? ஆறு த ருக்தகடுத்து ஓடும்ட ோது தைோளைவில் ளக கட்டி நின்று சிக்கும் நமக்குள் அைன் மடியில் டுத்து உறங்க டேண்டும் என்ற ஆளச துளிர்விட்ட டிடயைோன் இருக்கிறது. ஆற்ளற ஒவ்தேோரு மனிைனும் ஒரு விைத்தில் புரிந்துதகோண்டு இருக்கிறோன். ைமிழகத்தின் முக்கிய ஆறுகளைப் ற்றிய ஒரு ஆய்வுக்கோக டைடித் திரிந்ை நோட்களில், ஆற்றின் டேறு டேறு ோளைகளை, அழளக, அைங்டகோைத்ளை, சிதிைமளடந்ை டித்துளறகளைக் கோண டநர்ந்ைது. குறிப் ோக, ஆறு கடலில் கைக்கும் இடம் குறித்து மனதில் அதுநோள் ேள இருந்துேந்ை பிம் ம் அந்ைப் யணத் தில் முற்றிலும் சிைறிப்ட ோனது. கோவிரி கடலில் கைக்கும் இடம் பூம்புகோர் என் ைோல், கடலில் கைக்கிறது என்று டகட்டோல் உள்ளூர்ேோசிகள் ேந்டை ை ேருடமோகிறது. எப்ட ோைோேது தேள்ைம் ஆனோலும், கடலில் கைப் ைற்கு முன்ட கிளை ட ோய்விடும்’ என்றோர்கள்.

அங்டக தசன்று கோவிரி எந்ை இடத்தில் சிரிக்கிறோர்கள். ‘கோவிரி பூம்புகோர் ேள ேரும்ட ோது, ஆற்றில் ைண்ணீர் ேரும். ஆறுகளின் ோளையோல் திளசமோறிப்

ஆதி நோட்களில் கோவிரி கடலில் கைக்குமிடம் இதுைோன் என்று ஒரு ேறண்ட ப்ள க் கோட்டினோர்கள். ோலிதீன் கோகிைங்களும் குப்ள களும் மைக் கழிவுகளும் ந்துகிடந்ை ஒரு மணல் திட்டும், அருகில் குட்ளடயோகத் டைங்கி நிற்கும் கழிவு நீருமோக அந்ை இடத்ளை டநோக்கி நடந்து ட ோக முடியோை டி இருந்ைது. அது கோவிரி கடலில் கைக்குமிடம் என் ைற் கோன அறிகுறிடய இல்ளை. ஆறு ைன் ோளைளய மோற்றிக் தகோண்டட இருக்கக்கூடியது. ஆைைோல், இப்ட ோதுள்ை கோவிரி ஓடும் ோளை டேறு, ளழய கோவிரி ஆற்றுப் ோளை டேறு. கர்நோடகோவில் இருந்து கோவிரியின் ோளையில் கடந்து ேந்ைட ோது கண்ட அைன் பி மோண்டத்துக்டகோ நீர்ப் த ருக்குக்டகோ எந்ைச் சம் ந்ைமும் இல்ைோமல் இருந்ைது, பூம்புகோரில் நோன் கண்ட கோட்சி. ஆறும்கூட ைன் நிளை தகடும் என்று அளைப் ோர்த்ைட ோதுைோன் புரிந்ைது. கடலில் கைக்கோை ஒட ஆறு ளேளக. அது ோமநோைபு க் கண்மோயில் தசன்று கைந்துவிடுகிறது என்று ேோசித்ைட ோது ஆச்சர்யமோக இருந்ைது. ஒரு ஆறு தசன்று கைக்கிறது என்றோல், அந்ை கண்மோய் எவ்ேைவு த ரியைோக இருக்கும் என்று கோண் ைற்கோகடே அங்கு தசன்றிருந்டைன். ோமநோைபு க் கண்மோய் மிகப் த ரியது. நோள றந்து கடக்க முடியோை டி பி மோண்டமோனைோக விரிந்துகிடந்ைோலும் நோன் தசன்று ோர்த்ை நோளில், டேலி ம ங்கள் அடர்ந்து ட ோய் தூர்ந்ை நிளையில் இருந்ைது. அந்ைப் யணங்களில் நோன் ஆற்றிட மிருந்து எவ்ேைடேோ கற்றுக்தகோண்டடன். ஆற்ளறப் புரிந்துதகோள்ைத் துேங்கிடனன். ஆற்றில் மிைக்கும் ஒரு இளைளயப் ட ோை என்ளன அதில் மிைக்கவிட்டுப் ோர்த்டைன். ஆறு என் ேள யில் ஒரு விசித்தி ம். ஆறு துேங்கும் இடத்துக்கும் முடியும் இடத்துக் கும் இளடயில் அது தகோள்ளும் ஒப் ளன கள், நோம் கற் ளன தசய்து ோர்க்க முடியோை டி வியப் ோனளே.

நர்மளை, கங்ளக, ைோமி ணி, டகோைோேரி என எத்ைளனடயோ ஆற்றின் டித்துளறகளில் அமர்ந்ை டி ஆற்றின்ட ோக்ளக அேைோனித் திருக்கிடறன். என்ேள யில் பிடித்ை இ ண்டு டித்துளறகளில் ஒன்று ஸ்ரீளேகுண்டத்தில் உள்ை ைோமி ணி ஆற்றுப் டித்துளற. இன்தனோன்று, ரிஷிடகசத்தில் உள்ை கங்ளகயின் டித்துளற. இந்ை இ ண்டும் மிகத் ைனித்துேமோனளே. ஒரு மளழக் கோைத்தில் ஸ்ரீளே குண்டத்தில் இ ண்டு ேோ ம் கல்லூரி நண் னின் வீட்டில் ைங்கியிருந்டைன். அப்ட ோது ஆறுைோன் எங்களின் அளடக்கைம். எல்ைோ ஊர்களையும் ட ோைடே ஆண்கள் டித்துளறயும் த ண்கள் டித்துளறயும் ைனித் ைனியோகடே இருந்ைன. சிை நோட் களில் பின்னி வில் த ண்கள் டித்துளறயில் உ சி உ சித் டைய்ந்து மஞ்சள் டிந்துட ோன கல்ளைத் ைடவிய டிடய நண் ன் ைனது கசியக் கோைலிளயப் ற்றி விேரித் திருக்கிறோன். ஒரு நோள் இ வு, நல்ை மளழ. ஆற்றில் குளிக்கப் ட ோடனோம். ஆற்றின் டேகம் அதிகமோக இருந்ைது. டித்துளறகளில் ைண்ணீர் டமோதும் சப்ைம். கைோக இருந்ைோல் எத்ைளன டிகளுக்குக் கீடழ ைண்ணீர் ஓடு கிறது என்று ோர்க்கைோம். இ வில் அதுவும் தைரியவில்ளை. கோற்டறோடு த ய்யும் மளழ என் ைோல் சீற்றம் அதிகமோக இருந்ைது. நோங்கள் டித் துளறக்குப் ட ோேைற்குள் நளனந்து ட ோடனோம். மளழடயோடு ோர்க்கும்ட ோது ஆறு நூறு ளககளை வீசிக்தகோண்டு தசல்ேது ட ோலிருந்ைது. மளழக்குள் ைோகடே ஆற்றில் நீந்திடனோம். திடீத ன பூமிக்கும் ேோனுக்குமோன இளடதேளிடய இல்ைோமல் ட ோய்விட்டடைோ எனும் டி யோக, நீர் ேளை பின்னிக்தகோண்டு இருந்ைது. ைண்ணீரில் யோர் எங்டக நீந்துகிறோர்கள் என்று தைரியவில்ளை. மளழ முகத்தில் த ய்கிறது. ைண்ணீரின் விளச இழுத்துப் ட ோகிறது. தைோளைவில் தைரியும் தேளிச்சம்கூட மளழயின் டேகத்ைோல் சிைறிக்தகோண்டு இருந்ைது. சிை நிமிடங் களுக்குப் பிறகு டமற்கில் த ரிய மின்னல் தேட்டு ஒன்று டைோன்றியது. ஆற்றில் இருந்ை டிடய நோங்கள் ோர்த்டைோம். தேளிச்சம் அப் டிடய உருகிடயோடியது ட ோை, ஆற்றின் மீது வி மளறந்ைது. அது ட ோன்றதைோரு அற்புைக் கோட்சிளய பின் ஒருட ோதும் நோன் கோண சந்ைர்ப் ம் கூடடே இல்ளை. நிமிட டந த்துக்கும் குளறேோகத்ைோன் இருக்கக்கூடும். ஆனோல், ஆறு முழுேதும் ளக ைேறவிட்ட ோளைப் ட ோை தேளிச்சம் ஓடி மளறந்ைது. அேச மோக டித்துளறக்கு ஏறி ேந்து ஈ த்தினுள் உட்கோர்ந்து தகோண்டடோம். கற்கள் கள ந்து ட ோய்க்தகோண்டு இருக்கிறடைோ எனும் டியோக ைண்ணீரின் டேகம் இருந்ைது. கண் தகோள்ைோை அைவு ஆறு த ருக்தகடுத்துப் ட ோய்க்தகோண்டு இருந்ைது. ஈ த்துடன் டித்துளறக் கல்லில் டுத்துக்தகோண்ட நண் ன் தசோன்னோன்... ‘உைகின் மிகப் த ரிய ஆறு இ வுைோன், நோம் எப்ட ோதும் அைன் டித்துளறயில்ைோன் டுத்துக் கிடக்கிடறோம்!’ கோற்று ைணிந்திருந்ைது. மளழ தேறிக்கத் துேங்கியது. வீடு திரும் மனமற்று அங்டகடய கிடந்டைோம். நண் ன் இருளுக்குள்ைோகடே நடந்து ட ோனோன். திரும்பி ேந்ைட ோது, அேன் ளகயில் ஒரு தீப்த ட்டி இருந்ைது. அேன் புளக பிடிக்க விரும்பி ஒரு தீக்குச்சிளயப் ற்றளேத்ைோன். அந்ைக் குச்சி நளனந்திருக்கக்கூடும். ற்றடே இல்ளை. நோளைந்து தீக்குச்சிகளுக்குப் பிறகு ஒன்று ற்றி எரிந்ைது. அந்ை தேளிச்சம் ைண்ணீரின் மீது ஓடத் துேங்கியது. நண் ன் சிரித்ை டிடய தீக்குச்சி தேளிச்சத்ளை உயர்த்திக் கோட்டினோன். ஆற்றின் மீது சிறிய டகோடு ட ோட்டது ட ோை தேளிச்சம் ஓடி மளறந்ைது. வீடு திரும்பிய பிறகும் ஆற்றிலிருந்து விடு ட முடியவில்ளை. மறுநோள் கலில் அடை டித்துளறக்குப் ட ோனட ோது தேயில் த ோங்கி ேழிந்துதகோண்டு இருந்ைது. டநற்று ோர்த்ை ஆறு இதுைோனோ என்று சந்டைகமோக ேந்ைது. அன்று டகோயிலில் ஏடைோ விடசஷம் ட ோலும்... கூட்டம்

அதிகமோக இருந்ைது. டித்துளறயில் ேயைோன த ண்மணி ஒருேர் துணி துளேத்துக்தகோண்டு இருந்ைோர். ஆறு இறக்ளகளய ஒடுக்கிக்தகோண்ட றளேளயப் ட ோை ஓடிக்தகோண்டு இருந்ைது. அங்கிருந்ை நோட்களில் ஆற்றின் நூறு நூறு டைோற்றங்களைக் கோணும் சந்ைர்ப் ம் கிளடத்ைது. அப்ட ோது டைோன்றியது... ஆற்றுக்கு இ ண்டு கள கள் மட்டுமல்ை; மூன்றோேது ஒரு கள யும் இருக்கிறது. அந்ைக் கள ஆகோசம்! கோ ணம், ேோனம் ஆற்டறோடு தகோண்டுள்ை உறவு விசித்தி மோனது. நோன் அந்ை மூன்றோம் கள ஆற்டறோடு முயங்கிக்கிடந்ைளைப் ோர்த்டைன் என் துைோன் இன்றுேள சந்டைோஷம் ைந்ை டிடய இருக்கிறது!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

டநர்டகோடோய் நிற்கும் தநடும் ளன குறும்புக் கோற்று ைண்ணீர் திள யில் தநளியும் நோகம் - தி.டசோ.டேணுடகோ ோைன்

சி ை ஊர்களுக்குப் ட

ோக டேண்டும் என்ற விருப் ம் எனக்கு உண்டோனைற்கோன கோ ணங்கள் மிக டேடிக்ளகயோனளே. சிறுேயதில் இருந்டை ழநிக்குப் ட ோக டேண்டும் என்று ஆளசப் ட்டிருக்கிடறன். அைற்கு ஒட யரு கோ ணம், அங்டக குதிள ேண்டிகள் அதிகம் ஓடிக்தகோண்டு இருக்கின்றன என் துைோன். குதிள ேண்டியில் ஏறிப் யணம் தசய்ேது, ஒரு ைனியோன அனு ேம் ை க்கூடியது.

சிறு ேயதில், ஒட ேண்டிக்குள் த்து ட ர் உள்ை ஒரு குடும் டம ஏறிக்தகோண்டு, தநருக்கி தநருக்கி உட்கோர்ந்ை நிளையில் யணம் தசய்யும்ட ோதுகூட, குதிள யின் கோைடிச் சத்ைங்களைக் டகட்டுக்தகோண்டட தைோளைவில் தைரியும் மளைளயக் கோண் து சந்டைோஷம் ைருேைோக இருக்கும். ை ேருடங்கள் இைற்கோகடே ழநிக்குச் தசன்றிருக்கிடறன். ஆனோல், டகோயிளைச் சுற்றியுள்ை குதிகளில் ைனிடய அளைந்து தகோண்டு இருக்கும் கிழட்டுக் குதிள களைக் கோணும்ட ோது, மிகவும் ேருத்ைமோக இருக்கும். அந்ைக் குதிள களில் ஒன்று, உடல் முழுேதும் தசோறி பிடித்ைதுட ோல் டைோல் உரிந்து, ஒட இடத்தில் அளசயோமல் நின்றுதகோண்டட இருந்ைளைப் ைமுளற கண்டிருக்கிடறன்.

சிை டந ம் வியப் ோக இருக்கும், ட ோன ேருடம் ேந்ைட ோதுகூட இடை இடத்தில்ைோடன குதிள நின்றி ருந்ைது! இப்ட ோது ஒரு ேருடமோகி விட்டது. இன்றும் அந்ைக் குதிள அப் டிடயைோன் நிற்கிறைோ? ஆனோல், கிழட்டுக் குதிள கள் யோவும் ஒன்றுட ோல்ைோன் இருக்கின்றன. அேற்ளற டேறு டுத்திக் கோண் து எளிைோனைல்ை. முன்பு எல்ைோ ஊர்களின் யில் நிளையத்தின் முன் ோகவும், குதிள ேண்டிக்கோ ர்கள் நிற் ோர்கள். அேர்கள் ளகயில் மிக அழகோன குஞ்சைம் ளேத்ை டகோல் இருக்கும். ேண்டிக்குள் ளேக்டகோல் ப்பி, அைன் மீது சமுக்கோைம் விரித்திருப் ோர்கள். குதிள களும் ஒட மட்டத்தில் இருக்கும். கிழட்டுக் குதிள கள் இறந்துட ோய்விட்டோல் என்ன தசய்ேோர்கள் என்று டகட்டடன். சிை டந ம் அேற்ளற அப் டிடய புளைத்துவிடுேோர்கள் என்றும், அளை மோமிசமோக உண் ேர்களும் இருக்கிறோர்கள் என்றும் தசோன்னோர்கள். ோமரிப்பின்றி விடப் டும் குதிள களின் நிளைளயப் ற்றி டயோசிக்கும்ட ோது, திடீத ன யமோக இருக்கிறது. ை ேருடமோக நம்டமோடுைோன் அந்ைக் குதிள ேோழ்ந்ைது. நமது சோளைகளில்ைோன் நடந்து திரிந்ைது. யன் ோடு என்ற டநோக்கில் அது ைைர்ந்துட ோனவுடன், முற்றிலுமோகப் புறக்கணிக்கப் ட்டு விடப் டுகிறது. குதிள ேண்டிகளின் இடத்ளை இன்று ஆட்டடோக்கள் பிடித்துக்தகோண்டுவிட்டன. நக தமங்கும் சப்ைமிட்டு அளையும் ஆட்டடோக்களைக் கோணும் குதிள ேண்டிக்கோ ர்கள் எரிச்சல் அளடகிறோர்கள். குதிள ேண்டிக்கோ ர்கள் எப்ட ோைோேது ஆட்டடோளேக் குறுக்கிடும்ட ோது, ‘டடய்... நம்ம ேண்டிக்குப் த ட்ட ோல் ட ோடடேண்டியடை கிளடயோது, தைரிஞ்சுக்டகோ!’ என்று நக்கைோகச் தசோல்கிறோர்கள். ஆட்டடோக்கோ ர்கள் திலுக்கு, ‘அது சரி... ஆனோ, நம்ம ேண்டி சோணி ட ோடோது. அளை மறந்து ோதீங்க!’ என்று தசோல்லிய டி ட ோகிறோர்கள். ழநியில் குதிள களைப் ட ோைடே எங்கு ோர்த்ைோலும் தைன் டும் சோமியோர்களும், ஊசி ோசி, முருகன் டோைர் விற் ேர்களும் பி ை மோனேர்கள். ழநியில் ஆண்டியோக அளைந்துதகோண்டு இருப் ேர்கள் ைருக்கும் சுேோ ஸ்யமோன களைகள் இருக்கின்றன. த ோதுேோக, டகோயில் நக ங்கள் களைகள் நி ம்பியளே. அதுவும், தைோடர்ந்து க்ைர்கள் ேந்து ட ோய்க் தகோண்டட இருப் ைோல், எண்ணிக்ளகயற்ற சம் ேங்கள் நிகழ்கின்றன. அங்கு கண்ளணயும் கோளையும் திறந்து ளேத்துக்தகோண்டோல், அறிந்து தகோள்ேைற்கு ஆயி ம் சுேோ ஸ்யமோன விஷயங்கள் தகோட்டுகின்றன. ஒருமுளற டைேஸ்ைோனத்து விடுதி ஒன்றில் ைங்கியிருந்டைன். அடுத்ை அளறயில் ஒரு குடும் ம் ைங்கியிருந் ைது. அேர்கள் விடியற்கோளையில்ைோன் ேந்து டசர்ந்திருந்ைோர்கள். நோளைந்து ஆண்களும், த ண்களும் இருந்ைோர்கள். அந்ை விடுதியின் ணியோைர் ஒருேர் அேர்களுக்கோக ஏடைோ ேோங்குேைற்கோக அதிகோளையில் அங்குமிங்கும் ஓடிக்தகோண்டட இருந்ைோர். யோட ோ ஒரு முக்கிய அ சு அதிகோரியின் குடும் ம் என்றோர்கள். நோன் விடுதிளயவிட்டுத் டைநீர் அருந்ைப் ட ோகும்ட ோது, அேர்கள் ோல் குடங்களுடன் மளைளய டநோக்கித் ைரிசனத்துக்கோகச் தசன்றுதகோண்டு இருந்ைோர்கள். நோன் சோப்பிட்டுவிட்டு அளறக்கு ேந்ைட ோது, அேர்கள் அளன ேரும் தமோட்ளடயடித்ை ைளையும் சந்ைனமுமோக, கோரிடோரில் நடந்து தகோண்டு இருந்ைோர்கள். விடுதிப் ணியோைர் த ரிய டி ன் டகரியரில் ஏடைோ ேோங்கிக்தகோண்டு, ஆட்டடோவில் இறங்கினோர். ஒரு மணி டந ம் அேர்கள் ஓய்தேடுத்திருக்கக் கூடும். திரும் வும் ன்னி ண்டு மணி பூளஜயில் கைந்துதகோள்ை டேண்டும் என்று த ரிய த ரிய மோளைகளை அள்ளி எடுத்துக்தகோண்டு, கிைம்பி மளைக்குப் ட ோனோர்கள். இப் டி ஒரு நோளைக்கு

அேர்கள் நோளைந்து முளற சோமிளயப் இருந்ைோர்கள்.

ோர்ப் ைற்கோக, மளைக்குப் ட ோேதும் ேருேதுமோக

இ வு அேர்கள் கிைம்பும் ேள , அந்ை விடுதிப் ணியோைர் அேர்கள் கூடடே அளைந்துதகோண்டு இருந்ைோர். அேர்கள் அத்ைளன ட ரும் கோரில் ஏறிக்தகோண்டு, மளைளயப் ோர்த்து ஒரு கும்பிடுட ோட்டுக் தகோண்டோர்கள். விடுதிப் ணியோைர் ையங்கிய டிடய கோர் அருகில் நின்றதும், ருத்ை தைோப்ள உள்ை அதிகோரி ைனது சட்ளடப் ள யில் இருந்து ஐந்து ரூ ோளய எடுத்து விடுதிப் ணியோைர் ளகயில் தகோடுத்து, ‘தேச்சுக்டகோ’ என்று தசோல்லிவிட்டுக் கோள க் கிைப் ச் தசோன்னோர். கோர் கிைம்பிச் தசன்ற அடுத்ை நிமிஷம், ேோசலில் நின்ற டிடய அந்ைப் ணியோைர், ‘டச! ஒரு நோள் பூ ோ இேன் கூடடே நோயோ அளைஞ்சிருக்டகன்... அஞ்சு ரூேோ குடுத்துட்டுப் ட ோறோன் ோரு! இேன் குடும் டம விைங்கோது. ஊள தமோட்ளட அடிக்கிறது த்ைோதுனு குடும் த்துக்டக தமோட்ளட ட ோட்டுட்டுப் ட ோறோன். கைேோணிப் ய! ஒரு நோளைக்குப் த்து ைடளே சோமி கும்பிடுறதிடைடய அேன் கள்ைத் ைனம் தைரிஞ்சுட ோகுதில்டை..!’ என ேளச த ோழிந்ை டிடய இருந்ைோர். த ரும் ோடைோரின் க்தி என் து சுயநைம்ைோன் என்று டைோன்றுகிறது. ஈளகயும் கருளணயும் இல்ைோை மனதில் எப் டிச் சோந்ைமும் அன்பும் டைோன்றும்? மனிைன் முைலில் அறிந்துதகோள்ை டேண்டியது கடவுளை அல்ை; ைன்ளனச் சுற்றிய மனிைர்களைத்ைோன். ஒரு டகோயிளைச் சுற்றி எவ்ேைவு கோரியங்கள் நடந்துதகோண்டு இருக்கின்றன என் ளை அங்குைோன் முழுளமயோகக் கண்டுதகோண்டடன். ஒரு சிறுேன் ளகயில் ஒரு சிறிய ைட்ளட ளேத்துக்தகோண்டு, அதில் ஒரு நோகச் சிளைளய ஏந்திய டிடய தைருவில் கோசு ேசூல் தசய்துதகோண்டு அளைகிறோன். ட ோதுமோன கோசு கிளடத்ைவுடன், அந்ைச் சிளைளயத் ைனது ளகயில் உள்ை மஞ்சள் ள யில் ட ோட்டுக்தகோண்டு சினிமோ ோர்க்கச் தசன்றுவிடுகிறோன். முருகன் சிளையில் இருந்து எடுத்து ேந்ை நே ோஷோண சந்ைனம் என்று விற் ேர்கள் சிைர் அளைந்துதகோண்டு இருக்கிறோர்கள். யோளனப் ோகன் ஒருேன் ைனது யோளனளய அருகில் உள்ை டீக்களடயில் ஒப் ளடத்துவிட்டு, ஒயின்ஷோப்புக்குள் குடிக்கப் ட ோய்விடுகிறோன். டக ைோவில் இருந்து ேந்ை சிப்ஸ் விற் ேர்கள் ஒரு க்கம் அளைந்துதகோண்டு இருக்கிறோர்கள். விபூதி விற் ேர்கள், ஞ்சோமிர்ைம் விற் ேர்கள், ஏடு ோர்ப் ேர்கள், கஞ்சோ விற் ேர்கள், மடனோேசியக் களை புத்ைகம் விற் ேர்கள், சேோைம் தசய்ேைற்கு ேழிகோட்டு ேர்கள், கிளி டஜோசியம் ோர்ப் ேர்கள், சோமி டம் விற் ேர்கள், ைோட்ஜ் பிடித்துத் ைரும் ஏதஜன்ட்டுகள், டோக்ஸி டிள ேர்கள், ழ விற் ளன தசய் ேர்கள் என்று டகோயிளைச் சுற்றிலும் நூற்றுக்கணக்கில் சிறிதும் த ரிதுமோன டேளைகள் நடந்துதகோண்டு இருக்கின்றன. டகோயில் டிக்கட்டில், பிச்ளசக்கோ ர் களில் ஒருே ோக அமர்ந்து இருந்ை ஒருேளன இ ண்டு மூன்று நோட்கள் தைோடர்ந்து அேைோனித்டைன். அேன் அள மணி டந த்துக்கு ஒருமுளற ைனக்குச் டசரும் கோசுகளை தமோத்ைமோக எடுத்துத் ைோன் உட்கோர்ந்திருக்கும் சோக்கின் அடியில் ட ோட்டுக்தகோண்டு விடுகிறோன். அப்புறம், அேன் சோப்பிடப் ட ோகும் ட ோது, அந்ை இடத்தில் தேறும் சோக்கில் நோளைந்து த்து கோசுகளை மட்டும் ளேத்துவிட்டு எழுந்து ட ோகி றோன். பிச்ளசக்கோ ர்கள் இல்ைோமடை சோக்குகள் மட்டும் விரிந்துகிடப் ளைக் கோண் து விசித்தி மோக இருந்ைது. அது ட ோைடே, த ரும் ோன்ளம பிச்ளசக் கோ ர்கள் யோசகம் டகட் தில்ளை. அதிகம் ட சுேதும் இல்ளை. சிைருக்கு அடை நகரில்

குடிளசகள் இருக்கின்றன. த ரும் ோன்ளம பிச்ளசக்கோ ர்கள் இ வுக் கோட்சி சினிமோவுக்குச் தசல் கிறோர்கள். பிச்ளசக்கோ ர்களின் களை இப் டி தயன்றோல், சோமியோர்கைோக அளை ேர் களில் ைருக்கும் நன்றோக ஆங்கிைம் ட சத் தைரிந்திருக்கிறது. ஆனோல், அேர்களில் எேரும் எந்ை ஆன்மிகப் புத்ைகமும் டித்ைதில்ளை. நோன் சந்தித்ை ஒரு சோமியோர் ைனது டயரிளய விரித்து, அதில் ைனக்குச் சீடர்கைோக உள்ை இத்ைோலிய நோட்ளடச் டசர்ந்ை ந ர் களைப் ற்றிய ைகேல்களைத் தைரி வித்ைோர். அடநகமோக எல்ைோ சோமியோர் களுக்கும் நன்றோகத் தைரிந்திருக்கும் ஒட விஷயம், ைன்ளனத் டைடி ேரு ேர்களை மயக்கும் டியோகப் ட சுேது. அடைோடு, தகோஞ்சம் ஆரூடம். மனநைம் ோதிக்கப் ட்டு ஆங்கோங்டக சுற்றி அளைந்து தகோண்டு இருப் ேர்களும், ழநியில் அதிகம் இருக்கிறோர்கள். மனநைமற்ற ஒருேர் சோளை யில் ஓ மோக உட்கோர்ந்து தகோண்டு, கோற்றில் ஏடைோ எழுதுேதும் அழிப் துமோக இருந்ைோர். இந்தியோ முழுேதுடம டகோயில்கள் ைோன் பி ைோன ேணிக ளமயங்கள். எல்ைோ டகோயில் நக ங்களிலும் இது ட ோன்ற உதிரி மனிைர்கள் ஆயி க் கணக்கில் ேசிக்கிறோர்கள். குடும் த்ளை விட்டு தேளிடயறியேர்களுக்குக் டகோயில்ைோன் த ரிய அளடக்கைமோக இருக்கிறது. அதிலும் த ரும் ோன்ளம யோன கர்நோடக டகோயில்களில் உணவு ேழங்கப் ட்டு விடுகிறது என் ைோல், அங்டகடய ைங்கி விடு ேர்கள் அதிகம் இருக்கிறோர்கள். டகோயிளைச் சோர்ந்து ேோழ் ேர்களில் எத்ைளன ட ர் அந்ைக் டகோயில்களுக்குத் தினமும் தசன்று ேழி டுகிறோர்கள் என்று டகட்கத் டைோன்றியது. விசோரித்ைட ோது, மோைத்துக்கு ஒருமுளற ைரிசனத்துக்கோகக் டகோயிலுக்குள் ட ோகிறேர்கடை அதிகம் என்று தைரிந்ைது. அேர்களைத் ைவி , மற்றேர்களுக்கு அந்ைக் டகோயில் தேளியூர்ப் யணிகளின் ைரிசனத்துக்கோனது; இேர் களுக்கு அது ேருமோனத்துக்கோன ேழி. ழநிளய ேழி ோட்டு ஸ்ைைம் என் ைற்கும் டமைோக எனக்குப் பிடித்திருப் ைற்கு இ ண்டு கோ ணங்கள் உள்ைன. ஒன்று, மோம் ழக் கவிச்சங்கம் என்னும் ைமிழ்ப் புைேர் பிறந்ை ஊர் அது. இன்தனோன்று, ட ோகர் என்ற சித்ைர் ேோழ்ந்ைது. இன்ளறக்கும் குதிள ேண்டிகள் ஓடிக்தகோண்டு இருக்கும் ஒட ஊர் ழநி என்றுைோன் டைோன்றுகிறது. த்து ேருடங்களுக்குப் பிறகு, இந்ைக் குதிள களும் ேண்டிகளும் மியூஸியப் த ோருள் கைோகிவிடும். அல்ைது, நட்சத்தி அந்ைஸ்து உள்ை ைங்கும் இடங்களில் மட்டுடம கிளடக்கக்கூடிய அரிய த ோருைோகிவிடும். குதிள ேண்டியில் ட ோேதில் அப் டி என்னைோன் தசௌகரியம் இருக்கிறது என்று நண் ர்கள் டகட்கிறோர்கள். என்ன தில் தசோல்ேது என்று தைரியோமல் விழிக்கிடறன். என் ேள யில், தசௌகரியம் என் ைற்கோக அல்ை; அது ோல்யத்தின் நிளனளேத் தூண்டிவிடுகிறது என் ைோல் ைோன் பிடித்திருக்கிறடைோ, என்னடேோ!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

மு ப் து கம்த னிகளும் இ ண்டு தேளிநோட்டு ேங்கிகளும் இருக்கும் அந்ைப் த ரிய கட்டடத்ளை ைன் மகனுக்கு அறிமுகப் டுத்தினோள் அந்ை சித்ைோள். நோங்கள் கட்டியது என்று தசோல்லி கட்டும்ட ோது இருந்ை இடம், சளமத்ை இடம், தூங்கிய இடம் எல்ைோம் கோண்பித்ைோள், தேளிடய இருந்ை டிடய. முற்றிலும் மோறிப்ட ோய் ைோன் உள்டைகூட நுளழய முடியோைைோய் ஆகிப்ட ோன அந்ைக் கட்டடத்ளைப் த ருளமயுடன் ோர்த்ைோள் அந்ை ேங்கியின் நியோன் ட ோர்டு இருக்கும் இடத்தில் புடளே கோயப்ட ோட்டது ைனக்கு மட்டும் தைரியும் என் ளை திடீத ன உணர்ந்ைேைோக! _ முகுந்த் நோக ோஜன் தீ ர்த்ைங்க ர் என்ற தசோல்ளை நம்மில் ைரும் டகள்விப் ட்டடை இல்ளை. சமண தைய்ேத்தின் த யர்ைோன் அது. மகோ லிபு த்தில் நோம் கோணும் சிற் ங்கள் எப் டிப் ஞ்ச ோண்டேர்களையும், சிேனின் ஆடேசமோன நிளைகளையும் சித்திரிக்கிறடைோ, அப் டிச் சமண சிற் ங்களும், சமணத் துறவிகள் ைங்கி ேோழ்ந்ை குளக ைைங்களும் ைமிழகத்தில் ல் டேறு இடங்களில் உள்ைன. சமண மைம் ஒரு கோைத்தில் ைமிழகத்தில் மிகுந்ை தசல்ேோக்டகோடு இருந்திருக்கிறது. சமண அறிஞர்கள் ைமிழ் இைக்கணத்துக்கு அரும் ணி தசய்திருக்கிறோர்கள். ேடஆற்கோடு, தைன்னோற்கோடு மோேட்டப் குதிகளில் சமணச் சோன்றுகள் இன்றும் அதிகம் கிளடக்கின்றன. அடைோடு இன்ளறக்கும் டமல்சித்ைோமூர் ட ோன்ற இடங்களில் சமண மடோையங்கள் முளறயோகப் ோ மரிக்கப் ட்டு ேருகின்றன. திகம் ர்கள் என்ற சமணத் துறவிகள், ஆளடயில்ைோமல் நளடப் யணமோகடே கர்நோடகோவிலிருந்து புறப் ட்டு, முக்கிய சமண ஸ்ைைங்கள் அத்ைளனக்கும் நடந்டை தசல்ேளைச் சிறு ேயதில் கண்டிருக்கிடறன். நிர்ேோணமோக அந்ைத் துறவிகள் நடந்துட ோேளைக் கோண் து மக்க ளுக்கு ஆச்சர்யமோக இருக்கும். சிை டந ங்களில், அேர்களை ஒரு சிைர் ரிகசிப் தும் உண்டு. அேர்கள் ளகயில் மயிலிறடகோடு, ேோளயக் கட்டிக்தகோண்டு மிக தமதுேோக நிழளைப் ட ோைக் கடந்து ட ோேோர்கள். இ வில் யணம் தசய்ேதில்ளை. எங்கோேது ைங்கிக்தகோள்ேோர்கள். அப் டி ஒரு திகம் ர்களின் குழுளே எனது தின் ேயதில் சந்தித்டைன்.

அேர்கள் சி ேணத ைகுைோவிலிருந்து நடந்டை கழுகுமளை டநோக்கி ட ோய்க் தகோண்டு இருந்ைோர்கள். அேர்களின் மழிக்கப் ட்ட ைளையும், முகத்திலிருந்ை சோந்ைமும் அேர்கள் பின்னோடிடய ட ோய் விடைோமோ என்று டைோன்றும் டியோக இருந்ைது. கி ோமத்து மக்கள் அேர்களை எப் டிச் டசவிப் து என்று தைரியோமல் டி நிளறய தநல், டைங்கோய், ழங்கள் சகிைமோகக் தகோண்டுட ோய் அேர்களை ேணங்கியட ோது, அந்ைத் துறவிகள் ளககளை உயர்த்தி ஆசிர்ேோைம் தசய்ை டி, மக்கள் தகோண்டுேந்திருந்ை ைோனியங்களைப் றளேகளுக்குத் தீனியோகப் ோளறயில் ட ோட்டோர்கள். இைம் துறவி ஒருேர் மட்டும், ஆடு மோடுகளை இம்ளச தசய்யக் கூடோது, உயிர்க் தகோளை ைவிர்க்கப் ட டேண்டும் என்று சிறிய உள நிகழ்த்தினோர். அேர்களின் நிர்ேோணம் கண்ளண உறுத்ைோமல் இருந்ைது. ஒரு த ரியேர் மட்டும் ையக்கத்துடன், அேர்கள் ஏன் ஆளடயில்ைோமல் ட ோகிறோர்கள் என்று டகட்டதும், திளசகளைடய ைோங்கள் ஆளடயோக உடுத்திக்தகோண்டு இருப் ைோகவும், ற்ளறத் துறந்ை பிறகு ஆளடகள் எைற்கு என்றும் தசோன்னோர் இைம் துறவி. அப்ட ோதுைோன், முைன்முைைோக கழுகுமளைளயப் ற்றி டகள்விப் ட்டடன். அைன் பிறகு, ஒன்றி ண்டு முளற ட ருந்தில் யணம் தசய்யும்ட ோது, ட ருந்து நிளையத்தின் அருகில் தைரியும் அந்ைக் குன்ளறப் ோர்த்ை டிடய இருந்திருக்கிடறன். அங்குள்ை சமணக் டகோயிளைச் தசன்று ோர்க்க டேண்டும் என்று டைோன்றியடை இல்ளை. ஆனோல், மதுள ப் ல்களைக் கழகத்தில் டித்துக்தகோண்டு இருந்ை நோட்களில், ல்களைக் கழகத்தின் எதிரில் இருந்ை த ருமோள் மளைக்கு ஒரு முளற ஏறிச் தசன்று ோர்த்ைட ோது, அங்கிருந்ை சமணத் தீர்த்ைங்க ரின் சிற் மும், கல்லில் உருேோக்கப் ட்ட டுளககளும் வியப்பில் ஆழ்த்தின. அங்கிருந்து ஒரு ந்ைம் ஏற்றிக் கோட்டினோல் திருப் ங்குன்றம் மளை டமல் உள்ை சமணத் துறவிகளுக்குத் தைரியும் என்றோர் அந்ை மளையின் கோப் ோைர். சீேக சிந்ைோமணி அந்ை மளையின் மீதுைோன் இயற்றப் ட்டது என்ற நம்பிக்ளகஇருந்ைது. சிற் ங்கள் இருந்ை இந்ை மளைக்கு அருகில் உள்ை குன்றுகளை தேடிளேத்து ைகர்த்து கல் குேோரிகைோக மோற்றிவிட்டோர்கள். ஆளகயோல், த ருமோள்மளைக்குப் ட ோேைற்கு முளறயோன ோளைகள் இல்ளை. மளையின் மீது சிறிய சுளன இருக்கிறது. மளழத் ைண்ணீள த் டைக்கிளேத்துக் தகோள்ேைற்கோகச் சிறிய ள்ைம் இருக்கிறது. உண்ணோ டநோன்பிருக்கும் நோட்களில், துறவிகள் தேறும் ைண்ணீள மட்டும் அருந்துேோர்கள். அைற்குைோன் இந்ை ஏற் ோடு. சீடர்களுக்கு ஒரு க்கமும், ஆசிரியர்களுக்கு ஒரு க்கமுமோக கல்லில் டுக்ளககள் அடிக்கப் ட்டு இருக்கின்றன. அந்ைக் கல் டுக்ளகயில் டுத்துப் ோர்த்ைட ோது குளிர் சோைன அளறகள் எதிலும் கிளடக்கோை அபூர்ேமோன குளிர்ச்சி, அந்ைக் கல்லில் இருந்ைது. அடைோடு, கோற்று சீ ோக உள்டை ேந்து ட ோய்க்தகோண்டு இருந்ைது. தைோளைவில் ஆடு டமய்க்கும் இ ண்டு சிறுேர்களைத் ைவி , டேறு மனிை நோட்டடம இல்ளை. ை நூற்றோண்டுகளைக் கடந்ை இந்ைச் சமணப் டுளகயின் முக்கியத்துேத்ளை மக்கள் அறியடே இல்ளை.

த ருமோள்மளை ஏற் டுத்திய ஈடு ோட்டின் கோ ணமோக, மதுள ளயச் சுற்றியிருந்ை முக்கியமோன சமணப் டுளககள் அத்ைளனளயயும் டைடித் டைடிப் ோர்த்டைன். குறிப் ோக டமைகுயில்குடியில் உள்ை சமணப் டுளக, திருப் ங் குன்றத்தில் உள்ை சமணக் குளக, நோகமளை, ஆளனமளையில் உள்ை சமணப் டுளககள், கிழேைவு, சமணக் குளக ட ோன்றேற்ளறப் ோர்த்து ேந்டைன்.

இன்ளறய கல்வி நிளையங்களுக்கு முன்டனோடியோக இருந்ைேர்கள் சமணர்கள். அேர்கள்ைோன் முைலில் கல்விளய முளறப் டுத்தி, உரிய முளறயில் கற்றுத் ைரும் ேழிேளகளய ஏற் டுத்தியிருக்கிறோர்கள். த ரும் ோன்ளமயோன சமணத் துறவிகள் மளைக் குளககளில் ேோழ்ந்திருக்கிறோர்கள். அப் டி அேர்கள் ைங்கியிருந்ை இடத்ளைக் குறிக்கும் தசோல்ைோன் ள்ளி. சமணப் ள்ளிகளில் ைங்கியிருந்ை துறவிகள் ைங்கைது தமய்த் டைடுைடைோடு, இைந் துறவிகளுக்குப் ோடம் நடத்ைவும் தசய்திருக்கிறோர்கள். இைற்கோகப் ை இடங்களில் இருந்து ேந்து ைங்கிக் கல்வி யின்று ட ோயிருக்கிறோர்கள். கழுகுமளையிலும், கிழக் குயில்குடி மளையின் மீதும் த ரிய கல்வி நிளை யங்கள் தசயல் ட்டிருப் ைோகச் சரித்தி ச் சோன்று கள் கூறுகின்றன. கிழக்குயில்குடி, மதுள ப் ல்களைக் கழகத்துக்கு எதிரில் உள்ை சிறிய கி ோமம். அங்டக ஊள ஒட்டிய த ரிய ைோமள க் குைமும், அய்யனோர் டகோயிலும், அடர்ந்ை ஆைம மும் உள்ைது. அளை ஒட்டியைோக உள்ை த ரிய குன்றின் தைன் டமற்கில் தசட்டிபுடவு என்ற இடம் உள்ைது. அந்ைப் புடவில் தீர்த்ைங்க ரின் சிற் ம் ஒன்று உள்ைது. சமண தைய்ேம் என்று தைரியோமல், கோது ேைர்ந்ை அந்ைச் சிளைளயச் தசட்டியோர் சிளை என்று அளழக்கிறோர்கள் கி ோமத்து மக்கள். நீள் தசவி, அனல் நோக்கு, சூழ்ந்ை ஒளி ேட்டம், சோம ம் ஏந்திய இயக்கியர்கள்... அடசோக ம த்தின் கீழ் அமர்ந்ை டகோைம். தீர்த்ைங்க ர் சிற் ங்களிடைடய மிக அழகோனது இந்ைச் சிற் ம். இங்குள்ை த ண் சிற் ம் சிங்கத்தின் மீது அமர்ந்து, யோளன மீது ேரும் அ க்களன எதிர்த்துப் ட ோ ோடுகிறது. இது ஒருேளகயில் மகோ லிபு த்தில் உள்ை ட ோர்கைக் கோட்சிளய நிளனவு டுத்துகிறது. தகோற்றோகிரியோ என்ற அந்ை சமணப் த ண் தைய்ேத்தின் உரு மிகச் சிறப் ோக அளமக்கப் ட்டு இருக்கிறது. மளையின் மீது இது ட ோன்ற சமண உருேங்கள் உள்ைன. மளைடயறுேைற்குப் ோதி தூ ம் ேள டிகள் தேட்டி ளேத்திருக்கிறோர்கள். பிறகு, ோளறகளைப் பிடித்துைோன் டமடை ஏறிப் ட ோகடேண்டும். மளைடயறிப் ட ோனோல் அங்டக ஒவ்தேோரு உய த்திலும், ஒரு ைைம் உள்ைது. மளையின் மீது இடிந்ை நிளையில் ஒரு கற்டகோயில் உள்ைது. அது ஒன் ைோம் நூற்றோண்ளடச் டசர்ந்ை டகோயில் என்று கல்தேட்டுகள் கூறுகின்றன. ஆயி ம் ேருடங்களுக்கு முன்பு இந்ை இடத்தில் மோடைவி த ரும் ள்ளி என்ற கல்வி நிளையம் தசயல் ட்டு இருக்கிறது. அங்கு ஒரு த ரிய சுளன உள்ைது. ேருடம் முழுேதும் அதில் ைண்ணீர் சு ந்ை டிடய இருக்கும் என்கிறோர்கள். அங்குள்ை ோளறயில் ேரிளசயோக எட்டு சமணத் தீர்த்ைங்க ர்களின் சிற் ங்கள் தசதுக்கப் ட்டு உள்ைன. மளையின் உய த்திலிருந்து ோர்க்கும்ட ோது, மதுள யின் டைோற்றம் மிகுந்ை அழடகோடு கோணப் டுகிறது. ஏகோந்ைமோன கோற்றும், விரிந்து ந்ை கோட்சியும் அந்ை மளை மீது இருக்கும் நிமிஷங்களை அற்புைமோனைோக்குகிறது. கிழக்குயில்குடி மளை ைந்ை மயக்கத்தில்ைோன் கழுகுமளையில் உள்ை சிற் ங்களைக் கோணச் தசன்டறன். அங்கும் இது ட ோன்டற ோளறகளில் தீர்த்ைங்க ர்களின் சிற் ங்கள் தசதுக்கப் ட்டு இருக்கின்றன. குளக ஒன்றும் உள்ைது. கழுகுமளையில் உள்ை தேட்டுேோன் டகோயில் மிகச் சிறப் ோனது. ோதி கட்டி முடிக்கப் டோை நிளையில் அந்ைக் டகோயில், மளையின் உய த்தில் உள்ைது. ைற்ட ோது மத்திய தைோல்த ோருள் துளறயினோல் ோதுகோக்கப் ட்டு ேரும் அந்ைக் டகோயிலில் உள்ை களை

டேளைப் ோடுகள் மிக நுட் மோனளே. குறிப் ோக, அந்ை மளைக்டகோயிலின் தைற்கு டநோக்கியுள்ை ந சிம்மம் மிகுந்ை களை அழடகோடு உருேோக்கப் ட்டுள்ைது. நம்மிளடடய உள்ை களைச்தசல்ேங்களைப் ோதுகோக்க நோம் இன்றும் முளற யோன ேழிமுளறகளைப் பின் ற்றடேஇல்ளை. அடைோடு, இது ட ோன்ற சமணப் டுளககள் ற்றிய அறிமுகம்கூட நமது ள்ளிக் கல்வியில் இல்ளை. எந்ை நக ங்களில் இந்ை மளைகள் உள்ைடைோ, அந்ை நக ேோசிகளுக்டககூட அைன் முக்கியத்துேம் ற்றித் தைரியவில்ளை. எங்கிருந்டைோ ேரும் தேளிநோட்டேர்கள், ளகயில் ேழிகோட்டும் புத்ைகங்களுடன் இந்ை மளைளயத் டைடிக் கண்டு பிடித்து ஏறிச் தசன்று ோர்த்து ேருகிறோர்கள். அைன் அருகில் ேசிக்கும் நோடமோ அளைக் கல்குேோரிகைோக விளைக்கு விற்று அைளனச் சிளைப் ைற்குத்ைோன் முன்னுரிளம ைந்துதகோண்டு இருக்கிடறோம். ோ ம் ரியம் மிக்க இந்ைச் சிற் ங்களும் ள்ளிகளும்ைோன் நமது கைோசோ த்தின் தைோன்ளமளய உைகுக்கு எடுத்துச் தசோல் ளே. அதமரிக்கோவில் ஒரு வீடடோ, அலுேைகடமோ நூறு ஆண்ளடக் கடந்துவிட்டோடை அது பு ோைனமோனது என்று ோதுகோக்கப் ட்டுவிடுகிறது. அளை விளைக்கு ேோங்கிய ந ட இடிக்க ேந்ைோல்கூட த ோதுமக்கள் சண்ளடயிடத் ையோ ோகிறோர்கள். ஆனோல், நம் ஊர்களைச் சுற்றிலும் சர்ேசோைோ ணமோக, ஆயி ம் ேருடத்ளைக் கடந்ை டகோயில்களும் சிற் ங்களும் ஏ ோைமோக உள்ைன. நோம் அேற்ளறப் ோர்ப் தும் கிளடயோது; ோதுகோப் தும் கிளடயோது! கல்விப்புைங்களில் இதுட ோன்ற சரித்தி முக்கியத்துேமோன இடங்களைக் குறித்து எளிளமயோன அறிமுகம் தசய்து ளேத்து, நம்ளமச் சுற்றிய பு ோைனங்களை நோம் கோணவும், புரிந்துதகோள்ைவும் ஆ ம்பித்ைோல், இந்ைச் சிற் ங்களும் டுளககளும் கோப் ோற்றப் டும். இல்ளைடயல், அந்ை இடத்தில் பு ோைனச் சிற் ங்கள் தகோண்ட ஒரு மளை இருந்ைது என்று ேள டத்தில் மட்டுடம நோம் டைடிக் கோணடேண்டியைோகிவிடும்.

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

கடவுளை அளடய ஒட யரு ேழிைோன் உண்டு அது - அேர் தசய்ேளைடய நோமும் தசய்ேது - ளடப் து - ோல் கோகின்



ளழக் கோைத்தின் ஒரு நோளில், கங்ளகதகோண்ட டசோழபு த்துக்குச் தசன்றிருந்டைன். கும் டகோணத்திலிருந்து அள மணி டந யணத்தில் இருக்கிறது. திருச்சியிலிருந்தும் ே ைோம். முைல் நோள் த ய்ை மளழயில் ஈ டமறியிருந்ை டகோயிலின் புறத்டைோற்றம் கோளை தேயிலில் மினுங்கியது. டகோபு ச் சிளைகள் தமள்ை ைங்கள் இடம்விட்டுத் ைள யிறங்க முயற்சிப் து ட ோன்ற ோேம் தேளிப் ட்டுக்தகோண்டு இருந்ைது. அன்ளறக்கு அதிக சுற்றுைோப் யணிகள் இல்ளை. டமற்கு ோர்த்து நின்ற நந்தியும், கோல் தூக்கி நின்ற துேோ ோைகர்களும் நிசப்ைத்தில் அமிழ்ந்திருந்ைோர்கள். டகோயிளைச் சுற்றிய புல்தேளியும், ோசி டிந்ை டகோட்ளடச் சுேரும், இைநீை ேர்ணத்தில் இருந்ை ஆகோசமும் அந்ை இடத்துக்கு தமருடகற்றின. கற் டிகளில் ஏறி நிற்கும்ட ோது, கண்ணுக்குத் தைரியோை கோைத்தின் ளககள் நம்ளம ே டேற்கின்றன. ோதி இருட்டும் தமல்லிய தேளிச்சமும் கைந்ை டகோயிலின் உட்புறத்தில் அமோனுஷ்யம் சுடர்விட்டது. இந்தியோவில் எனக்குப் பிடித்ைமோன த்து இடங்களைத் டைர்வு தசய்யச் தசோன்னோல், அந்ைப் ட்டியலில் எப்ட ோதும் இடம்த றக்கூடியது கங்ளகதகோண்ட டசோழபு ம். டசோழர்களின் ைளைநக மோக இருந்ை கங்ளகதகோண்ட டசோழபு ம் இன்ளறக்கு ஒரு டவுன் ஞ்சோயத்து. ஒன்றி ண்டு ட ருந்துகளும், சுற்றுைோ ேரும் யணிகளும் ைவி , ஆள் நடமோட்டம் குளறந்துட ோன ஒரு ஸ்ைைம். டகோயில் என்றதுடம நம் மனதில் உருேோகும் க்திளயயும், இளற நம்பிக்ளகளயயும் விட்டு விைகி நிற்கிறது கங்ளகதகோண்ட டசோழபு ம். ேழி ோட்டுக்கோக மக்கள் இங்கு அதிகம் ேந்து ட ோேதில்ளை. மோறோக, இது ஒரு களைக்கூடம். எல்ைோக் டகோயில்களும் ஆதியில் இப் டிக் களையின் சங்கம தேளியோகத் ைோன் இருந்திருக்கும் என் ளை இக்டகோயிளைக் கோணும்ட ோது உண முடிகிறது. ஆயி ம் த ௌர்ணமிகளைக் கோண் து மனிைர்கள் ேோழ்வில் கிளடத்ை த ரும் ட று என் ோர்கள். இந்ைக் டகோயில் எத்ைளன ஆயி ம் த ௌர்ணமிகள் கடந்து ேந்திருக்கும்? மனிைர்களின் கனவு அேர்கள் ேோழ்வுடன் முடிந்துட ோய் விடக் கூடியதில்ளை. அதுவும், களையோகிவிடும். கனவுகள் கோைம் கடந்ைளே என் ளை இந்ைக் டகோயிலின் முன் ோக நிற்கும்ட ோது அறிந்துதகோண்டடன். கங்ளகதகோண்ட டசோழபு ம் தி ோவிடக் கட்டடக் களையின் உன்னைம். சிற் ம பின் ைனித்துேம். கல்லில் ேடிக்கப் ட்ட ஒரு கூட்டுக் கனவு. இன்ளறக்கு நிசப்ைம் கவ்வியுள்ை இந்ைச் சிற் ங்களின்

பின்னோல் சிற்பிகளின் தீ ோை உளழப்பும், ஆனந்ைமும், ஏக்கமும், ைங்கள் த யள எதிலும் விைம் ப் டுத்திக்தகோள்ைோை த ரிய மனதும் தேளிப் டுகிறது. டகோயிலின் உள்டை நுளழேைற்கு முன் ோக ஒரு நிமிடம், அந்ை மகத்ைோன சிற்பிகளுக்கு மனதில் ேணக்கம் தசலுத்திவிட்டுத்ைோன் நுளழயடேண்டும் ட ோலிருந்ைது. எத்ைளனடயோ சிற்பிகள் எங்கிருந்டைோ ேந்து ைஞ்ளசயின் அருகில் டேறு டேறு சிற்றூர்களில் ைங்கியிருந்து, ைன் குடும் ம் மறந்து, சி... தூக்கம் மறந்து, களையின் உச்சங்களை தேளிப் டுத்தி மளறந்ை ஒரு மோத ரும் சிருஷ்டி நோடகம் இைன் பின்டன ஒளிந்திருக் கிறது. நோம் இளை, ோடஜந்தி டசோழன் என்ற மன்னன் ைனது தேற்றியின் நிளனேோகக் கட்டியைோக மட்டுடம இன்றுேள அறிந்திருக் கிடறோம். ைன் அ ச த ருளமளய உைகுக்குக் கோட்ட மன்னன் விரும்பியிருக்கைோம்; அைற்கோக அேன் த ோருட் தசைவிட்டிருக்கைோம். ஆனோல், இந்ைக் களையும் மனநுட் மும் சிற்பிகைோலும், அங்கு டேளை தசய்ை எளிய மனிைர்கைோலும் மட்டுடம சோத்தியமோகி இருக்கிறது. அேர்கள் எே து த யரும் இங்டக இல்ளை. இப் டித்ைோன் ேோழ்ந்திருக்கிறோர்கள் நமது முன்டனோடிக் களைஞர்கள். கல் ருசிளய நோன் அறிந்ைது டசோழர்களின் டகோயில்களில் இருந்துைோன். அதிலும், தைோடர்ச்சி யோகச் சிை மோைங்கள் டசோழர்களின் கற்டகோயில்களைச் சுற்றியளைந்து கண்டட ோதுைோன் கல்லின் நுட் த்ளைப் புரிந்துதகோள்ை முடிந்ைது. ைஞ்ளசப் த ரிய டகோயிலும், ைோ ோசு மும், ட்டீஸ்ே மும், திருப்புேனமும், கங்ளக தகோண்ட டசோழபு மும் டசோழர்களின் ஐந்து முக்கியக் கற்டகோயில்கள். இந்ை ஒவ்தேோரு டகோயிலின் நுட் த்ளையும் முழுளமயோகப் ோர்த்து அறிய ஒரு டகோயிலுக்கு குளறந்ை ட்சம் ஒரு ஆண்டோேது தசைவிட டேண்டும். டகோயில் சிற் ங்களை நோம் பி ோகோ ம் சுற்றும் ட ோது நிமிர்ந்து ோர்த்துவிட்டுத் ைளைளயத் திருப்பிக்தகோண்டு கடந்துட ோேது, அந்ைச் சிற் ங்களுக்கு நோம் தசய்யும் அேமரியோளை. நடனக் கூடம் ட ோை அத்ைளன அழகுமிக்க சிற் ங்கள்தகோண்ட டகோயில்களில் ைள ளயப் ோர்த்ை டிடய குனிந்து நடப் ேர்களைக் கோணும்ட ோது ஆத்தி மோகடே இருக்கிறது. நல்ை இளசளய சிப் து ட ோை தகோஞ்சம் தகோஞ்சமோக அந்ை சிற் ங்களை நம் மனதுக்குள் இடம்த றச் தசய்ய டேண்டும். அது ஒரு நோளில் சோத்தியமோகக் கூடியதில்ளை. கூர்ந்ை கேனமும் சளனயும் த ோறுளமயும் மிகத் டைளே. ஒருவிைத்தில், இக்டகோயில் ைந்ளைக்கும் மகனுக்கும் நடந்ை ட ோட்டி. ைஞ்ளசப் த ரிய டகோயிளை ோஜ ோஜ டசோழன் உருேோக்கிச் தசய்ை சோைளனளய முறியடிக்க டேண்டும் என்று, அே து மகன் முைைோம் ோடஜந்தி டசோழன் கண்ட கனவுைோன் இங்டக டகோயிைோகி இருக்கிறது. த்ைோம் நூற்றோண்டில், கங்ளக ேள ளடதயடுத்துச் தசன்று தேன்று ேந்ை சோைளனளய உைகறியச் தசய்ய டேண்டும் என் ைற்கோக இக்டகோயிளைக் கட்டினோன் என்கிறது சரித்தி ம். சரித்தி த்ளையும், அ ச த ருளமகளையும் ைோண்டி நம் முன்டன உயர்ந்து நிற்கிறது டகோயிலின் விமோனம். நூற்று அறு து அடி தகோண்ட விமோனம். எட்டு நிளைகள் உள்ைது. ைஞ்ளசப் த ரிய டகோயிலின் விமோன அளமப்பு ஆண் ைன்ளம தகோண்டது என்றும், அைற்கு இளணயோக இருக்க டேண்டும் என் ைற்கோக இந்ை விமோனம் த ண் ைன்ளம தகோண்டைோகக் கட்டப் ட்டது என்றும் கட்டடக் களை அறிஞர் கள் கூறுகிறோர்கள். அளை தமய்ப்பிப் து ட ோை, கண்ளண விைக்க முடியோமல் நம்ளமப் ோர்த்துக்தகோண்டட இருக்கச் தசோல்லும் அற்புைம் அந்ை டகோபு த்தில் உள்ைது. அதிலும் நீை ேோனத்தின் பின்னணியில், அந்தி தேளிச்சத்தில் என டேறு டேறு கோை நிளை களில் அந்ை விமோனத்ளைக் கோண் து ைனித்ை அனு ேமோகடே இருக்கிறது.

டகோயிலின் கருேளறயில் சந்தி கோந்ைக் கல் த ோருத்ைப் ட்டு இருக்கிறது. அக்கல்லின் கோ ணமோக டகோளடயில் குளிர்ச்சியோகவும், குளிர்கோைத்தில் இைதேம்ளமடயோடும் கருேளற இருக்கிறது என்கிறோர்கள். மிகப் த ரிய ஆவுளடயும் லிங்கமும் தகோண்ட கருேளறயின் முன் கண்மூடி நிற்கும்ட ோது, யோவும் மறந்து கோைத்தின் நூறு நூறு ரூ ங்கள் மட்டுடம தேளிப் டுகின்றன. டகோயிலின் தைற்குப் குதியில் உள்ை ேோசல் கர்ணத் துேோ ம் எனப் டுகிறது. கர்ணம் என்றோல் கோது. டகோயிலின் ஒரு கோது இந்ை ேோசல். இன்தனோரு கோது ேடக்கு ேோசல். இந்ை ேோசலின் இ ண்டு க்கமும் ேரிளச ேரிளசயோக சிற் ங்கள் ேடிக்கப் ட்டு இருக் கின்றன. நடன மோைர்கள், மல்ைர்கள், ள ே மூர்த்தி, பிட்சோடன டகோைம், டைே கணங்கள், துந்துபி இளசப் ேர்கள், ஆடேசத்தில் ைன்ளன மறந்து நிற்கும் ட ோர் வீ ர்கள், இேர்களைத் ைோண்டி ேந்ைோல் ஒரு சிற் ம் கல்லில் பூ மைரும் அற்புைமோக உருக்தகோண்டு இருக்கிறது. அது சண்டிடகஸ்ே ருக்கு சிேன் பூ மோளை சூட்டிவிடும் சிற் ம். அந்ைச் சிற் த்தில் பூ மோளைளய சிேன் சண்டிக்கு சூட்டிக்தகோண்டு இருக்கிறோர். அந்ை மோளையில் பூக்கள் இளடதேளிவிட்டுக் கட்டப் ட்டு இருக்கின்றன. சிேனின் இடக்ளக சண்டியின் ைளை ளயப் ற்றியிருக்கிறது. ேைக்ளக பூளேச் சுற்றிவிடுகிறது. ைளையில் சுற்றப் ட்ட பூவின் இைழ்கள் ஆங்கோங்டக மடங்கியுள்ைன. பூக்கள் ோதி மைர்ந்தும் மை ோைது ட ோன்றும் இருக்கிறது. சண்டிடகஸ்ே ரின் முகத்தில் ணிவும், சோந்ைமும் கூடியிருக்கிறது. சிேனின் அருகில் ேைது கோளை மடக்கி அமர்ந்திருக்கிறோள் உமோடைவி. அேைது கோல் ந ம்புகள்கூடத் துல்லியமோகத் தைரிகின்றன. ோதி திறந்ை கண்கள், ஏடைோ தசோல்ைேரும் உைடு என அேைது டகோைம் அந்ைக் கோட்சிக்கு இன்தனோரு ரிமோணத்ளை உருேோக்குகிறது. சிேனின் இடது ளகயில் அணிந்துள்ை மூன்று டமோதி ங்கள், அே து முழங்கோலின் கீழ் உள்ை சிறிய ேளைவு, கூர்ந்ை நோசி, அகன்ற ோைங்கள், பூச்சூடும் நளினம் என அந்ைச் சிற் ம் ட ழகின் சோட்சியோக இருக்கிறது. இன்று உைகம் முழுேதும் ஒவ்தேோரு டைசமும் ைனது களை மற்றும் கைோசோ த்தின் டேர்களைத் டைடுேதிலும், ோ ம் ரியக் களைகளைப் ோதுகோப் திலும் மிகுந்ை அக்களற எடுத்துேருகிறது. முக்கிய ஓவியங்களையும் சிற் ங்களையும் ோர்ப் ைற்கோக மியூஸியங்களில் மக்கள் மோைக் கணக்கில் முன் திவு தசய்துவிட்டுக் கோத்திருக்கிறோர்கள். டோவின்சியின் ஓவியங் களைப் ோர்ப் ைற்கோக ோரீஸில் உள்ை லூேர் மியூஸியத்தில் கோத்திருப் ட ோர் ட்டியல் இ ண்டு ஆண்டு களைக் கடந்து தசன்றுவிட்டது.

ஆனோல், இங்டக? இந்தியோவில் உள்ை எத்ைளனடயோ சிற்றூர் டகோயில் களில் உள்ை தேண்கைச் சிற் ங்கள், ஆயி ம் ேருடங்களுக்கு முற் ட்டளே. அேற்றின் மகத்துேம் நம் மக்களுக்குத் தைரியடே இல்ளை. கங்ளகதகோண்ட டசோழபு த்திலிருந்து இ ண்டு கிடைோ மீட்டர் தைோளைவில் உள்ைது முைைோம் ோடஜந்தி னின் மோளிளக இருந்ை இடம். அளை மோளிளக டமடு என்று அளழக்கிறோர்கள். ஒரு கோைத்தில், உட்டகோட்ளட என்று அளழக்கப் ட்ட அந்ை இடத்தில் த ரிய மோளிளக இருந்து அழிக்கப் ட்ட சுேர்கள் ஆங்கோங்டக புளையுண்டு தைரி கின்றன. அந்ை இடத்ளைத் டைோண்டும் ட ோது கிளடத்ை சிற் ங்கள் அங்டகடய தேட்டதேளியில் கோட்சிக்கு ளேக்கப் ட்டு இருக்கின்றன. அந்ைச் சிற் ங்களில் டஜஷ்டோ என்ற த ண் தைய்ேத்தின் அற்புைமோன சிளை இருக்கிறது. டஜஷ்டோ, டநோளயக் குணமோக்கும் த ண் தைய்ேம். ேோளையின் கடவுள். அந்ை சிளைடயோடு

சிறியதும் த ரியதுமோன இரு துக்கும் டமற் ட்ட சிற் ங்கள் உளடந்தும் சிளைந்தும் கோட்சிக்கு உள்ைன. கோைம், மன்னர்களின் எல்ைோப் த ருளமகளையும், சுகட ோகங்களையும் எந்ைத் ையக்கமும் இன்றி அழித்துவிடக் கூடியது. மிச்சமோக விட்டுளேத்திருப் து இது ட ோன்ற மோளிளகடமடுகளை மட்டும்ைோன். ோடஜந்தி னின் எல்ைோ தேற்றிகளும், த ருளமகளும் மண்டணோடு புளைந்துவிட்டன. களை மட்டுடம கோைம் கடந்தும் ைன் கம்பீ ம் குளறயோமல் நிற்கிறது. நமது ோ ம் ரியமோன சிற் ம பு களும், ஓவிய ோணிகளும் இன்று பின்தைோட ப் டோமல் கோ ணம் அற்றுக் ளகவிடப் ட்டுவிட்டன. நம் கேனக் குளறவுைோன் டேம்ள ப் யன் டுத்ைக்கூட தேள் ளைக்கோ ர்களிடம் அனுமதி டகட்கக் கூடிய நிளைளய இன்று உண்டோக்கி இருக்கிறது. உைக முக்கியத்துேம் ேோய்ந்ை களைக் டகோயில்கள் ேரிளசயில் ோதுகோக்கப் ட்டு ேரும் கங்ளகதகோண்ட டசோழபு த்ளைக் கோண் ைற்கோக ேருடம் முழுேதும் ேரும் தேளிநோட்டேர்களின் எண்ணிக்ளக நம்மேர்களின் எண்ணிக்ளகளயவிட அதிகம். டகோழிக் குஞ்சுகளுக்குக்கூட நீைம், மஞ்சள், சிேப்பு என நிறம் மோற்றி பூசி விற்கத் துேங்கிவிட்ட ேணிக உைகில், களைகள், சிற் ம், ோ ம் ரிய இளச என்று ட சுேதுகூட ள த்தியக்கோ த் ைனமோனைோகடே கருைப் டும். ஆனோ லும், கோைத்தில் நோம் எளைதயல்ைோம் முக்கியம் எனத் தைரியோமல் தூக்கி எறிகி டறோடமோ, அளைதயல்ைோம் பின்னோளில் அளடேைற்குப் த ரிய விளை தகோடுத்து ேருகிடறோம் என் ளைடய கோைம் திரும் த் திரும் நிரூபித்து ேருகிறது!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

என் அன்பின் சிப்பிளய யோரும் திறக்க ே வில்ளை கடல்களுக்குக் கீடழ அளே அளைந்துதகோண்டு இருக்கின்றன ஓட்டமும் நளடயுமோய். டைேைச்சன் தகோ ச்சியில் உள்ை ஒடடசோ என்ற ‘மக்கள் சினிமோ இயக்கம்’ கி ோமம் கி ோமமோகச் தசன்று உைகின் சிறந்ை திள ப் டங்களைத் திள யிட்டு ேருகிறது. அேர்களுடன் சிை நோட்கள் டக ைக் கி ோமங்களில் சுற்றித் திரியும் ேோய்ப்பு 1992-களின் மத்தியில் எனக்குக் கிளடத்ைது. டப்த ட்டிகள், புத ோதஜக்டர் சகிைமோக நோங்கள் ஆறு ட ர் தகோச்சியில் இருந்து இரு து கிடைோ மீட்டர் தூ த்தில் உள்ை கல் றோ என்ற கி ோமத்தில் ட ோய் இறங்கியட ோது, மோளை டந தேயில் கடந்து ட ோய்க்தகோண்டு இருந்ைது. சுளமயோன ேயல்களும் கோல்ேோய்களும் தகோண்ட அந்ைக் கி ோமம், பி ைோன சோளைளயவிட்டு விைகி உள்டைோடி இருந்ைது. ட ருந்திலிருந்து இறங்கி ே ப்பு ேழியோகடே திளனந்து நிமிடங்கள் நடந்து தசன்டறோம். தைோளைவில், ேயல்களுக்கு நடுவில் அளமக்கப் ட்டிருந்ை ஒரு வீட்டில் நின்றிருந்ை நோய் எங்களைக் கண்டு இளடவிடோமல் குள த்துக்தகோண்டு இருந்ைது. இருள் தகோஞ்சம் தகோஞ்சமோகக் கி ோமத்ளைச் சுற்றிக்தகோள்ைத் துேங்கியது. எங்கடைோடு ேந்திருந்ை இருேர் கி ோமத்துக்குள் ேருேதும் ட ோேதுமோக இருந்ைோர்கள். நோங்கள் ஒரு தைன்ளன ம த்தின் அடியிலிருந்ை டீக்களடயில் கட்டன் சோயோ குடித்துக்தகோண்டு இருந்டைோம். இருட்டு முற்றத் துேங்கிய பிறகு நண் ர், ைோன் தகோண்டுேந்திருந்ை ஒரு ளக ஒலித ருக்கி ேழியோக கி ோம மக்களுக்கோகக் டகோயிலின் முன் ோக இ ண்டு திள ப் டங்கள் கோட்டப் ட இருப் ைோகவும், கி ோம மக்கள் அளைக் கோண் ைற்கோக ேந்து டச டேண்டும் என்றும் அறிவித்ைோர். எங்கிருந்டைோ ேயர் இழுத்து மின்சோ ேசதி ஏற் ோடு தசய்திருந்ைோர்கள். சிை நிமிடங்களில் புத ோதஜக்டர் ையோ ோனது. த்து நிமிடங்களில் கேதி டகோயில் திடல் நி ம்பியது. நண் ர்களில் ஒருேர், ைோங்கள் தகோச்சியில் உள்ை ஒடடசோ என்ற மக்கள் திள ப் ட இயக்கத்ளைச் டசர்ந்ைேர்கள் என்றும், அது ஜோன் ஆபி கோம் ஆ ம்பித்ைது என் து ற்றியும் மக்களிடம் சிறிய அறிமுகம் தசய்ைோர். அடுத்ை ஐந்ைோேது நிமிடத்தில், ‘ட ட்டில்ஷிப் த ோடம்கின்’ என்ற உைகப் பி சித்தி த ற்ற ஷ்யத் திள ப் டம் டகோயில் சுேரில் ஓடத் துேங்கியது. கி ோம மக்கள் மிக ஆர்ேமோக அந்ைத் திள ப் டத்ளைப் ோர்க்க ஆ ம்பித்ைனர். ோளஷ புரியவில்ளை என்றட ோதும், மோலுமிகளுக் கும்

டேளை தசய் ேர்களுக்கும் இளடயில் ஏற் டும் பி ச்ளனகளையும், அைன் விளைேோக மோலுமிகள் டேளையோட்களை அடித்து தநோறுக்குேளையும் திள யில் மிக உணர்ச்சிக மோகப் ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். எனக்கு எல்ைோடம ஆச்சர்யமோக இருந்ைது. எப் டி இது சோத்தியமோனது? தசன்ற நூற்றோண்டின் மிகச் சிறந்ை திள ப் டங்களில் ஒன்று கி ோமத்துக் டகோயில் சுேரில் கோட்டப் டுகிறது. மக்களும் அளை முழுளமயோக சிக்கிறோர்கள். ைமிழ்நோட்டில் உைக சினிமோவில் ஒன்ளறக் கோண டேண்டுமோனோல், ஏடைோ ஒரு திள ப் ட சங்கத்தின் உறுப்பினர் ஆனோடைோ அல்ைது திள ப் ட விழோவிடைோ ோர்க்க முடிந்ைோல்ைோன் உண்டு. அதுவும்கூட நக ங்களில் மட்டுடம சோத்தியம். ஆனோல், இங்டக மக்களைடய டைடி உைக சினிமோ குக்கி ோமம் ேள ேந்திருக்கிறது. ‘ட ட்டில்ஷிப் த ோடம்கின்’ ட ோன்ற டங்கள் அறிவுஜீவிகள் மட்டுடம சிக்கக் கூடியது என்று த ோது புத்தியோல் ேள யறுக்கப் ட்ட இைக்கணம் ஒரு நிமிடத்தில் அர்த்ைமற்றுப் ட ோய்க்தகோண்டு இருப் ளைக் கண்டடன். திள ப் டம் முடிந்ை பிறகு, அடுத்ை திள யிடலுக்கோக சிறிய இளடதேளி விடப் ட்டது. திள ப் டம் மனதில் ஏற் டுத்திய ோதிப்பிலிருந்து தேளிடய ே முடியோமல் மக்கள் அப் டிடய அமர்ந்திருந்ைனர்.

அடுத்ைைோக, ஜோன் ஆபி கோம் இயக்கிய, ‘அம்மோ அறியோன்’ என்ற திள ப் டம். கைகக்கோ னோக ேோழ்ந்ை ஓர் இளைஞனின் மன உைளக விேரிக்கும் டம். கோட்சிகளின் ைோக்கத்ைோல் நடுநடுடே சிைர் அழுேளையும், டேைளனயில் த ருமூச்சுவிடுேளையும் கோண முடிந்ைது. டம் முடிந்ைட ோது கி ோமேோசிகள் அந்ைத் திள ப் டத்ளைப் ற்றிப் ட சிய டிடய களைந்து ட ோனோர்கள். நோங்கள் சோப்பிடுேைற்கு ம ச் சீனிக் கிழங்கும் மீனும் ஒரு வீட்டில் ஏற் ோடு தசய்யப் ட்டு இருந்ைன. இ வு அந்ைக் கி ோமத்தில் ைங்கிடனோம். மறுநோள் கோளை எங்கள் ஆறு ட ருக்கும் ேழிச்தசைவுக்கு அேர்கைோல் முடிந்ை ணம் ைந்ைோர்கள். யணம் மீண்டும் தகோச்சிளய டநோக்கித் திரும்பியது. அடுத்ை நோள் இன்னும் ஓர் ஊர். இன்னும் சிை சினிமோ. இப் டி ஊர் ஊ ோகச் தசன்று, மக்களுக்கு உைகின் சிறந்ை டங்களைக் கோட்டிக்தகோண்டட இருக்கிறோர்கள் ஒடடசோ இயக்கத்ளைச் டசர்ந்ைேர்கள். அேர்கள் ஒரு கூட்டுக் குடும் ம் ட ோை ேோழ்கிறோர்கள். ஒரு ளழய வீடு. அதில் இ ண்டு மூன்று அளறகள். அந்ை அளறயில் ஒரு க்கம் ஓவியங்கள் ேள ந்து ளேக்கப் ட்டு இருக்கின்றன. சிறிய சி ட்ளடகளில் கைந்துளேக்கப் ட்ட ேர்ணங்கள் உைர்ந்துட ோயிருந்ைன. இன்தனோரு க்கம் ளழய மளையோை, ஆங்கிை தசய்தித்ைோள்கள். புத்ைகங்கள் ஆங்கோங்டக சிைறிக்கிடந்ைன. அளறயில் த்து ட ருக்கும் டமல் இருந்ைோர்கள். இளச, சினிமோ, வீதி நோடகம், தீவி அ சியல் என்று ஈடு ோடுதகோண்ட இளைஞர்கள் ஒன்றுடசர்ந்து ணிபுரியும் ளமயமோக இருந்ைது. தினசரி மோளை இது ட ோன்று ஏைோேது ஒரு கி ோமத்துக்கு டப் த ட்டிளய எடுத்துக்தகோண்டு சிைர் கிைம்பிச் தசல்கிறோர்கள். மற்றேர்கள் கல்லூரிகள், ள்ளிகளில் சினிமோ ற்றி ேகுப்பு எடுக்கிறோர்கள். சிை டந ம் பி சு ம் விநிடயோகம் தசய்கிறோர்கள். நல்ை சினிமோ, நல்ை இைக்கியம், தீவி அ சியல் இந்ை மூன்றும் அேர் கைது பி ைோனச் தசயல் ோடுகள். இந்ை ஒடடசோ இயக்கம் துேங்குேைற்குக் கோ ணமோக இருந்ைேர் ஜோன் ஆபி கோம். நல்ை இைக்கியேோதி. சிறந்ை திள ப் ட இயக்குநர். இளே யோளே யும்விட எல்ைோ ம புகளையும் உளடத்து எறிந்து சுைந்தி மோக ேோழ முற் ட்ட கைகக்கோ ன்.

மக்களுக்கோன சினிமோ இயக்கத்ளை உருேோக்க முயன்றேர்களில், இருேர் முக்கியமோனேர்கள். ஒருேர் கர்நோடகோவில் ேோழ்ந்து மளறந்ை ‘மகடசடச’ விருதுத ற்ற நோடகக் களைஞ ோன சுப் ண்ணோ. அேர் தைக்டகோடு என்ற சிறிய கி ோமத்தில், இது ட ோன்று உைகின் சிறந்ை திள ப் டங்கள், நோடகங்கள், இளச ட ோன்றேற்ளற மக்களின் ோர்ளேக்குக் தகோண்டுதசன்று, அதில் தேற்றி த ற்றிருக்கிறோர். மற்றேர் ஜோன் ஆபி கோம். இந்ைப் த யர் ைமிழ் சினிமோவின் சிகர்களில் த ரும் ோடைோருக்கு அறிமுகம் இல்ைோைது. ‘அக் ைோ த்தில் கழுளை’ என்று ஒரு ைமிழ்ப் டத்ளை இயக்கி, அைற்கோக மத்திய அ சின் ைங்கப் ைக்கத்ளைப் த ற்றேர் என்ற ைகேல்கூட சோைோ ண ைமிழ் சினிமோ சிகன் அறியோைது. ஜோன் ஆபி கோம், பூனோ திள ப் டக் கல்லூரியில் யின்றேர். டக ைோளேச் டசர்ந்ைேர். பி சித்தி த ற்ற இந்திய இயக்குந ோன ‘ரித்விக் கடோக்’கின் மோணேர். ஐம் து ேயடை ேோழ்ந்து மளறந்ை இே து திள ப் டங்கள் இத்ைோலியத் திள ப் ட விழோ உள்ளிட்ட ை முக்கிய திள ப் ட விழோக்களில் ங்குத ற்றிருக்கின்றன. ஜோன், சினிமோளே மிக ஆழமோக டநசித்ைோர். ைனது விருப் ங்களைத் திள ப் டமோக எடுப் ைற்குத் ைளடயோக த ோருைோைோ ம் மட்டுடம உள்ைது என் ைோல், சினிமோ எடுப் ைற்குத் டைளேயோன முைலீட்ளட மக்களிடமிருந்டை த றுேது என்று முடிவு தசய்ைோர். அைற்கோக ஒடடசோ என்ற மக்கள் திள ப் ட இயக்கத்ளை உருேோக்கினோர். இந்ை இயக்கத்ளைச் டசர்ந்ைேர்கள் ட ருந்து நிளையம், யில் நிளையம் ட ோன்ற த ோது இடங்களில் மக்களிடமிருந்து ஒரு ரூ ோய், இ ண்டு ரூ ோய் என ேசூல் தசய்து அதில் கிளடத்ை ணத்தில் ‘அம்மோ அறியோன்’ என்ற டத்ளை உருேோக்கினோர்கள். அந்ைப் டம் மக்களின் உைவியோல் உருேோக்கப் ட்டைோல் அளைக் கி ோமம் கி ோமமோக எடுத்துச் தசன்று மக்கள் முன் ோகடே திள யிட்டோர்கள். அைற்குக் கிளடத்ை ே டேற்பு இன்று ேள ஒடடசோளே மக்களுக்கோன சினிமோ இயக்கமோக ேைர்த்து எடுத்திருக்கிறது. ஒடடசோவில் இருந்ை நோளைந்து நோட்களில், அேர்கள் எவ்ேைவு தீவி மோக சினிமோளே டநசிக்கிறோர்கள் என் ளைப் புரிந்துதகோள்ை முடிந்ைது. ேோழ்ளே டநசிப் தும் ஆேணப் டுத்துேதும்ைோன் சினிமோவின் பி ைோன டேளை என்கிறோர் சத்யஜித் ட . அளை நோன் ஒடடசோவிடம் கண்டடன். மக்களிடம் நல்ை சினிமோளேக் தகோண்டு ட ோேதில் ஏன் நோம் அக்களற கோட்ட மறுக்கிடறோம்? டக ைோவில், கர்நோடகோவில் உள்ைது ட ோன்று அ சோங்கடம ஏன் திள ய ங்கங்களைக் கட்டி, இது ட ோன்ற மோற்று சினிமோ முயற்சிகளுக்கு உைவி தசய்யக் கூடோது? ள்ளி, கல்லூரி என்று எத்ைளனடயோ இடங்களில் முளறயோன அ ங்கங்கள் உள்ைன. அளே ேருடத்தில் சிை நோட்கள் உ டயோகப் டுேளைத் ைவிர்த்து, மற்ற டந ங்களில் மூடப் ட்டட உள்ைன. அேற்ளற ஏன் இது ட ோன்ற முயற்சிகளுக்குப் யன் டுத்ைக் கூடோது? அல்ைது தைோளைக் கோட்சிகளில் இது ட ோன்ற உைகத் திள ப் டங்கள் ேோ ம் ஒருமுளற அல்ைது மோைம் ஒருமுளறயோேது திள யிடப் டைோம்ைோடன! இந்ைக் டகள்விகள் ை ேருடங்கைோக டகள்விகைோகடே எஞ்சி நிற்கின்றன. இந்தியோவிடைடய அதிகத் திள ப் டங்கள் உருேோக்கப் டும் ைமிழகத்தில், இது ட ோன்ற விஷயத்தில் மட்டும் எைற்கோக இவ்ேைவு தமௌனம் என் து மட்டும் புரியடே இல்ளை.

சினிமோ தேறும் த ோழுதுட ோக்டகோ, ேணிகடமோ மட்டுமல்ை; அது ஒரு களை. அதிலிருந்து நோம் கற்றுக்தகோள்ைவும் கிர்ந்துதகோள்ைவும் எவ்ேைடேோ இருக்கின்றன. நல்ை சினிமோ, ேோழ்ளே அைன் சுகதுக்கங்களுடன் மிளகயின்றி பி தி லிக்கக்கூடியது. அளைச் சோத்தியப் டுத்தி யேர்கள் மட்டுடம என்றும் நிளனவுதகோள்ைப் ட்டு ேருகிறோர்கள்!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

நோ ள களின் கு ல் நிளனவு டுத்திக் தகோண்டடயிருக்கிறது எங்டகோ தைோளைவில் உள்ை எனது கி ோமத்ளை. - புசோன் யடசோ ‘நீ ங்கள் யோருக்கோேது ஒரு களை தசோல்லிடயோ அல்ைது யோரிடமோேது களை டகட்டடோ எவ்ேைவு நோட்கள் ஆகியிருக்கும்?’ - என்ளனச் சந்திக்க ேரும் ைரிடமும் இந்ைக் டகள்விளயக் டகட்ட ன். த ரும் ோைோனேர்கள், ‘அதைல் ைோம் மறந்துட ோய்விட்டது. எப்ட ோைோேது தைோளைக்கோட்சியிடைோ, ேோ இைழ்களிடைோ ேருகிற களைகளை ோர்ப் ளையும் ேோசிப் ளையும் ைவிர்த்து, களை தசோல்ேடைோ, டகட் டைோ கிளடயோது’ என்டற தில் தசோல்ேோர்கள். இைற்கு விதிவிைக்கு த ண்கள். அேர்கள் ைங்களுக்குத் தைரிந்ை அல்ைது ைோங்கள் ேோசித்ை களைகளை அவ்ேப்ட ோது குழந்ளைகளுக்குச் தசோல்லிேருகிறோர்கள். ஆனோல், அேர் களும்கூட யோரிடமோேது களை டகட்டுப் ை ேருடங் கள் ஆகிவிட்டன என்டற தில் ைருகிறோர்கள். குழந்ளைகளுக்குக் களை தசோல் லும் ழக்கம்கூட ை குடும் ங்களில் இருக்கிறது. ஆனோல், குழந்ளைகளிடமிருந்து களை டகட்கும் ழக்கம், நோன் அறிந்ை ேள த ரும் ோைோன வீடுகளில் இல்ைடே இல்ளை. குழந்ளைகள் களை டகட் ேர்கள் மட்டுமல்ை... களை தசோல் ேர்களும்கூட! அதுவும் நோம் டயோசிக்கோை விைத்தில், மிளகயோன கற் ளனயும் ைனியோன களை தமோழியும் தகோண்டு களை தசோல்ைக்கூடியேர்கள். நோட்டுப்புறக் களைகளுக்கோகக் களைக் கைஞ்சியம் ஒன்ளற உருேோக்க டேண்டும் என்று கி ோமப்புறக் களைகளைத் டைடிச் டசகரிப் ைற்கோகப் த்து ேருடங்களுக்கு முன் ைமிழகக்

கி ோமங்கள் முழுேதிலும் சுற்றி அளைந்டைன். (இன்றுேள அது நிளறடேறோை எனது கனவுத் திட்டம்.) அந்ை நோட்களில் எனக்கு இருந்ை ஒட டேளை, ஏைோேது ஒரு கி ோமத்துக்குச் தசன்று யோரிடமோேது களை டகட் து. அேர்கள் தசோல்லும் களைளய ஒலிநோடோவில் திவுதசய்ேது. பின்பு, அந்ைக் களை குறித்ை விே ங்களை அேர்களிடடம டகட்டுக் குறித்துக் தகோள்ேது. இந்ைப் ணிளய ஓர் ஆய்ளேப் ட ோைன்றி, எனது விருப் த்தின் ேழி சோர்ந்து அளமத்துக்தகோண்டடன். மக்கள் எளை எளைதயல்ைோம் ற்றிக் களைகள் தசோல்கிறோர்கள், ஒரு களை தசோல்ைப் டும்ட ோது அைன் முைல் ேோக்கியம் எப் டித் துேங்குகிறது, களை தசோல்கிறேர் எது ட ோன்ற விஷயங்களைக் களையின் ேழியோக முைன்ளமப் டுத்துகிறோர், களைளய எப் டி ேைர்த்து எடுத்துக்தகோண்டு ட ோகிறோர், களை எப் டி முடிகிறது என்று என் ணி களையோடல்கள் ற்றியைோகடே இருந்ைது. அதிலும், களை ேழியோக மக்கள் மனதில் திந்துட ோயிருக்கும் பு ோைன நிளனவுகள் எப் டி தேளிப் டுகின்றன என் ளை அறிேடை என் முக்கிய விருப் மோக இருந்ைது. சோைோ ணமோக, வீட்டில் தசோல்ைப் டும் களைகளுக்கும், கி ோமத்துக் களைதசோல்லிகள் களைளயச் தசோல்ேைற்கும் மிகப் த ரிய டேறு ோடு உண்டு. களை டகட் ைற்கோக ஒருமுளற ைர்மபுரி மோேட்டத்தில் உள்ை குட்ைோனைள்ளி என்ற கி ோமத்துக்குச் தசன்றிருந்டைன். மளையடிேோ த்தில் சிறிய கி ோமம். நூற்றுக்கும் குளறேோன வீடுகடை இருந்ைன. சிறிய ள்ளிக்கூடத்ளைத் ைவி , அங்டக டேறு த ரிய கட்டடங்கள் எதுவும் இல்ளை. த ரும் ோலும் விேசோயிகள். களை டகட் ைற்கு எைற்கோக இப் டி ஒரு ஆள் ேந்திருக்கிறோன் என் டை கி ோமேோசிகளுக்கு ஆச்சர்யமோக இருந்ைது. அதிலும் ேயைோன விேசோயி ஒருேர், ‘‘களைதயல்ைோம் நிளனச்ச டந ம் தசோல்ைவும் கூடோது; டகட்கவும் கூடோது. அதுக்குன்னு சிை டந ம் கோைம் இருக்கு. இல்ைோவிட்டோல் களை மனசில் ைங்கோது’’ என்றோர். பிறகு, அே ோகக் களை தசோல்ைத் துேங்கினோர். களை ஆ ம்பித்ை சிை நிமிடங்களிடைடய, அக்களைளய என் சிறுேயதில் வீட்டில் டகட்டிருந்ைது நிளனவில் ேந்ைது. பூைம் ஒன்று மனிைர்களைப் பிடித்துக் தகோல்ேளைப் ற்றிய அக்களைளய எனது த்து ேயதில் டகட்டிருக்கிடறன். அந்ைக் களையில் ேரும் பூைம் தீ ோை சியோல் அேதிப் ட்டுக்தகோண்டட இருக்கும். அைற்கோக தினமும் ஒரு வீட்டில் உணவு சளமத்துக்தகோண்டுட ோய்க் தகோடுப் ோர்கள். உணவு ருசியோக இல்ைோவிட்டோல், சோப் ோடு தகோண்டுேரும் ஆளை அது அடித்துக் தகோன்றுவிடும். இப் டி அது ஆயி க்கணக்கோன ஆட்களைக் தகோன்று ட ோட்டுவிட்ட பின்னோல், பூைத்துக்கு ஒரு த ண் சோப் ோடு தகோண்டு ட ோகிறோள். சோப் ோடு பிடிக்கோமல் ஆத்தி மோகி, அந்ை த ண்ளணக் தகோல்ைப்ட ோேைோக பூைம் கத்துகிறது. அேள் பூைத்ளைப் ோர்த்துச் சிரித்ை டிடய, அது த ரிய ைசோலி என்று ைோன் நம் வில்ளை என்றும், ைசோலி என்று நிரூபித்ை பிறகு ைன்ளனக் தகோல்ைைோம் என்றும் தசோல்கிறோள். அைன் டி, ைனது ைளைமுடிளயப் பிடுங்கி அைனிடம் தகோடுத்து, அதில் ஒரு முடிச்சு ட ோட்டுக் கோட்டச் தசோல்கிறோள். ‘இவ்ேைவுைோனோ’ என்று ைளைமுடியில் பூைம் முடிச்சு ட ோடத் துேங்கியது. ஆனோல், ை நோட்கள் முயன்றும் அைனோல் முடிச்சுப் ட ோடடே முடியவில்ளை.

களடசியில், இவ்ேைவு சின்ன டேளைளயக்கூடச் தசய்ய முடியோை ைன்ளன மக்கள் மதிக்க மோட்டோர்கடை என்று ஊள விட்டட ஓடிவிட்டது பூைம் என்று களை முடியும். இந்ைக் களைளய வீட்டில் தசோல்லும்ட ோது, பூைத்துக்கு என்தனன்ன சோப் ோடு தகோண்டுட ோேோர்கள் என்ற ட்டியளைச் தசோல்ேோர்கள். அந்ைப் ட்டியல் த ரும் ோலும் என் வீட்டில் ண்டிளக நோட்களில் ையோரிக்கப் டும் உணவுப் ட்டியைோக இருக்கும். அைனோல்ைோடனோ என்னடேோ, களையில் ேந்ை பூைங்களின் மீது யம் ஏற் டடே இல்ளை. கோ ணம், த ரும் ோலும் அந்ை பூைம் ளசேச் சோப் ோடு சோப்பிடுேதும், அப் ைம் டேண்டும் என்று அடம்பிடிப் துமோக இருந்ைடை! குட்ைோனைள்ளியில் நோன் டகட்ட களை, த ரும் ோலும் ந கோசு ன் களைளய ஒத்திருந்ைது. களைளயவிடவும், அந்ைக் களையில் பூைம் என்ன சோப்பிடுகிறது என்று அேர் தசோன்ன உணவுப் ட்டியல்ைோன் என்ளன த ோம் வும் ேசீகரித்ைது. களை தசோல்லும் ேயசோளி மிக ஆளச ஆளசயோக அந்ை உணவுப் ட்டியளைச் தசோன்னோர். ‘ஒரு த ரிய ேண்டி நிளறய களி தமோந்ளை (டகப்ள க் களி), டகோழி குருமோ, கடிச்சுக்கிட ச்ளச தேங்கோயம், ஒரு ேண்டி நிளறயத் திருப் தி ைட்டு (இந்ைப் ட்டியலில் ைட்டு எப் டிச் டசர்ந்ைது என்று ஆச்சர்யமோக இருந்ைது), சோப்பிட்டு முடிஞ்சதும் குடிக்கிறதுக்கு டீ என்று எல்ைோமும் தகோண்டு ட ோனோர்கள்’ என்று தசோன்னோர். சிறு ேயதில் டகட்ட பூைத்ளைவிடவும் இந்ை பூைம் த ோம் சிடநகமோக இருந்ைது. அடைோடு, எந்ைப் குதியில் களை தசோல் ைப் டுகிறடைோ, அங்கு ேோழும் மக்களின் பி ைோன உணவுப் ழக்கங்கள்ைோன் பூைங்களின் ழக்கமோக உள்ைடைஅன்றி, பூைங்களுக்கோன சிறப்பு உணவுகள் எதுவும் கிளடயோது என்றும் டைோன்றியது. குட்ைோனைள்ளியின் களைதசோல்லி களைளயச் தசோல்லி முடித்துவிட்டு, ‘‘பூைம் த ருசோ, மனுசன் த ருசோ?’’ என்று டகட்டோர். அேட தில் தசோல்ைட்டும் என்று கோத்திருந்டைன். அேர் சிரித்ை டிடய, ‘‘மனுசன் நோலு இடத்தில் உளழச்சுச் சோப்பிடுறோன். உளழக்கிற மனுசளனப் யமுறுத்தி அடிச்சுச் சோப்பிடுது பூைம். அப்ட ோ த ரிய ஆளு மனுசன்ைோடன?’’ என்றோர். அைன் பிறகு, இது ட ோை பூைம் தைோடர் ோன களைகளை எங்தகங்டகோ டகட்டிருக்கிடறன். பூைம் த ரும் ோலும் சோம் ோர் சோைம், ையிர் சோைம், மோேடு, தகோஞ்சம் ருப்பு, தநய், ோயசம், ேறுத்ை கறி, முயல் கறி என என்தனன்னடேோ சோப்பிட்டது. அந்ை இ ண்டு ஆண்டுகளில், பூைம் என் ளைக் குறித்து மக்கள் மனதில் இருந்ை நூற்றுக்கணக்கோன கற் ளனக் குறிப்பு களை அறிந்துதகோள்ை முடிந்ைது. அதிலிருந்து பூைம் ஒரு முட்டோள், பூைம் ஒரு சோப் ோட்டு ோமன், பூைம் ளசேம் சோப்பிடும், பூைம் குறட்ளடவிட்டுத் தூங்கும், பூைம் ைட்டு தின்னும், பூைம் சி ைோங்கோது... இப் டித்ைோன் அறிந்துதகோள்ை முடிந்ைது. டயோசிக்ளகயில், இளே எளேயுடம பூைம் ற்றிய குறிப்புகள் அல்ை, நம்டமோடு டசர்ந்து ேோழும் மனிைர்களைப் ற்றியடை என்று புரிந்ைது. த்து ேருடங்களுக்கு முன்பு டகட்ட அந்ைக் களைகளின் நிளனவில், அடை ைர்மபுரி மோேட்டத்தின் கி ோமங்களுக் குச் தசன்ற ஆண்டு மீண்டும் ட ோயிருந் டைன். இப்ட ோது கி ோமத்தில் த ரும் ோன்ளம வீடுகளில் டகபிள் டி.வி. ேந்திருந்ைது. கி ோமத்துச் சிறுேர்கள் தமட்ரிக் ள்ளிக்குப் ட ோகிறோர்கள். மினி ஸ் ஓடுகிறது. நோன் களை டகட்ட ஆட்களில் ஒன்றி ண்டு ட ர்

மட்டுடம உயிட ோடு இருந்ைோர்கள். அேர்களும்கூட ைோங்கள் களைகளை மறந்துவிட்ட ைோகடே தசோன்னோர்கள். முடிந்ைேள நிளனவு டுத்திச் தசோல்லுங்கடைன் என்று ேற்புறுத்தியட ோது, ‘‘ஆங்கோங்டக சிைது நிளனவிருக்கிறது. மற்றளே மறந்துவிட்டது. இப்ட ோது நிளனவில் உள்ைது எல்ைோம் தினசரி ேரும் தைோளைக்கோட்சித் தைோடர்களின் களைகள் மட்டுடம’’ என்றோர்கள். கி ோமேோசிகள் நிளனவில் இருந்ை களைகள் யோவுடமேோ அழிந்துவிட்டன என்று திளகப் ோக இருந்ைது. அது நிஜம் என்றோல், நோம் மறந்ைது களைகளை மட்டுமல்ை... நமது ோ ம் ரிய நிளனவுகளை... நமது மூைோளையர்களின் கற் ளனளய... நோம் கடந்து ேந்ை ோளைளய! நோம் குழந்ளைகளுக்குச் தசோல்லும், ோட்டி யிடமிருந்து கோகம் ேளடளயத் திருடிச் தசன்ற களை, 2000 ேருடங்களுக்கு முன் னோல் கிட க்கத்தில் தசோல்ைப் ட்டது. அது ஒவ்தேோரு டைசமோகக் கடந்து, இந்தியோ ேந்து டசர்ந்திருக்கிறது. அப் டிப் ை களைகள் ஒரு நித்ய யணிளயப் ட ோை டைசம், தமோழி என எல்ைோ எல்ளைகளையும் ைோண்டி ேந்து, நம்டமோடு கைந்திருக்கின்றன. நமது களைகளும் ஆசியோ முழுேதும் கடந்து ட ோயிருக்கின்றன. ஆஸ்திட லியப் ழங்குடி மக்கள் களை தசோல்ேளை ‘விழித்ை டிடய கனவு கோண் து’ என்று அளழக்கிறோர்கள். அதுைோன் உண்ளம. ஒவ்தேோரு களையும், விழித்ை டிடய நோம் கனவு கண்ட கனவுைோன். உறங்குேளைக்கூடத் ைள்ளிப்ட ோட முடியுமோ என டயோசிக்கும் ப் ோன ேோழ்வில், கனவுகளைப் ற்றி எப் டிப் ட சுேது என்று தைரியவில்ளை. ஆனோல், கனவுகள் இல்ைோை ேோழ்ளேப் ற்றி டயோசிக்கடே யமோக இருக்கிறது!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

அந்திக் கருக்கலில் இந்ைத் திளச ைேறிய த ண் றளே ைன் கூட்டுக்கோய் ைன் குஞ்சுக்கோய் அளைடமோதிக் கள கிறது எனக்கைன் கூடும் தைரியும் குஞ்சும் தைரியும் இருந்தும் எனக்கைன் ோளஷ புரியவில்ளை. - கைோப்ரியோ

ம ணளைப் ட

ோை மிகத் ைனிளமயோனதும், துய மோனதும் உைகில் டேறில்ளை. மணடைோடு நோம் தகோள்ளும் ற்றும் மிகச் சிை நிமிடங்களில் முடிந்துவிடக்கூடியது. உைகில் அதிகம் டநசிக்கப் டுேதும், அதிகம் புறக்கணிக்கப் டுேதும் மணைோகத்ைோன் இருக்கக்கூடும். சிறு ேயதிலிருந்டை மணலின் சிகனோக இருந்திருக்கிடறன். ளகயில் மணளை அள்ளும்ட ோது, அது வி ல் இடுக்கு ேழியோக ச ச தேன இறங்கிப் ட ோகும் அேச ம் இருக்கிறடை, அது அைோதியோனது. மணல் எங்கிருந்து ேருகிறது? எங்டக ட ோகிறது? எைற்கோக மணல் இவ்ேைவு ப்ரியத்துடன் நம்டமோடு ஒட்டிக்தகோள்கிறது? ஏன் நம் கோல்களைப் பிடித்து இழுத்து நிறுத்துகிறது? மணல் என்றோல் என்ன? மணல்தேளி ேசீகரிப் து ட ோை, ைனித் துகள் ஏன் நம்ளம ேசீகரிப் தில்ளை? கல்லும் மணலும்ைோன் நமது வீட்டின் சுேர்கைோக ஆகியிருக்கிறது என்றட ோதும், அளை நோம் கல், மண் என்று ஏன் ஒருட ோதும் உணர்ேடை இல்ளை? இப் டி சுளனளயப் ட ோை டகள்விகள் ஊறிக்தகோண்டட இருக்கின்றன மனதில். மணளை அறிந்துதகோள்ைத் தைோடங்கிய ோல்யத்தின் வியப்பு, இன்றுேள முடிய வில்ளை. மணல் மயக்கம் எப்ட ோதும் தீ ோை விந்ளை. ோளைேனத்ளைப் ற்றிப் ோடப் புத்ைகங்களில் ேோசித்ைட ோது, அது மிளகயோன கற் ளன என்டற டைோன் றியது. ோடம் நடத்திய ஆசிரியர்கள் எேரும் ோளைேனத்ளைக் கண்ட தில்ளை. ோளைேனம் எப் டி இருக்கும் என் ளைப் புளகப் டத்திலிருந்தும், கற்றுக்தகோண்டதிலிருந்தும்ைோன் எடுத்துச் தசோல்லிக்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். சுற்றுைோ அளழத்துப் ட ோகிறேர்கள் ஏன் மளைக்கும், அருவிக்கும், கடலுக்கும் மட்டுடம அளழத்துப் ட ோகிறோர்கள்? ோளைேனத்துக்கு ஏன் கூட்டிப் ட ோக மறுக்கிறோர்கள் என்று அந்நோட்களில் டயோசித்திருக்கிடறன்.

ோளைேனம், ஒரு ைனி உைகம். சூரியனுக்கு மிக தநருக்கமோன நிைப் குதி. ோளைளய அறிந்துதகோள்ைடேண்டும் என்றோல், அது யணியோகச் தசன்றோல் முடியோது; அங்டக சிை கோைம் ேோழ டேண்டும் என் ளை ோஜஸ்ைோனில் உள்ை தஜய்சல்மீருக்குச் தசன்றட ோதுைோன் அறிந்துதகோண்டடன். ோளைளயப் ற்றி மனது ேள ந்திருந்ை சித்தி ங்கள் யோளேயும் ஒட நிமிடத்தில் அழித்துவிட்டது தஜய்சல்மீரில் உள்ை மணற்குன்றுகளின் கோட்சி. அதிலும், சூரியன் அஸ்ைமிக்கும்ட ோது அந்ை மணல் திட்டுகளில் மஞ்சள் தேளிச்சம் ஊர்ந்து தசல்ேளையும், கண்தகோள்ைோை அைவு மணல் ந்துகிடப் ளையும் கண்டட ோது, கனவுைகுக்குள் பி டேசித்துவிட்டைோன உணர்வு டைோன்றியது. முைன்முைைோக ோளைேனத்தின் பி மோண்டமோன மணல்தேளிளயக் கண்டட ோது, மனது கூச்சலிட்டது. அப் டிடய மணளை அள்ளி அள்ளி நி ப்பிக் தகோள்ை டேண்டும் ட ோலிருந்ைது. சிறு ேயதில் மணல் ஏற் டுத்திய முைல் ஆச்சர்யம் அதுைோன். நிளனவு தைரிந்ை நோளில், திருச்தசந்தூர் கடற் கள க்குப் ட ோயிருந்ைட ோது, கடற்கள மணலில் விளையோடவிட்டோர்கள். மணளை ளக நிளறய அள்ளி அள்ளி சட்ளடப் ள யில், கோல்சட்ளடப் ள யில் நி ப்பிடனன். மணல் தீ டே இல்ளை. மணல் ஒரு ஊற்ளறப் ட ோை சு ந்துதகோண்டட இருக்கிறைோ! அள்ளி அள்ளிச் டசோர்ந்து ட ோய், மணளைக் கோற்றில் றக்கவிடத் துேங்கிடனன். கோற்றில் மணல் றந்துட ோகும் அழகிருக்கிறடை, அந்ைக் கோட்சி ஒரு சித்தி த்ளைப் ட ோை மனதில் அப் டிடய ஒட்டிக்தகோண்டு இருக்கிறது. மணளை ைளையில், கோல்களில், உடலில் நி ப்பிய டி நிமிர்ந்ைட ோது, அடி விழுந்ைது. மணளை இப் டி யோ ோேது நி ப்பிக்தகோள்ேோர்கைோ என்று திட்டினோர்கள். என் ள யிலிருந்து மணளை அள்ளி தேளிடய ட ோட்டோர்கள். அடி ேோங்கியளைவிடவும் மணளை அள்ளி தேளிடய ட ோட்டைற்குத்ைோன் அழுளக அதிகமோனது. உடலில் ஒட்டியிருந்ை மணல் துகள்களை என்ன தசய்ேது என்று தைரியோமல், அருகில் இருந்ை நோழிக் கிணற்றில் கூட்டிப் ட ோய்க் குளிக்களேத்ைோர்கள். மணல் உடலிலிருந்து ேழிந்து ஓடியது. கோைடியில் ஓடும் நீரில் மணல் கள ந்துட ோகோமல் டிந்திருந்ைளைக் கண்கள் தேறித்துப் ோர்த்ை டிடய இருந்ைன. மணளை அறிேது எப் டி என்று யோரும் கற்றுத்ை வில்ளை. குழந்ளைகைோக இருந்ைட ோது மணலிடம் கூடிய ஈர்ப்பு, ேயது ேைர்ந்ைதும் ேடிந்துவிடுகிறதுட ோலும்! தஜய்சல்மீரின் மணல்தேளி, ோல்யத்தின் கைவுகளைத் திறந்துவிட்டது. மணளைக் ளக தகோள்ளுமைவு அள்ளி முகர்ந்து ோர்த்டைன். மணலின் ேோசளன மிகவும் அைோதியோனது. அது உைகில் உள்ை எந்ைப் பூவின் ேோசளனயும் ட ோலில்ளை. ஆனோலும், மணல் பூத்திருக்கிறது என்றுைோன் டைோன்றியது. கண் தகோள்ை முடியோை அந்ை மணற் ப்பில் கோற்று மட்டுடம அளைகிறது. கோற்றுக்கு வி ல்கள் உண்டு என் ளை அங்குைோன் கண்டு தகோண்டடன். கோற்று ைன் வி ல் கைோல் மணலின் மீது ஏடைோ எழுதுேதும், அழிப் துமோக இருந்ைது. மணலின் மீதுள்ை ேளைவுகள் எப் டி இத்ைளன அழகோக இருக்கின்றன! மணல் திட்டுகளில் ஏறி நின்று நோன் கண்ட சூரியன், மிக மூர்க்கமோனேன். ோளைேனத்துச் சூரியளன நோம் எளிதில் சிடநகிக்க முடியோது. அது எரிதகோம்புகளு டன் நடந்து ேரும் மு ட்டு உருேம். இள டைடி ஒரு இடத் தில் ேட்டமிடும் ருந்ளைப் ட ோை சூரியன் ேோனில் நின்றுதகோண்டட இருக்கிறது.

பிறந்ைது முைல் தேயிளைக் குடித்து ேைர்ந்திருந்ைட ோதும், ோளையில் நோன் கண்ட தேயில் டேறுவிைமோனது. அது கோடி ஏறிய கள்ளைப் ட ோை நுள த்துப் த ோங்கிக்தகோண்டு இருந்ைது. அைன் உஷ்ணம் முதுகில் பி ம் ோல் அடிக்கக் கூடியது. தேளிச்சத்தின் விைோசம் கண்டு கண்கள் நடுங்குகின்றன. ோளைேனத்தில் கல் டந ம் கிழட்டுப் ோம்ள ப் ட ோன்று தமதுேோக நகர்ந்து ட ோகிறது. ஒட்டகங்கள் ற்றி நமக்கிருந்ை டகள்வி ஞோனம் யோவும், அளைக் கண்ட மறுநிமிடம் உதிர்ந்து விடுகின்றன. ஒட்டகங்கள் யோவும் ஏடைோ ஒருவிைமோன துக்கத்தில் பீடிக்கப் ட்டளே ட ோைடே இருக்கின்றன. அைன் முகதேட்டிடை ஒரு ைனிளம டர்ந்திருக்கிறது. தேட்டதேளியில் ஆடுகள் டமய்ேளைப் ட ோன்று ஆங்கோங்டக கிழட்டு ஒட்டகங்கள் அளைகின்றன. தஜய்சல்மீரில் இருந்து 50 கிடைோ மீட்டர் யணித்திருப்ட ன். மணல் டமடுகளைத் ைவி , கண் எதிரில் டேறு எதுவுடம இல்ளை. குதுகுதுதேன்ற சப்ைம் மட்டுடம தைோளைவிலிருந்து டகட்டுக்தகோண்டட இருக் கிறது. மோத ரும் மணல் சமுத்தி த்தின் நடுடே நின்றிருந்ைட ோது இயற்ளகயின் மகத்ைோன சிருஷ்டி ளயப் புரிந்துதகோள்ை முடிந்ைது. எப்ட ோடைோ ேோசித்ை ஒரு களை நிளனவுக்கு ேந்ைது. இ ண்டு அ சர்கள் மிக தநருங்கிய நண் ர்கைோக இருந்ைோர்கள். ஒருேன் ோளை ேனத்தின் அ சன், மற்றேன் தூ டைசத்து அ சன். ைனது தேற்றியின் நிளனேோக தூ டைசத்து அ சன் ஒரு மோத ரும் மோளிளகளயக் கட்டுகிறோன். அந்ை மோளிளக சுற்றுச் சுழல் ோளைகளும் சூட்சுமங்களும் தகோண்டைோக உள்ைது. அந்ை மோளிளகக்குள் நுளழேது எளிது; தேளிேருேது மிகக் கடினம். ஏதனன்றோல், அைற்கு ஒட யரு ேழி மட்டுடம உள்ைது. அது எங்கிருக்கிறது என்று எளிதில் தைரிந்துதகோள்ை முடியோது. இந்ை மோளிளகளயக் கோட்டுேைற்கோக, ைனது நண் ளன அளழக்கிறோன் தூ டைசத்து அ சன். ோளை அ சனும் ேருகிறோன். மோளிளகளயப் ோர்ளேயிடுகிறோன். ஆனோல், தேளிடயற ேழி தைரியோமல் அைற்குள்ைோகடே நோட்கணக்கில் சுற்றி அளைகிறோன். முடிவில் ஒரு நோள், தூ டைசத்து அ சன் ேந்து அேளன மீட்டு தேளிடய கூட்டி ேருகிறோன். பிறகு, ைனது சிருஷ்டிக் கடவுளைவிடவும் மிகச் சிறப் ோனது என்று டகலி தசய்கிறோன். ோளை அ சன் தில் தசோல்ைோமல், ைன் நோடு திரும்பிவிடுகிறோன். சிை மோைங்களுக்குப் பிறகு ோளை அ சன் ைோன் ஒரு அதிசயத்ளை உண்டோக்கியிருப் ைோகச் தசோல்லி, தூ டைசத்து அ சளன அளழக்கிறோன். அேனும் ேருகிறோன். அேளனக் கூட்டிப் ட ோய் ோளைேனத்தின் நடுவில் விட்டுவிட்டு, ‘எனது டைசத்தில் உள்ை விந்ளை, நீ சிருஷ்டித்ைளைவிடவும் மிக அற்புைமோனது. இதில் உள்டை ட ோேைற்கும் எண்ணிக்ளகயற்ற ேழிகள் உள்ைன. தேளிடய ட ோகவும் எண்ணிக் ளகயற்ற ேழிகள் உள்ைன. ஆனோல், அறியோைேர் உள்டை தசன்றோல் தேளிடய திரும்புேது சோத்தியடம இல்ளை. முயன்றோல், தேளிடய ேந்து ோர்!’ என்று தசோல்லிப் ோளைேனத்தின் நடுடே, ைனிடய விட்டுவிட்டு ேந்துவிடுகிறோன். தூ டைச அ சன் ை மோைங்கள் ோளைேனத்துக்குள்ைோகடே ேழி தைரியோமல் சுற்றி அளைந்து, ைோகமும் சியுமோக இயற்ளகயின் முன் ைனது சிருஷ்டி எதுவுமில்ளை என்று உணர்ந்து அங்டகடய இறந்துட ோகிறோன் என்று களை முடிகிறது. இயற்ளகளயப் ட ோை சிருஷ்டியின் நுட் ம், மனிைர் எேருக்கும் சோத்தியமோனடை இல்ளை. மனிைன் ேடித்ை சிறந்ை சிற் ம் யோளேயும்விட, ஒரு மணல் துகள் துல்லியமும், அழகும் ஈர்ப்புமோக ளடக்கப் ட்டு இருக்கிறது என் து எவ்ேைவு த ரிய ஆச்சர்யம்! எந்ைக் க ங்கள் இளை சிருஷ்டி தசய்ைன! எத்ைளன ஆயி ம் ேருடம் இளே அழியோமல் உயிர்ப்ட ோடு உள்ைன!

ோளைளயக் கடந்து யணிக்கும்ட ோது சங்க கோைப் ோடலின் ஆறளை நிளனவுகள் மனதில் எழுகின்றன. ஆங்கோங்டக அடர் சிேப்பிலும், அடர் நீைத்திலும் உளடயணிந்ை ஒன்றி ண்டு த ண்கள் தைன் டுேது மட்டும்ைோன், நோன் கனவில் இல்ளை, நிஜத்தில் நடமோடிக்தகோண்டு இருக்கிடறன் என் ைற்குச் சோட்சியோக இருந்ைது. தநடுஞ்சோளைகளில் கோனளைப் ோர்த்துப் ழகிய நமக்கு, ோளையில் டைோன்றும் கோனளைக் கோண் து அைோதியோனது. ோளையில் டைோன்றும் கோனல் மிக தநருங்கிச் தசல்லும் ேள நிஜம் ட ோைடே இருக்கிறது. ஏடைோ ஒரு மோயம் நடப் து ட ோை ோளை ைனக்குத் ைோடன விந்ளைகளை நடத்திப் ோர்த்து மகிழ்கிறது. கலில் இருந்ை பி மோண்டம் தகோஞ்சம் தகோஞ்சமோக இ வில் அடங்கத் துேங்கி, இருள் அவ்ேைவு பி மோண்டமோன மணல்தேளிளயயும் மூடிவிடுகிறது. இருளின் க ங்கள் எத்ைளன அகன்றது என் ளை அங்குைோன் கண்டடன். இ வில் ோளை அடங்கிவிடுகிறது. கி ோமங்கள் விழித்துக்தகோண்டு விடுகின்றன. நிைவு மட்டும் ேழி ைேறிய யணிளயப் ட ோை ைனியோகப் ோளையில் சுற்றியளைகிறது. தஜய்சல்மீரில் நோளைந்து நோட்கள் அளைந்து திரிந்டைன். டகோட்ளடகளும், கற்கைோல் ஆன பூங்கோவும், ோளைேனத்தின் சங்கீைமும் அறிந்ை டியிருந்ை நோட்கள் அளே. ேயது ேை ேை , மணல் நம்ளமப் ற்றிக்தகோள்ைக் கூடோது என்று கேனம் மிக்கேர்கைோகிவிடுகிடறோம். கடற்கள யில் நம் ளககளில், உளடகளில் ஒட்டிக் தகோள்ளும் மணளை அங்டகடய ைட்டிவிட்டு எழுந்துதகோள்கிடறோம். மணடைோடு நமக்குள்ை ற்று மிக அற் நிமிடம் மட்டுடம! மணலின் விதியும் அதுைோன் ட ோலும்! மணல் மனிைனிடம் என்ன டைடுகிறது? குழந்ளைகள் மணலில் என்ன கண்டுதகோள்கிறோர்கள்? மணலின் ோளஷைோன் என்ன? டயோசிக்க டயோசிக்க குற்ற உணர்ச்சியுடன், தேட்கமோகவும் இருக்கிறது... அறியோளமளய நிளனத்து!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

அேன் மளை மீது அமர்ந்திருந்ைோன் ஒட யரு கணம் அேன் டைோளுக்கும் ேலிக்கோமல் ஒரு றளேயின் நிழல் சற்டற அமர்ந்து கடந்துவிட்டது. - ோணி திைக் ஞோ யிற்றுக் கிழளம கோளையில், எங்கிருந்டைோ ஒலிக்கும் டைேோையத்தின் மணிச் சத்ைம் டகட் து ைனியோன அனு ேம். எல்ைோ டைேோையங்களும் ஏடனோ கடந்ை கோைத்ளை நிளனவு டுத்திய டிடயைோன் இருக்கின்றன. இந்தியோவின் புகழ்த ற்ற சிை டைேோையங்களுக்குள் தசன்றிருக்கிடறன். அங்கு என்ளன மிகவும் ஈர்த்ைது அைன் நிசப்ைமும், எரியும் தமழுகுேத்திகளும்! சிை டைேோையங்களில் தமழுகு உருகுேதுகூடக் கோதில் டகட்குமைவு நிசப்ைம் கூடியிருக்கும். பி ோர்த்ைளனக்கோக ேருகிறேர்களின் உைடுகள் அளசேது தைரியும். ஆனோல், கு ல் உய ோது. எப் டி தமௌனத்தின் ேழியோகப் ட சிக் தகோள்கிறோர்கள் என்று ஆச்சர்யமோக இருக்கும். தசன்ளனயில், புகழ்த ற்ற ை டைேோையங்கள் இருக்கின்றன. ஒவ்தேோன்றும் ைனக்தகன ஒரு சரித்தி மும், ோ ம் ரியமும் தகோண்டிருக்கிறது. எப்ட ோைோேது தேளியூர் நண் ர்கள் தசன்ளன ேரும்ட ோது, நோன் அேர்களை அளழத்துச் தசல்லும் இடங்களில் ஒன்று, ஆர்மீனியன் டைேோையம். தசன்ளன உயர்நீதிமன்றத்தின் அருகில் உள்ை ஆர்மீனியன் தைருவில் உள்ைது, தசயின்ட் டமரி டைேோையம். தசன்ளனயின் மிகப் ளழளமயோன இந்ைத் டைேோையம், தேறும் ேழி ோட்டு ஸ்ைைம் மட்டுமல்ை; ஒரு சரித்தி த்தின் நிளனவுச் சின்னம். இன்ளறய தசன்ளன மறந்துட ோன கடந்ை கோைத்ளை, இந்ைத் டைேோையத்தின் மணிகள் நிளனவு டுத்திக்தகோண்டட இருக்கின்றன. கடந்ை நூற்றோண்டுகளில், தசன்ளனயில் ட ோர்த்துக்கீசியர்களும், டச்சுக்கோ ர்களும், அ பு ேணிகர்களும், யூைர்களும், ஆங்கிடையர்களும் ேசித்திருக்கிறோர்கள். அேர்களின் கைோசோ மும், நம்பிக்ளககளும் தசன்ளனயில் டேர்விட்டிருக்கின்றன. கோை மோற்றத்தில் இளே யோவும் கள ந்து ட ோய்விட்டன. முந்நூறு ேருட ோ ம் ரியம் தகோண்ட தசன்ளன, அேச அேச மோகத் ைனது பு ோைன நிளனவுகளைக் கண் முன்டன அழித்துக்தகோண்டுேருகிறது. ளழய ோ ம் ரியக் கட்டடங்கள் ைவும் இடிக்கப் ட்டுவிட்டன. மீைமிருப் ளே உயர் க உணவு விடுதிகைோகிவிட்டன. திள ய ங்குகள் ைள மட்டமோக்கப் ட்டு, ேணிக ளமயங்கள் டைோன்றுகின்றன. விளையோட்டு

ளமைோனங்கள், பூங்கோக்கள் இருந்ை அளடயோைம் தைரியோை டி ஆக்கி மிக்கப் ட்டு, புதிய குடியிருப்புகைோகிவிட்டன. ஐட ோப்பிய நக ங்களில் ளழளமயோன கட்டடங்கள் எளை இடிக்க டேண்டுமோனோலும், அைற்கு அ சின் சிறப்பு அனுமதி த ற டேண்டும். த ரும் ோலும் இடிக்க அனுமதி கிளடக்கோது. சிை டேளைகளில் அந்ை இடத்ளைச் சிறிய மோற்றங்கள் தசய்து, உணவு விடுதியோகடேோ, ஆர்ட் டகைரியோகடேோ அளமத்துக்தகோள்ை அனுமதி ைருகிறோர்கள். அதுட ோைடே, குடியிருப்புப் குதிகளில் ை அடுக்கு ேணிக ேைோகங்களுக்கு அனுமதி ை ப் டுேதில்ளை. த ரிய ேணிக ேைோகங்களை நகள விட்டு 40 ளமல் ைள்ளி, விஸ்ைோ மோன கோர் ோர்க்கிங் ேசதியுள்ை இடத்தில், ைனிடய அளமத்திருக்கிறோர்கள். ஆனோல், டேக டேகமோக ஐட ோப்பியப் ழக்கேழக்கங்களை நகதைடுக்கத் துேங்கும் நோம், அேர்கள் கடந்ை கோைத்துக்குத் ைரும் மரியோளைளயயும், த ோதுமக்களுக்கு இளடயூறு இல்ைோை டி ேணிகம் நளடத ற டேண்டும் என்ற ண் ோட்டிளனயும் சுத்ைமோக மறந்துவிட்டடோம். இன்று தசன்ளனயில், டைக் வியூ ஏரியோ என்ற த யரில் எத்ைளனடயோ குதிகளில் தைருக்கள் இருக்கின்றன. அங்கு எே ோேது தசன்று, இங்டக எங்டக ஏரி இருக்கிறது என்று விசோரித்ைோல், எேருக்கும் தைரியோது. கோ ணம், த ரிய ஏரிகள் இருந்ை இடங்கள் தமோத்ைமும் ஆக்கி மிக்கப் ட்டு, குடியிருப்புகைோகவும், ேணிக வீதிகைோகவும் உருமோறியிருக்கின்றன. கடல் ஒன்றுைோன் 300 ேருடங்கைோக அப் டிடய உள்ைது. அளையும் ோதி மூடிவிட முடியுமோனோல், அதிலும் அடுக்கு மோடிக் கட்டடங்களும், டகளிக்ளக அ ங்குகளும் அளமக்கைோடம என்ற டயோசளன தகோண்ட ைர் தசன்ளனயில் இருக்கிறோர்கள். இவ்ேைளேயும் ைோண்டி ளழய தசன்ளன ஆங்கோங்டக ஒளிந்து, ைன்ளனத் ைக்களேத்துக்தகோண்டுைோன் இருக்கிறது. தசன்ளனயின் தைருப் த யர்களைப் ற்றி யோ ோேது ஆய்வு தசய்ேோர்கடையோனோல், ஒவ்தேோரு தைருவின் பின்னோலும் ஒரு களை இருப் ளை அறிந்துதகோள்ை முடியும். அப் டி ஆர்மீனியன் தைருவில் 300 ேருடங்கைோக தசன்ளனயில் ேோழ்ந்ை ஆர்மீனியர்களின் ேோழ்வு, ஒவ்தேோரு கல்லிலும் திேோகி இருக்கிறது. ப் ோன ேணிக வீதியோன ஆர்மீனியன் தைருவுக்குள், சற்டற ஒதுங்கி சுளமயோன ம ங்களுக்கு இளடயில் சுழல் டிக்கட்டுகள் தகோண்டைோக அளமந்துள்ைது, புனிை டமரி டைேோையம். தைோளைவில் இருந்து ோர்க்கும்ட ோடை டைேோையத்து டகோபு மும், சிலுளேயும் தைரிகின்றன. ஆர்மீனிய மக்கள் ைங்கள் ேழி ோட்டுக்கோக 1712-ல் இந்ைத் டைேோையத்ளைக் கட்டியிருக்கிறோர்கள். ஆ ம் த்தில் இந்ைத் டைேோையம், இன்று உயர்நீதிமன்றம் உள்ை இடத்தில் கட்டப் ட்டிருக்கிறது. ஆனோல், ஆங்கிடையருக்கும் பித சுக்கோ ர்களுக்கும் நடந்ை சண்ளடயில் அது இடிக்கப் டடே, இப்ட ோதுள்ை புதிய டைேோையத்ளை நிறுவியிருக்கிறோர்கள். 300 ேருடங்களைக் கடந்ை பிறகும், இன்றும் ைன் கம்பீ ம் குன்றோமல் அப் டிடய நிற்கிறது டைேோையம். த ரிய தூண்களும், நுணுக்கமோன களை டேளைப் ோடுகளும், கல்ைளறத் டைோட்டமும் தகோண்டைோக உள்ைது. இந்ைத் டைேோையத்தின் ைனிச் சிறப்பு, இடயசுவின் ேோழ்ளே விேரிக்கும் இரு து சித்தி ங்கள்! புனிை டமரியின் திருவுருேத்தின் கீடழ ஓேல் ேடிவில்

அளமக்கப் ட்டுள்ை தீட்டப் ட்டுள்ைது.

இந்ை

இரு து

டங்களில்

இடயசுவின்

ேோழ்வு

சித்தி ங்கைோகத்

அத்துடன், த ல்பிட ோ டேர் எனப் டும் ஆறு த ரிய மணிகள். 150 கிடைோ எளடயுள்ை 20 அங்குைம் அகைமோன 6 மணிகள் இரும்புக் கம்பியில் தைோங்கிக்தகோண்டு உள்ைன. இளே ஒன்று டச ஒலிப் ளைக் டகட்டோல், ம்மியமோன இளச ட ோை இருக்கும். இந்ை மணிகள் இங்கிைோந்தில் தசய்து, இங்டக தகோண்டுே ப் ட்டன. இதில் த ரிய ஒரு மணி மட்டும் விரிசல் கண்டு, திரும் வும் தசன்ளனயில் ேோர்த்து எடுக்கப் ட்டு இருக்கிறது. அருைப் ன் தசய்ை டேளை என்று அந்ை ேோர்ப்பு தசய்ைேர், ைனது த யள மணியில் த ோறித்திருப் ளைக் கோண முடிகிறது. இந்ை ஆறு மணிகளும், ஞோயிற்றுக்கிழளம கோளை பி ோர்த்ைளனக்கோக ஒலிக்கின்றன. ஆனோல், பி ோர்த்ைளன தசய்ேைற்கு அங்டக ஆர்மீனியர்கள் எேரும் இல்ளை. அருகில் குடியிருக்கும் சிைர் மட்டுடம கைந்து தகோள்கிறோர்கள். எப்ட ோைோேது ேரும் தேளிநோட்டுப் யணிகளையும், ஒன்றி ண்டு உள்ளூர்ேோசிகளையும் ைவி , அந்ைத் டைேோையம் எப்ட ோதும் கடந்ை கோைத்தின் நிழலில் சைனமற்று உளறந்திருக்கிறது. டைேோையத்தின் கோரிடோரில் நடந்து தசன்றோல், ேழி முழுேதும் ஆர்மீனியர்களின் கல்ைளறகள் உள்ைன. இந்ைக் கல்ைளறக் குறிப்புகளைக் கோணும்ட ோது, ஆர்மீனியர்கள் எவ்ேைவு புகழுடன் தசன்ளனயில் ேோழ்ந்திருக்கிறோர்கள் என் ளைத் தைரிந்துதகோள்ை முடிகிறது. ஐட ோப்பியர்கள் இந்தியோவுக்கு ேணிகம் தசய்ய ேருேைற்குப் ை நூறு ேருடங்களுக்கு முன் ோகடே இந்தியோவுக்குள் ேணிகம் தசய்ைேர்கள் ஆர்மீனியர்கள். உைகில் முைன்முைைோக கி.பி. 4-ம் நூற்றோண்டிடைடய கிறிஸ்துே சமயத்ளை நோட்டின் சமயமோக ஏற்றுக் தகோண்டது ஆர்மீனியோ. தமோகைோயர்கள் கோைத்தில் ஆர்மீனிய ேணிகர்கள் மிகவும் புகழ்த ற்று விைங்கினோர்கள். 1666-ல் தசன்ளனயில், ஆர்மீனியர்கள் ஒரு குடியிருப்ள உருேோக்கினோர்கள். 18-ம் நூற்றோண்டின் முற் குதியில், தசன்ளனயில் ேோழ்ந்ை புகழ்த ற்ற ேணிகர்களில் ஒருே ோன டகோஜோ த ட் ஸ் லுஸ்கோன், ைனது தசோந்ைச் தசைவில் புனிை ைோமஸ் மளைக்குப் டிக்கட்டுகள் அளமத்துக் தகோடுத்ைடைோடு, ளசைோப்ட ட்ளடயில் அளடயோறின் குறுக்டக ஒரு ோைத்ளையும் அளமத்துத் ைந்ைோர். அந்ைப் ோைத்தின் த யர் மர்மைோங் ோைம். அது இப்ட ோது மளறமளையடிகள் ோைம் என்று அளழக்கப் டுகிறது. முைல் ஆர்மீனிய தமோழிப் த்திரிளகயோன ஆஸ்ை ோர், தசன்ளனயில் இருந்துைோன் தேளிேந்திருக்கிறது. த ேத ண்ட் அ த்ைோன் சுமோடேோன் என்ற ஆர்மீனியர் இைற்கோக ஒரு அச்சகத்ளை நிறுவி, த்திரிளகளய நடத்தி ேந்திருக்கிறோர். ஆர்மீனியர்கள், தசன்ளனயின் ேைர்ச்சியில் அதிக ஈடு ோடு கோட்டியிருக்கிறோர்கள் தநடுங்கோைமோக தசன்ளனயில் கேர்னர்களின் இல்ைமோக இருந்ை அட்மி ோல்ட்டி ைவுஸ், பி ைமோன ஆர்மீனிய ேணிகர் நசர் டஜகப் ஜோன் கட்டியது. இன்றும் தகோல்கத்ைோவில், ஐந்நூறுக்கும் குளறேோன ஆர்மீனியர்கள் ேசிக்கிறோர்கள். அேர்களுக்தகன ைனியோன அளமப்பு இருக்கிறது. கோைம் இன்னும் எத்ைளன ஆண்டுகளுக்கு இந்ை ஆர்மீனிய மணிடயோளசளயக் கோப் ோற்றி ளேத்திருக்கும் என்று தைரியவில்ளை. ஒரு கல் சிளையோகும்ட ோது, அது மனிைனின் களைநுட் த்ளை தேளிப் டுத்துகிறது. ஆனோல், அடை சிளை உளடக்கப் ட்டுத் திரும் வும் கல் ஆகும்ட ோது, அது ைனிமனிைனின் வீழ்ச்சிளய மட்டுமல்ை; ஒரு சமூகத்தின் வீழ்ச்சிளயக் குறிப் ைோகடே அளமயும் என்டற டைோன்றுகிறது.

இ ண்டு குமிழிகள் இளணயும் ைருணத்தில் கோணோமல்ட ோகின்றன இ ண்டுடம. மைர்கிறது ஒரு ைோமள . - கிடஜோ மு கோமி (ைமிழில்:யுேன் சந்தி டசகர்)

சி க்மகளூருக்குப் ட

ோகைோமோ என்று என் நண் ர் அளழத்ை ட ோது, எைற்கு என்று டகட்கோமடை, ேருேைோக ஒப்புக்தகோண்டடன். கர்நோடகோவில் ஊர் சுற்றுேைற்கு எவ்ேைடேோ இடங்கள் இருக் கின்றன. அதிலும், ைசளனச் சுற்றிலும் சிை மணி டந யணத் துக்குள் ட ளூர், ைடைட டு, சிருங்டகரி, ோ ோ புைனகிரி என எத்ைளனடயோ இடங்கள்! நண் ர் ேங்கியில் ணிபுரி ேர். மூன்று நோட்கள் விடுமுளற எடுத்துள்ைைோகச் தசோல்லி, அன்றி டே த ங்களூருக்கு யிலில் கிைம்புடேோம் என்றோர். நண் ரின் ணி, அதிக டேளைப் ளு தகோண்டது. அந்ை டேளைகளைப் ட ோட்டுவிட்டு அேட கிைம்பு கிறோட என்று, நோனும் ையோ ோடனன். யில் நிளையத்துக்கு ேந்ைட ோது, நண் ரிடம் மிகச் சிறிய துணிப் ள ஒன்று மட்டுடம டைோளில் தைோங்கிக்தகோண்டு இருந்ைது. ளகயில் ஒரு ேோட்டர் ோட்டில். அே து முகத்தில் யணம் ட ோகிற சந்டைோஷம் இல்ளை. ஒருடேளை, அலுேைகப் ணியின் அழுத்ைம் ைோங்க முடியோமல் விடு ட்டுக் கிைம்பு கிறோட ோ என்று நிளனத்டைன். யிலிலும் அேர் எதுவும்ட சவில்ளை. டுத்துஉறங்கி விட்டோர்.நோன் எழுந்து இருளைப் ோர்த்ை டி இருந்டைன்.

யில் கிைம்பிய சிை நிமிடங்களிடைடய, அேர் டிக்கட்டின்அருகில் நின்ற டி, கடந்துதசல் லும்

மறுநோள், ட ருந் தில் சிக்மகளூர் ட ோய்ச் டசரும் ேள , அேர் எதுவும் ட சடே இல்ளை. ஒரு விடுதியில் அளற எடுத்டைோம். குளித்துச் சோப்பிட்டட ோது, மோளை யோகி இருந்ைது. நண் ர் ைனக்கு ஒரு சிறிய டேளை இருப் ைோகச் தசோல்லி, அளறளய விட்டு தேளிடயறிச் தசன்றோர். நோன் சிக்மகளூரின் தைருக்களில் இறங்கி நடக்கத் துேங்கிடனன். அதிக தநருக்கடி இல்ைோை ஊர். அைோதியோன கோற்று. சிறிதும் த ரிதுமோன உணேகங்கள். ைங்கும் விடுதிகள். சப்ைமிடும் நக ப் ட ருந்துகள். ழக்களடகளும் கோய்கறி விற் ேர்களும்

கூவிக்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். அளறக்கு அேர் திரும்பிேருேைற்கு இ வு தநடு டந மோகியது. நோன் உறங்கத்தைோடங்கி யிருந்ைட ோது, அளறக் கைளேத் ைட்டி எழுப் பினோர் நண் ர். எைற்கோக சிக்மகளூர் ேந்திருக்கிடறோம் என்று அேரிடம்அப்ட ோ ைோேது டகட்கைோம் என்று நிளனத்டைன். பிறகு, கோளையில் அே ோகச் தசோல்ேோர் ைோடன என்று உறங்கிவிட்டடன். கோளையில், இருேரும் அங்கிருந்ை ஒரு ேங்கிக்குச் தசன்டறோம். ஊழியர்களில் ஒன்றி ண்டு ட ருக்கு நண் ள த் தைரிந்திருந்ைது. அேர்கடைோடு கன்னடத்தில் ட சிய டிடய, ‘சிக்கைோ’ என் ேள த் டைடினோர். அந்ை ந ர் மோறுைைோகி, சிடமோகோவில் இருப் ைோகச் தசோன்னோர்கள். நண் ர், அருகில் உள்ை டீக்களடக்கு அளழத்துப்ட ோய், டீ ேோங்கித் ைந்ைோர். ைோன் 15 ேருடத்துக்கு முன்பு, சிக்மகளூ ரில் ஒரு ேருடம் டேளை ோர்த்ைைோகச் தசோன்னோர். அப் டியோனோல், ஏடைோ அலுேைக டேளையோக ேந்திருக்கக் கூடும் என்று முடிவு தசய்து, ‘‘எங்டக குடியிருந்தீர் கள்?’’என்று டகட்டடன். ‘‘அளைத்ைோன் இப்ட ோது டைடிக் தகோண்டு இருக்கிடறன்’’ என்றோர். எனக்குப் புரியவில்ளை. 15 ேருடங்களுக்கு முன்பு இருந்ை வீட்ளட இப்ட ோது எைற்கோகத் டைடுகிறோர்? அே ோக அளைப் ற்றிச்தசோல்ைட்டும் என்று இருந்துவிட்டடன். ‘‘நோன் குடியிருந்ை குதியில் ஒரு சிேன் டகோயில் இருந்ைது. அது ளழய கோைத்து வீட்டின் ஒரு குதி. எந்ை ஏரியோ என்றுமறந்து விட்டது’’ என்றோர். விசோரித்துத் தைரிந்துதகோள்ைைோம் என்று தைருக்களில் நடக்கத் துேங்கிடனோம்.அங்கு மிங்கும் சுற்றி, ஒருேழியோக அந்ைத் தைருளேக் கண்டுபிடித்டைோம். ஆனோல், அந்ை வீடு இடிக்கப் ட்டு, அந்ை இடத்தில் டேறு சிை கட்டடங்கள் கட்டப் ட்டு இருந்ைன. அந்ைத் தைருவில்ைோன்குடியிருந்ைைோகச் தசோல்லி, அங்கிருந்ை வீடு ஒன்றின் கைளேத் ைட்டினோர் நண் ர். 60 ேயளைக் கடந்ை த ண்மணி தேளிடய ேந்ைோர். அ க்கு நிறத்தில், கோட்டன் புடளே கட்டியிருந்ைோர். அேரிடம், ‘‘நோன் முன்பு இந்ைத் தைருவில்ைோன் குடியிருந்டைன்’’ என்று, அந்ை வீட்ளடக் கோட்டினோர். அந்ைப் த ண்மணி, அது தசன்னப் ோவின் வீடு என்றும், அேர்கள் ளமசூருக்குப் ட ோய் விட்டோர்கள் என்றும் தசோல்லிவிட்டு, நண் ரின் மளனவி த யள க் டகட்டோர். நண் ர் தசோன்னதும், அேள் எப் டி இருப் ோள் என்று திரும் வும் டகட்டோர் அந்ைப் த ண்மணி. சிறிது டயோசளனக்குப் பிறகு, அேட தசோன்னோர்... ‘‘சிேப் ோக, ஒடிசைோன த ண்ணில்ளையோ..? ஒரு த ோம் ளைப் பிள்ளைகூடப் பிறந்து, ஒரு ேோ த்தில் இறந்துட ோய்விட்டது. சரிைோனோ?’’ என்று டகட்டோர். அேைது துல்லியமோன நிளனவின் முன் தசயைற்றேள ப் ட ோை நின்றிருந்ை நண் ர் தசோன்னோர்... ‘‘அது என் முைல் குழந்ளை. பிறந்து சிை நோளில் இறந்து ட ோய்விட்டோள்!’’ அந்ைப் த ண்மணி, வீட்டின் உள்டை ே ச் தசோல்லி, நோற்கோலியில் உட்கோ ச் தசோன்னோர். இப்ட ோது என் நண் ருக்கு எத்ைளனபிள்ளை கள் இருக்கிறோர்கள், என்ன டிக்கிறோர்கள் என்று விசோரித்ைோர். நண் ர் தில்தசோல்லிய டிடய இருந்ைோர். நோன் அந்ை வீட்டின் தூசி டிந்ை ளழயபுளகப் டங்களைப் ோர்த்ை டி இருந்டைன். ‘‘இப்ட ோது எைற்கோக ேந்திருக்கிறீர்கள்?’’ என்று அந்ைப் த ண்மணி டகட்டதும், நண் ர் ைன் குழந்ளைளயப் புளைத்ைஇடத் ளைப் ோர்த்துப் ட ோேைற்கோக ேந்திருப் ைோகச் தசோன்னோர். அேளுக்குப் புரிய வில்ளை. ‘‘ஏைோேது சோந்தி தசய்யப் ட ோகிறீர்கைோ?’’ எனக் டகட்டோள்.

‘‘இல்ளை. ோர்த்துவிட்டுப் விளடத ற்றுக்தகோண்டோர்.

ட ோகடேண்டும்

என்று

டைோன்றுகிறது’’

என்று

தசோல்லி,

அளறக்குத் திரும்பி ேரும்ேள , நோங்கள் ட சிக்தகோள்ைடே இல்ளை. இ வில் அே ோகடே தசோல்ைத் தைோடங்கி னோர்... ‘‘அது என் முைல் குழந்ளை. குளறப் பி சேமோகி, மருத்துேமளனயில் ளேத்துச் சிை தினங்கள் ோர்த்து ேந்டைோம். ஆனோல், ைனின்றிஇறந்துட ோய் விட்டோள். ஊரில் இருந்ை உறவினர்கள் எேருக்கும் தைரியப் டுத்ைடே இல்ளை. அலுேைகத்தில் டேளை தசய்யும் ஒன்றி ண்டுநண் ர்கள் உடன் ேந்ைோர் கள். ஒரு பின் மதிய டந த்தில், தேயில் ஊர்ந்துதகோண்டு இருந்ை இடை வீதியில், அேளைச் சுமந்து தசன்று, அருகில் இடு கோட்டில் புளைத்துவிட்டு ேந்டைோம். என் மளனவியோல் அந்ை டேைளனளயத் ைோங்க முடியவில்ளை. அைனோல்,இங்கி ருந்து மோறுைைோகி தசன்ளனக்குேந்து விட்டடன். இறந்துட ோனகுழந்ளைளயப் ற்றிய நிளனவு ஒரு ேருஷம் ேள அழுத்திக்தகோண்டட இருந்ைது. அைன் பிறகு, மூன்று பிள்ளைகள் பிறந்து ேைர்ந்து, இன்று ள்ளிப் டிப்ள முடிக்கப்ட ோகிறோர்கள். எனினும் நோடனோ, என் மளனவிடயோ எங்கள் முைல்குழந்ளைளயப் ற்றி நிளனக் கோை நோளில்ளை. ஆனோல், சிை மோைங்கைோகடே என் மளனவி சிக்மகளூருக்குப்ட ோய், எங்கள் குழந்ளைளயப் புளைத்ை இடத்ளைப் ோர்த்துவிட்டு ே டேண்டும் என்று என்ளன நச் சரிக்கத் துேங்கினோள். எனக் கும்மனதில் ஏடைோ உறுத்திக் தகோண்டட இருந்ைது. என்ன தசய்ேது என்டற புரியவில்ளை. ‘முைலில் நோன் மட்டும் ட ோய் விட்டுேந்து, பிறகு உன்ளனக் கூட்டிச் தசல்கிடறன்’ என்று ஆறுைல் டுத்திவிட்டுக் கிைம்பி ேந்திருக்கிடறன்’’ என்றோர். ட சி முடித்ை சிை நிமிடங்களில், எந்ைச் சைனமும் இன்றி அேர் உறங்கத் துேங்கிவிட்டோர். எனக்கு உறக்கம்ே வில்ளை. அது ேள பி கோசமோகத் தைரிந்ை சிக்மகளூரின் மீது அப் டிடய சோம் ல்கவிழ்ந்து விட்டது ட ோன்ற உணர்வு. என்ன டைடுைல் இது? எைற்கோக அேர் மளனவிக்குத் திடீத ன சிக்மகளூருக்குப் ட ோய் ே டேண்டும் எனத் டைோன்றியது. கனவு கண்டிருப் ோ ோ? இல்ளை... சோவுக்குப் பிறகும், அந்ைச் சிறுமி அேர் மனதில் ேைர்ந்துதகோண்டட இருக்கிறோைோ? ஒவ்தேோரு நக மும் இது ட ோன்ற ஆயி க்கணக்கோனமனிைர்களின் நிளனவுகளில் திந்திருக்கக் கூடியது ைோனோ? ஒரு நகருக்கு ேரும் ஆயி ம் ட ரும், ஆயி ம்கோ ணங்கடைோடு ேருகிறோர்கள் என் து த ரிய நிஜம்! கேனிக்கோமல் விடப் டுேது உயிட ோடு இருக்கும் மனிைர்கள் மட்டு மல்ை, கல்ைளறகளும்ைோனோ? இறந்ைேர் களை நம் நிளனவில் இருந்து முழுளமயோகத் துண்டித்துவிடடேண்டி யதுைோனோ? டயோசிக்க டயோசிக்கப் யமும், குழப் மும் ஏற் ட்டது. மறுநோள் கோளை, அங்கிருந்ை இடுகோட்டுக்குக் தகோண்டுதசல்ேைற் கோக நிளறய பூக்களும், ேளையல்களும், இனிப்பும் ேோங்குேைற்கோக, அடை களடத் தைருவில்அளைந்துதகோண்டு இருந்டைோம். ஒவ்தேோன்ளறேோங்கும் ட ோதும், மனது நடுங்கிக்தகோண்டட ைோன் இருந்ைது. அந்ைக் குழந்ளைக்குப் த யர் ளேத் திருப் ோர்கைோ? அது ேைர்ந் திருந்ைோல் இப்ட ோது என்ன டித்துக்தகோண்டு இருக்கும்? எந்ை ேயதுக்கு உரிய த ோருட்களை இப்ட ோது ேோங்கி அர்ப் ணம் தசய்ேது? நண் ர் சிேப்பு நிற ரிப் ன்கள் இ ண்டும், நீை நிற ரிப் ன்கள் இ ண்டும் ேோங்கிச் சட்ளடயில்தசோருகிக்தகோண்டு இருந்ைோர்.

கோை மோற்றத்தில், எந்ை இடத்தில் குழந்ளைளயப் புளைத் ைோர்கள் என்று அளடயோைம் கோண் து சி மமோக இருந்ைது. மயோனத்தின் கோப் ோை ோக இருந்ை ேயைோனேர், மளழக் கோைத்தில் புளைடமடுகள் கள ந்துட ோய்விடுகின்றன என் ைோல், அளடயோைம்கோண் து சி மம் என்ற டிடய த்துேருஷத்துக்கு முந்தியது என்றோல், இந்ைப் குதியில் ைோன் இருக்கும் என்று ஓர் இடத்ளைக் கோட்டினோர். அேர் ளககோட்டிய இடத்தில், நண் ர் ைோன் தகோண்டுேந்ைத ோருட் களை எல்ைோம் ளடத்ைோர். பிறகு, இ ண்டு நிமிடம் கண்கள் மூடி நின்றோர். அேர் சப்ைமின்றி அழுகிறோர் என் து புரிந்ைது. குனிந்து அந்ை மண்ளண அள்ளி தநற்றியில் திருநீறு ட ோை இட்டுக்தகோண்டு, விடுவிடுதேன தேளிடயறி நடக்கத் துேங்கினோர். எனக்கு என்ன தசய்ேது என்றுதைரி யோமல், அந்ைப் புளைடமட் ளடடய ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்டைன். முகம் தைரியோை அந்ை சிசுவுக்கோக என்ன டேண்டிக் தகோள்ேது? எந்ை விதி இந்ைத் துய த்ளைப் ங்கு ட ோட்டுக் தகோள்ேைற்கோக என்ளன இங்டக அளழத்து ேந்ைது? என்டனோடு அேள் ஏடைோ ஒரு விைத்தில் தைோடர்பு உள்ைேைோ? மனதில் அந்ைச் சிறுமிளய நிளனத்ை டிடய நின்றிருந்டைன். கோேல்கோ ர் நோங்கள் ளடத்ைத ோருட்களை ஒரு துண்டில் எடுத்து மூட்ளட கட்டத் துேங்கினோர். ஒட யரு சிேப்பு நிற ரிப் ன் மட்டும் கோற்றில் றந்து ட ோகத் துேங்கியது. கோேைோளி ைனது துண்ளட மடித்து ளேத்துவிட்டு, ரிப் ளனப் பிடிப் ைற்கோகத் து த்தி ஓடினோர். அந்ை நிமிடத்தில், அந்ை ரிப் ளன அந்ை ேயைோனேர் தகோண்டு ட ோய்க்தகோடுக்கப் ட ோகும் அே து ட த்தி நிளனவுக்கு ேந்ைோள்.அேருக்கோகவும் ஒரு நிமிடம் மனது டேைளனப் ட்டது. அளறக்குத் திரும்பியட ோது, நண் ர் குளித்துக்தகோண்டு இருந்ைோர். அன்றி வு புறப் ட்டு, நோங்கள்இருேரும் சிருங்டகரிக்குச் தசன்டறோம். ஸ் டிகம் ட ோன்று ஓடிக் தகோண்டு இருந்ை ஆற்று நீரில் நண் ர் இறங்கிக் குளித்ைோர். ஈ உடடைோடு அேர் கள டயறி நின்றட ோது, முகத்தில் ஒரு சோந்தி தைரிந்ைது. ஆனோல், ைண்ணீருக்குள் நோன் இறங்கி முழுகும்ட ோது, துய ம் உடளை விட்டுப்ட ோக மறுத்ைது. எல்ைோச் சோளைகளும் சந்டைோஷத்ளை டநோக்கி நம்ளம அளழத்துப் ட ோேதில்ளை. துக்கமும் டேைளனயும் கசிய ேலிகளும்கூட யணத்தின் குதிைோன் என் ளை அப்ட ோது ைோன் தைரிந்துதகோண்டடன். இனி, சிக்மகளூருக்கு ஒரு யணியோக மட்டும் நோன் ட ோக முடியோது என்ற உண்ளம மனதில் உறுத்ைத் தைோடங்கியது. ஆனோலும்,சந்டைோ ஷத்ளைப் கிர்ந்துதகோள்ேளை விடவும், டேைளனளயப் ங்கு ட ோட்டுக்தகோள்ேது ேோழ்வின் அரிய நிமிடமல்ைேோ?

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

ளக இல்ைோமல் கோல் இல்ைோமல் உறுப்புகள் டகோ ப் ட்டு மனுசங்க இருக்கோங்க ேயிறு இல்ைோை மனிைன் இல்ைடே இல்ளை. - மு.சுயம்புலிங்கம்

இ ைக்கற்ற யணங்களின்ட ோது ஏடைடைோ த யர் தைரியோை ஊர் கள் என்ளனத் ைன் ேசம் இழுத்து இறங்க ளேத்திருக்கின்றன. அப் டி 1980-களின் மத்தியில், ஓர் இ வில் தைன்கோசியிலிருந்து திரும்பும்ட ோது, சிேகிரி என்ற ஊரில் நளடத ற்ற ஒரு கி ோமியக் களை நிகழ்ச்சி, ட ருந்ளை விட்டு என்ளன இறங்களேத்ைது. தேடிச் சிரிப்பும் ோட்டுமோக அந்ை இடடம களைகட்டியிருந்ைது. ட ருந்தின் ஓட்டுநர் ஓ மோகப் ட ருந்ளை நிறுத்திவிட்டு, கி ோமியப் ோட்ளட சித்ை டிடய, ‘ஐந்து நிமிடம் கழித்துப் புறப் டைோம்’ என்று தசோன்னோர். அது களடசிப் ட ருந்து என் ைோல், அதிகக் கூட்டம் இல்ளை. ட ருந்ளை விட்டு இறங்கிடனன். கூட்டத்தின் நடுடே ஒரு ஆள். கறுப்பு ட ன்ட், கூலிங் கிைோஸ், ஓளைத் தைோப்பி அணிந்து, இடுப்பில் ஒரு குேோட்டர் ோட்டில் தைோங்க, நடனமோடிக்தகோண்டு இருந்ைோன். ‘என்ன நிகழ்ச்சி இது?’ என்று டகட்டதும், ஒட்டப்பிடோ ம் கண தி புைேர் நடத்தும் சீர்திருத்ைச் சோமியோட்டம் என்று தசோன்னோர்கள். கி ோமத்தில் ேழக்கமோகச் சோமியோடும் ஒருேனுக்கும், அேளனக் டகலி தசய்து சீர்திருத்ைச் சோமியோட்டம் ஆடும் ஒருேனுக்கும் நடக்கும் ட ோட்டிடய அந்ை நிகழ்ச்சி. ஒரு ந ர் விநோயகள ேணங்குேைற்கோக டைங்கோய் உளடக்கப் ட ோகும்ட ோது, இன்தனோரு ஆள் அடை விநோயகருக்கு ம£ங்கோய் உளடக்க ேருகிறோன். ‘என்ன இது புதுப் ழக்கம்?’ என்று ளழய ஆள் டகட்க, ‘டைங்கோளய ஏத்துக்கிற பிள்ளையோர், மோங்கோளய ஏத்துக்க மோட்டோ ோ?’ என்று டகலி தசய்ை டிடய, சிைறு டைங்கோய் உளடப் து ட ோன்று மோங்கோளய வீசி உளடக்கிறோன். அந்ை நளகச்சுளேளய மக்கள் ளக ைட்டி சித்ைோர்கள். ஐந்து நிமிடம் எப் டிப் ட ோனது என்டற தைரியவில்ளை. ட ருந்து கிைம்புேைற்கோக ைோ ன் அடித்ைோர்கள். நடத்துனரிடம், ‘நோன் ே வில்ளை’ என்று தசோன்டனன். ‘இனிடமல் கோளை ேள ட ருந்து கிளடயோது’ என்று அேர் விடுத்ை எச்சரிக்ளகளயப் த ோருட் டுத்ைோமல் நிகழ்ச்சிளயக் கோணச் தசன்டறன். ஒருடேளை, ட ருந்தில் கிைம்பிப் ட ோயிருந்ைோல், மிகச் சிறந்ை ஒரு கி ோமியக் களை நிகழ்ச்சிளயக் கோணத் ைேறியிருப்ட ன். மிகக் கூர்ளமயோன சமூக விமர்சனத்ளை எளிளமயோன நளகச்சுளேயுடனும் ோடல்களுடனும் ஒரு ந ர் நடத்தியது ஆச்சர்யமோக இருந்ைது. ஆட்டம் அைன் கதியில் உயர்ந்து தகோண்டட ட ோய் உச்சநிளைளய அளடந்ைது. சிரிப்ள அடக்க முடியோமல் ோர்ளேயோைர்கள் திணறும் நிளை ஏற் ட்டது. தமோத்ைடம நோளைந்து நடிகர் கள்.

அேர்களின் உளடயில் துேங்கி, அங்க அளசவுகள் ேள யோவும் டகலிளய தேளிப் டுத்துேைோக இருந்ைன. கி ோமத்து மக்கள் உறக்கம் மறந்து அந்ை நிகழ்ச்சியில் ைங்களைக் கள த்துக்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். ம் ள ம் ள யோகச் சோமி யோடுகிறேன் மீது சோமி ேருகிறது. அேன் சோமிக்குப் ளடயல் ளேப் ைற்கோக கறிச் டசோறு, சோ ோயம், சுருட்டு, ட்டுத் துண்டு, கோணிக்ளக என த ரிய ட்டியளை முன் ளேக்கிறோன். அளைக் கண்டதும் சீர்திருத்ைச் சோமியோட்டம் ஆடு ேன் ைனக்கும் சோமி ேந்துவிட்டது என்று குதிக்கத் துேங்குகிறோன். ‘அது எப் டி ஒட சோமி த ண்டு ட ருக்கும் ே முடியும்?’ என்று ஊர்ப் த ரியேர் விசோரிக்கடே, ‘ஊரில் ஒரு சோமி மட்டும்ைோனோ இருக்குது. ஆயி ம் சோமி இருக்குல்ை? அதில் நோன் ஒரு சோமி’ என்று தில் ைருகிறோன் அேன். இ ண்டில் எது உண்ளமயோன சோமி என்று விசோ ளண நளடத றுகிறது. ம் ள சோமியோடு ேன் ைோன் ‘கருப் சோமி’ என் ைற்கோக நோக்ளகத் துருத்திக்கோட்டி, ஆடேசமோக ஒரு ோடளைப் ோடுகிறோன். சீர்திருத்ைச் சோமியோடு ேன் ைோன் ‘சிேப்புசோமி’ என்ற டிடய தகோச்ளசயோன ஆங்கிை ேோர்த்ளைகளைக் கைந்து, டகலி ட சுகிறோன். ளழய சோமியோடி, ‘நோன் சுடு கோட்டுக்குத் ைனிடய ட ோய் மயோனத்துச் சோம் ளைப் பூசிக்தகோண்டு ேருகிடறன். அப் டி நீ தசய்யத் ையோ ோ?’ என்று டகட்கிறோன். உடடன, சீர்திருத்ைச் சோமியோடி, ‘அதுக்தகன்ன, ட ோயிட்டோப் ட ோகுது! ஆனோ, சுடுகோட்டுக்குப் ட ோய் ேர்றதுக்கு புல்ைட் டேணுடம!’ என்கிறோன். ‘சோமிக்கு எதுக்கு ள க்?’ என்று டகட்க, ‘மயில் ேோகனம், எலி ேோகனம் இருக்கைோம். புல்ைட் இருக்கக் கூடோைோ?’ என்று டகலி தசய்கிறோன். இப் டி ேோைம் எதிர்ேோைமோக நீள்கிறது. கி ோமத்தின் மீது கோைம் கோைமோகப் டிந்திருந்ை மூட நம்பிக்ளககள், சடங்குகள் மற்றும் ேன்முளற ற்றிய விமர்சனமோக நீண்டது நிகழ்ச்சி. முடிவில் சீர்திருத்ைச் சோமியோடிளயச் சமோளிக்க முடியோை ம் ள சோமி, ைனிடய கூட்டிப் ட ோய் ட ம் ட சி ோதித் தைோளகளய அேனுக்குத் ைருேைோகச் தசோல்கிறோன். அைற்கு ஒப்புக்தகோள்ைோமல் ட ோனதும் குேோட்டரும் பிரியோணியும் ேோங்கித் ைருேைோகச் தசோல்கிறோன். அைற்கும் சரிே வில்ளை என்றதும் ம் ள சோமியோடி இனி சமோளிக்க முடியோது என்று தைரிந்து, ‘சோமி மளைடயறிவிட்டது’ என்று ஊர்க்கோ ர்கள் மீது குற்றம் தசோல்கிறோன். சீர்திருத்ைச் சோமியோடி களடசியில் த ோதுமக்களைப் ோர்த்து, ‘எந்ைக் கோைத்திலும் இப் டி அது டேண்டும், இது டேண்டும் என்று சோமி டகட் டை இல்ளை. சோமிளயச் தசோல்லி இது ட ோை ஏமோற்று ேர்களிடம் எச்சரிக்ளகயோக இருக்க டேண்டும். நல்ை மனசுைோன் சோமி, டகோயில் எல்ைோமும்’ என்று சிை கருத்துக்களைச் தசோல்லி நிகழ்ச்சிளய முடிக்கிறோன். ோ ம் ரியமோன கி ோமியக் களைகள் பு ோணங்களையும், கற் ளனக் களைகளையும் நடத்திக்தகோண்டு ேந்ை சூழலில், சமூக விழிப்பு உணர்ளே முைன்ளமப் டுத்தி ஒரு கி ோமியக் களை ேடிேம் இருப் ளை அன்றுைோன் முைன்முைைோகக் கண்டடன். விடிகோளை ேள நீண்ட அந்ை நிகழ்ச்சி முடிந்ை பிறகு, ட ருந்து நிளையத்தில் கோளை முைல் ட ருந்துக்கோகக் கோத்திருந்ைட ோது, உறக்கமற்ற யணிகள் அந்ை நிகழ்ச்சியின் டேடிக்ளககளைத் ைங்களுக்குள்ைோகடே ட சி சந்டைோஷம் தகோண்டனர். சுைந்தி ப் ட ோ ோட்ட கோைத்தில் விஸ்ேநோை ைோஸ், முருகன் டேடமிட்டு ேந்து மயில் டமல் அமர்ந்ை டிடய ஜோலியன் ேோைோ ோக் டுதகோளைளய விமர்சித்து ோடல் ோடியிருக்கிறோர்.

‘ேள்ளித் திருமணம்’ என்ற த யரில் சுைந்தி முழக்கமிட்ட களைஞர்கள் நமக்கு முன் ேோழ்ந்திருக்கிறோர்கள் என்ற நிளனவு அந்ை இ வில் எழுந்ைது. ஒட்டப்பிடோ ம் கண தி புைேர் ட ோன்றேர்கள் எளிளமயோன கி ோமத்துேோசிகள். ஆனோல் அேர்கள் மனதில், கி ோமத்தின் மீது டிந்திருக்கும் களறகளைப் ட ோக்க டேண்டும் என்ற ஆைங்கம் உருேோகியிருக்கிறது. எல்ைோ கி ோமியக் களை ேடிேங்களைப் ட ோைவும் நளகச்சுளேயும் டகளிக்ளகயும் இதிலும் பி ைோனமோக இருந்ைட ோதிலும், அளைத் ைோண்டிய சமூக விமர்சனமும் முக்கியமோனைோக இருந்ைது. இந்ை நிகழ்ச்சிக்கு இளணயோன நிகழ்ச்சி ஒன்ளறக் கர்நோடகோவில் உள்ை ஷூப்ளி குதியின் கி ோமம் ஒன்றுக்குச் தசன்றிருந்ைட ோது கண்டடன். அது ஒரு த ோம்மைோட்ட நிகழ்ச்சி. அளை நடத்தும் ந ர், டமளடயின் முன் ோகத் டைோன்றி, கோந்தியின் ேோழ்க்ளக ே ைோற்ளற த ோம்மைோட்டமோக நடத்ைப்ட ோேைோக அறிவித்ைோர். எனக்கு ஆச்சர்யமோக இருந்ைது. ‘ேந்டை மோை ம்’ ோடல் இளசக் கப் ட்டது. டகோட் அணிந்ை கோந்தி, ேக்கீல் உளட அணிந்ை கோந்தி, சட்ளட இல்ைோை கோந்தி, ேயைோன கோந்தி என தேவ்டேறு விைமோன த ோம்ளமகள் திள யில் டைோன்றின. ஒரு த ண் கு லும், ஆண் கு லும் கோந்தியின் ேோழ்க்ளக ே ைோற்ளற விேரிக்கத் துேங்கின. தமய் மறக்கும் டியோன ேர்ணளனகள், ோடல்கள் மக்களை அப் டிடய கட்டிப்ட ோட்டன. கோந்திளய தைன்னோப்பிரிக்கோவில் யிளை விட்டு தேளிடய ைள்ளும் கோட்சிைோன் உச்ச ட்ச அற்புைம்! திள யில் ஒரு யில் தமதுேோக ஊர்ந்து தசல்கிறது. அைன் சத்ைம் கூடடே பின் தைோடர்கிறது. டகோட் அணிந்ை கோந்தி உருேம் ளகயில் ட ப் ருடன் உட்கோர்ந்திருக்கிறது. ஒரு தேள்ளைக்கோ ன் கோந்திளய தேளிடய ட ோகச் தசோல்கிறோன். யில் டேகம் எடுக்கிறது. திள ப் டங்களில் மட்டுடம சோத்திய மோன, கோட்சிகளை முன்பின்னோக மோற்றிதயடுக்கும் உத்தி அங்டக சோத்தியமோகி இருந்ைது. டேகமோக ஓடும் யிலுக்கு இளணயோக ம ங்கள் பின்டனோக்கி ஓடுகின்றன. ஆறு, ோைம் என யோவும் கடந்து ட ோகின்றன. யிலின் சத்ைம் அதிகரிக்கிறது. கோந்தி, தேள்ளைக்கோ னோல் இழுக்கப் ட்டுத் ைடுமோறுகிறோர். சிறிது டந த்தில், ஒரு யில் நிளையத்தில் ேந்து யில் நிற்கிறது. கோந்தி தூக்கி எறியப் டுகிறோர். திரும் வும் யில் கிைம்பிப் ட ோகிறது. கீடழ விழுந்துகிடக்கும் கோந்தி அப்ட ோது என்னதேல்ைோம் நிளனத்திருப் ோர் என்று ஒரு ோடல் எழுகிறது. இ ண்டு மணி டந த்துக்குள் கோந்தியின் ேோழ்ளேச் தசோல்லிய அரிய நிகழ்ச்சி அது. த ரிய ோ ோட்ளடப் த ற்ற அந்ை த ோம்மைோட்ட நிகழ்ளேக் கண்டட ோது, வில்லுப் ோட்டில் கோந்தி களைளயச் தசோல்லிய தகோத்ைமங்கைம் சுப்புவின் நிளனவு ேந்ைது. எத்ைளன இ வுகள் இப் டி எவ்ேைவு மக்கள் இந்ை கி ோமியக் களைகளைக் கண்டிருப் ோர்கள்! ஏன் இன்று அந்ை எளிய களை ேடிேங்கள் முழுளமயோக மளறந்துட ோயின? விஞ்ஞோன சோைனங் களின் ேைர்ச்சி ம புக் களைகளை ேைர்த்து எடுப் ைற்குத் துளண நிற்கோமல், ஏன் அேற்ளற அழித்து ஒழித்ைது? திள ப் டமும் தைோளைக்கோட்சியும் ைவிர்த்ை டேறு களை ேடிேங்கள் யோவும் முற்றோக விைக்கப் ட்டுவிட்டனேோ? களை இைக்கிய இ வுகள் ட ோன்ற ஒரு சிை நிகழ்ச்சிகளைத் ைவி , ோ ம் ரியமோன கி ோமிய இளசக் களைஞர்கள், த ோம்மைோட்டக்கோ ர்கள், ோடகர்கள், நடனமோடு ேர்கள் என யோேரும் அன்றோடப் ோடுகளில் சிக்கி ஒடுங்கிப் ட ோய்விட்டோர்கள்.

இன்றும் சீர்திருத்ைச் சோமியோட்டம் நளடத றுகிறைோ என்று தைரியவில்ளை. ஆனோல், எங்கோேது ஒரு ட ருந்து நிளையத்தில், பின்னி வில் நோடகம் ோர்த்துவிட்டு ேரும் மக்கள் கோத்திருக்க மோட்டோர்கைோ என இன்றும் என் மனது டைடிக்தகோண்டட இருக்கிறது. களை நிகழ்ச்சிகள் மட்டுமல்ை, சோைோ ண மனிைர்களின் மனதும்கூட த ரிதும் ஒடுங்கிப்ட ோய்ைோன் இருக்கிறது. யோள க் கோ ணம் தசோல்ேது என்றுைோன் தைரியவில்ளை!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

ட சும் ோர் என் கிளி என்றோன் கூண்ளடக் கோட்டி ேோலில்ளை, வீசிப் றக்கச் சிறகில்ளை ேோனம் ளகப் ட ேழியில்ளை ட சும் இப்ட ோது ட சும் என மீண்டும் மீண்டும் அேன் தசோல்ை றளேதயன்றோல் றப் தைனும் ோடம் முைலில் டிதயன்டறன் - கல்யோண்ஜி



னேரி மோைத்தில் அதிகமோன னி மூட்டம் கோ ணமோக விமோனம் ைள யிறங்க முடியோமல் தடல்லியின் மீது அள மணிடந ம் சுற்றியட ோது, விமோனத்தில் இருந்து தடல்லிளயப் ோர்த்டைன். ைள டய தைரியவில்ளை. நகள விழுங்கியிருந்ைது னி. எல்ைோ நக ங்களும் உய த்திலிருந்து ோர்க்கும்ட ோது மிக அழகோகடே தைரிகின்றன. அதிலும் பின்னி வில் மின்மினி றப் து ட ோை ஆங்கோங்டக தேளிச்சம் களைந்து சிைறிக்கிடக்க, தமோத்ை நக மும் துயிலின் க ங் களுக்குள் ஒடுங்கியிருக்கும். சிேப்பு எறும்புகள் ஊர்ந்து தசல்ேளைப் ட ோை தேளிச்சத்ளை உமிழ்ந்ை டிடய தசல்லும் ேோகனங்கள், கோலியோன சோளைகள், டசோடியம் விைக்குகள், சைனமற்ற அடுக்கு மோடிக் குடியிருப்புகள், நட்சத்தி ங்கள் நி ம்பிய ஆகோசம் என புறத் டைோற்றம் மயக்கமூட்டுேைோக இருக்கும். அன்ளறக்குப் னி மூட்டத்தின் நடுவில் நிறம் மங்கிப்ட ோன டகோட்டடோவியம் ட ோை இருந்ைது தடல்லி. ளமல் கணக்கில் விரிந்துகிடக்கும் சோளைகடைோ, பு ோைனக் கட்டடங்கடைோ, அ சுக் குடி யிருப்புகடைோ, ப் ோன ேோகன நட மோட்டடமோ எதுவுடம தைரியவில்ளை. ஒரு மோயக்கோ ன் உருேோக்கிய விந்ளை ளயப் ட ோை நகள , ைன் னிப் புளகயோல் மூடியிருந்ைது இயற்ளக. ேோனுக்கும் ைள க்கும் இளடயில் அளைந்துதகோண்டு இருந்ைது னி. விமோனம் ைள யிறங்கும்ட ோது, கோளை தமன் தேளிச்சத்தில் வீடுகளும் கட்டடங்களும், சிைறிய விளையோட்டுச் சது ங்களைப் ட ோைத் தைன் டத் துேங்கின. அடர்த்தியோன ம ங்களும், புல்தேளிகளும், ளமைோனங்களும், சிேப்பு நிறக் டகோட்ளட மதில்களும் கடந்து மளறந்ைன.

விமோனம் மிக தமதுேோகடே ைள இறங்கியது. நக ங்கள் எவ்ேைவு த ரியளே என்று அைன் உள்டை இருக்கும்ட ோது தைரிேதில்ளை. ஏடைடைோ கோ ணங்களுக்கோக ை முளற தடல்லிக்குச் தசன்றிருக்கிடறன். அப்ட ோதைல்ைோம் கோைத்தின் மோறோை சோட்சிளயப் ட ோன்ற முகைோயக் கல்ைளறகள், ளழய மசூதிகள், டகோட்ளட மதில்களைக் கோணும்ட ோது, தடல்லி இன்ளறக்கும் முகைோயர் கோைத்திடைடய ேோழ்கிறடைோ என்று ஒரு மயக்கம் உண்டோகும். உண்ளமயில் தடல்லி ஒட கோைத்தில் ை நூற்றோண்டு களில் ேோழ்கிறது. தடல்லியின் ஒவ்தேோரு குதியும் ஒரு நூற்றோண்டில் ைங்கிவிட்டது என்றுகூட தசோல்ைைோம். தடல்லி ஒரு க்கம் இன்ளறய அ சி யலின் ளமயம் என்றோல், இன்தனோரு க்கம் கடந்ை கோை இந்தியோவின் அழியோ சோட்சி. ளழய தடல்லிக்கும் புது தடல்லிக்கும் இளடயில் சிை நூற்றோண்டு இளடதேளி இருக்கிறது. ளழய தடல்லி யின் தைருக்களும் வீடுகளும் அங்கு ேோழும் மனிைர்களும் நோன்கு நூற்றோண்டு களுக்குப் பின்னோல் இருப் து ட ோன்டற டைோன்றுகிறது. தடல்லி, ைன் பூர்ே நிளனவுகளை இங்டக டசகரித்து ஒளித்து ளேத்திருக்கிறது. ளழய தடல்லியின் ேோசளனளய நுகர்ேைற்கு தசங்டகோட்ளடளயச் சுற்றிலும் உள்ை தைருக்களில் அளைந்து திரிந்ைோல் ட ோதும். சீக்கியர்களின் குருத்துேோ ோ, சமண மைத்ளைச் டசர்ந்ைேர்களின் தஜயின் டகோயில், திடனழோம் நூற்றோண்டின் ைடேலிகள், சிறிதும் த ரிதுமோன கல் ோவிய சந்துகள், தசம்பு, பித்ைளைப் த ோருட்கள் விற் ேர்கள். கேரிங் நளகக் களடகள், சிேன் டகோயில்கள், தைருவில் அளையும் சுக்கள், குளட ரிப்ட ர் தசய் ேர்கள், விைவிைமோன ேளையல்கள் விற் ேர்கள், ோன் களடகள், ளழய முகைோய ருசி தகோண்ட உணேகங்கள், சூரியளனக்கூட உள்டை பி டேசிக்கடே விட மோட்டோர்கடைோ எனும் டி யோன இருட்டுப் டிந்ை குடியிருப்புகள், குறுந்ைோடி மனிைர்கள், ருத்ை குள்ை மோன த ண்கள், மலிேோன இந்திப் ோடல்கள், சூடோன டீ கிைோஸ்களைக் ளகயில் ஏந்திய டி அளையும் டேளைக்கோ ச் சிறுேர்கள், விைவிைமோன அைவுகளில் உள்ை சடமோசோ, ோல்தி ட்டு, மசூதியின் ஒலித ருக்கிக் கு ல், புளகப் டம் எடுக்கும் தேளிநோட்டு முகங்கள் என அந்ைத் தைருக்களில் நடந்து ட ோகும்ட ோது கோைம் கள ந்து பின்டனோடிக்தகோண்டு இருப் ளை உண முடிகிறது. தடல்லியில் ேோழ் ேர் களைவிடவும் ஏடைடைோ கோ ணங்களுக்கோக ேந்துட ோகிறேர்கள் அதிகம். ப் ோன தடல்லியின் அ சியல் ேோழ்க்ளகக்குத் தைோடர் பில்ைோை, பு ோைனத் டைோற்றம் தகோண்டது ளழய தடல்லி. சுற்றுைோப் யணிகளைச் சோர்ந்டை அேர் களின் த ரும் ோன்ளமயினருக்கு ேோழ்க்ளக இருக்கிறது. ோடப் புத்ைகங்களில் தடல்லிளயப் ற்றி ேோசித்ைட ோது அது ஏற் டுத்தியிருந்ை பிம் த்துக் கும் உண்ளமயோன தடல்லியின் பிம் த்துக்கும் தைோடர்ட இல்ளை. நோம் கோணோை நக ங்களைப் ற்றி நம் மனது கற் ளன தசய்து ஒரு உருேத்ளை உண்டோக்கி ளேத்துக்தகோள்கிறது. அந்ை உருேம் நோள் ட மிகத் துல்லியமோகிவிடுேைோல், டநரில் அந்ை நக ங்களைக் கோணும்ட ோது அடை ேசீக ம் உருேோேதில்ளை. எனது கி ோமத்துக்கு மிக தநருக்கமோன ஊர் தடல்லி. கோ ணம், தடல்லியில் ல்டேறு சிறிய உணேகங்கள் நடத்து ேர்கள், அேற்றில் டேளை தசய் ேர்கள் ைரும் என் ஊள ச் டசர்ந்ைேர்கள். ேோ த்துக்கு ஒருேர் ஊரிலிருந்து கிைம்பி தடல்லிக்குச் தசல்ேோர். அல்ைது தடல்லியிலிருந்து ஒருேர் ஊர் ேந்து டசர்ேோர். ஆனோல், தடல்லியில் அேர்களைக் கோணும் ட ோதுைோன் அேர்கள் அந்ை மகோ சமுத்தி த்தில் ஓர் அளடயோைமற்ற துளிளயப் ட ோை, கிளடத்ை இடத்தில் ைங்கிக்தகோண்டு, உணேகத்தின் த ரிய த ரிய சளமயல் ோத்தி ங்களைக் கழுவிக்தகோண்டு, குளிரில் வி ல்கள் ம த்துப்ட ோக, த்ைம்

தேளிறிய முகமும், ோளஷ ேசப் டோை திளகப்புமோக ைங்கள் ேோழ்ளே நடத்தி ேருகிறோர்கள் என் ளை உணர்ந் டைன். பீகோரிலிருந்தும், டக ைோவிலிருந்தும், உ.பி-யிலிருந்தும், ஆந்தி ோவிலிருந்தும் பிளழப்புக்கோக ேந்ை ஆயி க்கணக்கோனேர்கள் நிளையும் இதுைோன். ைளைநகரில் ேசிக்கிடறோம் என்று அேர்கள் ஒருட ோதும் உணர்ேடை இல்ளை. சிளய எப் டிடயோ ட ோக்கிக் தகோள்கிறோர்கள். ைவி , ஐம் டைோ நூடறோ தினமும் கிளடத்துவிடுகிறது. எப்ட ோைோேது தசோந்ை ஊர் திரும்பும் நோளில் அேர்கள் ட ச்சில் தைன் டும் தடல்லிளயப் ற்றிய த ருமிைங்களைத் ைவி , அேர்கள் டேறு எந்ை நற்ட ளறயும் அந்ை நகரில் அளடந்துவிடவில்ளை. தடல்லியில் டகோளடயும் உக்கி மோனது. குளிரும் உக்கி மோனது. இ ண்ளடயும் ைவி , கோேல் துளறயும் அ சும் ைரும் தகடுபிடிகளும் மிக மிக உக்கி மோனளே. சிை டந ங்களில் தடல்லி மோத ரும் ஒரு றளேக் கூண்ளடப் ட ோன்று டைோன்றுகிறது. அந்ைக் கூண்டுக்குள் அளடக்கப் ட்டு விட்ட ஆயி க்கணக்கோன றளே களைப் ட ோை மக்கள் ஒடுங்கிக் கிடக்கிறோர்கடைோ என்று டுகிறது. இன்தனோரு சோ ோருக்கு தடல்லி ஒரு தசோர்க்கபுரி. உைகின் எந்ை நோட்டில் கிளடக்கும் உணடேோ, மதுடேோ, டகளிக்ளகடயோ எதுேோக இருந்ைோலும் அளை தடல்லியிடைடய அளடய முடியும். டேளையோட்கள், அதிகோ ம், ணம், ைவி என்று அந்ை நகரின் இன்தனோரு க்க ேோழ்க்ளக, ோஜட ோக முளடயது. அ சு உயர் ைவியில் ேசிப் ேர்களின் வீடுகள் இன்றும் தேள்ளைக்கோ ர்களின் அடை அதிகோ மும் தகடுபிடியும், சுத்ைமும், அழகும், ைனிளமயுமோக இருக்கின்றன. சிை ைடளேகள் தடல்லியில் ைங்குேைற்கு இடமின்றி நோடோளுமன்ற உறுப்பினர் களுக்கு ஒதுக்கப் ட்ட வீடுகளில் ைங்கி யிருந்திருக்கிடறன். ஒவ்தேோரு வீட்டுக்குப் பின்னும் நூற்றுக்கணக்கோன களைகள் இருக்கின்றன. இந்ை வீடுகள் கண்ணுக்குத் தைரியோை ை ேோசல்களுடன் இருக்கின் றன. ஒவ்தேோரு வீடும் ஒரு மோய மோளிளக. சமீ கோைமோக தடல்லியில் உள்ை ஒவ்தேோரு மனிைனும் ைன்ளன யோட ோ கண்கோணிக்கிறோர்கள் என்று உண த் துேங்கியிருக்கிறோன். யோர் கண்கோணிக்கி றோர்கள் என்று அேனுக்குப் புரிே தில்ளை. ஒரு டேளை அது உண்ளம இல்ைோமலும்கூட இருக்கக்கூடும். ஆனோல், அந்ை மன தநருக்கடிக்கு உள்ைோேதிலிருந்து எேரும் ைப் முடிேடை இல்ளை. விமோனத்தில், யிலில் ட ோேளை விடவும் தடல்லிக்கு ைோரியில் ஒருேன் யணம் தசய்து ோர்த்ைோல்ைோன் இந்தியோ எவ்ேைவு த ரியது என்ற விஸ்தீ ணத்ளைக் கண்கூடோகத் தைரிந்துதகோள்ை முடியும். இைற்கோகடே ஒரு முளற சிேகோசியிலிருந்து தீப்த ட்டி ஏற்றிச் தசல்லும் ைோரியில் தடல்லி ேள யணம் தசய்திருக் கிடறன். ஆறு நோட்கள் கலும் இ வு மோகப் யணம் நீண்டு தசன்று தகோண்டட இருந்ைது. முடிேற்றுக் கிளைவிடும் சோளைகளையும், சிறு கி ோமங்களையும் விைவிைமோன ோைங்களையும் கோற்டறோடிக்கிடக்கும் ஆள் அ ேமற்ற நிைப் ப்புகளையும் கோணும் சந்ைர்ப் ம் கிளடத்ைது. அந்ைப் யணத்தின்ட ோது ந்ை நிைப் ப்பில் டைோன்றும் சூரிய உையமும் அஸ்ைமனத்ளையும் கண்ட அனு ேம் ட ோன்று பின் ஒருட ோதும் ேோய்க்கடே இல்ளை. எத்ைளன ஆறுகள், மளைகள், சிறிதும் த ரிதுமோன சோளைகள், கி ோமங்கள், நக ங்கள். இந்தியோ, ேள டத்தில் கண்டதிலிருந்து முற்றிலும் மோறு ட்டது. ேள டம் இந்தியோளேப் ற்றி உருேோக்கியுள்ை சித்தி ம் நீர்வீழ்ச்சிளயப் புளகப் டத்தில் ோர்ப் து ட ோன்றடை. நீர்வீழ்ச்சியின் முன் நிற்கும்ட ோது ஏற் டும் சிலிர்ப்பும், பி மோண்டமோன அைன் விளசயும், ஈ க் கோற்றும் எப் டி டநரில் கோணோமல் உண முடியோடைோ, அது ட ோை, இந்தியோவின் குறுக்கும் தநடுக்குமோகப் யணம் தசய்யோமல் ஒருேன் இந்தியோளேப் ற்றிய சித்தி த்ளை மனதில் உருேோக்கடே முடியோது.

யணம் கற்றுக்தகோடுப் து எல்ைோம் நம் கோைடியில் உள்ை அற்புைங்களைக் கோணோமல் எங்தகங்டகோ சுற்றிக்தகோண்டட இருக்கிடறோம் என் ளைத்ைோன். ைளை நக ப் யணமும் அளைடய உறுதி தசய்கிறது!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

குழந்ளை என்னிடம் டகட்டது மீன் உடம்பிற்குள் ஈ மோக இருக்குமோ? இல்ளை என்டறன் நோன் அப் டிதயன்றோல் டேறு எப் டியிருக்கும் சிேப் ோகவும் இைஞ்சிேப் ோகவும் கோளை டந த்துக் கல்ைளறளயப் ட ோை குளிர்ச்சியோகவும் இருக்கும் என்டறன் குழந்ளை மறு டியும் டகட்டது உனக்கு எப் டித் தைரியும் அது இறந்து ட ோனோைன்றி? பித ய்ன் டர்னர். ைமிழில்: எஸ். ோபு சி ை ேோ ங்களுக்கு முன்பு, கும் டகோணத்தில் உள்ை கணிை டமளை ோமோனுஜத்தின் நிளனவு இல்ைத்துக்குச் தசன்றி ருந்டைன். கும் டகோணம் சோ ங்க ோணி டகோயில் தைருவில் உள்ை ோமோனுஜம் ேோழ்ந்ை வீடு, அைன் ளழளம மோறோமல் அப் டிடய ோதுகோக்கப் ட்டு ேருகிறது. தசோருகு ஓடுகள் டேய்ந்ை ைோழ்ேோன வீடு. சிறிய திண்ளணயும், ட ழியும், தைரு ோர்த்ை ஜன்னலும் தகோண்ட டுக்ளகயளறயும், கோைத்தின் களற டிந்ை கட்டிலுமோக உள்ைது. குனிந்து தசல்ை டேண்டிய அைவு மிகத் ைோழ்ேோன கூள அளமப்பு. சிறிய சளமயல் அளற, பூளஜ அளற. வீட்டில் ோமோனுஜத்தின் ேோழ்ளே விேரிக்கும் சிறிய புளகப் டங்கள் கோட்சிக்கு ளேக்கப் ட்டு உள்ைன. அதில் ஒன்று, 160 ரூ ோய்க்கு அேர் இந்ை வீட்ளட விளைக்கு ேோங்கிய த்தி ம். வீட்டில் யோரும் இல்ளை. ோமோனுஜத்தின் மூச்சுக் கோற்றும் வி ல் ட ளககளும் மட்டுடம மீைம் இருக்கின்றன. விஞ்ஞோன உைகம் இன்று ேள வியந்து ட ோற்றும் ஒரு டமளையின் வீடு என் ைற்கோன எந்ைச் சிறப்பும் அைற்கு இல்ளை. ஒரு எளிய மனிைனின் ேோழ்விடம் ட ோைடே உள்ைது. நூறு ேருடங்களுக்கு முன்பு மின்சோ ேசதி இல்ைோமல், அகல் விைக்கின் தேளிச்சத்தில் ளகயில் ளனடயோளை விசிறிளய வீசிய டி, இந்ை அளறயில் ோமோனுஜம் டித்துக்தகோண்டு இருந்திருப் ோர் என்கிற கோட்சி மனதில் கடந்து ட ோனது. ேோழ்வில் உன்னை நிளைக்கு ேந்ை ேர்கள் ைரும் இப் டி எளிளமயோன இடத்திலிருந்துைோன் துேங்கி இருக்கி றோர்கள். ோமோனுஜம் 1887-ல் ஈட ோட்டில், ோட்டியின் வீட்டில் பிறந்ைோர்.

அப்ட ோது அே து அப் ோ கும் டகோணத்தில் ஜவுளிக் களடயில் டேளை தசய்துதகோண்டு இருந்ைோர். மிக எளிளமயோன குடும் ம். ோமோனுஜத்தின் ள்ளி ேோழ்வும் கல்லூரிப் டிப்பும் இடை வீட்டில் ைோன். இந்ை வீதிகளில் அேர் உைவித் திரிந்திருக்கிறோர். இந்ைத் திண்ளணயில் ளகயில் சிறிய டநோட்டுடன் கணிைச் சிக்கல்களுக்குள் மூழ்கிக்கிடந்தி ருக்கிறோர். இடை சோ ங்க ோணி டகோயில் மணிடயோளச அேர் கோதிலும் விழுந்து இருக்கும். இந்ை நிளனவு இல்ைம், சோஸ்தி ோ என்கிற ைனியோர் கல்லூரி ஒன்றின் ோமரிப்பில் இயங்கி ேருகிறது. வீட்ளட அேர்கள் ோமரித்து ேரும் ோங்கு மிகுந்ை ோ ோட்டுக்கு உரியது. ஒரு மனிைனின் ேோழ்விடம் என் து அேனது நிளனவுகள் டிந்திருக்கக் கூடியது. அந்ை வீட்ளட இடித்து உருமோற்றோமல் அப் டிடய ளேத்திருப் துைோன் அைன் சிறப்பு. ருஷ்ய எழுத்ைோைர் மோக்ஸிம் கோர்க்கியின் வீடும் இது ட ோை அப் டிடய ோதுகோக்கப் ட்டு ேருகிறது என்றும், கோர்க்கி எப்ட ோதும் வீட்டின் பின் ேோசளைத்ைோன் உ டயோகிப் ோர் என் ைோல், இப்ட ோதும் பின் கைவு ேழியோகடே ோர்ளேயோைர்களை உள்டை நுளழய அனுமதிக்கிறோர்கள் என்றும் ஒரு தசய்திக் குறிப்ள ேோசித்து, வியந்திருக்கிடறன். ோமோனுஜத்தின் நிளனவில்ைத்துக்கு தினமும் எவ்ேைவு ட ர் ேந்து ட ோகி றோர்கள் என்று அங்குள்ை நிர்ேோகியிடம் டகட்டடன். ‘நோளைந்து ட ர் ேருகிறோர்கள். அதுவும் சிை நோள் யோருடம ேருேதில்ளை’ என்றோர். தநருக்கடியும் ப்பும் இழுத்துச் தசல்லும் ேோழ்வில், இதைற்தகல்ைோம் ஏது டந ம் என்று ஒதுங்கிவிட்டோர்கள் ட ோலும்! நம் குழந்ளைகள் அறிேோளிகைோக, த ரிய டமளைகைோக ே டேண்டும் என்று ஆளசப் டுகிடறோம். அைற்கோக எவ்ேைடேோ ணம் தசைேழிக்கிடறோம். ஆனோல், அந்ை டமளைகள் எங்கிருந்து எப் டி உருேோனோர்கள் என் ளை நோம் குழந்ளைகளுக்கு அறிமுகப் டுத்துேது இல்ளை. நேக்கி க ஸ்ைைங்களைத் ைரிசிப் ைற்கோக எங்தகங்கிருந்டைோ கும் டகோணத்துக்குத் தினமும் ேரும் ோர்ளேயோைர்களின் எண்ணிக்ளக ை ஆயி ம். ஆனோல், இடை கி கங்களைப் ற்றிய விஞ்ஞோனத்ளையும் கணிை நுட் ங்களையும் ஆ ோய்ந்ை கணிை டமளையின் நிளனவில்ைத்ளைப் ோர்க்க ேரு ேர்கள் ஐந்து ட ர். இன்ளறய அறிவியல் ேைர்ச்சியின் அடிப் ளடகள், இந்திய சமூகத்தில் ை ஆயி ம் ேருடங்களுக்கு முன்ன ைோகடே சிந்திக்கப் ட்டு இருக்கின்றன. ஆய்வுகள் டமற்தகோள்ைப் ட்டு இருக் கின்றன. ேோனவியலிலும் கணிைத்திலும் இந்தியோ மிகப் ோ ம் ரியமோன அறிவுத்திறன் தகோண்டது. ஆயி ம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இந்தியோ ேந்ை அல்த ரூனி என்ற யோத்ரீகர், இந்ை உண்ளமளயத் ைனது திடேடுகளில் முழுளமயோகப் திவு தசய்திருக்கிறோர். குறிப் ோக, கி கணங்கள் ஏற் டுேளைப் ற்றிய இந்தியர்களின் கணிப்பு மிகத் துல்லியமோனது என்று வியந்து ோ ோட்டுகிறோர். கணிைத்தின் அடிப் ளடகள் ஒரு மனிைனுக்குள் முளறயோகப் திந்து விட்டோல், பிறகு கணிை ருசி அேளன இழுத்துக்தகோண்டு ட ோய்விடும். கல்லூரி நோட்களுக்குப் பிறகு கணி ைத்தின் ே ைோறு ற்றிய ஒரு நூளை ேோசித்ைட ோதுைோன், கணிைம் மீைோன விருப் ம் உண்டோனது. டைடித் டைடி ஒவ்தேோரு சிறு விஷயமோகத் தைரிந்து தகோள்ைத் துேங்கிடனன். எண்கள் இன்று எளிளமயோக எல்டைோ ோலும் யன் டுத்ைப் டுகின்றன. ஆனோல், எண்களை எப் டி உருேோக்கியிருப் ோர்கள், எப் டி ஆ ம் கோைத்தில் யன் டுத்தி இருப் ோர்கள் என்று டயோசிக்கும் ட ோது ஆச்சர்யமோக இருக்கிறது. ஆதிேோசிகள் டேட்ளடக்குச் தசல்லும்ட ோது தைோளைவில் மோன்கள் ேருேளைக் கண்டோல், ஒரு மோன், இ ண்டு மோன், மூன்று மோன் என்று

ேளகப் டுத்து ேோர்கள். அைற்கு டமல் மோன்கள் ே த் துேங்கினோல், உடடன கூட்டமோக ேருகிறது என்று த ோதுளமப் டுத்திவிடு ேோர்கள். அேர்களிடம் துல்லியமோக எண்களைப் குத்துச் தசோல்லும் முளற கிளடயோது. நோமும் அப் டித்ைோன் ஒரு கோைத்தில் இருந்திருப்ட ோம். எண்களின் ேருளகயும் யன் ோடுடம நம் அன்றோட ேோழ்ளே எளிளமயோக்கி ளேத்திருக்கிறது. எண்களைப் ற்றிய ோமோனுஜத்தின் ோர்ளேயும் ஆய்வும் மிக முக்கிய மோனது. அேர் 3,000-க்கும் அதிகமோன தியரிகளை உருேோக்கியிருக்கிறோர். 1900-களில் டகம்பிரிட்ஜ் ல்களைக்கழகத் துக்குச் தசன்று கணிைம் குறித்ை ஆய்வுகளை டமற்தகோண்டோர். கணிைத்தில் அது ேள தீர்க்கப் டோை முக்கியச் சிக்கல் களை ோமோனுஜம் மிக எளிைோகத் தீர்த்து ளேத்து இருக்கிறோர். அேர் எண்களை உயிருள்ைளேயோகக் கருதினோர். எண்களுக்குள் ஏற் டும் இணக்கமும் உறவும் மிக ஆழமோன அர்த்ைம் தகோண்டது என்று தேளிப் டுத்தினோர். அே து குறிப்ட ட்டிளனயும் கடிைங்களையும் ேோசிக்கும்ட ோது, ோமோனுஜம் எந்ை அைவு ஆடேசத்துடன் ைனது மன ஓட்டங்களைப் திவு தசய்திருக்கிறோர் என் ளைப் புரிந்துதகோள்ை முடிகிறது. உைகடம தமச்சும் அறிவுத் திறனும் கூர்ந்ை ோர்ளேயும் இருந்ைட ோதும் ைண்டன் ேோழ்க்ளக ோமோனுஜத்துக்கு சரிப் டவில்ளை. குறிப் ோக ைண்டன் குளிரும், அந்ைக் கைோசோ மும் அேர் மனதில் தசோந்ை ஊள ப் ற்றிய ஏக்கத்ளை உருேோக்கிக்தகோண்டட இருந்ைன. குளிர் அதிகமோகி, அைனோல் டநோய்வுற்று, நுள யீ ல் ோதிப்புக்கு உள்ைோனோர். தைோடர்ந்து சிை ஆண்டுகள் கோச டநோய்க்கோன சிறப்பு சிகிச்ளசகள் எடுத்துக்தகோண்ட ட ோதும் ைனின்றி, 1920-ல் ைனது 33-ேது ேயதில் ம ணமளடந்ைோர். ோமோனுஜம் முன்ளேத்ை கணிை ஆய்வுகள் இன்றும் தைோடர்ந்து நடந்துதகோண்டட இருக்கின்றன. ைமிழில் ோமோனுஜம் ேோழ்க்ளக ே ைோறு சிறிய நூைோக தேளிேந்து இருக்கிறது. ைற்ட ோது அே து ேோழ்வு ஒரு திள ப் டமோக பிரிட்டிஷ் - இந்தியக் கூட்டுத் ையோரிப்பில் உருேோகி ேருகிறது. என்றோலும் எளிய மனிைர்கள் அேள இன்னமும் முழுளமயோக அறிந்துதகோள்ைவில்ளை. ைமிழில் ோமோனுஜத்ளைப் ற்றிய முழுளமயோன விே ங்கள் அடங்கிய ஆேணப் டங்களும் ஏதும் இல்ளை. ோமோனுஜம் வீட்டில் இ ண்டு, மூன்று மணி டந ம் இருந்டைன். அந்ை வீடு தசோல்லும் ோடம் ஒன்றுைோன்... அது ேோழ்வின் எளிய நிளையில் நோம் பிறந்திருந்ைோலும்கூட, அறிவும் தைோடர்ந்ை உளழப்பும் நிச்சயம் நம்ளம உைகின் உச்சிக்குக் தகோண்டு தசல்லும் என் டை!

(அளைடேோம்...திரிடேோம்!)

இன்று ஏழோேது முளறயோக ட னோளேத் திருடும் குழந்ளைடய திருடு இம்முளற இந்ை எழுத்ளை இந்ை எழுத்து நகரும் புற்றுகளை இந்ைப் புற்றுகள் ேைரும் நிைங்களை இந்ை நிைத்தில் ைளை சோய்க்க முடியோை ஒருேளன இந்ை ஒருேளன இன்னும் ேோழத் தூண்டும் நம்பிக்ளககளை இந்ை நம்பிக்ளககளை விளைக்கும் ட னோளே! - மனுஷ்யபுத்தி ன்

பு து ேருடம் பிறக்கப் ட

ோகும் இ வில், ைனுஷ்டகோடியின் கடல் அருடக நின்றிருந் டைன். கடல் சீற்றமற்று ஒடுங்கியிருந்ைது. ைனுஷ்டகோடியில் கடல் உறங்கிக்தகோண்டு இருக்கிறது என்கிறோர்கள். நிஜம்ைோன் அது! ஒரு நகள டய விழுங்கி விட்டு, இன்று சைனமற்று இருக்கிறது. ோடமஸ்ே த்திலி ருந்து த்து நிமிடப் யணத்தில் இருக்கிறது ைனுஷ்டகோடி. ஒரு கோைத்தில் யிடைோடிய ைண்டேோைங்கள் இன்று ைண்ணீருக்குள் மூழ்கிக் கிடக்கின்றன. சிதிைங்களுடன் அந்ை யில் நிளையத்தின் மிச்ச தசோச் சங்கள் ஆங்கோங்டக சிைறிக் கிடக்கின்றன. அழிவின் ேோசளன எங்கும் அடிக்கிறது. மனிைர்கள் ேோழ்ந்ை சுேடுகள் கடல் தகோண்ட பின்னும் நிளனவு கைோக தகோப் ளித்துக்தகோண்டட ைோன் இருக்கின்றன. 1964-ம் ஆண்டில், இடை டிசம் ர் மோைத்தில் அடித்ை த ரிய புயலும் கடல் தகோந்ைளிப்புமோக ைனுஷ்டகோடி நகள கடல் தகோண்டுவிட்டது. சுற்றுைோவுக்கோக ள்ளி மோணே, மோணவிகளை ஏற்றிக்தகோண்டு ேந்ை களடசி யில் இந்ைப் புயலின் ஊடோகச் சிக்கிக்தகோண்டு, அப் டிடய கடைோல் விழுங்கப் ட்டுவிட்டது. யணிகள் எேரும் உயிர் ைப் வில்ளை. 15 கி.மீ சுற்றைவு கடல் தகோண்டு விட்டது என்றோர்கள். இந்ை வி த்து குறித்ை ை டசோகக் களைகளை எனது சிறு ேயதில் டகட்டிருக்கிடறன். இன்ளறக்கும் கடலின் அடியில் அந்ை யில் ட ோய்க்தகோண்டட இருக்கும் சப்ைம் டகட்கிறது என்ற நம்பிக்ளக கி ோமேோசிகளிடம் இருக்கிறது. கடல்தகோண்ட பூம்புகோர் ற்றியும் துேோ ளக ளயப் ற்றியும் டகள்விப் ட்டிருக்கிடறோம். ஆனோல், அளைப் ற்றிய டந டி நிளனவுகள் அதிகம் இல்ளை. ைனுஷ்டகோடி, நம் கோைத்தில் கடல் விழுங்கிய நக ம். அைன் வீடுகள், ேங்கி, யில் நிளையம், அங்கு தசன்று ேந்ை யணி களின் நிளனவுகள் யோவும் இன்றும் திரும் த் திரும் ப் ட சப் டுகின்றன. ோமநோைபு ம் மோேட்டத்து மக்களுக்கு ைனுஷ்டகோடி அழிந்ைது மோத ரும் டசோகம்! அந்ை அழிளே நோட்டோர் ோடைோக்கி கி ோமம் கி ோமமோகப் ோடுகிறோர்கள். இன்ளறக்கும் அந்ைப் ோடல்களைக் டகட்கும்ட ோது துக்கம் தகோப் ளிக்கிறது.

ோமோயணத்துடன் தைோடர்புளடய ைனுஷ்டகோடி, ேழி ோட்டுக்கு உரிய புண்ணிய ஸ்ைைங்களில் ஒன்று. கோசியில் துேங்கும் புனிை யோத்திள ைனுஷ்டகோடியில் முடிேளடய டேண்டும் என் து இந்துக்களின் நம்பிக்ளக. ைனுஷ்டகோடியிலிருந்துைோன் ோமன் டசது ோைம் அளமத்து இைங்ளகக்குச் தசன்றோன் என்கிறது ோமோயணம். ைனுஷ்டகோடி, ஓர் அழகோன சிறிய துளறமுகம். 1914-ல் இது கடல் ேோணி த்துக்கோன ேழியோகத் திறக்கப் ட்டது. ோம் ன் ோைம் கட்டப் ட்ட பிறகு இைங்ளகயிலிருந்து ேரும் கப் ல்களுக்கு, இந்ை ேழி மிகவும் உறுதுளணயோக இருந்ைது. ைனுஷ்டகோடியிலிருந்து ைளைமன்னோருக்கு தினசரி கப் ல் ட ோக்குே த்து இருந்திருக்கிறது. ோமநோைபு மோேட்டத்தில் ைரும் மிக எளிளம யோக நட்பும் இணக்கமுமோக இைங்ளகக்கு ட ோேதும் ேருேதுமோக இருந்திருக்கிறோர்கள். இைங்ளகயிலிருந்து ேரும் மக்களுக்கோகடே ட ோட் - தமயில் என்று ஒரு சிறப்பு யில் ஓடிய கோைம் உண்டு. இன்ளறக்கு அந்ைக் கடல் ேழியோக, அகதிகைோக நம் மக்கள் இைங்ளக யிலிருந்து ேரும் கோட்சிளயக் கோணும்ட ோது, மனது ைோை முடியோை டேைளன அளடகிறது. இருட்டில் கடளைப் ோர்த்ை டிடய ஏடைடைோ டயோசளனயில் இருந்டைன். புது ேருடக் தகோண்டோட்டத்தின் கூச்சல் கள், ஆர்ப் ோட்டங்கள் எதுவும் இல்ளை. ோளறகளும் மணல் திட்டுகளும் டிசம் ர் மோைத்துப் னியில் நளனந் திருந்ைன. ஒன்றி ண்டு யணி களைத் ைவி , அதிக ஆட் களும் இல்ளை. சிதிைமும் இருளும் சுற்றியிருக்க ேோனம் ோர்த்டைன். டிசம் ர் மோைத்து இ வுகள் மிக அற்புைமோனளே. ேசந்ை கோைத்தில் பூமிதயங்கும் பூக்கள் நி ம்புேது ட ோை டிசம் ர் மோைத்து இ வுகளில் நட்சத்தி ங்கள் பூத்துச் தசோரிகின்றன. அன்ளறக்கும் ேோன் நிளறய நட்சத்தி ங்கள், தைோளைவில் டகட்கும் நோய்க் குள ப்பின் ஓளசயும் தமல்லிய கடலின் சப்ைமும் விட்டு விட்டுக் டகட்டுக்தகோண்டு இருந்ைன. ைனுஷ்டகோடிக்கு ேருே ைற்கு முளறயோன ேழித் ைடங்கடைோ, ட ருந்து ேசதிடயோ இல்ளை. ஜீப்பில் கூட்டி ேந்து திரும் அளழத்துப் ட ோகிறோர்கள். இந்து மகோ சமுத்தி மும் ேங்கோை விரிகுடோ வும் சங்கமிக்கும் இடம் ைனுஷ்டகோடி என்கிறோர்கள். இ ண்டு கடல்கள் ஒன்ளற யன்று சந்தித்துக்தகோள்ே ைோல்ைோடனோ என்னடேோ, ஒரு ஆழ் நிசப்ைம் கூடியிருக்கிறது. 1964-ம் ஆண்டு புயலில் சிக்கி உயிர் பிளழத்ைேர்களில் சிைர் இப்ட ோதும் அருகில் உள்ை ஊர்களில் ேசிக்கிறோர்கள். ஒன்றி ண்டு ந ர்களை நோனும் சந்தித்திருக்கிடறன். அேர்கள் நிளனவில் ைனுஷ்டகோடி மிக அழகோன ஒரு ேோழ்விடம். இைங்ளகக்கும் ைமிழகத்துக்கும் ோைமோக இருந்ை ஒரு கடற் கள . ைனுஷ்டகோடியில் ைோங்கள் எடுத்துக்தகோண்ட புளகப் டங் கள் மற்றும் அங்கு குடியிருந்ை சோன்றுகளைக் கோட்டுகிறோர்கள். ட சிக்தகோண்டு இருக்கும் ட ோடை கு ல் உளடந்து விடு கிறது. ைங்களை அறியோமல் கண்ணீர் விடுகிறோர்கள். டநற்று நடந்ை சம் ேத்ளை நிளனவுதகோள்ேளைப் ட ோன்று விசும்பு கிறோர்கள். 40 ேருடம் கடந்ைட ோதும் இன்னும் அேர்களின் மனது ஆறுைல் அளடயவில்ளை. நிளனவில் ைனுஷ்டகோடியின் கடல் உக்கி மோக இருந்துதகோண்டட இருக்கிறது. கடற்கோற்று சற்டற டேகமோக இருந்ைது. த ரிய நக ங்களில் இ தேல்ைோம் நீளும் புத்ைோண்டுக் தகோண்டோட்டங்களை விடவும், இந்ைத் ைனிளமயும், ஏகோந்ைமும், புரிந்துதகோள்ை முடியோை கடலும் மனதுக்கு மிக விருப் மோக இருந்ைன. இருட்டுக்குள் யோட ோ நடந்து ேருேது தைரிந்ைது. அந்ை ேயைோனேர் அதிகம் குடித் திருந்ைோர். அேர் என்ளனக் கடந்து கடலின் மிக தநருக்கத்துக்குச் தசன்று ைனிடய ஏடைோ சப்ை மோகப்

ட சிக்தகோண்டு இருந்ைோர். சிை நிமிடங்களுக்குப் பிறகு விடுவிடுதேன நடந்து மணலில் ட ோய்ப் டுத்துக்தகோண்டோர். புத்ைோண்டு துேங்குேைற்கு இன்னும் சிை நிமிடங்கள் இருந்ைன. நட்சத்தி ங்கள் அதிக பி கோசத்துடன் இருப் ளைப் ட ோன்று டைோன்றியது. ேோனம் தகோண்டிருந்ை கருளம... அளைக் கருளம என்று தசோல்ை முடியோது; அடர்ந்ை ஊைோவும் கறுப்பும் கைந்ைது ட ோன்ற ஒரு நிறம். மிகத் ைோழ்ேோகஆகோ சம் ேந்துவிட்டடைோ எனும் டியோன தநருக்கத் துடன் இருந்ைது. இந்ை நகரின் மீதிருந்ை நட்சத்தி ங்கள் நகரில் ேோழ்ந்ைேர்கள், ேந்து ட ோனேர்கள் யோேள யும் அறிந்திருக்கும்ைோடன? கடல் தகோண்டு அழிந்ை பிறகு நட்சத்தி ங்களைக் கோணக்கூட யோருமற்றுப் ட ோன துக்கத்தில் அளே புைம்பியிருக்கும்ைோடன? கோற்றின் கதி மோறிக் தகோண்டட இருந்ைது. புத்ைோண்டு துேங்கும் நிமிடம் ேந்ைது. என்டனோடு புத்ைோண்ளடக் தகோண்டோ டுேைற்கு அங்கிருந்ை ஒட நண் ன் கடல் மட்டும்ைோன். கடலிடம் ட சுேைற்கு என்ன கூச்சம் என்று டைோன்றியது. சற்று முன்பு ஒரு நண் ன் ட சவில்ளையோ? கடலிடம் என்ன ட சுேது? எப் டிப் ட சுேது? அழிந்ை ைனுஷ்டகோடியும் கடலும்ைோன் புத்ைோண்டின் எனது இ ண்டு டைோழர்கள். இருேரிடமும் ஏடைடைோ ட சிடனன். சிை நிமிடங்களுக்குப் பிறகு, அந்ை சந்டைோஷமும் ேடிந்துட ோனது. மணலில் உட்கோர்ந்ை டி இ ளேப் ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்டைன். கடலின் சரித்தி ம் வியப் ோனது. அது எத்ை ளனடயோ கடடைோடிகளைக் கண்டிருக் கிறது. எத்ைளனடயோ சோகசக்கோ ர்கள் அைன் ேழியோக ேந்திருக்கிறோர்கள். எேத ே து கனவுகளைடயோ அதுவிழுங் கியிருக்கிறது. கடளைப் புரிந்துதகோள்ேது எளிதில்ளை என்று அந்ை நிமிடத்தில் டைோன்றியது. விடியும் ேள அங்டகடய இருந்டைன். விடிகோளையில் ஒரு தமன்தேளிச்சம் ேத் துேங்கியது. அந்ை தேளிச்சம் தி ேம் ட ோை ஓடிக்தகோண்டட இருந் ைது. விடிகோளையின் ம்மியத்ளை அங்குைோன் முழுளமயோகக் கண்டடன். பிறகு, ோடமஸ்ே ம் டநோக்கிப் புறப் ட்டடன். அதிகோளையில் யணிகளை ஏற்றிக் தகோண்டு இ ண்டு ஜீப்கள் ேந்து நின்றன. இரு துக்கும் டமற் ட்ட யணிகள்.த ரும் ோலும் ேட இந்திய முகங்கள். அேர்கள் இடி ோடுகளை டநோக்கி நடந்து தசல்ைத் துேங்கினோர்கள். குழந்ளைகள் மிக ஆர்ே மோகப் புளகப் டங்கள் எடுத்துக் தகோண்டோர்கள். மணலில் கிடந்ை மீன் முள் ஒன்ளற சிறுேன் ளகயில் எடுத்து கோட்டிக் கூச்ச லிட்டோன். ஒரு ேழிகோட்டி அேர்களிடம் ைனுஷ்டகோடியின் களைளயச் தசோல்லிக் தகோண்டு ட ோனோன். கோற்றில் அேர்களின் டகசம் அளைந்துதகோண்டு இருக்க, அேர்கள் முன்டன நடந்து ட ோனோர்கள். கோளை தேளிச்சத்தில் முந்திய இ வின் சுேடட இல்ளை. எல்ைோ நோட்களையும் ட ோைடே புத்ைோண்டின் கோளையும் தேயிலும் ப்பும் நி ம்பியைோக இருந்ைது. நகள டநோக்கி ேந்துதகோண்டு இருந்ை ட ோது, தைோளைவில் ைனுஷ்டகோடியின் ேோசளன கோற்றில் மிைந்ைது. ஊர் திரும்புளகயில், மண்ட ம் முகோமில் ைங்கியுள்ை ைோயகம் திரும்பிய இைங்ளகத் ைமிழர்களைக் கண்டடன். எத்ைளன எத்ைளனடயோ இைங்ளகத் ைமிழ் குடும் ங்கள் ைங்களின் டேர்களை இழந்து, கனவுகள் சிைறிப்ட ோய் கடலின் கருளணளய மட்டுடம நம்பி நோட்டுப் டகு களில் ஏறி ைமிழகத்துக்கு ேந்து டசர்கிறோர்கள். கடல் அேர்களின் மீது கருளண தகோண்டு இருக்கிறது. கள ைோன் ரிவு கோட்டவில்ளை!

ஏடைோ சின்னஞ்சிறு விளை ஊசிமுளன அைவு இடமும் ைேறோமல் அைன் டமல் ேண்ணம் மிளிர்கிறது. விளையின் டமல் ம ம் ஒரு லிபியோல் தசோல்கிறது ‘உளடக்கடேோ, நசுக்கடேோ தசய்யோதீர்கள் ஏதனனில் உள்டை ை குழந்ளைகள் தூங்குகின்றன.’ -ஞோனக்கூத்ைன் தி ண்டிேனத்திலிருந்து இரு து கிடைோமீட்டர் தூ த்தில் உள்ை திருேக்கள என்ற ஊருக்குப் ட ோயிருந்டைன். அளைப் ற்றி நண் ரிடம் தசோன்னதும், ‘‘கோளி டகோயிளைப் ோர்த்தீர்கள் அல்ைேோ?’’ என்று டகட்டோர். ‘‘அளைப் ோர்க்க வில்ளை. ஆனோல், அங்டக உள்ை டைசியக் கோப் கம் ஒன்ளறப் ோர்த்து ேந்டைன்’’ என்று தசோன்டனன். அேருக்குப் புரியவில்ளை. ‘‘அங்டக என்ன கோப் கம் இருக்கிறது?’’ என்று டகட்டோர். ‘‘ம ம் கோைப்ட ோக்கில் கல்ைோகி விடும் என்று டகள்விப் ட்டு இருக் கிறீர்கைோ?’’ என்றதும், ‘‘ஆமோம்! அைற்குப் ை ஆயி ம் ேருடங்கள் ஆகும். மியூஸியத்தில்கூட கல்ம ம் ோர்த்திருக்கிடறன்’’ என்றோர். ‘‘அப் டிக் கல்ைோக உருமோறிய ம ங்களுக்கோன டைசியக் கோப் கம் திருேக்கள யில் ைோன் இருக்கிறது. அங்கு கல்ைோகிக் கிடக்கும் ம ங்கள் 20 மில்லியன் ேருடங்களுக்கு முற் ட்டளே’’ என்று தசோன்டனன். நண் ர் புரியோைேள ப் ட ோைக் டகட்டோர்... ‘‘ஒரு ம த்ளைப் ோர்ப் தில் என்ன இருக்கிறது? இைற்கோகேோ இவ்ேைவு தூ ம் ட ோய் ேந்தீர்கள்?’’ இந்ைக் டகள்வி அேருக்கு மட்டுமல்ை, நம்மில் ைருக்கும் எழும் டகள்விடய! ஒரு ம த்தில் ோர்ப் ைற்கு என்ன இருக்கிறது? எைற்கோக இப் டிக் கவிஞர்களும் எழுத்ைோைர்களும் ம த்ளைப் ற்றிப் க்கம் க்கமோக எழுதித் ைள்ளுகிறோர்கள்? நிஜத்தில், ஒரு ம த்ளைப் ற்றித் தைரிந்துதகோள்ேது என் து ம த்ளைப் ற்றி மட்டுமல்ை; அைன் ேழியோக நம்ளமப் ற்றி, நம் ேோழ்வுடன் ஒன்றிளணந்ை இயற்ளக ற்றி, அைன் கடந்ை கோைம் ற்றி, அந்ை ம ம் கண்ட நம் மூைோளையர்கள் ற்றி, ம ம் டேர் ஊன்றியுள்ை நிைம் ற்றி, நீரின் சுளே ற்றி, ம த்தில் ேந்ைமரும் றளேகள் ற்றி, ம ம் ோர்த்ை மளழ, தேயில், கோற்று, ஆகோசம் என அந்ை ஒன்றின் ேழியோக எவ்ேைடேோ தைரிந்துதகோள்ை முடியும். ட ோதி விருட்சத்தின் அடியில் புத்ைனுக்கு ஞோனம் ேந்ைது என்கிறோர்கள். ஒவ்தேோரு கடவுளும் ஒரு விருட்சத்தின் அடியில் அமர்ந்திருக்கிறோர். அல்ைது ஒவ்தேோரு டகோயிலிலும் ஒரு ஸ்ைை விருட்சம் இருக்கிறது என்றோல், விருட்சங்களை நோம் எப் டிப் புரிந்து தகோள்ேது? மனிைர்கள் ேோழ்ந்ை சுேடுகளைவிடவும் விருட்சங்கள் ேோழ்ந்துட ோன சுேடுகள்ைோன் இன்று உைகின் ளழளமக்குச் சோன்றோக இருக்கின்றன. திருேக்கள யில் உள்ை கல்ம ங் களின்

கோப் கமோனது (The National Fossil Park) டைசிய அைவில் முக்கியத்துேம் ேோய்ந்ைது. திருேக்கள , திண்டி ேனத்தின் அருகில் இருக்கிறது. திருேக்கள யில் சங்க ோ ணி என்ற ஆறு ஓடுகிறது. இங்கு 11-ம் நூற்றோண்ளடச் டசர்ந்ை டகோயில் உள்ைது. இளே யோளேயும்விட இங்குள்ை கல்ம ங்களுக்கோன கோப் கத்தில் சிறிதும் த ரிதுமோக கல் ம ங்கள் எவ்ேைடேோ ேருடங்கள் கடந்தும், அைன் உரு சிளையோமல் அப் டிடய ோதுகோக் கப் ட்டு ேருகின்றன. கி ோமேோசிகள், இந்ைக் கல்ம ங்கள் யோவும் ோட்சசர்களின் எலும்புகள் என்று நம்புகிறோர்கள். 30 அடி உய முள்ை ம ம் முைல் அள அடி, ஒரு அடி துண்டுகைோகக் கிடக்கும் ம ங்கள் ேள ைேளகப் ட்ட ம ங்கள் கோைத்தின் ளழளமடயறி ஆங்கோங்டக விழுந்து உளறந்து கல்ைோகி இருக்கின்றன. அந்ை ம ங்களைத் தைோட்டுப் ோர்க்ளகயில், அேற்ளற ம ம் என்று நம் முடியவில்ளை. கோைம் உயிர்ச் சத்து முழுேளையும் தின்று தசரித்துவிடடே, ம ம் தகோஞ்சம் தகோஞ்சமோக மணடைறி முழுேதும் கல்ைோகி இருக்கிறது. இந்ைக் கல்ம ங்கள் எகிப்திய மம்மிகளை விடவும் கோைத்தில் முந்தியளே. பி மிடுகளையும் மம்மி களையும் ற்றி ஆர்ே மோகத் தைரிந்துதகோள் ளும் நமக்குக் ளக தைோடும் அருகில் உள்ை கல்ம ங்களைப் ற்றித் தைரியவில்ளை. முன்பு ஒரு முளற என் ள யளனப் ள்ளிக்கு அளழத்துப் ட ோய்க்தகோண்டு இருந்ைட ோது சோளை யில் ஒரு ம ம் விழுந்து கிடப் ளைப் ோர்த்து, ‘தசன்ளனயில் எவ்ே ைவு ம ங்கள் இருக்கும்?’ என்று டகட்டோன். மக்கள் தைோளக எவ்ேைவு என்று டகட்டோல், ஒரு டகோடி என்று உத்டைசமோகச் தசோல்லிவிட முடியும். எவ்ேைவு ம ங்கள் இருக்கின்றன என்று நோன் டயோசித்ைடை இல்ளை. அளைவிடவும் யோ ோேது அப் டி ம ங்களை எண்ணிக் கணக்கு ளேத்திருப் ோர்கைோ என்று சந்டைகமோக இருந்ைது. அந்ை நிமிடத்தில் அேனது டகள்விக்கு என்னிடம் தில் இல்ளை.

அேன் திரும் வும் டகட்டோன்... ‘‘தசன்ளனயில் உள்ை ம ங்களில் மிக ேயைோன ம ம் எது? அைற்கு எவ்ேைவு ேயைோகிறது?’’ இந்ைக் டகள்விக்கும் என்னிடம் திட்டமோன தில் இல்ளை. எளையோேது தசோல்லிச் சமோளிக்க டேண்டியதுைோன் என்று ‘‘அளடயோறு ஆைம ம். அைற்கு 450 ேயைோகிறது’’ என்று தசோன்டனன். அேன் அந்ை திைோல் சமோைோனமோகிவிட்டோன். ‘ஆனோல், அந்ைப் தில் சரியோனது ைோனோ? உண்ளமயில் தசன்ளனயில் எந்ை ம ம் மிக ேயைோனது? அது எங்டக இருக்கிறது?’ என்ற டகள்விகள் மனளை அழுத்திக் தகோண்டட இருந்ைன. த்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ேள தசன்ளனக்கு ேரும் சுற்றுைோப் யணிகளின் ட்டியலில் கடற்கள , மியூஸியம், டகோல்டன் பீச் ேரிளசயில் அளடயோறு ஆைம மும் டசர்ந்டை இருந்ைது. அந்ை ம த்ளைப் ோர்த்துவிட்டு ஊர் ட ோய் ை நோட்கள் அளைப் ற்றிப் ட சிக் தகோண்டு இருப் ோர்கள். அப் டிப் ள்ளி நோட்களில் சுற்றுைோப் யணியோக ேந்து அளடயோறு ஆைம த்ளைப் ோர்த்தி ருக்கிடறன். இவ்ேைவு த ரிைோகக் கூட ஒரு ம ம் இருக்குமோ என்று ஆச்சர்யமோக இருந்ைது. விழுதுகளைப் பிடித்ை டிடய, தேயில் ைள இறங்கிக்தகோண்டு இருந்ை அந்ை மோத ரும் விருட்சம் கண்தகோள்ை

முடியோைைோக இருந்ைது. ஏடைடைோ ஊர்களில் ட ோன்சோய் ட ோை சுருங்கிப் ட ோய்விட்டன.

ோர்த்ை ஆைம ங்கள் அத்ைளனயும் அைன் முன்பு

அளடயோறு ஆைம ம் நிசப்ைமோக தசன்ளனயின் ேோழ்ளே அேைோனித்துக் தகோண்டு இருக்கிறது. நூறு ேருடங்களுக்கு முன் ோன தசன்ளனயில் அளடயோறு டகுத்துளற தகோண்டது. ட ோக்குே த்துக்கோக நோட்டுப் டகுகள் விடப் ட்டிருக்கின்றன. ஆற்றின் கள ளய ஒட்டி த ரிய ேனம் ட ோை விரிந்திருக்கிறது. 1882-ல் அந்ை இடத்ளை திடயோடசோ ஃபிகல் தசோளசட்டி விளைக்கு ேோங்கி, ‘ைடில்ஸ்டடோன் டைோட்டம்’ என்று த யரிட்டுப் ோதுகோத்திருக்கிறோர்கள். இந்ை ‘ைடில்ஸ்டடோன்’ ஒரு தேள்ளைக் கோ ோணுே அதிகோரி. அேர் அளட யோற்றின் கள யில் ேனக்குடில் அளமத்து ேோழ்ந்திருக்கிறோர். அளடயோறு ஆைம ம், 40 ஆயி ம் சது அடி ப்பில், நோற் து அடி உய மும், நோனூறு டன் எளடயுள்ை விழுதுகளுமோக, ஆயி ம் ளக வீசி விரிந்திருக்கிறது. அந்ை ம த்தின் அடியில் எவ்ேைடேோ முக்கியச் தசோற்த ோழிவுகள், சந்திப்புகள் நடந்திருக்கின்றன. டஜ.கிருஷ்ணமூர்த்தியும், அன்னி த சன்ட் அம்ளமயோரும், மரியோ மோண்டிடசோரியும் அங்டக தசோற் த ோழிேோற்றி இருக்கிறோர்கள். மூேோயி ம் ட ர் அமர்ந்து டகட்கக்கூடிய அைவு த ரிய இடம் அது. இன்று தசன்ளன ேரும் யணிகளும், உள்ளூர்ேோசிகளும் அளடயோறு ஆைம த்ளைக் தகோஞ்சம் தகோஞ்சமோக மறந்துவிட்டோர்கள். ஒரு ம ம், உண்ளமயில் ஒரு ட ரியக் கம்! இயற்ளகயின் புரிந்துதகோள்ைப் ட முடியோை அம்சம். எந்ை ம த்ளையும் நோம் முழுளமயோகப் ோர்க்க முடியோது. சுற்றிச் சுற்றி ஒரு ம த்ளைப் ோர்த்ைோல்கூட அைன் டேர்கள் எவ்ேைவு தூ ம் தசன்றிருக்கின்றன என்று கோண முடியோது. ம த்தின் இளைகள், பூக்கள், கனிகள் நமக்குத் தைரிந்ைோலும்கூட ம த் தின் நிசப்ைத்ளை நம்மோல் முழுளமயோகப் புரிந்துதகோள்ை முடியோது. ‘கடவுள் எப் டி இருப் ோர்?’ என்று டகட்ளகயில், டைேோ ப் ோடல் ஒன்று... ‘டகோளடக் கோைத்தில் தேயிலின் தகோடுளம ைோைோமல் ேந்து நிற் ேனுக்கு ம த்தின் நிழல் ைரும் குளிர்ச்சி ட ோன்றடை கடவுள்!’ என்று தசோல்கிறது. எனில், ஒவ்தேோரு ம மும் ஒரு ேளகயில் கடவுள்ைோன் இல்ளையோ? அதிலும் ளசே சமயத்தில் ஆைம த்ளை சிேனின் உருேமோகடே கருதுகிறோர்கள். அைனோல் ஆைம த்ளை ேழி டுேது என்று ஒரு ேழக்கம் இருக்கிறது. ஒவ்தேோரு முளற கோகிைத்ளைக் கசக்கி குப்ள க்கூளடயில் எறியும்ட ோதும், அதில் ஒரு ம த்தின் கிளை முறிக்கப் டும் ஓளசைோன் டகட்கிறது. கோ ணம், ஏடைோ விருட்சம் ைன்ளன அழித்துக்தகோண்டுைோன் இந்ைக் கோகிை ேடிேம்தகோண்டு இருக்கிறது. ஒரு ேளகயில் விருட்சத்தின் மீதுைோன் எழுதிக்தகோண்டு இருக்கிடறோம். கல்ைோகிப் ட ோன ம மும் சரி, நம் கோைத்தின் ஊடோக ேோழும் ம மும் சரி, நம் கண்களை விட்டு நழுவிப் ட ோய்க் தகோண்டட இருக்கின்றன. முன்பு மோளை டந ங்களில் தசன்ளனயின் ை குதிகளிலும் றளேகள் ைனது கூடு டைடி ேந்து அளடயும் சப்ைம் இளடவிடோமல் டகட்டுக்தகோண்டட இருக்கும். அதிலும் அளடயோறு ட ோன்ற குதிகளில் உள்ை ஒன்றி ண்டு ம ங்களில் நூற்றுக்கணக்கில் றளேகள் அமர்ந்து, மோறி மோறி சப்ைமிட்டுக்தகோண்டு இருப் ளைக் டகட்டிருக் கிடறன். இன்று அந்ைப் றளேகளின் சப்ைம் அப் டிடய துண்டிக்கப் ட்டுவிட்டது. ேோகனங்களின் ஓளசளயத் ைவி றளேகளின் ஓளசளயக் டகட் டை மிக அரிைோகிவிட் டது. சகோ ோ ோளை ேனத்தின் நடுவில் ஒட யரு ம ம் இருக்கிறது. அந்ை ம ம்ைோன் உைகிடைடய மிகத் ைனிளமயோன ம ம். அளைச் சுற்றி 400 கிடைோமீட்டர் தூ த் துக்கு டேறு ம ங்கடை இல்ளை. கடுளமயோன ோளையின் நடுடே அந்ை ஒரு ம ம் எப் டி உருேோனது? அந்ை ம ம் ைனிடய

நின்ற டி துளிர்ப் தும் பூப் தும் இளை உதிர்ப் துமோக எல்ளை யற்ற மணல்தேளி ளயப் ோர்த்ை டிடய உள்ைது. ோளைளயக் கடந்து தசல் ேர் களுக்கு அந்ை ஒற்ளற ம ம் ேோழ்வின் மீது அதிக நம்பிக்ளகளய ஏற் டுத்துகிறது என்கிறோர்கள். ோளையின் ைனி ம ம் மட்டுமல்ை; நம் வீட்டு ேோசலில் நிற்கும் ம மும்கூட ேோழ்வின் மீைோன த ரும் நம்பிக்ளகளய ஏற் டுத்துகிறது. கோ ணம், எந்ை ம மும் எவ்ேைவு கடுளமயோன ைண்ணீர் ஞ்சத்திலும் ைன் இருப்பிடம் விட்டு டேறு ஊர்களுக்கு ஓடிப் ட ோேது இல்ளை. ைனது டேைளன களைச் தசோல்லிச் தசோல்லிப் புைம்பு ேதில்ளை. எல்ைோ ம ங்களும் ேோழ்வின் கடினத்ளை தமௌனமோக எதிர்தகோண்டு தஜயிக்கின்றன. உதிர்ப் ளையும் துளிர்ப் ளையும் ஒன்று ட ோைடே கருதுகின்றன. உயர் ைத்துேங்கள் தசோல்ேதும் இளைத் ைோடன?

(அளைடேோம்...திரிடேோம்!)

நீ இருக்கும் திளசக்கு முகம்கோட்டி உன் சது மோன எதிர் ோர்ப்பின் டமல் பூக்கோது தைோட்டிப்பூ பூப்பூத்ைல் அைன் இஷ்டம் ட ோய்ப் ோர்த்ைல் உன் இஷ்டம் - கல்யோண்ஜி யணங்களில் எதிர்ப் டும் ஊர்களைவிடவும் அதிகம் என்ளன ஈர்த்ைது ஆகோசமும் டமகங்களும்ைோன். ஏடைடைோ ஊர்களில் மயக்கமூட்டும் டமகக் கூட்டங்களைக் கண்டிருக்கிடறன். தேளிர் ஊைோ நிற ஆகோசத்தில் திட்டுத் திட்டுகைோக டமகங்கள் மிைந்துதகோண்டு இருப் ளைக் கோணும்ட ோது, அப் டிடய ேோகனத்ளைவிட்டு இறங்கி, அந்ை டமகங்களைப் ோர்த்துக்தகோண்டட இருக்கக் கூடோைோ என்று ஆைங்கமோக இருக்கும். சிை டந ம், இைற்கோகடே சிை சிற்றூர்களில்கூட இறங்கி நின்றிருக்கிடறன். யணம் கற்றுக் தகோடுத்ை எத்ைளனடயோ விஷயங்களில் ஒன்று, டமகம் ோர்த்ைல்! ளக தைோடும் தநருக்கத்தில் டமகங்களைக் கோணடேண்டும் என் ைற்கோகடே மூணோறு தசன்றிருக்கிடறன். எப்ட ோைோேது மனது டசோர்வுதகோள்ளும் நோளில், மூணோளற டநோக்கிக் கிைம்பிவிடுடேன். டக ைோவின் சுளமச் சிக ம் அது. மூணோறு ச்ளசச் சோறு ேழியும் பி டைசம். அங்டக கோற்றுகூட ச்ளச நிறத்தில்ைோன் இருக்கிறது. அங்கு தசன்று இறங்கியதும், அடர் சுளமயும் குளிர்ச்சியும் உடல் முழுேதும் ற்றிக்தகோள்ை, நோடம ஒரு நீர்த்ைோே ம் ட ோல் ஆகிவிடுகிடறோம்.

மூணோறு கடல் மட்டத்திலிருந்து 8,000 அடி உய த்தில் இருக்கிறது. டக ைோவின் குதி யோக இருந்ைட ோது, அங்டக உள்ை டையிளைத் டைோட்டத்தில் டேளை தசய்ேைற்கோகச் தசன்ற ைமிழ்க் குடும் ங்கள் இன்று மூணோறின் நி ந்ை ேோசிகைோகிவிட்டோர்கள். ஆதியில் இந்ைப் குதி முழுேதும் ழங்குடியினர்ைோன் ேசித்து ேந்ைோர்கள் என்றும், அேர்கள்ைோன் நிைத்ளைப் ண் டுத்தி விளைநிைமோக்கினோர்கள் என்றும், அேர்களை வி ட்டியடித்து இந்ை இடங்களைக் கண்கோணிகள் ளகப் ற்றி தகோண்டோர்கள் என்றும் உள்ளூர்ேோசிகள் தசோல்கிறோர்கள். ஆயி ம் ளககளின் உளழப்பு இந்ை சுளமக்குப் பின்னோல் ஒளிந்திருக்கிறது என் து ோர்த்ைதுடம தைரிகிறது. மூணோறு இயற்ளகயின் ேனப்பு மிக்க இடங்களில் ஒன்று. ப் ோன நமது நக ேோழ்விலிருந்து துண்டித்துக்தகோண்டு இது ட ோன்ற இடங்களுக்குச் தசல்லும்ட ோது நோம் முைலில் உணர்ேது அைன் மோத ரும் ைனிளமளய! யோட ோ நம்ளமப் சுளமயின் டகோப்ள ஒன்றுக்குள் தூக்கிப் ட ோட்டுவிட்டது ட ோன்றும், ஒரு மீன்குஞ்சு ைண்ணீருக்குள் மிக ஆசுேோசமோக நீந்திக்தகோண்டு இருப் து ட ோன்றும் நோம் அந்ைப் சுளமதேளிக்குள் அளைந்து திரியத் துேங்குேதும் நடந்டைறு கிறது. இயற்ளகளய நோம் தைோட்டிச் தசடிகளிலும், அைங்கோ ப் பூக்களிலும் மட்டுடம கோண்கிடறோம். நகரில் உள்ை ம ங்கள் இளை அளசப் ளைக்கூட நிறுத்தி உளறந்து ட ோய்விட்டன. சோளைடயோ த்தில் உள்ை அ சம ம் ஒன்று இளை முழுேதும் ேோகனப் புளகயின் கருளமயும் தூசியும் டிந்து, ஒரு டநோயோளிளயப் ட ோை ைவீனமோக மூச்சு விட்டுக்தகோண்டு இருந் ைளைக் கண்டடன். ேோகனங்களின் புளக டகட்டிலிருந்து நம்ளமப் ோதுகோத்துக்தகோள்ைடே நமக்குத் தைரியவில்ளை. பின் எப் டி இந்ை ம ங்களை, தசடிகளை, றளேகளைப் ோதுகோப் து? த ருநகரில் அலுேைகச் சுேரின் ேோல்ட ப் ர்களில் மட்டுடம நீர்வீழ்ச்சி ேழிந்துதகோண்டு இருக்கிறது. ே டேற் ளறயில் பிைோஸ்டிக் பூக்கள் ேோசளன அற்று, பிட ைம் ட ோை தேறித்துக் தகோண்டு இருக்கின்றன. வீட்டுச் தசடிகள்கூடத் ையங்கித் ையங்கித்ைோன் கோற்றில் அளசகின்றன. நக ேோழ்வில் இயற்ளக என் து மிகப் த ரிய ஆடம் ம். டைோட்டம் உள்ை வீடும், றளேகள் சப்ைம் டகட்கும் குடியிருப்பும் மிக ேசதியோன ேோழ்வின் அளடயோைம். ஆனோல், மூணோறில் இயற்ளக ைன் எல்ளையற்ற த ரும் ப்பில் கண்ணில் தகோள்ைமுடியோை டி விரிந்துகிடக் கிறது. அதிலும், டிசம் ர் மோைத்தில் மூணோறு தகோள்ளும் அழகு மிக விந்ளையோனது. அது ஒரு சுளம தசோர்க்கம். கண்ணுக்கு எட்டிய தூ ம் ேள டையிளைத் டைோட்டங்களும், ேளைந்து ேளைந்து தசல்லும் சோளைகளும், நீர்நிளைகளும், மளை முகடுகளும், ஒளிந்து சப்ைமிடும் றளேகளும், மூணோறில் மட்டுடம கோண முடிகிற ேள யோடுமோக அது ஒரு ைனியுைகம். ஆதியில் உைகம் இப் டித்ைோன் இருந்திருக்க டேண்டும் என் ைற்கோன சோட்சி ட ோல் இருக்கிறது! தேள்ளைக்கோ ர்கள் மூணோளற இடம் த யர்ந்து ேந்துவிட்ட ஸ்விட்சர்ைோந்து என்டற நிளனத்துக்தகோண்டு இருந்ைோர்கள். அேர்கைது குடியிருப்புகள் மற்றும் ைங்கும் விடுதிகள் ைோன் ஆ ம் நோட்களில் மூணோறின் அளடயோை மோக இருந்திருக்கின்றன. இன்றும் அேர்கைது ங்கைோக்கள் கோைத்தின் சோட்சிளயப் ட ோை ஆங்கோங்டக தைன் டுகின்றன. டிசம் ர் மோைத்தில், னிப்புளக மூணோறின் சோளைகளையும், ம ங்களையும் விழுங்கிவிடுகிறது. தமள்ை னியின் ஊடோகடே யணம் தசய்து மளையின் முகடுகளை அளடந்ைோல், சூரிய தேளிச்சம் ஆகோசத்திலிருந்து தசோட்டிச் தசோட்டி பூமிக்கு ேருேளைக் கோண முடிகிறது. அடைோடு,

டமகக்கூட்டங்கள் ள்ைத்ைோக்கின் மீது ஊர்ந்துதகோண்டு இருப் ளையும், அது தமள்ை நம் ளககளை டநோக்கி நகர்ந்து ேருேளையும் கோண முடிகிறது. தைன்னிந்தியோவின் மிகப்த ரிய சிக மோன ஆளனமுடி இங்டகைோன் இருக்கிறது. மளைடயறு ேர்களுக்கு மிகப் பிடித்ைமோன இடம் அது. மூணோறின் இன்தனோரு சிறப்பு இங்கு பூக்கும் நீைக்குறிஞ்சி. 12 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முளற பூக்கும் மைர் இது. நீைக்குறிஞ்சி பூக்கும் கோைத்தில் மூணோறு முழுேதும் ேர்ணஜோைமோகடே இருக்கும். மளை நக ங்களில் சுற்றித் திரியும்ட ோது விைவிைமோன டமகங்களைக் கோண முடியும். சிை டேளைகளில் எங்கோேது சோளையின் சரிவில் இறங்கி ேரும்ட ோது, டமகங்கள் நமக்கோகடே கோத்துக்தகோண்டு இருப் ளைப் ட ோை ைனிடய டசோள யுடன் இருக்கும். மளைப் பிட ைசங்களில் உள்ை டமகங்கள் யோவும் ஒன்று ட ோைடே இருக்கின்றன. தேக்ளகயும் டகோளடயுடம ேோழ்வின் குதியோக அறிந்திருந்ை எனது ோல்யத்தில் கண்ட டமகங்கள் யோவும் ேறண்டளே. அளே மு ட்டுக் குணம் மிக்களே. சிை டந ம் உருவிய ேோளைப் ட ோன்ற ஒற்ளற டமகம் ஒன்று ளனகளுக்கு நடுவில் நின்ற டிடய ஊள தேறித்துப் ோர்த்ை டி இருக்கும். அந்ை டமகம் என்ன டேண்டுகிறது, எளை கண்டுதகோண்டு இருக்கிறது என எப் டித் தைரிந்துதகோள்ேது என்று தைரியோமல், அளைப் ோர்த்ை டிடய இருந்திருக்கிடறன். டமகங்களைப் ோர்ப் து என் து ஒரு விளையோட்ளடப் ட ோன்றது. தசோல்லிப் புரியளேக்க முடியோைது. சிறு ேயதில் ள்ளியின் ஜன்னலுக்கு தேளிடய தைரியும் டமகங்களைப் ோர்த்துக் தகோண்டு இருக்கும்ட ோது, சிறுேர்கைோகிய நோங்கள் மனதுக்கு உள்ைோகடே அந்ை டமகத்ளை ேைது க்கம் ட ோ, இடது க்கம் ட ோ என்று முணுமுணுத்துக் தகோண்டு இருப்ட ோம். அைற்கு தசவி சோய்த்ைது ட ோை டமகமும் ேைது க்கம் நகரும். நோம் தசோல்ேளை டமகம் டகட்கக்கூடியது என்று நம்பிய நோட்கள் அளே. அந்ைப் ழக்கம் தகோஞ்சம் தகோஞ்சமோகப் யணத்தில் ேைர்ந்ைது. நிளறய யணங்களில் யிலில், ட ருந்தில் ஜன்னல்களின் ேழியோக ஏடைடைோ ேர்ணங்களில் டமகத்ளை ோர்த்ை டிடய இருந்திருக்கிடறன். எளையும் ட சிக்தகோள்ைோமடை டமகங்களுடன் சிடநகித்து இருக்கிடறன். ஒரு முளற தசங்டகோட்ளட அருகில் உள்ை கி ோமத்திலிருந்து திரும்பி ேந்துதகோண்டு இருந்ைட ோது டமகக் கூட்டங்களைக் கண் டடன். அது அளை பு ள்ேது ட ோை ஒன்டறோடு ஒன்று பு ண்ட டியும் தகோந்ைளித்ை டியும் இருந் ைது. இ ண்டு மூன்று சிறுேர்கள் ஒருேர் மீது ஒருேர் கட்டிப் பு ண்டு சண்ளடயிடுேது ட ோை டமகங்கள் பிளணந்து கிடந்ைன. என்ன விளை யோட்டு அது என்று புரிய வில்ளை. யோட ோ து த்துேது ட ோன்றும், ைப்பி ஓடுேது ட ோன்றும் அந்ை டமகங்கள் களைேதும் கூடுேதுமோக இருந்ைன. டமகங்களில் கட்டற்ற டகளிக்ளகளய அங்கு ைோன் கண்டடன். மனது மிக நீண்ட நோட்களுக்குப் பிறகு எல்ளையற்ற சந்டைோ ஷம் தகோண்டது. அள மணி டந ம் இருக்கும்... டமகங்கள் ஓடி மளறந்ைன. ேோனம் டமகங்கள் அற்ற துல்லியத்திற்கு ேந்து டசர்ந்ைது. ேோனில் தமன் ஒளிளயத் ைவி , எதுவுடம இல்ளை. டமகங்கள் அளைந்து திரிந்ை சுேடுகள்கூட இல்ளை. மனது சிறு பிள்ளைளயப் ட ோை ேலி தகோள்ைத் துேங்கியது. அந்ை டமகங்களைத் திரும் க் கோண டேண்டும் ட ோல் இருந்ைது. ஆனோல், ஆகோசத்தில் அைன் சிறு துளிகூட மிச்சமில்ளை. ஒவ்தேோரு நோளும் ஆகோசம் ஒரு டைோற்றம் தகோள்கிறது. எங்கிருந்டைோ டமகங்கள் ேந்து நிளறகின்றன. எளைடயோ கோண்கின்றன. களைந்துவிடுகின்றன.

இடி ோடுகைோகிக் கிடக்கும் ைம்பிக்குப் ட ோயி ருந்ை நோளில், கோைம் தின்றது ட ோக மிச்சமிருக்கும் சிதிைங்களுக்கு நடுவில் ஒரு டமகம் எட்டிப் ோர்த்துக் தகோண்டு இருந்ைளைக் கண்டடன். அந்ை ஒரு நிமிஷத்தில் அந்ை டமகமும் ை நூற்றோண்டுகளுக்குப் பின்னி ருந்து எட்டிப் ோர்க்கிறடைோ என்று டைோன்றியது. ைம்பியின் ஆகோசமும் டமகமும் தைளிேற்டற இருந்ைன. கண்ணுக்குத் தைரியோை ஓர் ஒழுங்குக்குள்ைோன் இந்ை டமகங்கள் இருக்கின்றன. அது ட ோை ஒவ்தேோரு ஊருக்தகன்றும் ஒருவிைமோன டமகங்கள் இருக்கின்றன என்றும் டைோன்றுகிறது. ஒரு முளற, அம் ோசமுத்தி ம் அருடக உள்ை சோளையில், ஒரு ைோமள க் குைத்ளைக் கண்டதும், இறங்கித் ைோமள றிக்கைோம் என்று குனிந்ைட ோது பின்னோலிருந்து ஒரு டமகம் என்ளனயும் குைத்ளையும் ைோமள ளயயும் எட்டிப் ோர்ப் ளைக் கண்டடன். அந்ை டமகம் மிக தமதுேோக ைண்ணீரின் மீது ஊர்ந்து, நளனயோமல் கடந்து தசன்றது. நோன் நிமிர்ேைற்குள், எட்டிப் ோர்த்ை அந்ை டமகம் கடந்து ட ோய்விட்டது. மிக அபூர்ேமோன அந்ைத் ைருணம் இன்றும் மனதில் அப் டிடய டைங்கி நிற்கிறது. சிறு ேயதில், நட்சத்தி ங்கள் ளகக்கு மிக தநருக்கமோக இருந்ைன. ேயது ஏற ஏற, நட்சத்தி ங்கள் மிகத் தைோளைவுக்குப் ட ோய்விடுகின்றன. ‘ ோல்யம் என் து உைகம் நமக்கு மிக தநருக்கமோக இருந்ை கோைம்’ என்கிறோர் ருஷ்ய இயக்குநர் டவ்தசன்டகோ. அப் டித்ைோன் உணர்கிடறன் நோனும்!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

புலிளயப் ட ோல் யமுறுத்துகிறது முதுளம விட ோதிளயப் ட ோை உடளைத் ைோக்குகிறது வியோதி உளடந்ை ோளனயிலிருந்து ேழியும் நீர் ட ோல் ஒழுகுகிறது ஆயுள் இருந்தும் மனிைன் நற்தசயல்கள் தசய்யோதிருக்கிறோன் இது அதிசயடம! - ப்ர்த்ருைரி (ைமிழில்: மதுமிைோ) கோ விரி ஆறு ஓடும் ோளைளயப் ற்றிய சுேர் ஓவியங்களைப் ோர்க்க ேருகிறீர்கைோ என்று நண் ர்அளழத்ை ட ோது ஆச்சர்யமோக இருந்ைது. ைஞ்ளச மோேட்டத்தில் ைமுளற சுற்றி அளைந்ைட ோதும் என் கண்ணில் டோமல் இருந்ை அந்ை சுேட ோவியங்களைக் கோண் ைற்கோகடே திருேைஞ்சுழிக்குச் தசன்டறன். கும் டகோணத்தில் இருந்து 15 கி.மீ. தூ த்தில் உள்ை சிற்றூர் அது. ோடல் த ற்ற ஸ்ைைம். மிகப் ளழளமயோன ஆையங்கள் உள்ை ஊர். டகோயிலில் அம்மன் சந்நிதிக்குள் நுளழந்ைோல், அங்குள்ை பி ோகோ ேடக்குப் குதியின் டமற்கூள யில் கோவிரி ஆறு ஓடும் ோளைளயப் ற்றிய பு ோணக் களை சித்தி மோகத்

தீட்டப் ட்டிருக் கிறது. அகத்தியர் ளகயிலிருந்ை கமண்டைத்ளைக் கோகம் ைட்டி விட, அதிலிருந்து கோவிரி உற் த்தி யோேதில் தைோடங்கி, அது கடலில் கைக்குமிடம் ேள சித்தி மோகத் தீட்டப் ட்டு இருக்கிறது. கோவிரி ளயப் ற்றிய ோடல்களும் இைக்கியச் சோன்றுகளும் எவ்ேைடேோ இருந்ைட ோதும் அளைச் சித்தி ங்கைோகக் கோண் து மிகவும் ஈர்ப்புளடயைோக இருந்ைது. ை நூறு ேருடங்களைக் கடந்ை அந்ைச் சித்தி ங்கள், ைற்ட ோளைய கட்டடப் ோமரிப்புப் ணியின் கோ ணமோக முற்றிலும் உரித்து எடுக்கப் ட்டு, சிதிைமோன நிளையில் உள்ைது. சித்தி ங்களின் முக்கியத்துேம் குறித்து எேரும் கண்டுதகோள்ைவில்ளை. இன்னும் இ ண்டு மோைங்களில் அந்ைச் சித்தி ங்கள் யோவும் உரித்து எடுக்கப் ட்டுச் சுத்ைம் தசய்யப் ட்டுவிடும் என்று கட்டடப் ணிகள் தசய்து தகோண்டு இருந்ைேர் தசோன்னோர். அடநகமோக இன்தனோரு முளற இந்ை சித்தி ங்களைக் கோண முடியோது. மிக அழகோன ேர்ண ஓவியங்கள். ஆறு தசல்லும் ோளைளயயும், அைன் ேழியில் உள்ை சிே ஆையங்களையும், கிளைப் ோளைகளையும் துல்லியமோகச் சித்திரிக்கும் ஓவியங்கள். பு ோணக் கோட்சிகள் என்று ஒதுக்க முடியோை டி உண்ளமயோன கோவிரி ஆற்றின் ோளை தைளிேோக ேள யப் ட்டு உள்ைது. ைமிழர்கள் ேோழ்வில் கோவிரி ஆறும், அது சோர்ந்ை ேோழ்வும் ஏற் டுத்தியுள்ை ைோக்கம் மிகப் த ரிது. அைற்குச் சோட்சி தசோல்ேது ட ோை இருந்ைது இந்ைச் சுேட ோவியங்கள். ஆனோல், டகோயில் ணியோைர்களுக்டகோ, உள்ளூர்ேோசிகளுக்டகோ அது ற்றிய எவ்விைமோன ைகேல்களும் தைரியவில்ளை. இந்ை நிளை திருேைஞ்சுழி டகோயில் சுேட ோவியங்களுக்கு மட்டுமில்ளை... த ரும் ோன் ளமயோன ைமிழகக் டகோயில்களின் சித்தி ங்களில் த ரும் குதி அழிந்துவிட்டன. மீைம் இருக்கும் ஓவியங்கள் தகோஞ்சம் தகோஞ்சமோக உதிர்ந்தும் கருளம டிந்தும் ளகவிடப் ட்ட நிளையில் உள்ைன. ைமிழகக் டகோயில்களில் உள்ை சுேட ோவியங்கள் தேறும் பு ோணக் கோட்சிகள் மட்டுமல்ை; அளே, கடந்ை கோைத் ைமிழ் ேோழ்வின் சோட்சிகள். ைமிழ் மக்களின் நுண்களை தேளிப் ோட்டுக்கோன ஆைோ ங்கள். ைமிழகத்தின் சுேட ோவியங்களில் நோன் மிக முக்கியமோனைோகக் கருது ளே சித்ைன்னேோசல், ைஞ்ளச த ரிய டகோயில், சிைம் ம், ஸ்ரீ ங்கம், அழகர் டகோயில், ோமநோைபு ம், திருக்டகோகர்ணம், ஆவுளடயோர்டகோயில், திருவில்லிபுத்தூர் மடேோர் ேைோகம், திருப்புளடமருதூர் ஆகியேற்றில் உள்ை சுேட ோவியங்கடை. ஒவ்தேோரு டகோயிலின் சித்தி ங்களும் ஓவிய ம பில் மிக முக்கியமோனளே. ஆயி ம் ேருடங்களுக்கு முற் ட்டளே. சமணர்களுக்கும் ளசேர்களுக்கும் நடந்ை ேோைங்கள் மற்றும் சமணர்கள் கழுடேற்றப் ட்டைற்கு இன்றும் சோட்சியோக இருப் ளே இந்ைச் சித்தி ங்கள்ைோன். ஆவுளடயோர்டகோயிலில் சமணர் கள் கழுடேற்றப் ட்ட சித்தி ங்கள் துல்லியமோகச் சித்திரிக்கப் ட்டு உள்ைன. அதுட ோைடே சமணர்களுக்கும் ளசேர்களுக்கும் நடந்ை ேோைங்களைச் சித்திரிக்கும் ஓவியங்கள் திருப்புளடமருதூரில் கோணப் டுகின்றன. டகோயில்களைப் ோமரிக்கும்ட ோது அல்ைது புதுப்பிக்கும்ட ோது அங்குள்ை முக்கியக் களைப்த ோருட்களைப் ற்றி எவ்விைமோன கேனமும் இருப் தில்ளை. எந்ைக் டகோயிலில் என்ன ஓவியங்கள் உள்ைன, அளே எந்ை நூற்றோண்ளடச் டசர்ந்ைளே, அது என்ன ேளகயோன ஓவிய ோணிளயச் டசர்ந்ைது என் ைற்கும் எந்ைக் ளகடயடுகளும் இல்ளை.

டகோயில்களில் தினசரி ஆ ோைளனகளை முளறயோக நடத்துேது மட்டுடம அறநிளையத் துளறயின் ணி அல்ை. டகோயில் சோர்ந்ை களைகளையும் அைன் நுட் ங்களையும் டசர்த்துப் ோமரிக்க டேண்டும். ஐட ோப்பிய நோடுகளில் உள்ை எந்ைதேோரு டைேோையத்துக்குச் தசன்றோலும், அங்குள்ை சிற் ங்கள் மற்றும் ஓவியங்கள் குறித்ை ளகடயடுகளும், டைசம் முழுேதும் எங்தகங்டக என்ன சிற் ங்கள் உள்ைன, அளைப் ோர்ப் ைற்கு என்ன தசய்ய டேண்டும் என்ற உைவி நூல்களும் ஏ ோைமோகக் கிளடக்கின்றன. ைமிழகத்தில் மிகப் பி ைமோன ை டகோயில்களில் கூட அங்குள்ை களைச் சிற் ங்கள், இளசத் தூண்கள் ற்றிய அறிமுகப் புத்ைகங்கள்கூட கிளடயோது. அவ்ேைவு ஏன், ஓவியங்கள் டகோயிலின் எந்ை இடத்தில் உள்ைது என்ற ைகேளைப் த றுேதுகூட எளிைோனைோக இல்ளை. இந்ைச் சித்தி ங்கள், களைநுட் ங் கள் கோ ணமில்ைோமடை புறக்கணிக்கப் ட்டு, தகோஞ்சம் தகோஞ்சமோக அழிந்து ேருகின்றன. அழகர் டகோயிலில் உள்ை மண்ட த்தில் ோமோயணம் ஓவியமோகச் சித்திரிக் கப் ட்டு இருக்கிறது. இந்ை ஓவியங்களின் நகல் பி திகள் டேண்டும் என்று எே ோேது அணுகினோல் அப் டி எதுவும் ைங்களிடம் இல்ளை என்ற திடை கோப் ோைர் களிடமிருந்து ேருகிறது. நுண் களைளய ேோழ்வின் பி ைோன தேளிப் ோட்டு ேடிேமோகக் தகோண்டு இருந்ை ைமிழ்ச் சமூகத்தின் சமகோை நிளை இதுைோன். திருேைஞ்சுழி டகோயிலின் கோவிரி ஓவியங்களைப் ோர்த்துவிட்டு நோங்கள் தேளிடய ேந்து ஆைங்கப் ட்டட ோது, அங்கு இருந்ை டகோயில் ணியோைர் ஒருேர், ‘‘இங்கோேது சித்தி ங்கள் இருந்ை இடம் கண்ணில் தைரிகிறது. டேணுடகோ ோை சோமி டகோயிலில் நோயக்கர் கோை ஓவியங்கள் நிளறய இருந்ைன. இன்று அதில் ஒன்றுகூட இல்ளை. டகோயிடை உளடந்து ைள மட்டமோகிவிட்டது’’ என்றோர். உடடன கிைம்பி, அருகில் இருந்ை டேப் த்தூருக்குச் தசன்டறன். அேர் தசோன்னது நிஜம். தசங்கல் தசங்கைோகப் பிைந்துகிடக்கிறது டகோயில். சுற்றிலும் புல் முளைத்துப் ட ோயிருக்கிறது. உள்டை தசன்றோல் சுேர் முழுேதும் ஓவியங்கள் இருந்ை சோட்சியோக ேர்ணங்கள் திட்டுத் திட்டோகத் தைரிகின்றன. சித்தி உருேங்கள் இருந்ைைற்கோன அளடயோைம் ட ோை முகத் டைோற்றமும் ேர்ணப் பூக்களும் ஆங்கோங்டக கோணப் டுகின்றன. ோமரிப்பு இல்ைோைைோல் எல்ைோம் அழிந்துட ோயிருக்கிறது. ஆனோலும், இவ்ேைவு ேருடங்கள் கடந்தும் அைன் ேர்ணம் மங்கவில்ளை. 20 ேருடங்களுக்கு முன்பு, ோடமஸ்ே ம் ட ோய் ேந்ைளை ேோழ்நோளின் த ரிய ோக்கியமோகக் கருதுேோர்கள். இன்று கோசியும், த்ரிநோத்தும்கூட அடுத்ை ஊள ப் ட ோை எளிளமயோகிவிட்டன. ேழி ோட்டுக்கோக அவ்ேைவு தூ ம் தசல்லும் மக்கள், ைங்கள் அருகில் உள்ை டகோயில்களில் உள்ை ஓவியங்களையும் இளசளயயும் மறந்துவிட்டோர்கள் என் து புரிந்துதகோள்ை முடியோைைோக உள்ைது. அண்ளட மோநிைமோன கர்நோடகோவிலும், டக ைோவிலும் இன்றும் டகோயில் களைகள் அப் டிடய ோமரிக்கப் டுகின்றன. அந்ைக் களைஞர்கள் இன்றும் தகௌ விக்கப் டு கிறோர்கள். ஆனோல், நம்மிடடமோ தசழுளமயோக உள்ை டகோயில் களை என்று இன்று எதுவுடம இல்ளை. அஜந்ைோ, எல்டைோ ோவுக்கு நிக ோனது என்று நோம் தகோண்டோடும் சித்ைன்ன ேோசல்கூட அந்ை நிளையில்ைோன் உள்ைது. புதுக்டகோட்ளடயில் இருந்து 25 கி.மீ. தூ த்தில் உள்ை சித்ைன்னேோசல், அஜந்ைோ ோணி ஓவியங்களுடன் உள்ைது. ஆனோல், அஜந்ைோ அளடந்ை புகளழ அளடயவில்ளை.

கோ ணம், அந்ை ஓவியங்களின் முக்கியத்துேம், அளைப் ற்றிய அறிமுகம் நமக்கு ஏற் டடே இல்ளை. சரித்தி ப் ோடப் புத்ைகங்களைத் ைோண்டி அேற்ளற நோம் கண்டுதகோள்ைடே இல்ளை. சித்ைன்னேோசல் ஓவியங்கள் 9-ம் நூற்றோண்ளடச் டசர்ந்ைளே. சமண மைத்ளைச் சோர்ந்ை தீர்த்ைங்க ர்களின் பி திளமகளும் இங்டக கோணப் டுகின்றன. இங்குள்ை ைோமள ஏந்திய த ண்ணின் ஓவியம் மிகச் சிறப் ோனது. இந்ை ஓவியங்கள் யோவும் இயற்ளகயோகக் கிளடக்கும் ேர்ணங்களைப் யன் டுத்தி ேள யப் ட்டளே. அந்ை ஓவியங்களிலிருந்து நோம் அன்ளறய மக்களின் உளட, நளக அைங்கோ ங்கள் மற்றும் ேோழ்க்ளகத் ை ங்களை அறிந்துதகோள்ை முடியும். ைமிழகத்தின் சிற்றூர்களில் உள்ை டகோயில்களில்கூட மிக அழகோன சிற் ங்களும், சுேட ோவியங்களும் இருக்கின்றன. ஆனோல், எளையும் ோமரிப் ைற்டகோ, மக்களிடம் கேனப் டுத்து ேைற்டகோ நம்மிளடடய அதிக முயற்சிகள் இல்ளை. யோட ோ ஒரு த யர் தைரியோை சித்தி க்கோ னின் வி ல் ேழியோகக் கோைம் ைன்ளனத் ைக்களேத்துக்தகோண்டு இருக்கிறது. அந்ைச் சித்தி ங்கள் ஆயி ம் ேருடங்களைக் கடந்து நம் கோைத்துக்கும் ேந்துள்ை நிளையில் துளி அக்களறயும் இன்றி அளை அழித்து ஒழிப் து நமது அறியோளமயும் மன்னிக்க முடியோை குற்றமுடமயோகும்!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

ோமச்சந்தி னோ என்று டகட்டடன் ோமச்சந்தி ன் என்றோர் எந்ை ோமச்சந்தி ன் என்று நோன் டகட்கவுமில்ளை அேர் தசோல்ைவுமில்ளை. - நகுைன் ஊ ர் சுற்றித் திரியும் இடங்களில் எல்ைோம், அங்குள்ை கல்வி நிளையங்களைக் கோண் து எனக்கு விருப் மோன ஒன்று. கல்லூரியும் ள்ளியும் எல்ைோ ஊர்களிலும் ஒன்று ட ோைத்ைோன் இருக்கிறைோ என்று டைடித் டைடிப் ோர்த்திருக்கிடறன். எத்ைளனடயோ விைமோன ள்ளிக் கட்டடங்கள், ேகுப் ளறகள், சீருளட அணிந்ை மோணேர்கள், விளையோட்டு ளமைோனங்கள். நூற்றோண்ளடத் ைோண்டிய கல்வி நிளையங்கைோகக் கணக்கில் எடுத்ைோல்கூட, அதுடே த ரிய ட்டியைோகிவிடும். ம த்ைடியில் நடக்கும் ள்ளியில் துேங்கி மோைம் இ ண்டு ைட்சம் ணம் கட்டிப் டிக்கும் ள்ளி ேள , அத்ைளன விைங்களிலும் கல்வி நிளையங்கள் இருக் கின்றன. எல்ைோ ேகுப் ளறகளும் ஒன்று ட ோைத்ைோன் இருக்கின்றன. எல்ைோப் ள்ளியும் தேளியிலிருந்து ோர்க்க மிக அழகோகத்ைோன் இருக்கிறது. விளையோட்டு ளமைோனங்களில் உற்சோகமோக

விளையோடும் சிறோர்களின் முகத்தில் உள்ை சந்டைோஷம் இந்தியோ முழுேதும் ஒன்று ட ோைத்ைோன் இருக்கின்றன. ஆனோல், நோம் கேளைப் டடேண்டிய ஒன்று, கல்வியின் ை ம் மட்டுடம! ஒட நகரில், ஒட ேகுப்புப் டிக்கும் ஒவ்தேோரு மோணேரும் ைங்கள் கல்வி நிளையங்களுக்கு ஏற் ை ம் தகோண்டிருக்கிறோர்கள். கல்வி நிளையங்களுக்கு ஏற் மோைச் சம் ைம் கட்டுகிறோர்கள். அடிப் ளடக் கல்வியில் உள்ை இந்ை ட ைம், மோணேர்களிளடடய ஆழ்ந்ை மனப் ோதிப்ள உருேோக்குே ைோக உள்ைது. எந்ை நகரில் ட ோய் இறங்கினோலும், கோளை டேளைகளில் ள்ளி மோணேர்களை ஆட்டடோக்களிலும் டேன்களிலும் கோய்கறிக் கூளடகளைப் ட ோை அளடத்து ஏற்றிக்தகோண்டு தசல்ேளைக் கோண முடிகிறது. த ரும் ோன்ளம சிறோர் ள்ளிகளில் முளறயோன கழிப் ளறகள்கூட இல்ளை. கழிப் ளறகள் உள்ை ள்ளிகளில் ைண்ணீர் கிளடயோது. யூைமுகோம்களைப் ட ோை இருட்டளறகளை ோைர் ள்ளிகளில் சர்ே சோைோ ணமோகக் கோணமுடிகிறது. பீகோரில் சிறோர் ள்ளிகள் மட்டுமல்ை, ஒரு மருந்ைோளுநர் கல்லூரிடய ைோட்ஜ் ஒன்றில் நடந்து தகோண்டு இருக்கிறது. கல்வி நிளையங்கள் குறித்ை நமது ஆைங்கங்கள் த ரும் ோலும் குழந்ளைகளைப் ள்ளியில் டசர்க்கும் நோடைோடு முடிந்து ட ோய்விடுகிறது. அைன் பிறகு நோம் கல்வி நிளையங்களைப் ற்றி டயோசிப் தில்ளை. ள யடனோ, த ண்டணோ ட ங்க் ேோங்குகிறோர்கைோ என் ளைப் ற்றி மட்டுடம கேளைப் டுகிடறோம். எந்ைப் த ற்டறோரும் ைங்கள் ள யன் டிக்கும் ள்ளியின் கழிப் ளறளயச் தசன்று ோர்ப் து இல்ளை. ‘ ள்ளி நூைகம் எங்டக உள்ைது? கோட்டுங்கள்!’ என்று நிர்ேோகிகளிடம் டகட் டை இல்ளை. கல்வித் ை ம் மிகவும் குளறந்து ட ோனைற்கு முக்கியக் கோ ணம், நமது இந்ை அக்களறயின்ளமடய! டீக்களடகளை விடவும் அதிகமோக ோைர் ள்ளிகள் த ருகிவிட்டிருக் கின்றன, டகோழிப் ண்ளணகளைவிட அதிகமோக த ோறியியல் கல்லூரிகள் உருேோகியிருக்கின்றன என்றோல், கல்வி ேைர்கிறது என்று அைற்கு அர்த்ைம் இல்ளை. டீக்களடளயவிட, டகோழிப் ண்ளணளயவிட கல்வி அதிக ேரு மோனம் ைரும் ேணிகமோகிவிட்டது என் டை த ோருள். நம் கண் முன்டன தகோஞ்சம் தகோஞ்சமோக நடந்து தகோண்டு இருக்கும் இந்ைக் கல்விச் சீர்டகடு, டநோய்க்கிருமிளய விடவும் மிக ஆ த்ைோனது. இ ண்டு ேருடங்களுக்கு முன், ‘நோைந்ைோ’வுக்குச் தசன்றிருந்டைன். ோட்னோவிலிருந்து ஒன்றள மணி டந ஸ் யண தூ த்தில் உள்ைது நோைந்ைோ. இன்று அது ஒரு சிறிய ஊர். ஒரு கோைத்தில், நோைந்ைோ இந்தியோவின் மிக முக்கியமோன ல்களைக்கழகம். 30 ஏக்கர் ப்பில் உள்ை நோைந்ைோவில், இன்று எங்கு திரும்பினோலும் இடி ோடுகளைடய கோண முடிகிறது. இடி ோடுகளைக் கோணும்ட ோடை அந்ைப் ல்களைக்கழகம் எவ்ேைவு த ரியைோகஇருந் திருக்கும் என் ளைப் புரிந்துதகோள்ை முடி கிறது. எவ்ேைவு ஆயி ம் மோணேர்கள் கல்வி யின்ற இடம் இது! புத்ைரின் கோைடி திந்ை மண் அல்ைேோ? இன்றும் நோைந்ைோவின் கோற்றில் அந்ைப் ோடங்கள் நம் கோதுகளுக்குக் டகட்கோமல் ஒலித்துக்தகோண்டடைோன் இருக்கின்றன. மோணேர்கள் ைங்கிப் டித்ை அளறகள் இடிந்து கிடக்கின்றன. ளழளமயோன அந்ை ேகுப் ளறகளில் கோல்ளேக்கும்ட ோது, எந்ை நூற்றோண்டிடைோ டித்துட ோன மோணேரின் கோல் ட ளக மீது நோம் கோல்ளேக்கிடறோம் என்ற உணர்வு ஏற் டுகிறது.

கிறிஸ்துவுக்கு ஐந்து நூற்றோண்டுகளுக்கு முன் ோக அளமக்கப் ட்ட கல்வி நிளையம் அது. 10,000 மோணேர்கள் கல்வி யின்றிருக்கிறோர்கள். 1,000-க்கும் டமற் ட்ட ஆசிரியர்கள் கற்றுத் ைந்திருக்கிறோர்கள். உைகின் ல்டேறு குதிகளில் இருந்தும் மோணேர்கள் அங்டக ேந்து ைங்கிக் கல்வி யின்றிருக்கிறோர்கள். புத்ைர் இந்ைக் கல்வி நிளையத்துக்கு ேருளக ைந்திருக்கிறோர். யுேோன் சுேோங் இங்டக ைங்கி, த ௌத்ை சமய ஏடுகளை ஆ ோய்ந்திருக்கிறோர். உைகிடைடய முைன்முளறயோக, மோணேர்கள் ைங்கிப் டிக்கும் கல்வி நிளையம் என்ற சிறப்பு த ற்றது இது. இங்கு த்ன சோக ோ, த்ன மிதி மற்றும் த்ன ஞ்சனோ என்ற மோத ரும் மூன்று நூைகங் கள் உள்ளிட்ட ஏழு நூைகங்கள், ஒன் து ைைங்கள் தகோண்ட கட்டடத்தில் தசயல் ட்டிருக் கின்றன. ைத்துேம், ேோனவியல், ைர்க்கம், மருத்துேம், நுண்களைகள், தமோழி யியல் என்று துளற பிரித்துக் கற்றுத் ைந்ை மோத ரும் கல்வியகம் தமோகைோயர் ளடதயடுப்பின் ட ோது இடித்துத் ைள்ைப் ட்டிருக்கிறது. இங்கிருந்ை த ௌத்ை துறவிகள் தீக்கிள யோக்கப் ட்டிருக்கிறோர்கள். ஆயி க்கணக்கோன ஏடுகள் தீ ளேத்துக் தகோளுத்ைப் ட்டிருக்கின்றன. 2,000 ஆண்டுகளைக் கடந்ை அந்ைச் சுேர்களைத் தைோட்டுப் ோர்க்ளகயில் கற்றுத் ைருைல் கோைத்ளை மீறியது என் ளை அறிந்துதகோள்ை முடிகிறது. ண்ளடய இந்தியோவில் ஆறு முக்கிய த ௌத்ை ல்களைக்கழ கங்கள் இருந்திருக்கின்றன. நோைந்ைோ, விக் மசீைம், உடந்ைோபுரி, டசோமபு ம், ஜகத்ைோைம் மற்றும் ேல்ைபி என்று இந்ை ஆறும் முக்கியமோனளே. இேற்றில், நோைந்ைோ மிக முக்கிய மோனது. இன்ளறய பீகோர், அந்ை நோளில் மகை நோடோக இருந்திருக்கிறது. பீகோர் என்று த யர் ே க் கோ ணடம, அதிகமோன த ௌத்ை விகோள கள் இருந்ைதுைோன். புத்ைரின் சீட ோன சோரிபுத் ோவின் தசோந்ை ஊர் நோைந்ைோ. அேர் இறந்ை பிறகு அே து நிளனேோக அந்ை ஊரில் த ரிய ஸ்தூபி ஒன்ளற அடசோகர் நிறுவியிருக்கிறோர். குப்ை அ சனோன குமோ குப்ைன்ைோன் நோைந்ைோ ல்களைக்கழகத்ளை நிறுவியேர் என்று தைரிகிறது. பிறகு ேந்ை மன்னர்கள் ைரும் இந்ைக் கல்வி நிளையத்துக்குப் த ரிய தகோளட அளித்திருக்கிறோர்கள். நோைந்ைோ ல்களைக்கழகத்தில் மோணேர்கள் டசர்க்ளக அன்ளறக்டக ேோய்தமோழித் டைர்வின் ேழியோக நளடத ற்றிருக்கிறது. அயல்நோட்டு மோணேர்கள் இந்ைப் ல்களைக்கழகத்தில் டசர்க்கப் டு ேைற்கு முன் ோக, யிற்று தமோழியோக உள்ை சம்ஸ்கிருைத்ளைக் கற்றுக்தகோள் ேைற்கோக ஜோேோ தீவுக்கு அனுப் ப் ட்டு, அங்கு அந்ை தமோழிளயக் கற்று, அைற்கு உரிய ரீட்ளசயில் டைறிய பிறடக நோைந்ைோவில் அனுமதிக்கப் ட்டிருக்கிறோர்கள். நோைந்ைோவின் இடி ோடுகளையோேது நோம் கண்ணோல் கோணமுடிகிறது. நோைந்ைோளேப் ட ோைடே புகழ்த ற்ற த ௌத்ை ல்களைக்கழகம் ஒன்று கோஞ்சிபு த்தில் இருந்திருக்கிறது. இங்டகயும் சீனோவில் இருந்து மோணேர்கள் ேந்து, கல்வி கற்றுச் தசன்றிருக்கிறோர்கள். ஆனோல், இன்று அைற்கோன சுேடுகள் உருத் தைரியோமல் அழிந்துட ோயிருக்கின்றன. கோஞ்சிபு த்துக்குப் ட்டுத் தைோழில் அறிமுகமோனது, சீனோவிலிருந்து ேந்ை த ௌத்ை துறவிகளின் மூைடம என இன்ளறக்கும் தசோல்ைப் ட்டு ேருகிறது. நோைந்ைோவும் ண்ளடய ல்களைக் கழகங்களும் நமக்குக் கற்றுத் ைரும் ோடம் ஒன்றுைோன். கற்றுத் ைருேதிலும், கற்றுக்தகோள்ேதிலும் முன்டனோடியோக எப்ட ோதும் இருந்ை நோடு இந்தியோ என் டை அது! இன்றுள்ை கல்விச் சீர்டகடுகள் அந்ை ம ள க் கண்முன்டன அழித்துக்தகோண்டு இருக்கின்றன. அதிலிருந்து விடு டுேைற்கு முன் முயற்சியோக, கல்வி நிளையங்கள் யோவும் கணிப்த ோறியின் ேழியோக ஒன்றிளணக்கப் ட டேண்டும். அைன் மூைம் ஒரு மித்ை கற்றுத்ைருைல் சோத்திய மோகக்

கூடும். அடைோடு ோடத் திட்டங்களும் யிற்று முளறகளும் நவீனமயமோக்கப் டு ேடைோடு, அைற்கோன அடிப் ளட ேசதிகள், முளறயோன ேகுப் ளறகள் உருேோக்கப் டுைலும் டேண்டும். கல்விக் கட்டண முளறகள் ஒட சீ ோக்கப் ட்டு, அைற்கோன உச்ச ே ம்பும் நிர்ணயிக்கப் ட டேண்டும். இடி ோடுகளின் ஊடோக நோைந்ைோவும், இன்று நம் கண்முன்டன நிகழ்ந்ை கும் டகோணம் ள்ளித் தீ வி த்தும் கோட்டும் உண்ளம இதுைோடன!

(அளைடேோம்... திரிடேோம்!)

ேோனகடம, இைதேயிடை, ம ச்தசறிடே நீங்கதைல்ைோம் கோனலின் நீட ோ? தேறும் கோட்சிப் பிளழைோடனோ? -மகோகவி ோ தி இமயமளையில் சூரிய உையம் கோண் ைற்கோக டந ோைத்தில் உள்ை நோகர்டகோட்டுக்கு ேந்திருந்டைன். கோட்மோண்டுவிலிருந்து 30 கி.மீ. தூ த்தில் உள்ை மளை நகர் இது. ேளைந்ை ோளைகளும் சரிவில் ஒட்டிக்தகோண்டு இருக்கும் வீடுகளுமோக அந்ைப் பி டைசடம கனவின் ஒரு குதிளயப் ட ோல் இருந்ைது. விடிகோளையின் இருள் முழுளமயோகக் களையவில்ளை. என்ளனப் ட ோைடே சூரிடயோையம் கோண் ைற்கோக ேந்திருந்ை அதமரிக்கப் யணிகள் இருேர் தேகு ஆளசயோக ளகயில் டகம ோவுடன் கோத்திருந்ைனர். சூரிய உையம் தைரியோை டி தமல்லிய புளகமூட்டம் ட ோல் னி நி ம்பி இருந்ைது. கிழக்ளகப் ோர்த்ை டிடய இருந்டைோம். ஊள ச் சுற்றிலும் பி மோண்டமோன ைன் ளககளை விரித்ை டி இருந்ை இமயமளையின் டைோற்றடம தைரியவில்ளை. இன்னும் தகோஞ்ச தூ ம் நடந்து ோர்க்கைோம் என்று சரிவின் ஊடோகடே நடந்டைன். குளிர், உடளை நடுங்கச்தசய்ை டி இருந்ைது. இ வு, குத்துச் தசடிகளின் இளைகளில்கூட அப்பிக்கிடந்ைது. இ வும் கலும் த ரிய விந்ளையில்ளையோ? அது ஏன் நமக்கு அன்றோடமோகப் ழகிவிட்டது. இடைோ விடியவிருக்கும் கோளையில் இ வு தகோஞ்சம் தகோஞ்சமோகத் ைன்ளனக் கள த்துக்தகோண்டு இருக்கிறடை, என்ன மோயம் இது? இருளும் ஒளியும் டசர்ந்து ஆடும் விளையோட்டுைோனோ உைகம்? உைகில் ஒவ்தேோரு நோளும் இடை ட ோைத்ைோன் இ வு விளடத றுகிறது. ஒரு மோத ரும் தைோடர் ஓட்டத்தில், சரியோக ஒருேர் ளகயில் இருந்து மற்றேர் ளகக்கு மோற்றிவிடுேது ட ோை கலும் இ வும் ஓடிக்தகோண்டு இருக்கின்றன. உைகம் மிக ேனப் ோனது. மிக சுகந்ைமோனது. இயற்ளகயின் மோயக் க ங்கள் விைவிைமோன நிறங்களை உருேோக்கி, சித்தி ங்களைத் தீட்டிக்தகோண்டு இருக்கின்றன.

ஒரு சிறுேளனப் ட ோை அந்ை ஆகோசத்ளையும் என்ளனச் சுற்றிய இருட்ளடயும் ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்டைன். அந்ை நிமிடத்தில் உைகம் எனக்குப் ரிச்சயமற்ற ஒன்ளறப் ட ோல் இருந்ைது. எங்கிருந்டைோ ஒரு கூர்ளமயோன அம்பு ோய்ேது ட ோை ேோனிலிருந்து தேளிச்சம் கிழித்துக்தகோண்டு தேளிப் டத் துேங்கியது. பின்ேோங்கிடயோடும் அளைளயப் ட ோை இ வு, ைன் இருப்பிடம் திரும் த் துேங்கி இருந்ைது. சிை நிமிடங்களில் தேளிச்சம் உைகின் மீது ைன் நிறத்ளைத் தீட்டத் துேங்கியது. னி டர்ந்ை இமயமளை கண்ணில் டத் துேங்கியது. மளை என்றதும் நம் நிளனவில் எழும் சித்தி ம் தமள்ை அழிகிறது. சிறியதும் த ரியதுமோன சிக ங்களுடன் உயர்ந்தும் ேடிந்தும் தசல்லும் அளை ட ோை நீண்டு ட ோய்க்தகோண்டட இருக்கும் மோத ரும் மளைத் தைோடர் இமயமளை என் து புரியத் துேங்குகிறது. ஆகோசம் கைங்கிய நிளையில் இருக்கிறது. பின்னி வின் மீைமோன நட்சத்தி ம் ஒன்று, ேோனில் களடசியோகக் கண் சிமிட்டிய டிடய ைோனும் சூரிய உையத்ளைக் கோண் ைற்கோகக் கோத்திருப் து ட ோை ஒரு தேளிச்சம் மினுக்குகிறது. னி மூட்டம் அடங்கிய ேோனில் சூரியன் ைகைகதேன தேளிப் டுகிறது. ‘இன்று மிக அதிர்ஷ்டமோன நோள். அைனோல்ைோன் உையம் மிகத் தைளிேோகத் தைரிகிறது’ என்றோர் ஒரு யணி. ேோழ்வில் முைன்முளறயோகக் கோண் து ட ோை சூரியளனப் ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்டைன். கோளையின் முைல் ஒளி எத்ைளன பி கோசமோக உள்ைது. உைகின் மீது தேளிச்சம் உருகிடயோடத் துேங்குகிறது. மளையும் டமகங்களும் ள்ைத்ைோக்குகளும் சிக ங்களும் புைப் டத் துேங்குகின்றன. இடை சூரியளனத்ைோன் இத்ைளன ேருடங்கைோகக் கோண்கிடறனோ? ஏன் இந்ைப் பி மோண்டம், ேசீக ம் என் ஜன்னளைத் திறந்து ோர்க்கும்ட ோது கிளடக்கடே இல்ளை. இந்ை நிமிடத்தில் என் முன்டன நடந்துதகோண்டு இருந்ை அந்ை ஜோைம், ஏன் என் இருப்பிடத்தில் சோத்தியமற்றுப்ட ோனது? சூரியளனப் ோர்ப் து ஏன் இத்ைளன ப்ரீதியோக உள்ைது? ஒரு டேளை நோன் இன்னும் குளக மனிைன்ைோனோ? உைகம் எனது கண்களுக்கு இன்னமும் முழுளமயோகப் ழகவில்ளையோ? சூரியன் தகோஞ்சம் தகோஞ்சமோக ேோளனவிட்டு நகர்ந்து என் இையத்தில் ஏடைோ ஒரு மூளையில் ஒளி த் துேங்கியது. நோன் சூரியளனடய விழுங்கிவிட்டது ட ோன்ற சந்டைோஷம் தகோண்டடன். உைதகல்ைோம் ஒட சூரியன் என்ற ேோர்த்ளையின் அர்த்ைம் அந்ை நிமிடத்தில்ைோன் பூ ணமோகப் புரியத் துேங்கியது. சூரியளனப் ோர்த்ை டிடய முன் நடந்துதசல்ைத் துேங்கிடனன். உைகின் தமோத்ைக் கோட்சிளயயும் கண்டுவிட டேண்டும் என்று நிளனத்ை ஒரு நத்ளை, டேகடேகமோக ஊர்ந்து தசல்ேளைப் ட ோலிருந்ைது எனது தசயல். இமயமளையின் மீது சூரியன் ைன் சிறகுகளை அளசத்ை டிடய விரிந்துதகோண்டு இருந்ைது. இமயமளையின் கம்பீ மும் அழகும் சிங்கத்ளை டநரில் கோணும்ட ோது ஏற் டும் ேசத்துக்கு நிக ோக இருக்கிறது. எத்ைளன ஆயி ம் ேருடங்கள், எத்ைளன டகோடி மனிைர்கள் கண்ட கோட்சி என்றோலும், இன்றும் அலுக்கோை அதிசயம் சூரிடயோையம்! மனிைர்கள் எேள ப் ற்றியும் கேளைப் டோமல் உைகம் ைன் ஒழுங்கில் இயங்கிக்தகோண்டட இருக்கிறது. எவ்ேைவு த ரிய சக் ேர்த்திக்கோகவும் சூரியன் கோத்திருப் தில்ளை. எந்ை ளககளும் இ ளேத் ைடுத்து நிறுத்திவிட முடிேதில்ளை. உைகின் இயக்கம் ஒரு மோயப் பின்னல், அைன்

ஒவ்தேோரு புள்ளியோகக் கண்டுேருேளைத் ைவி , டேறு ேழியில் அளைப் புரிந்துதகோள்ைடே முடியோது. கோளை இயக்கம் துேங்கியது. அதுேள சூரியளனப் ோர்த்துக்தகோண்டு இருந்ைேர்கள் அளறகளுக்குத் திரும்பியிருந்ைோர்கள். சியும் அன்றோடக் கடளமகளும் ஒவ்தேோருேள யும் ைன் ளககளில் உருட்டத் துேங்கியது. அடை சூரியன் இப்ட ோது ேோனில் ஒளிர்ந்துதகோண்டு இருக்கிறது. ஆனோல், இப்ட ோது நிமிர்ந்து ோர்ப் ைற்கு யோரும் இல்ளை. சூரியன் ஒளி ட்டு இமயமளையின் சிக ங்கள் மினுமினுக்கின்றன. அந்ை னிச் சிக ங்களில் யோரும் இல்ளை. அங்கு பூக்கும் பூக்களைக் கோற்று மட்டுடம கண்டு தசல்கிறது. அந்ைப் ோளறகள் எைற்டகோ ைனக்குள்ைோகச் சிரித்துக்தகோண்டு இருக்கின்றன. இ வின் களடசித் துளிளயக்கூட விட்டுளேக்கோமல் குடித்துத் தீர்த்ை சூரியன் ஆடேசமோகப் னியில் நடந்து தசன்றுதகோண்டு இருந்ைது. இமயமளையின் அடிேோ த்தில் ேந்து நிற்கும்ட ோதுைோன் நோன் எவ்ேைவு தூ த்தில் இருந்து ேந்திருக்கிடறன் என் து புரியத் துேங்கியது. எங்டகோ தேகு தைோளைவில் ஒரு ைோமள ளயப் ட ோை மைர்ந்திருக்கிறது என் ஊர். ேள டத்தில் புரியோை இந்தியோவின் பி மோண்டம் அந்ை நிமிடத்தில் புரியத் துேங்கியது. இந்தியோ எவ்ேைவு த ரியது. எத்ைளனவிைமோன நதிகள், மளைகள், கோடுகள், நக ங்கள் எனக் கடக்கக் கடக்க ேந்து தகோண்டட இருக்கிறது நிைம். இயற்ளகயின் ேனப்பும் ட ழகும்தகோண்ட இந்ை நிைப் ப்பிைோ நோன் ேோழ்ந்துதகோண்டு இருக்கிடறன். தநருக்கடியும் ப்பும் தகோண்ட எனது நக ங்கள் யோவும் இந்ைப் த ருதேளியின் முன் ோக சிறு கடுகுைோனோ? உைகின் எல்ைோ டமடு ள்ைங்களையும் சோளைகள் ஒன்றிளணக்கின்றன. ஏடைோ ஒரு மனிைனின் கோல் இந்ை எல்ைோ மளைச் சிக ங்களின் மீதும் ஏறி இறங்கியிருக்கிறது. ேோழ்க்ளகப் ட ோ ோட்டம் மனிைளனக் கூண்டுப் புலிகளைப் ட ோை அடக்கிளேத்திருக்கிறது. இல்ைோவிட்டோல் ஒவ்தேோரு மனிைனின் ைமும் விருப் மும்ஏடைடைோ சோைளனகளை உருேோக்கியிருக்கக்கூடும். எனது யணம், இைக்குகள் அற்றது. அது ஒரு தீ ோை டேட்ளக. வீட்டு ஜன்னலின் தேளிடய தைன் டும் சூரியளனக் கோண் ைற்குப் திைோக அது என்ளன இத்ைளன ஆயி ம் ளமல்கள் ைோண்டி இழுத்து ேந்திருக்கிறது. ஒரு இளை ஆற்றில் மிைந்து தசல்ேது ட ோை இயற்ளகயின் ட ோற்றில் நோன் மிைந்து தசன்றுதகோண்டு இருக்கிடறன். நோன் கண்ட கோட்சிகள் எனது விருப் த்தின் சோட்சிகள். எனது விருப் ம் ஒவ்தேோரு நோளும் புதிைோக இருக்கிறது. எனது டைடுைலில் நோன் கண்டுதகோண்ட ஒட உண்ளம, மனிை ேோழ்வு மிக விசித்தி மோனது என் டை. கோற்றில் விளைகள் அடித்துக்தகோண்டு தசல்ேளைப் ட ோை மனிைர்களும் இயற்ளகயின் த ருங்க த்ைோல் தகோண்டுதசல்ைப் ட்டு, ஏடைடைோ நிைங்களில் விளைக்கப் டுகிறோர்கள். முளைத்து ேைர்கிறோர்கள். எல்ைோப் யணங்களும் ஏடைோ ஒரு முளனயில் வீடு டநோக்கித் திரும்பிவிடுகின்றன. எல்ைோப் யணிகளும் ஒரு நோள் வீடு திரும்புகிறோர்கள். அந்ை நோளில் உைகின் எந்ை அதிசயத்துக்கும் சற்றும் குளறவில்ைோை அதிசயமோக உள்ைது வீடு. இந்ை இமயமளையின் உய த்தில்இருந்து நோன் தைோட ஆளசப் டுேது எனது வீட்ளடத்ைோன். ஆம்! நண் ர்கடை, உைகின் எல்ைோ அதிசயங்களும் எனது வீட்டின் ேோசல் டியில்இருந்துைோன் துேங்குகிறது. உைகம் என் வீட்டு ேோசல் டியில் துேங்கி, பின் எங்தகங்டகோ முடிேற்று நீண்டு

தசல்கிறது. யணம், ஒட டந த்தில் உைளகப் புரிந்துதகோள்ைச் தசய்ேதுடன் வீட்ளடயும் புரிந்துதகோள்ைச் தசய்கிறது. முழு தேல்ைக்கட்டிளயத் ைன் இருப்பிடத்துக்குள் இழுத்துப் ட ோய்விட முயற்சிக்கும் எறும்பின் ஆளசளயப் ட ோைத்ைோன் இருக்கிறது எனது டேட்ளகயும். உைகம் த ரியது எனினும் உைளக அறிய நிளனக்கும் மனிை ஆளச, அளைவிடப் த ரியது. எல்ைோ இ வு கலிலும் யோட ோ ஒரு மனிைனின் கோல்கள் நடந்துதகோண்டட இருக்கின்றன. எல்ைோப் க்கமும் திறந்துகிடக்கிறது உைகம். விருப் மும் டைடலும் நம்ளமக் தகோண்டுதசல்ை அனுமதிப் து மட்டுடம நமது டேளை! எ னது இைக்கற்ற யணங்களின் ஊடோக நோன் கண்டறிந்ைளை உங்களுடன் கிர்ந்துதகோள்ைக் கிளடத்ை சந்ைர்ப் த்துக்கு மிகுந்ை நன்றி. எனது யணங்களில் முகமறியோை ஏடைடைோ ந ர்களின் வீடுகளில் ைங்கி உணேருந்திச் தசன்றிருக்கிடறன். அேர்கள் இல்ைோமல் இந்ைப் யணம் எதுவும் சோத்தியமோகி இருக்கோது. அேர்களுக்கு என் மனம் நிளறந்ை நன்றி. மீண்டும் ஒரு யணத்தில் உங்களின் அடுத்ை இருக்ளகப் யணியோக அல்ைது உங்கள் வீடுகள், களடத்தைருக்களைக் கடந்து தசல்லும் ஒரு மனிைனோகடே சுற்றித் திரிடேன். அப்ட ோதும் நம் உறவு மிகுந்ை நட் ோகடே தைோடரும் என்ற நம்பிக்ளக இருக்கிறது.

View more...

Comments

Copyright ©2017 KUPDF Inc.
SUPPORT KUPDF